گزارش لحظه به لحظه سومین روز جشنواره فیلم فجر؛

نمایش آتش سوزی پلاسکو و قاچاق دختران ایرانی به کشورهای عربی / کارگردان چهارراه استانبول: پلاسکو اقتصاد ما بود که ریخت / آلودگی هوا بخشی از جشنواره را تعطیل کرد

فیلم سینمایی «لاتاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان به نمایش در‌آمد؛ روایتی از قاچاق دختران ایرانی به بهانه‌های مختلف به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس برای تن‌فروشی که با حجم بالایی از شعار همراه شده و فضایی را ساخته که در اکران‌های مردمی مورد توجه قرار گرفته اما آیا می‌تواند نظر منتقدان را نیز به خود جلب کند؟

کد خبر: ۷۷۱۰۵۱

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۹

در سومین روز جشنواره فیلم فجر، فیلم‌های «چهارراه استانبول» و «لاتاری» در کنار مستند سفارشی «بانو قدس» به نمایش درآمد و در این میان، آنچه حساسیت برانگیز بود، «لاتاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان درباره قاچاق زنان ایرانی به کشورهای عربی است؛ فیلمی که انتشار بخش‌هایی از آن درباره سال‌های دفاع مقدس با جنجال‌هایی همراه شده بود.

به گزارش «تابناک»؛ جشنواره فیلم فجر در این دوره با نمایش 22 فیلم بلند داستانی، 3 فیلم کوتاه داستانی، 2 فیلم مستند و یک انیمیشن از امروز پی گرفته خواهد شد و ویترین سینمای ایران برای سال 1397 در آغاز سال جدید سینمایی برانداز می‌شود. «تابناک» همچون ادوار پیشین به پوشش لحظه به لحظه رویدادها و تحلیل کوتاه آثار و نقد و بررسی وقایع و حواشی این رویداد می‌پردازد. اگر جزو تماشاگران جشنواره فیلم فجر هستید، از اینجا می‌توانید جدول نمایش فیلم‌ها در سالن‌های مختلف را بیابید و کاتالوگ پی ادی اف برنامه جشنواره را نیز از اینجا می‌توانید دانلود کنید.

در سومین روز جشنواره فیلم فجر، ابتدا در سانس ساعت 14 فیلم «چهارراه استانبول» به نمایش درآمد؛ فیلمی که اشاراتی به ماجرای فرو ریختن ساختمان پلاسکو دارد اما برخلاف تصور صرفاً درباره این رویداد نیست و صرفاً برش‌هایی از این حادثه را احتمالاً برای جذب مخاطب به شکلی ناشیانه روایت می‌کند. فیلم تازه محسن کیایی نتوانسته در حد آثار قبلی‌اش انتظارات مردم را در اکران‌های مردمی برآورده نماید.

در ادامه نیز مستند بانو قدس با محوریت زندگی همسر امام که به سفارش آن تشکیلات ساخته شده برای اهالی رسانه پخش شد. در آخر و در سانس ساعت 20، فیلم سینمایی «لاتاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان به نمایش در‌آمد؛ روایتی از قاچاق دختران ایرانی به بهانه‌های مختلف به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس برای تن‌فروشی که با حجم بالایی از شعار همراه شده و فضایی را ساخته که در اکران‌های مردمی مورد توجه قرار گرفته اما آیا می‌تواند نظر منتقدان را نیز به خود جلب کند؟

با جزئیات این فیلم‌ها بیشتر آشنا شوید:

{$sepehr_code_18}

چهارراه استانبول

تهیه کننده: مصطفی کیایی
کارگردان: مصطفی کیایی
نویسنده: مصطفی کیایی
فیلمبردار: حسین جلیلی
بازیگران: بهرام رادان، محسن کیایی، سحر دولتشاهی، رعنا آزادی‌ور، مهدی پاکدل، ماهور الوند، مسعود کرامتی و...
خلاصه داستان: ساختمان «پلاسکو» که در یک آتش سوزی فرو می‌ریزد و منجر به شهید شدن تعدادی از آتش نشان های فداکار کشورمان می‌شود...

بانو قدس ایران

تهیه کننده: موسسه اوج
کارگردان: مصطفی رزاق کریمی
پژوهشگر: زهرا نبی‌پور و اعظم بهروز
فیلمبردار: رضا تیموری
خلاصه: روایتی از زندگی همسر امام خمینی (ره) و همراهی با بنیانگذار کبیر انقلاب در مسیری پر فراز و نشیب

لاتاری

تهیه کننده: سیدمحمود رضوی
کارگردان: محمدحسین مهدویان
نویسنده: محمدحسین مهدویان
فیلمبردار: هادی بهروز
بازیگران: زیبا کرمعلی، ساعد سهیلی، هادی حجازی فر، جواد عزتی و...
خلاصه داستان: نگاهی متفاوت به قاچاق دختران ایرانی‌ به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس.

