آیا تمرکز بر رسوایی دو سلبریتی در پرونده ثامن الحجج یک بازی بود؟!

اگر یک دزد، سرقت چند میلیاردی کند، افکار عمومی حساسیت کمتری نسبت به آن نشان می‌دهد که یک چهره موجه و مدعی سرقتی چند میلیونی؛ برای نمونه، اگر یک مدیر شرکت خارجی فرار مالیاتی داشته باشد، رسوایی کوچکی در مقابل فرار مالیاتی یا حتی استفاده شخصی رئیس جمهور یک کشور از اموال دولتی است. این قاعده بازی مرسوم در دنیاست...

کد خبر: ۸۱۸۰۱۱

تاریخ: ۲۸ تير ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۷

پس از انتشار جزئیات بیشتری از پیوندهای مالی گروه‌هایی از اشخاص با مجموعه فاسد مؤسسه مالی و اعتباری ثامن الحجج، برخی از آنها بیشتر مورد توجه قرار گرفتند و از میان این عده، دو سلبریتی در مرکز توجهات قرار گرفتند؛ اما چرا چنین اتفاقی رخ داد و عمده توجه افکارعمومی متوجه این دو تن شد که از قضا، رقم‌های کمتری نسبت به برخی از اشخاص از ثامن الحجج دریافت کرده بودند؟ آیا این یک دسیسه برای به حاشیه راندن رانت‌خواران اصلی بود؟!

به گزارش «تابناک»؛ چندی پیش، تابناک به ابعاد مالی همکاری یکی از سبلریتی‌های کت و شلوارپوش و عدم تسویه دیون خود تا زمان انتشار آن گزارش اشاره کرد و پس از آن نیز روزنامه‌ شرق جزئیات بیشتری از رانت‌هایی که م.م، ا.ع دریافت کرده بود، در گزارشی با تیتر «ردپای برخی سلبریتی‌ها و مسئولان در پرونده ثامن‌الحجج» منتشر نمود که با توجه به ذکر رقم‌های ذکر شده در آن، مورد توجه قرار گرفت و واکنش‌هایی را نیز در پی داشت.

بر اساس این گزارش، در 14/ 12/ 91 و 4 /7/ 92، مؤسسه ثامن‌الحجج دو مبلغ 180 میلیون‌تومانی و 400 میلیون‌تومانی را به حساب... مجری یک برنامه تلویزیونی واریز می‌کند و عنوانی که روبه‌روی این اعداد در توضیح دلیل وجه ذکر شده، یک کلمه است؛ هدیه. اما رقم هدیه‌ای که آقای «...» به ‌عنوان هدیه دریافت کرده، در مقابل تسهیلات دریافتی او از ثامن‌الحجج تقریبا ناچیز است... . وی از مؤسسه ثامن‌الحجج یک وام دو میلیارد‌و 900 میلیون‌تومانی دریافت کرده که تنها 800 میلیون تومان آن را بازگردانده که البته اگر این رقم بازگشتی را از هدیه دریافتی (580 میلیون تومان) کم کنیم، به عدد 220 میلیون تومان می‌رسیم که در واقع از جیب ... خرج شده و در مقابل، دو میلیارد ‌و 780 میلیون تومان را در حساب خود نگه داشته است. ثامن‌الحجج به مجری معروف دیگر تلویزیون... هم بی‌توجه نبوده و به حساب او هم سه میلیارد تومان در قالب هزینه تبلیغات واریز کرده است.

در این گزارش، نام چهره‌های نسبتاً مشهور سیاسی و... دیگری نیز آمده بود؛ اما توجه افکارعمومی و حتی روزنامه مذکور نیز بر این سبلریتی‌ها تمرکز کرد. این در حالی است که رقم دریافتی این مجری‌ها به مراتب کمتر از رقم‌های ذکر شده درباره دیگر چهره‌ها بود. در ادامه، افکار عمومی نیز روی این چهره‌ها تمرکز کرد و فضای مجازی مملو از موضع‌گیری درباره این اشخاص شد و کمتر به دیگر اشخاصی که در این گزارش نامشان به میان آمده بود، توجهی شد!

این اتفاق باعث شد، برخی با این توهم توطئه سراغ این گزارش بروند که اساساً ذکر اسامی این دو نفر برای تحت الشعاع قرار دادنِ سایر اسامی است، حال آنکه اگر قرار بر تحت الشعاع قرار دادنِ دیگران بود، چرا نام آنها در این گزارش آمده و عملاً آنها نیز هدف قرار گرفتند و چرا اساساً از ذکر نام و رقم‌های دریافتی‌شان پرهیز نشده است؟ البته طرح این ابهام، خطی بود که گمان می‌رود ابتدا توسط برخی نزدیکان و مرتبطین با این دو چهره در فضای مجازی مطرح شد تا فشار افکارعمومی بر این دو شخص کاهش یابد و به قول معروف، افشای فساد آنها، «یک بازی» برای تحت الشعاع قرار دادنِ سایر متهمان و کم‌اهمیت تلقی شود!

واقعیت این است که برای افکارعمومی دور از انتظار نبود که یک چهره ناشناس یا یک سیاستمدار مفاسدی داشته باشد، اما اگر یک چهره مدعی اصلاح و مبارزه با فساد ـ که هر شب در تلویزیون حضور می‌یابد و در این زمینه نطق کرده و دیگران را به نقد می‌کشد ـ با فساد هم‌آغوش شود، مردم او را مُلَوّن می‌پندارند و بابت این دورویی نقدهای شدیدتری متوجه آن شخص می‌کنند.

اگر یک دزد، سرقت چند میلیاردی کند، افکار عمومی حساسیت کمتری نسبت به آن نشان می‌دهد که یک چهره موجه و مدعی سرقتی چند میلیونی؛ برای نمونه، اگر یک مدیر شرکت خارجی فرار مالیاتی داشته باشد، رسوایی کوچکی در مقابل فرار مالیاتی یا حتی استفاده شخصی رئیس جمهور یک کشور از اموال دولتی است. این قاعده بازی مرسوم در دنیاست و وقتی چنین اشخاصی، حسن شهرتشان را قربانی بهره از چنین فرصت‌های نامشروعی می‌سازند، باید بپذیرند، با این قاعده، بی‌رحمانه‌ توسط افکار عمومی داوری می‌شوند.