سه استانی که بیشترین فقیر روستایی را دارند

کد خبر: ۸۵۸۷۸۴

تاریخ: ۱۸ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۸

مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی گزارشی منتشر کرده که بر اساس آن روستاهای کهگیلویه وبویراحمد در برخی شاخص ها در زمره استان های دارای فقرمطلق قرار گرفته اند.

به گزارش ایرنا، محاسبه خط فقر مطلق زمانی اهمیت پیدا کرد که دولت دوازدهم در لایحه بودجه سال 97 تمرکز و شعار خود را بر اجرای عدالت اجتماعی از طریق تلاش برای حذف فقر مطلق و بهبود توزیع درآمد گذاشت که نحوه محاسبه خط فقرمطلق مهمترین ابهام آن لایحه بود.

اکنون مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی به بررسی خط فقر ایران در سال 1395 پرداخته و هدف آن ارائه روشی برای محاسبه خط فقرمطلق در سالهای گذشته و آینده است تا برنامه ریزان بتوانند بر اساس آن، تاثیر سیاست های مختلف را بر رفع فقر مطلق و تحقق عدالت اجتماعی بسنجند.

در این گزارش کهگیلویه وبویراحمد در برخی شاخص ها و خوشه ها در فقر مطلق قرار دارد.
یکی از شاخص هایی که روستاهای کهگیلویه وبویراحمد را در شمار استانهای فقیر قرار می دهد«نرخ خط فقر بر اساس خط فقر خوراکی » است.

بر اساس گزارش مرکز پژوهش ها میزان کالری مصرفی و یا هزینه خوراکی در سبد خانوار، در میان 65 درصد افراد روستایی در کهگیلویه وبویراحمد ، سیستان و بلوچستان و ایلام کمتر از 2100 کالری است.
همچنین بیشترین فقرا در مناطق روستایی همین سه استان و کمترین فقرا نیز در روستاهای تهران و البرز زندگی می کنند.

در شاخص سطح قیمت استان کهگیلویه وبویراحمد در کنار استان های تهران، البرز، تهران و مازندان بالاترین سطح قیمت را دارد.
نرخ فقر برای مناطق شهری استان کهیگلویه و بویراحمد 2.8 و برای مناطق روستایی آن 2.1 تعیین شده است.

تعداد افراد فقیر در مناطق شهری استان کهگیلویه و بویراحمد هزار 10هزار و 68 نفر و در مناطق روستایی چهار هزار و 410 نفر گزارش شده است.

تعداد 2هزار و 953خانوار فقیر در مناطق شهری و یک هزار 775خانوار فقیر نیز در مناطق روستایی این استان زندگی می کنند.
بر اساس این گزارش نرخ فقر در استان کهگیلویه و بویراحمد 2.49 درصد است.

فقر مطلق ،ناتوانی در کسب حداقل استاندارد زندگی و عدم دسترسی به حداقل‌های معیشت در جامعه است.
نتیجه گزارش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی درباره محاسبه خط فقر مطلق در سیزدهم آذرماه جاری منتشر شده است.

یکی از برنامه های دولت دوازدهم برای کاهش فقر مطلق از طریق تحت پوشش قرار دادن تمام افراد با درآمد کمتر از میزان مستمری نهادهای حمایتی بوده است.

افزایش سه تا چهار برابری مستمری افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی در دولت تدبیر و امید نیز در راستای کاهش فقر مطلق صورت گرفته است.