حواشی جشنواره تا آغاز روز سوم؛ عکاسان خوراک خبری ندارند / دیگر سر صندلی دعوا نمی‌شود!

مهر درباره حواشی روز دوم و تا آغاز روز سوم جشنواره نوشت: حل نشدن مساله اینترنت در پردیس سینمایی ملت که در بخش کافی نت که محل استقرار سیستم های کامپیوتری است بیشتر مشاهده می‌شود یکی از اصلی ترین مشکلات کاخ جشنواره است که انتظار می رفت در دومین روز از برگزاری این رویداد هنری برطرف شود در حالی که این اتفاق نیفتاد و رسانه ها همچنان با مشکل ضعیف بودن اینترنت و در بعضی از نقاط پردیس ملت، نبود آن روبه رو هستند...

...اما یکی دیگر از مشکلات جشنواره این است که جای خالی اهالی سینما عملا کاخ رسانه را از رونق انداخته است. در دوره های گذشته که کاخ جشنواره واقع در مرکز همایش های برج میلاد بود مسئولان جشنواره به این نکته اشاره می کردند که اهالی رسانه نسبت به شلوغ بودن کاخ جشنواره معترض هستند و به همین دلیل آنها تلاش خواهند کرد این مشکل را برطرف کنند اما به نظر می رسد مسئولان به این نتیجه رسیده اند که این مشکل با جدا کردن هنرمندان از اهالی رسانه و انتقال کاخ جشنواره به پردیس سینمایی ملت برطرف می شود در حالی که هیچگاه خبرنگاران و منتقدان نمی گفتند که هنرمندان نباید در کنار اهالی رسانه ها به دیدن آثار جشنواره بنشینند بلکه به این مساله معترض بودند که افراد غیرهنری و غیررسانه ای چرا باید در کاخ جشنواره حضور داشته باشند. متاسفانه در این دوره، مسئولان جشنواره با جدا کردن سینمای رسانه و هنرمندان باعث از رمق افتادن این رویداد شدند در حالی که از دور به نظر می رسد برای رفاه حال اهالی رسانه این اقدام صورت گرفته و مسئولان دایما بر این استدلال غلط پافشاری می کنند.

نبود هنرمندان و سینماگران در کاخ جشنواره و ترک کردن عوامل فیلم ها بعد از پایان نشست های خبری باعث شده عکاسان خوراک خبری اندکی در اختیار داشته باشند و مجبور هستند تنها به عکس گرفتن از نشست های خبری و عکاسی از عوامل فیلم ها بعد از نمایش فیلم هایشان بسنده کنند که اگر قرار بود خبرنگاران فقط نشست ها را پوشش دهند و عکاسان هم از نشست ها عکاسی کنند روابط عمومی جشنواره همین کار را که جزو حداقل وظایفش است انجام می داد و دیگر چرا باید ۱۰ روز اهالی رسانه را برای دیدار یکدیگر به پردیس ملت می آوردند؟

حل نشدن مشکل صدای سالن نشست خبری همچنان ادامه دارد و حتی محمود گبرلو مدیر این نشست ها نیز در جلسه رسانه ای فیلم «شعله ور» به این نکته اشاره کرد و گفت که انتظار می رود مشکل صدای سالن نشست به زودی حل شود چون برگزاری نشست ها به این شکل در حد و اندازه جشنواره نیست.

انتخاب‌های مردم در روز دوم چه بود؟

در ۱۴ بهمن ماه در پردیس سینمایی آزادی فیلم سینمایی «چهارراه استانبول» ساخته مصطفی کیایی و «مغزهای کوچک زنگ زده» به کارگردانی هومن سیدی به سانس فوق العاده کشید. همچنین در پردیس سینمایی فرهنگ فیلم سینمایی «مصادره» ساخته مهران احمدی و در پردیس کورش فیلم های «لاتاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان، «بمب» ساخته پیمان معادی و «به وقت شام» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا از سانس فوق العاده برخوردار شدند. در پردیس سینمایی مگامال فیلم سینمایی «چهار راه استانبول» و «شعله ور» ساخته حمید نعمت الله، در پردیس کیان «مغزهای کوچک زنگ زده» و در پردیس جوان «لاتاری» به سانس فوق العاده کشیده شد.

کار سخت شود اما تقلب نشود

تهیه‌کننده فیلم سینمایی «سوءتفاهم» درباره اخد اینترنتی آرای مردمی گفت: ما راضی‌تریم کار سخت شود ولی امکان تقلب وجود نداشته باشد.

