بازتاب

پاسخ جالب کی روش به برانکو:40روزه رونالدو تحویل نمی دهم اما مودریچ می سازم!

«برای آن که من هم مثل برانکو از حس طنزگونه استفاده کنم باید بگویم نمی‌توانم ۴۰ روزه رونالدو تحویل بدهم چون با او هشت سال کار کرده ام ولی مودریچ چرا! می‌توانم بازیکنان را به سطح او برسانم.» این تازه ترین پاسخ سرمربی لجوج پرتغالی به همتایش در پرسپولیس است که مشخصا در مواجهه با برنامه مقطعی کی روش، متلک پرانی کرده بود.

کد خبر: ۷۹۲۵۳۲

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۶:۰۰

اگر حالا واقعا این بازیکن را به شما بدهند ۴۰ روز بعد رونالدو تحویل می‌دهید؟

من سوال شما را نفهمیدم.

برانکو در برنامه ۹۰ گفت اگر کی‌روش رونالدو به ما تحویل دهد، بازیکنان را می‌دهم.

برای آن که من هم مثل برانکو از حس طنزگونه استفاده کنم باید بگویم نمی‌توانم ۴۰ روزه رونالدو تحویل بدهم چون با او هشت سال کار کرده ام ولی مودریچ چرا! (خنده) می‌توانم بازیکنان را به سطح او برسانم(خنده جمعی) بگذارید مراتب احترامم را به مودریچ اعلام کنم. او بازیکن فوق العاده‌ای است ولی خیلی شفاف به برانکو اعلام می‌کنم اگر بازیکنان را ۴۰ روز به من بدهد، یک مطلب را قول می‌دهم... مطمئنا رونالدو تحویل نمی‌دهم ولی ضمانت می‌کنم تیم‌ ملی ما به مراتب بهتر آماده بازی با بزرگان خواهد بود. وقتی کی‌روش بازیکنان و تیمش را برای آماده سازی دارد، دیگر صحبت از تعطیلات و هالیدی نمی‌کنم. آنجا قضیه خیلی جدی است. فکر می‌کنم نتایجی که در ۷ سال گذشته داشته‌ام نشان می‌دهد بدون هیچ شک و شبهه‌ای بنده احتیاج به یک سری حرف‌ها ندارم. سبک کار من همیشه این طور بوده که کمتر قول داده‌ام و بیشتر عمل کرده‌ام.

با توجه به عملکردی که در جام‌ جهانی ۲۰۱۴ و به ویژه مقابل مسی و یارانش داشتیم، جواب این سوال برای ما تا حدودی مشخص است. ولی بد نیست برای افکار عمومی بگوئید چطور می‌توانید بازیکنان را واقعا به این سطح برسانید؟ چطور می‌شود این قدر بازیکنان در میانگین سرعت، جنگندگی و... پیشرفت می‌کنند.

من به اردوی ۴۰،۴۵ روزه اصلا اعتقادی ندارم. عین راهکاری که قبل از جام‌ جهانی برزیل داشتیم، بهترین راهکار بود. ۱۰،۱۲ روز اردو بعد استراحت و بعد اردوی ۱۰،۱۲ روزه و بعد جام‌ جهانی. ولی مطلب اولی که تاثیر مستقیم دارد، روحیه تیمی منسجم، طرز تفکر متحد است. شاید بهتر است این گونه بگویم؛ شاید یک سری نکاتی از جمله این که از لحاظ فیزیکی و آماده سازی روی آنها ضعف داریم، با هماهنگی بیشتر و بالاتر تیمی آنها را پوشش داد. اگر بخواهم به این مطلب پایه ای برسید، باید بازیکنان را داشته باشید. مطمئنا یک سری مطالب دیگر هست که در این تمرینات دوباره تکرار می‌شود ولی هدف اصلی ما هماهنگی تیمی است. یکسان سازی کار گروهی و تیمی ما خیلی مهم است.

با شناختی که از شما داشتیم معمولا خیلی بازیکن سخت وارد پوزیشن تیم اصلی می‌شود ولی شما بعد از صعود یک سری جوان از جمله قلی زاده، چشمی، نورافکن، حسینی و... را راحت تر وارد این چرخه کردید. الان نوع نگاه ما عوض شده یا این که این بازیکنان خیلی با کیفیت هستند؟

مطمئنا تیم ملی جایی نیست که بازیکن بخواهد چیزی یاد بگیرند چون باید در باشگاه انجام شود. فوتبال بین اللملی دو رکن اصلی دارد. استعداد یا کیفیت و رکن دوم تجربه. به عنوان مربی فلسفه اصلی من است؛ دستمانم را مشغول به کار امروز می‌کنم و نگاهم را به آینده. مطمئنا راجع با بازیکنانی که اسم بردید، یک دفعه بعد از جام جهانی تصمیم درباره شان گرفته نشد. بعد از آن مسابقات با کار زیاد، تصمیمات طبیعی گرفته شد و من با همان نگرش کارم را ادامه می دهم. این نسل از بازیکنان جوان یعنی طارمی، ترابی، سعید، سردار و... شامل این تصمیم بودند. سردار قبل از جام جهانی ۲۰۱۶ از لیست ما خط خورد. همه بازیکنانی که نام بردم، جزئی از فلسفه کار ما هستند. دست ها مشغول کار امروز و چشم‌ها معطوف به آینده.

