بدعهدی دوباره پژو؛

آیا پژو خسارت نقض قرارداد را می‌پردازد؟

در خرداد ماه سال جاری بود که شرکت پژو اعلام کرد، با آغاز تحریم های آمریکا، این شرکت همکاری خود با ایران را قطع خواهد کرد. این برای دومین بار بود که شرکت پژو به بهانه تحریم ها، زیر میز توافق با ایران می زد. در سال 1391 که شرکت پژو ایران را ترک کرد، خسارتی حدود 427 میلیون و 600 هزار یورو به ایران تحمیل شد؛ خسارتی که قرار بود در توافق جدید به گونه ای جبران شود، ولی این شرکت نیامده دوباره ایران را ترک کرد!

کد خبر: ۸۲۹۰۱۸

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۳

به گزارش «تابناک اقتصادی»؛ در سال 2003 قراردادی بین رؤسای جمهور ایران و فرانسه به امضا رسید که قرار بود طبق همین قرارداد، شرکت پژو همکاری خود با ایران را از سال 2004 آغاز کند. مفاد این قرارداد نشان می داد، این توافق تا سال 2014 دارای اعتبار بود و مسئولان این شرکت فرانسوی حق نداشتند در هیچ تحریمی علیه ایران شرکت کنند؛ اما شرکت پژو از ابتدای سال 1391 به بهانه تحریم های اعمال شده علیه ایران، همکاری خود با ایران را قطع و به دنبال آن شرکت ایران خودرو از ناحیه توقف ارسال قطعات متحمل خسارت های سنگینی شد و عرضه خودرو به بازار توسط این شرکت به شکل قابل توجهی کاهش یافت. ایران در این سال از نظر حجم پس از فرانسه، دومین بازار بزرگ پژو بود. پس از اینکه پژو در فوریه سال 2012 ارسال محموله ‌های خود به ایران را متوقف کرد، فروش این خودروساز در ایران 68 درصد کاهش یافت و به 145 هزار دستگاه خودرو رسید.

با اجرایی شدن برجام و بکر بودن بازار ایران، بسیاری از شرکت ها سودای بازگشت به این بازار را در سر می پروراندند. از جمله شرکت هایی که قصد حضور مجدد در ایران را داشت، شرکت پژو فرانسه بود. طی سفری که رئیس جمهور روحانی در بهمن 1394 به فرانسه داشتند، قراردادی فی ما بین شرکت پژو و کارخانه ایران خودرو جهت سرمایه گذاری مشترک منعقد شد.

امید آن می رفت که قرارداد جدید با شرکت پژو، محکم تر از قرارداد قبل بسته شود تا دوباره این شرکت با اعمال تحریم ها، نتواند ایران را ترک کند. همچنین باید این قرارداد به گونه ای بسته می شد که خسارات وارده به ایران در سال 1391 در آن لحاظ می شد. اما مفاد این قرارداد از دسترس رسانه ها دور ماند و تنها جزئیاتی از آن منتشر شد که در ادامه به برخی از این جزئیات اشاره می شود.

در این قرارداد آمده که حضور دوباره پژو در ایران به آن شرط خواهد بود که فرانسوی ‌ها از سهم 2 میلیون دستگاهی به ارزش 800 میلیون یورو در بازار خودرو ایران برخوردار باشند. در این میان، مدیران شرکت پژو هنوز نیامده برای ایرانی ها شرط گذاشته و گفتند که فروش محصولاتشان در ایران باید به سطح فروش سال 2011 برسد، یعنی میزان فروش را طی دو سال به سالانه 1.6 میلیون دستگاه خودرو و تا سال 2020 به 2 میلیون دستگاه خودرو در سال برسانند.

همچنین طبق این قرارداد، قرار بود شرکت فرانسوی 5 محصول خود را راهی بازار ایران کند. این محصولات عبارت بودند از: پژو 208، 2008، 301، 308 و 508. از بین این 5 محصول طبق توافقات صورت گرفته بین این دو شرکت قرار بود مدل های 301، 208، 2008 و احتمالا 308 در شرکت مشترک ایکاپ مونتاژ شده و مدل 508 فقط به صورت وارداتی به مشتریان ایرانی عرضه شود.

در سیزدهم اردیبهشت 1396، حسن روحانی رئیس جمهور طی سخنانی پیرامون نحوه سرمایه گذاری شرکت پژو در ایران گفت: پژو 2008 به صورت مشترک و با سرمایه‌ گذاری 50-50 میان ایران و فرانسه تولید می ‌شود. همچنین هاشم یکه زارع مدیرعامل ایران خودرو در بهمن 1395 طی مصاحبه ای اعلام کرد تا به حال 100 میلیون یورو از سرمایه‌ گذاری مشترک ایران خودرو و پژو محقق شده که 50 میلیون یورو سهم پژو و به همین میزان نیز سهم ایران‌ خودرو بوده است.

هاشم یکه زارع، مدیرعامل ایران خودرو در هجدهم بهمن 1394 طی مصاحبه ای پیرامون خسارات وارده از سوی شرکت پژو به ایران در سال 1391 گفت: میزان خسارت مربوط به رفتار پژو در ایران 427 میلیون و 600 هزار یوروست که البته بخشی از این مبلغ به طور غیرنقدی محاسبه می شود. 116 میلیون یورو از این خسارت مربوط به مسائل حال و گذشته است و 311 میلیون و 600 هزار یورو نیز در مسائل آینده دیده شده است.

به هر صورت این موارد تنها مواردی بود که از قرارداد جدید شرکت پژو سیتروئن با ایران خودرو در رسانه ها منتشر شد.

با خروج آمریکا از برجام در اردیبهشت ماه سال جاری، شرکت پژو سیتروئن در خرداد ماه 97 اعلام کرد که با آغاز تحریم ها ایران را ترک خواهد کرد.

با ترک دوباره ایران توسط شرکت پژو، حالا این پرسش ها در ذهن نقش می بندد که آیا این قرارداد به گونه ای بسته شده بود که در صورت ترک دوباره ایران توسط این شرکت، ایران بتواند از آن خسارت دریافت کند؟

آیا خسارات گذشته جبران شد؟ به هر صورت این مسئولین ایران خودرو هستند که می توانند به این دو پرسش پاسخ دهند و باید منتظر پاسخ آن ها ماند.