جلیل شعبانی درباره شیوه جدیدی که در این دوره برای اخذ آرا مردمی در نظر گرفته شده است به ایسنا بیان کرد: در جلسه‌ای که شورای عالی تهیه‌کنندگان در خانه سینما برگزار کردند، آقای شاهسواری (مدیرعامل خانه سینما) معتقد بودند که بالاخره باید یک روزی این کار را شروع می‌کردیم.

او ادامه داد: توضیحاتی در آن جلسه برای ما ارایه شد ولی من به صورت صددرصدی متوجه این فرایند نشدم. رأی‌گیری به این شیوه اینترنتی طبیعتا سخت‌تر از شیوه سنتی است و همه هم دسترسی به این امکانات ندارند، بعضی هم نحوه کار با آن را بلد نیستند که این‌ها فرایند به نتیجه رسیدن این شیوه را مقداری مشکل می‌کند. با این حال من  این شیوه رأی‌گیری را قبول دارم.

شعبانی همچنین بیان کرد: این روش در شروع کارش حتما بازتاب‌های مثبت و منفی خواهد داشت اما زمانی که جا بیفتد بهتر از شیوه کاغذی است زیرا که جلوی یکسری از تقلب‌ها گرفته می‌شود. من با اصل این روش موافقم ولی اینکه شیوه‌های اطلاع‌رسانی چگونه باشد حتما باید بررسی شود.

حکمت: جاده قدیم سراغ تجاوز رفت تا خشونت پنهان در پستوی خانه‌ها را بیرون بکشد

منیژه حکمت بعد از یازده سال از کارگردانی آخرین فیلمش، با فیلم جاده قدیم در سی‌وششمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور پیدا کرده که البته چندان فیلم مهمی نبود. حکمت که این روزها با انتقادهای مکررش جنجال آفرین شده، درباره فیلمش به ایلنا گفته است: ایده اولیه فیلم از ده سال پیش در ذهن من بود. یک طرح ابتدایی نیز نوشته بودم و می‌خواستم فیلمی درباره خشونت‌های جامعه و تجاوز بسازم زیرا معتقد بودم جامعه به سمتی حرکت می‌کند که ما شاهد رفتارهای به شدت خشن در آن هستیم. این خشونت بعضا از درون پستوهای خانه‌ها به سطح جامعه می‌آید.

حکمت افزود: در پژوهش‌هایی که داشتم به این مساله پی بردم که متاسفانه وضعیت بسیار خراب‌تر از آن چیزی است که من تصور می‌کردم. به همین دلیل فیلمنامه‌ای نوشتم و هدف اولم نشان دادن رفتار خشونت‌آمیز در جامعه و خانواده بود. تصمیم داشتم فیلمی بسازم که شبیه آیینه باشد تا ما بتوانیم رفتار خودمان را در آن بررسی کنیم. در تحقیقات برای نگارش فیلمنامه متوجه شدم آنچه که دردناک‌تر از تجاوز است، مورد قضاوت قرار گرفتن فردی است که این اتفاق برای او رخ می‌دهد.

مستند همسر امام (ره) با تغییرات جدید در فیلم فجر

مصطفی رزاق کریمی کارگردان مستند «بانو قدس ایران» با اشاره به اینکه قرار بود بعد از جشنواره حقیقت نکاتی به «بانو قدس ایران» اضافه شود، توضیح داد: من بعد از جشنواره حقیقت معتقد بودم که فیلم ناقص است بنابراین بعد از جشنواره مجددا فیلمبرداری را آغاز کردیم و نکات مهمی به آن اضافه شد و اکنون از نظر من فیلم تکمیل شده است و حدود ۱۰ روز پیش اصلاحات نهایی فیلم به پایان رسید.

او درباره پلان‌هایی که به این مستند اضافه شده است، بیان کرد: یک موضوع مهمی در رابطه با دکتر فاطمه طباطبایی همسر مرحوم حاج احمد خمینی وجود داشت که طی این سال‌ها شرایط به وجود نمی‌آمد که جلوی دوربین ما حاضر شوند. قطعا به اصرار هم نمی‌شود کسی را جلوی دوربین آورد چرا که این فیلم مصاحبه یا گزارش نیست، بلکه درد دل است و همه بخشی از تاریخ و خاطراتشان را تعریف می‌کنند و از فراز و نشیب‌ها صحبت می‌کنند.