برنامه ۴۵ روزه شما اجرا نشد. با این حال قرار نیست که جوجه اردک زشت جام‌جهانی باشیم؟ (اشاره به مصاحبه ای که ۷ سال قبل با کی‌روش داشتیم) همینطور اخیرا بعضی مربیان علیه حرف‌های شما درباره آماده سازی بازیکنان لیگ‌برتر موضع گرفته‌اند و می‌گویند شما به این مربیان توهین کرده‌اید.

(نیشخند) نه هیچ شانسی برای این اتفاق که جوجه اردک زشت جام‌ جهانی باشیم، وجود ندارد. باید راجع به این صحبت کنیم. اخیرا وقتی من گفتم باید بیشتر زحمت بکشیم، بیشتر تلاش کنیم، بیشتر تمرین کنیم، آماده‌سازی بهتری داشته باشیم و... خیلی‌ها گفتند کی‌روش دارد به مربیان ایرانی بی‌احترامی می‌کند. دارد علامت سوال جلوی توانایی‌های این مربیان می‌گذارد. من واقعا شوکه شدم. فکر می‌کنم دقیقا بر عکس این مطلب گفته شده. من احترام بسیار بیشتری نسبت به هر شخص دیگری به کار مربیان می‌گذارم. می‌خواهم بگویم است که با واقعیات راحت کنار بیاییم و آنها را بگوییم. وقتی صحبت از احترام می‌شود؛ احترام واقعی این است به بازیکنان ملی‌پوش خود این فرصت را دهیم تا آماده‌تر به جام‌ جهانی بروند و بدرخشند. این فرصت را بدهیم که آبرومندانه رقابت کنند. من اگر دست خودم باشد، به این می‌گویم احترام. برای همین است که خودم و کادرم روزی ۱۸ ساعت در اینجا(پک) کار می‌کنیم. اگر این را می‌گفتم و در خانه می‌نشستم، می‌توانستند بگویند کی‌روش به مربیان ایرانی توهین کرده است. من بیشتر هر روز بیشتر از همه در پک هستم و کار می‌کنم. من اینجا هستم که فوتبال ما پیشرفت کند. تبدیل به یک تیم بهتر شود. چطور ممکن است کسی که چنین پیامی را ساطع می‌کند و می‌خواهد بازیکنان آماده تر شوند، بی‌احترامی می‌کند؟ من فکر می‌کنم اگر کسی اینجا بگوید بازیکنان دیگر نیاز به کار بیشتر و پیشرفت ندارند، او توهین واقعی کرده است. اگر کسی بگوید کشور نیاز به زمین‌های بیشتر و بهتر ندارد، او توهین کرده است. و اگر کسی نجنگد برای این هدف، آن توهین است. اگر شما در باشگاهی کار می‌کنید و برای رختکن بهتر، لباس بهتر، شرایط بهتر و.. نجنگید آنجاست که شما توهین می‌کنید. اگر من می‌آمدم اینجا و برای به دست آوردن یک جیم و یک مرکز تمرینی بهتر برای بازیکنان نمی‌جنگیدم آنجا توهین بود. اگر دروغ می‌گفتم به فوتبال ایران و پک را می‌کردم یک مرکز پزشکی خصوصی، آنجا توهین کرده بودم. این توهین و بی‌احترامی است. اگر می‌گفتم فوتبالیست‌های ما و مربیان ما این خواسته را دارند که پیشرفت نکنند، این توهین بود. واقعا یکسری حرف ها شوکه برانگیز بود.

شما تا اینجا بهترین مربی تاریخ ما بوده‌اید. همه دوست دارند یک جام در دوران شما بگیریم و آن جام، جام ملت‌های آسیاست. همه آرزو دارند آن اتفاق رخ دهد و تابو شکسته شود.

