چرا سازندگان «به وقت شام» به دنبال گیشه هستند؟

جنجال ضدامنیتی که حتی حاتمی‌کیا را نیز شرمنده کرد اما فروش دو برابر شد!

عوامل طراح چنین ایده خلاف امنیت و آرامش باید در نظر داشته باشند که این ایده تبلیغاتی فراتر از یک دوربین مخفی است و در شرایط امنیتی کنونی، هر جای دنیا با ریش بلند و هیبت داعش و یک شمشیر ظاهر شوید، پلیس بلافاصله دستور توقف می‌دهد و چه بسا در لحظه به شخصی با چنین هیبتی شلیک کنید.

کد خبر: ۷۹۷۲۰۰

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۷:۱۱

یک اقدام به ظاهر تبلیغاتی برای فیلم «به وقت شام» در پردیس سینمایی کوروش به شکلی پیاده سازی شد که وحشت و اعتراض برخی مردم را در پی داشت؛ حادثه‌ای که کارگردان این فیلم سینمایی از آن دفاع نمی‌کند اما صاحبان این مجموعه از آن دفاع می‌کنند و از دو برابر شدنِ فروش به وقت شام در روز گذشته سخن به میان آوردند.

به گزارش «تابناک»؛ پس از آنکه در یک رویکرد تبلیغاتی اشتباه، شخصی که در فیلم سینمایی «به وقت شام» کاریکاتوری از «ابوعمر شیشانی» از سران داعش را بازی می‌کند، به عنوان یک چهره جذاب معرفی و حتی در جریان افزایش قیمت دلار و برخی رویدادهای دیگر به دیالوگ این شخص رجوع شد، روز گذشته عده‌ای با هیبت داعش در سینمای کوروش حضور پیدا کردند و با همان هیبت شیشانی، اقدام به ترساندن حاضر در فود کورت و بخش‌های مختلف این مجموعه کردند.

عده‌ای که از این ماجرا اطلاع داشتند، با خنده از کنار این جماعت عبور کردند؛ اما اگر که خبر نداشتند، با دیدن عده‌ای در قامت داعش که ظاهراً سلاحی نمایشی نیز به همراه داشتند، وحشت کرده و با جیغ و فریاد گریختند. در تصاویر محدودی که از این حادثه منتشر شده، صدای جیغ و فریادها شنیده می‌شود و در شماری از تصاویر نیز مشخص است که این جماعت بیش از اندازه در نقش‌شان فرو رفته‌اند! چنین اتفاقی منجر به اعتراض‌هایی از سوی حاضران در پردیس کوروش نسبت به این رفتار تبلیغاتی غیرحرفه‌ای شد.

نقدها در فضای مجازی نیز به شدت گسترده‌ است و عمده نقدها از این منظر مطرح می‌شود که اساساً تروریسم به معنای هراس افکنی است و داعش اساساً در این چارچوب در کشورهای مختلف از جمله ایران، عملیات تروریستی یعنی عملیات‌های هراس افکنانه انجام می‌دهند؛ حال عده‌ای حتی در تبلیغات شهری‌شان به جز دست گذاشتن روی قهرمان فیلم، عناصر داعشی را برجسته کرده و ناخواسته همان هراس افکنی که هدف داعش است، تحقق بخشیده‌اند.

این نقدها باعث شد، ابراهیم حاتمی کیا کارگردان این فیلم از این اتفاق شرمنده شود و در یادداشتی در زمینه عنوان کند: «بچه‌های گروه تبلیغاتی فیلم به وقت شام، من شاهد زحمات مومنانه و شبانه‌روزی شما در این چند ماه بودم، ولی این نمایش کورش در شأن به وقت شام نبود. خستگی دو ماه سفر به شهرهای ایران بر تنم ماند. من تصورم آن بود که قرار است کسی به شکل ریش قرمز در فضای بیرونی کورش بایستد و مردم با او عکس بیندازند. نه اسبی و نه جمعی و نه فریادی، آن هم داخل مجتمع در مخیله‌ام نبود و من بی‌خبر بودم. عزیزانِ آزرده‌خاطر در مجتمع کورش، اعم از مردم و کسبه محترم، اگر دلی لرزید، اگر وحشتی ایجاد شد، بر ما ببخشید و حلالمان کنید.»

در مقابل علی سرتیپی، مدیر پردیس سینمایی کوروش تأکید می‌کند، عوامل این فیلم به هدف‌شان رسیده‌اند و از منظر فروش از این ماجرا دفاع نیز کرده است! سرتیپی گفته است: «به ما اطلاع دادند که قرار است نمایشی برای اکران فیلم «به وقت شام» با حضور ابراهیم حاتمی کیا و عوامل فیلم در پردیس سینمایی کورش برگزار شود که البته اطلاعی درباره نحوه اجرای آن نداشتیم... در زمینه ایجاد وحشت بین مردم نیز باید بگویم معمولا در دنیا دوربین مخفی های ترسناک اجرا می شود که باعث ترس و شوکه شدن مردم می شود، ولی در نهایت بدون هیچ مشکلی از سوی مخاطب مورد استقبال قرار می گیرد!»

سرتیپی تأکید کرد: «حضور بازیگران با چهره های داعشی در پردیس سینمایی کورش یک برنامه تبلیغاتی بود تا بتواند فیلم به وقت شام را دوباره بر سر زبان ها بیاورد و جالب است بدانید این اثر سینمایی شب گذشته سه شنبه ۱۸ اردیبهشت ماه نسبت به شب های دیگر، بیش از دو برابر فروش داشت. شاید در حاشیه اجرای این نمایش، یک یا دو نفر ترسیده باشند، اما نباید فراموش کرد که این گونه برنامه ها معمولا برپایه غافلگیری است. از ابتدای امر ما نمی دانستیم سازمان اوج چه ایده ای دارد، ولی در نهایت باید بگویم که این نوع تبلیغات به هیچ وجه منفی نیست.»

البته آقای سرتیپی و عوامل طراح چنین ایده خلاف امنیت و آرامش باید در نظر داشته باشند که این ایده تبلیغاتی، فراتر از یک دوربین مخفی است و در شرایط امنیتی کنونی، هر جای دنیا با ریش بلند و هیبت داعش و یک شمشیر ظاهر شوید، پلیس بلافاصله دستور توقف می‌دهد و چه بسا در لحظه به شخصی با چنین هیبتی شلیک کنید. کافی است در یکی از سفرهایی که این دوستان به خارج تشریف می‌برند، به دنبال تکرار این ایده باشند، تا سر از زندان‌های فرنگ درآورند. انتظار می‌رفت نهادهای مسئول در این زمینه نیز واکنشی ـ ولو لفظی ـ نشان دهند اما دریغ از بی‌عملی!

سوای ابعاد تأسف آور این اتفاق، باید این پرسش را مطرح کرد که سازندگان «به وقت شام» به دنبال گیشه هستند؟ وقتی نمی‌توان هزینه تولید این فیلم را از گیشه بازگرداند و بازگشت سرمایه فیلم‌هایی اینچنینی ناممکن است، چرا باید به هر ابزاری ولو وحشت آفرینی عمومی برای فروش چند بلیت بیشتر در یک روز یا یک هفته دست یازید؟

{$sepehr_code_163}