رزاق کریمی در پایان یادآور شد: بعد از جشنواره حقیقت من رسما اعلام کردم و طی گفت‌وگویی که با خانم طباطبائی داشتیم، پذیرفتند که جلوی دوربین ما حاضر شوند. این اتفاق مهمی برای روند فیلم بود و ما تا نیمه‌های شب در اندرونی جماران این گفت‌وگوها را ضبط کردیم. نکته دیگری که به فیلم اضافه شد اشتباهی بود که در یک موضوع داشتیم و در تحقیق دریافتیم بخشی از جمله‌ای که راجع به مهر امام بوده ناقص است. در واقع مهر امام (ره) که به امانت به همسرشان داده شده بود توسط شخص امین دیگری به امام بازگردانده شد و همسر امام مستقیم آن را به امام نداده بودند و به این ترتیب این بخش در مستند اصلاح شد.

یک پلان «سرو زیر آب» ۳۰۰ هنرور داشت

حسین باشه آهنگر بازیگر و دستیار ۲ کارگردان و برنامه ریز فیلم سینمایی «سرو زیر آب» به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر در گفتگو با مهر درباره این اثر که به سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر راه یافته است، گفت: من در این فیلم نقش یکی از بچه های معراج شهدا را ایفا می کنم و بابک حمیدیان، رضا بهبودی، مسعود رایگان و ... نیز نقش های این چنینی دارند. همچنین بازیگرانی چون لاله اسکندری، مهتاب نصیرپور، سیاوش چراغی پور، شهرام حقیقت دوست و ... در لوکیشن های دیگر باز هم نقش هایی اینچنین بازی می کنند.

وی با اعلام اینکه یک نقش مکمل در «سرو زیر آب» دارد، بیان کرد: تنها یک نقش اصلی با بازی بابک حمیدیان درفیلم داریم و بقیه بازیگران نقش های مکمل خوبی را بازی می کنند. در بین بازیگران خانم هم مینا ساداتی بازیگر اول زن فیلم است و درام را پیش می برد.

باشه آهنگر با اشاره به فیلمبرداری این اثر در شهرهای مختلف بیان کرد: «سرو زیر آب» در تهران، یزد، میبد، تفت، لرستان، سپیددشت، درود، دزفول و ... فیلمبرداری شد با این وجود ما پلان های زیادی در بین ۲ شهر هم داشتیم. پدرم به دلیل عقبه تئاتری که دارد در آثار سینمایی خود به صورت لانگ تیک به کار می پردازد به همین دلیل استمرار پلان هم برای بازیگر هم برای فیلم اتفاق خوبی است و نتیجه جذاب تری را به بار می آورد.

باشه آهنگر با اشاره به سختی کار در «سرو زیر آب» عنوان کرد: به یاد دارم که در چند سکانس از «سرو زیر آب» به غیر از بازیگران نزدیک به ۳۰۰ هنرور داشتیم برای مثال در لرستان در یک پلان بالغ بر صد نفر از اهالی سپیددشت در کنار ۲۱ نفر از بازیگران فیلم حضور داشتند که در مجموع ۱۲۱ نفر تنها در یک پلان بازی داشتند و در کنار این موضوع عناصر دیگر صحنه هم داشتیم.

این بازیگر بیان کرد: من در این فیلم همزمان با بازی، دستیار کارگردان و برنامه ریز هم بودم و مجموع این موارد کار را برایم دشوار می کرد. از طرفی کار کردن برای کسی که با او نسبت خونی دارید، دشوار است برای مثال باید این ۲ موضوع یعنی کار و نسبت خونی را از هم تمیز دهید و بپذیرید که سر صحنه یک کاراکتر دیگر باشید از سوی دیگر عوامل فیلم همیشه چنین افرادی را یک جور دیگر می بینند هرچند بعد از گذشت مدتی متوجه می شوند که آن کسی که با کارگردان یا تهیه کننده نسبت دارد از این اتفاق سوءاستفاده نمی کند.

پسر محمدعلی باشه آهنگر کارگردان سینما افزود: با همه این تفاسیر و با وجود همه این سختی ها احساس می کنم می توانم از لحاظ هنری خواسته پدرم را درک و او را کمک کنم البته اگر قرار باشد در یک گروه فیلمسازی دیگری کار کنم ترجیح می دهم فقط یک کار را انجام دهم یعنی یا بازیگر باشم یا دستیار کارگردان زیرا انجام همزمان این ۲ کار با یکدیگر انرژی زیادی می گیرد.

وی در پایان با اشاره به سختی کار برای کسانی که یکی از والدینشان در سینما حضور دارد، اظهار کرد: به نظر من سخت می شود از زیر سایه یک پدر یا مادر هنرمند درآمد و مدام ما را به عنوان پسر کارگردان یا تهیه کننده می شناسند. البته راه حل این است که ما به کار با پدران یا مادرانمان منحصر نشویم. گاهی موضوعِ نسبت خونی آزاردهنده می شود برای مثال گاهی متوجه نمی شویم کسانی که با ما دوست می شوند و ما را دوست دارند به خاطر خودمان است یا به خاطر خانواده ما؟ به ما به خاطر خودمان احترام می گذارند یا به خاطر خانواده ای که داریم؟ این موضوع بسیار آزاردهنده است به ویژه اینکه هرکسی که ما را می بیند ما را به عنوان پله ای برای رسیدن به یک دفتر سینمایی در نظر می گیرد.