من از صمیم قلب می‌گویم ایران این شانس را دارد که قهرمانی جام ملت‌ها را به چالش بکشد و این عنوان را به دست بیاورد و در امارات قهرمان شود. مردم ایران، هواداران فوتبال ایران مستحق این دستاورد هستند. همین طور فوتبالیست‌های ایرانی در تیم ملی. فکر می‌کنم در حال حاضر پتانسیل فوتبالیست‌های ایران در حدی هست که بتوانند قهرمانی جام‌ ملت‌ها را از آن خود کنند. برای بردن بازی‌ها (یکی دو بازی) تمام شرایط لازم را داریم ولی برای رسیدن به قهرمانی - یک بار دیگر تکرار می کنم - اینجاست که باید یک نگرش متفاوت داشته باشید. هیچ چیز در زندگی راحت به دست نمی‌آید. هیچکس جام قهرمانی را به ایران هدیه نمی‌دهد. الان فکر می‌کنید لیپی در چین چه می‎کند؟ او تیم ملی چین را بهتر از همیشه دارد آماده می‌کند. کادر مربیگری‌اش امکانات، اردوهایش و همه کامل هستند. قطر و امارات به نظرتان چه می‎کنند؟ دارند خودشان را آماده می‌کنند تا نتایج بد مقدماتی جام‌ جهانی را از خاطره همه پاک کنند. سوال بسیار بسیار مهمی پرسیدید، برای آینده فوتبال ایران. نگرش ما سریعا بعد از روسیه چه خواهد بود؟ می‌خواهیم استراحت کنیم، بخوابیم؟ می‌خواهیم بخواهیم؟ می‌خواهیم به سواحل دریای خزر برویم و کباب بزنیم؟ نه! همیشه باید کاملا هوشیار باشیم به آن حد از وظایف‌مان اگر رسیدیم، بهتر باشیم. من به عنوان یک مربی یک سوال اصلی دارم؛ چقدر همه حاضرند این مسئله را به عنوان اولویت بشمارند؟ اتفاقی که نمی‌تواند بیفتد،این است که نمی شود پشت سر هم، مسئولیت‌ها را به آیندگان واگذار کرد. در جواب شما می خواهم یک سوال از شما بپرسم. بیش از یک سال قبل وقتی به جام‌ جهانی صعود کردیم، یک چالش جلوی همه گذاشتم. اولویت اول فوتبال ایران در فصل آینده چیست؟ اولویت نخست فوتبال ایران چه بوده است؟ از شما می پرسم. شما به من جواب بدهید. اولویت اول چیست؟

شما در آن زمان گفتید تیم‌ ملی ولی الان...

بله، باشگاه ها. نمی‌گویم درست است یا اشتباه؟ بیائیم با واقعیت‌ها مواجه شویم. اولویت اول باشگاه ها هستند. فصل بعدی شما جام ملت‌ها را دارید. چه چیزی اولویت اول فوتبال ایران برای فصل بعد است؟ ۶ ماه قبل هم این سوال را کردم. باشگاه ها مهم هستند یا تیم‌ ملی ایران؟ اگر باشگاه ها را انتخاب کنید، شانس ما این قدر (با دو انگشتش فاصله خیلی کمی را نشان می‌دهد) اگر نه تیم‌ ملی را انتخاب می‌کنید، شانس ما بسیار زیاد خواهد بود. یک بار دیگر می‌گویم از مربیان نخواهید این تصمیم را بگیرند. وظیفه مربیان نیست. رئیس فدراسیون و افرادی که در این مقام هستند می‌توانند تصمیم بگیرند. نمی‌شود این سوء تفاهم واهی را ادامه داد که همه بگویند اولویت فوتبال ایران تیم ملی و موفقیت در جام‌ جهانی است. همه هی بگویند تیم‌ ملی ولی وقتی زمان تصمیم گیری برسد و اردوی تیم‌ ملی شروع شود، واقعیت چیز دیگری را نشان دهد و نشان دهد اولویت تیم‌ ملی نیست و باشگاهها هستند. باز هم تکرار و تاکید می‌کنم. نگفتم درست است یا اشتباه؟

بازیکنانی که الان داریم نسبت به ۴ سال قبل هم جوان تر هستند و هم با انگیزه‌تر . هم هیجان انگیزتر فوتبال بازی می‌کنند در لیگ یا لیگ‌های خارجی. ولی دیالوگ برقرار کردن با آنها سخت است. شاید دنیای آنها دنیای مجازی است. شوخی‌هایی می‌بینیم یا رفتارهایی می‌بینیم که شوکه کننده است. کمی کار را برای شما سخت نمی ‌کند؟ البته چند سال است با آنها سر و کله زده اید.

نه، نه. دشوار که نه. این جزیی از بازی مدرن شده است. یک سرمربی در پوزیشن من باید یک قدم از بقیه جلو باشد. مطمئنا در سال ۲۰۱۸ اگر بخواهید جهان را بدون رسانه‌های مجازی تصور کنید، غیر ممکن است. با این پیشرفت تکنولوژی نمی‌شود جنگید. خود من هم برای همین سعی کردم خودم را تطبیق بدهم و یک قدم جلوتر بروم. سعی کردم آنها را تعلیم بدهم، یاد بدهم چطور با دنیای مدرن کنار بیایند. در گذشته ها شما زبان چینی انگلیسی عربی و لاتین داشتید ولی الان یک زبان مدرن به اسم زبان مجازی داریم. بازیکنان باید تعلیم لازم را در این باره دیده باشند. وظیفه ما این است با داشتن فردی مثل معتمدکیا و دیگر مربیان، این بازیکنان را آموزش و تعلیم بدهیم که چگونه در فضای مجازی امروز کار کنند. واقعیت است. همه چیز آنها را تحت نظر داریم. بررسی می‌کنیم. وظیفه ما این است که به آنها پیش توصیه کنیم. باید همینطور داستان را جلو ببریم. البته یکی هم باید بیاید من را رصد کند!(خنده جمعی)