علیرضا خمسه: برای بازیگری حتما نباید چهره زیبا داشت

علیرضا خمسه با بیان اینکه مادرم می‌گفت که پسر زشتی هستم، در پاسخ به این سؤال که چطور با این اوصاف پا به عرصه‌ای گذاشتید که یکی از نیازهای اولیه آن چهره زیبا است، گفت: این برداشت، برداشت صحیحی از حرفه بازیگری نیست. الان که به تئاتر می‌روم، تمام بازیگران از نظر من زیبا هستند. حالا ممکن است زیبایی بصری داشته باشند، ممکن است نداشته باشند. من به عمق بازی و عشق آن‌ها نگاه می‌کنم. زشت بودن من باعث شد که تقلا و تلاش بیشتری کنم که در جامعه دیده بشوم و مردم من را بپذیرند.

این بازیگر کمدین که در سریال‌های «میکائیل» و «مردهزار چهره» نقش جدی بازی کرده است، درباره‌ی نقش آقاخان در سریال میکائیل گفت: نقش «آقاخان» را با علاقه تمام انتخاب کردم و این موضوع در نظرم بود که مخاطبی که چند وقتی است من را با نقش طنز مثل «بابا پنجعلی» می‌بیند، حالا می‌خواهد من را با یک نقش کاملا جدی ببیند و این موضوع برای خودم یک چالش بزرگ بود که فکر می‌کنم با موفقیت انجامش دادم و مردم نقش «آقاخان» را پذیرفتند.

وی با اشاره به اینکه بنابراین باورم این است که اگر می‌خواهم کمدین خوبی باشم باید تراژدی و کمدی را خوب بازی کنم، افزود: اصولاً لفظ کمدین به کسی اطلاق می‌شود که همزمان کمدی و تراژدی بازی می‌کند و در فرانسه به کسی که کارهای خنده‌دار بازی می‌کند، کمیک می‌گویند ولی کمدین کسی است که تراژدی هم خوب بازی می‌کند. مثلا مهدی هاشمی و پرویز پرستویی را مثال می‌زنم یا بازیگران خیلی خوب دیگر که کمدی را همانقدر خوب بازی می‌کنند که تراژدی را.

خمسه که دوره حرفه‌ای پانتومیم (زبان بدن) را در فرانسه فراگرفته است و در این زمینه تلاش زیادی کرده، دراین باره گفت: همان سال‌ها که فرانسه رفتم سعی در یادگیری این هنر کردم و بعد از آن فکر می‌کردم که این نکته را باید در ایران هم راه بیندازم که نیازی به دیالوگ گفتن زیاد نیست و ما شیوههایی را می‌توانیم یاد بگیریم که از آن طریق در گوشه‌ای از صحنه باشیم ولی سخن زیادی بگوییم.

کارگردان فیلم امیر: تلاش کردیم کاراکترها به جهان واقع نزدیک باشند

نیما اقلیما با اشاره به اینکه بازیگران این فیلم 6 ماه تمرین کرده اند، اظهار کرد: اصولا کار بازیگر باز تولید یا بازپروری یک رفتار دراماتیک است. زمانی یک کارگردان می تواند تمام پتانسیل بازیگرش را بشناسد که بتواند زمان طولانی تری این کاراکتر را با بعد بیرونی و واقعی خودش هماهنگ کند. در این فیلم به لحاظ بازی تلاش کردیم خیلی به جهان واقع نزدیک باشد. ما طی تمریناتمان فیلم هم می دیدیم و به صورت هدفدار این کار را می کردیم.

این کارگردان سینما با اشاره به بازی های شبیه به هم، گفت: در حقیقت همه بازیگرها به صورت ناخواسته یک مدل عصبانی می شوند، می خندند و به صورت یکسان واکنش دراماتیک دارند. برای بازی در امیر این موضوع اهمیت داشت که همه واکنش ها و رفتارها بازتولید شود.

اقلیما همچنین از فیلم و آینده کاری خودش اینگونه گفت: من این فیلم را تجربه کردم، نمی دانم در آینده چه خواهد شد. این تجربه زواید خود را نشان خواهد داد. دو فیلمنامه بعدی بنده نیز آماده است و قصدم این است که آنها را نیز بسازم اما اینکه آیا برای آنها هم 6 ماه تمرین بکنم شاید اینطور نباشد و مثلا به سه ماه تمرین رضایت بدهم.

برنامه جشن بزرگ «سیمرغ و پروانه‌ها» دوشنبه برگزار نمی‌شود

حبیب ایل‌بیگی با تاکید بر اینکه برنامه جشن بزرگ «سیمرغ و پروانه ها» برای حضور هرچه بیشتر دانش‌آموزان، کودکان و نوجوانان در سینماها، در سانس صبح روزهای برگزاری سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در سینماهای میزبان جشنواره در تهران و سراسر کشور برگزار می‌شود، گفت: این برنامه روز دوشنبه 16 بهمن به دلیل آلودگی هوا و اعلام تعطیلی مدارس از سوی اداره کل آموزش پرورش، در شهر تهران برگزار نمی‌شود.

وی افزود: تعطیلی این برنامه در روز 16 بهمن از طریق سامانه اردویی مدارس که مسئولیت هماهنگی حضور دانش آموزان در سینماها را بر عهده دارند به کلیه مدارس تهران اطلاع رسانی شده است. بر اساس جدول نمایش جشنواره، در این روز قرار بود فیلم پویانمایی «فیلشاه» به کارگردانی هادی محمدیان همزمان با سایر استانها برای دانش آموزان شهر تهران نیز اکران شود. امیدواریم با مرتفع شدن شرایط جوی و آلودگی هوا شهر تهران برنامه «سیمرغ و پروانه ها» دوباره آغاز شود.

کارگردان چهارراه استانبول: پلاسکو اقتصاد ما بود که ریخت

فیلم چهارراه استانبول در حضور اهالی رسانه در پردیس ملی اکران شد و در ادامه نشست پرسش و پاسخ با حضور مصطفی کیایی؛ کارگردان و تهیه کننده فیلم، بهرام رادان، محسن کیایی، مسعود کرامتی، سحر دولتشاهی، مهدی پاکدل، محسن کیایی، رعنا آزادی‌ور، ماهور الوند، حسین امیدی، بازیگران فیلم، نیما جعفری‌جوزانی؛ تدوینگر، فرید فصیحی؛ طراح جلوه های ویژه، حسن خلیلی؛ فیلمبردار با مدیریت محمود گبرلو، برگزار شد.

در ابتدای جلسه خبرنگاری در زمینه طراحی صحنه‌های فیلم برای ایجاد فضای باورپذیر در حادثه پلاسکو بود، در مورد بسته بودن پلان‌ها پرسید که به چه دلیل به این شکل کارگردانی شده بود؟ و چه محدودیت‌هایی برای نشان دادن حادثه پلاسکو وجود داشت که ما همه چیز را در نمای بسته می‌دیدیم؟

مصطفی کیایی در پاسخ گفت: هدف ما در اصل پلاسکو نبود. مثل هر فیلمی که به یک واقعه گره خورده است و درام روایت‌گر یک ماجرای واقعی است، طبیعی است که ما هم به اندازه نیازمان به حادثه پلاسکو به عنوان ماجرایی واقعی ورود کردیم. کسی که برای دیدن پلاسکو فقط آمده باشد واقعا طبیعی است که این طور فکر کند. وقتی در مودر پلاسکو حرف می‌زنیم، مردم نزدیک به 10 گیگ حافظه بصری از این مکان را دارند و ما نمی‌توانستیم هیچ خطایی داشته باشیم، پس تصمیم گرفتیم که تا جایی که می‌شود، نمای باز داشته باشیم، اما به هر حال شدنی نبود. هر جایی که عمق نشان می دادیم از خیابان جمهوری تا حافظ سعی کردیم هم لانگ شات داشته باشیم هم نمای بسته. به هرحال واقعیت این است که اگر من این فیلم را نمی‌ساختم، کسی سراغ این موضوع نمی‌رفت به این دلیل که این فیلم‌ها هزینه بالایی دارد. من 3 میلیارد پول از جیب خودم گذاشتم تا فیلم را بسازم. من باید سراغ ارگان خصوصی می‌رفتم که در ان صورت نظرات خودشان را القا می‌کردند. من فکر می‌کنم تا همین‌جا هم مردم تحت‌تاثیر قرار گرفته بودند؛ البته نمی‌خواستیم خیلی پیش برویم و از فیلم بیرون بزند...

در ادامه پرسیده شد: ما زوج محسن کیایی و بهرام رادان را برای بار دیگر دیدیم. تا کی قرار است این زوج را ببینیم؟ مصطفی کیایی گفت: من بازیگرانم را براساس معیارهای خودم انتخاب می‌کنم و به گیشه کاری ندارم. من افتخار می‌کنم با کسانی کار می‌کنم که آرامش و اخلاق دارند. ترجیح می‌دهم با سوپراستاری کار کنم که جایگاه خودش را می‌شناسد و به این نکات توجه دارم. اگر این زوج جواب بدهد در کارهای دیگر هم از آنها استفاده می‌کنم و همین طور از سحر دولتشاهی و همه اعضای دیگر.

در ادامه پرسیده شد: فکر نمی‌کنید ملودرام فیلم شما باید لحظه‌هایی داشت که بیشتر احساس‌مان را تحت‌تأثیر قرار دهد؟ و این که آیا این کمبود به دلیل تدوین نبود؟ او از بهرام رادان هم پرسید: فکر می‌کنید نقش شما چه شباهت و تفاوتی با نقش شما در بارکد دارد؟ از آزادی ور هم پرسید: شما خیلی کم‌کار هستید، دلیلش کم بودن پیشنهاد است یا دلیل دیگری وجود دارد؟

رادان در پاسخ گفت: من اولین باری است که فیلم را می‌بینم و نمی‌توانم نظر بدهم. در ضمن منتقد جدی نقش‌هایم هستم و نیمه خالی کارم را بیسشتر می‌بینم. البته خوشحالم سابقه فیلم بارکد این قدر قوی در ذهن نشسته و همه ما در روزهای فیلمبردای به این موضوع فکر می‌کردیم. ما اول در «عصر یخبندان» باهم کار کردیم، در کنار سحر دولتشاهی. در بارکد و این فیلم دو دوست بودیم و از طبقات و ژانرهای مختلف کار می‌کردیم. من این نکته‌ای که می‌گویید را ضعف نمی‌دانم. سعی کردیم با خانواده‌ای که قبلا هم کار کرده بودند، وقتی وارد کار شدیم به‌خوبی از پس مسئولیت‌های خودمان براییم. اینکه نقش‌هایی که این خانواده می‌سازند، در ذهن شما نقش می‌بندد، به دلیل قدرت فیلمسازی این خانواده است. آزادی‌ور در ادامه گفت: مسیری که طی می‌کنم، انتخاب من بوده. از ابتدا که وارد این کار شدم، تقریبا سالی یک کار کرده‌ام. بعد از مدتی فهمیدم کار خوبی نمی‌کنم که کم کارم اما در سینمای ما کسی به این نکته فکر نمی‌کند که به خودم سخت می‌گیرم.

او افزود: من این فیلم را بسیار دوست دارم و خوشحالم که این امکان به من داده شد که در کنارشان باشد.

خبرنگار دیگری پرسید: دلیل اینکه حادثه پلاسکو را در درام گنجاندید چه بود؟ کارگردان در پاسخ گفت: من هم مثل همه ایرانیان در رابطه با پلاسکو جوگیر شدم و گفتم باید فیلمی بسازم. در مورد یازده سپتامبر هم خیلی فیلم ساختند. من تصمیم گرفتم فیلمی بسازم که به پلاسکو ربط داشته باشد... پلاسکو هم سیاسی بود هم تجاری. بحث من اقتصاد بود. پلاسکو اقتصاد ما بود که ریخت. جوانانی بود که تولید می‌کردند و من هم دوستان زیادی دارم که به صورت نصف قیمت، جنس چینی می‌آورد و جایگزین تولید داخلی می‌کنند. چهارراه استانبول نماد تولید داخلی است. من فقط هدفم یادآوری نبود ولی سعی می‌کردم بیشتر از نیاز درام ورود پیدا نکنم به این موضوع.

لاتاری رونمایی شد / مهدویان: دیالوگ مربوط با سوسنگرد را به احترام مردم سوسنگرد حذف کردیم

پس از نمایش فیلم «لاتاری» در سینما رسانه‌ها، نشست خبری این فیلم با حضور محمد حسین مهدویان (کارگردان)، سید محمود رضوی مجد (تهیه کننده)، ابراهیم امینی (فیلمنامه نویس)، هادی بهروز (فیلمبردار) و همچنین بازیگران این کار هادی حجازی فر، ساعد سهیلی، جواد عزتی، حمید فرخ نژاد و زیبا کرمعلی برگزار شد.

مهدویان در این نشست در مورد موسیقی فیلم گفت: این آهنگ به خاطر اینکه به کانسپت فیلم میخورد استفاده کردیم و امروز فهمیدیم که متاسفانه با آنکه رایت آن را خریده بودیم قبلاً در فیلمی دیگر استفاده شده است. شاید برای اکران تصمیمات جدیدی برای موسیقی بگیریم.

این کارگردان در مورد لرزشهای دوربین که قبلاً هم در فیلمهایش دیده شده و این بار در ساخت فیلمی غیر تاریخی به کار برده است گفت: این یک رویکرد است و ربطی به زمان تاریخی قصه ندارد. دلایل زیبا شناختی دارم که برای خودم مهم است. البته سعی کردیم در این فیلم کنترل شده تر باشد. وی البته اینکه این نوع حرکت دوربین امضای او است تکذیب نکرد.

مهدویان در مورد پایان بندی این فیلم گفت: من میخواستم شخصیت موسی نا تمام باقی بماند. اینکه برخی میگویند کاراکترهای این فیلم مانند 40 سال پیش رفتار میکنند باید بگویم این اصلاً بد نیست و ای کاش برخی منشهای 40 سال پیش هنوز باقی بود. جایی که قانون کارآمد نیست ممکن است رفتارهای فرا قانونی اتفاق بیفتد با این همه این یک فیلم است و هشدار میدهد. مهدویان نگاه حاظر را به سینما در ایران نادرست دانست و آن را باعث سانسور دانست.

مهدویان با اشاره به اینکه در سینما نمادگرا نیست و دوست دارد قصه تعریف بکند گفت: این نماد سازی در سینمای ایران آنقدر افراطی شده که باعث شده هر فیلمی را با نگاهی خاص مورد بررسی قرار بگیرد.

وی با بیان اینکه سیستم ممیزی در ایران سیستم سخت و پیچیده ای است گفت: نسخه اولیه فیلم نامه یک مقدار پایان خشن تری داشت و شاید فاشیستی تر بود. این مسئله نرم شد و تغییرات دیگری هم کرد که توانست جواز ساخت بگیرد.

مهدویان در پاسخ به دبیر فرهنگی تابناک درباره میزان ممیزی وارد آمده به فیلم در زمان صدور پروانه ساخت و پروانه نمایش اظهار کرد: سیستم‌ ممیزی در ایران خیلی پیچیده است و شما را وارد یک فرایند گفتگو میکنند. البته نسخه اولیه فیلمنامه پایان خشن تری داشت و فاشیستی تر بود و به نظرم مدام نرم شد. ضمن اینکه تغییرات دیگری هم کم کم پیش آمد که خارج از حوصله نشست خواهد بود.

تهیه کننده فیلم لاتاری در ادامه درباره ساخت فیلم در دوبی و اینکه حمایتی از سوی مراکز خاصی وجود داشته است؟ بیان کرد: ابتدا ما چهار کشور را دیدیم و در یکی مجوز هم برای کار داشتیم و ولی بعد نمی‌دانیم به چه دلیلی مجوز ما گرفته شد هر چند در نهایت در همان جا کار را پیش بردیم. اما در بخش کمک باید بگویم ما مثل یک یتیم با زبان الکن در کشوری دیگر و بدون حمایت کار خود را پیش بردیم.‌

مهدویان در مورد رفتار قهرمانان این فیلم گفت: در همه فیلمهای دنیا قهرمانان کارهای غیرمتعارف میکنند. این یک فیلم است و همه چیز را با واقعیت سنجیدن باعث شده سینمای ما عقیم بشود. این باعث شده فیلمها جسارت لازم را برای به وجد آوردن تماشاگر را نداشته باشند. حتی در فیلم آژانس شیشهای هم قهرمان با یک کار غیر متعارف به نام گروگانگیری میخواهد یک وضعیت بحرانی را عنوان کند. حتی در فیلمهای هالوودی مثل حرامزاده های بیشرف که قهرمانان هیتلر را میکشند تاریخ جعل میشود.

این کارگردان با اشاره به اینکه هنوز تصمیمی برای نمایش دوباره رزمندگان جبهه در فیلمهایش ندارد و ممکن است این موضوع دوباره تکرار شود گفت: ما میخواستیم فیلم بسازیم و همه سعیمان را در این زمینه بکار بردیم. اینکه قهرمان تبدیل به الگو شود هیچ اشکالی ندارد. برخی از قهرمانان دهه 50 تحت تاثیر قیصر بودند.

مهدویان با تاکید بر اینکه شخصا شخصیت مرتضی را بیشتر دوست دارد، گفت: در سینما قهرمانانی مثل موسی هستند که مخاطبان را به شوق می آورند. ضمن آنکه در وجود مرتضی هم نشانههایی از موسی هست و اگر مجبور بشود او هم سیلی میزند.

این کارگردان با اشاره به اینکه در زمان ساخت فیلم به تاثیرات رسانه‌ای آن فکر نمی‌کند، گفت: نمیتوان توقع داشت که کارکرد مقاله را فیلم داشته باشد. وی در مورد حذف دیالوگ سوسنگرد را به خاطر احترام به مردم آن خطه عنوان کرد.

مهدویان همچنین در پاسخ به اینکه اگر شخصیت موسی فیلم قهرمان و الگو شود چه اتفاقی برای جامعه می افتد ؟ و نیز کارکرد رسانه ای سینما با بیان اینکه برخی معتقدند بعضی قهرمانان دوره های گذشته (انقلاب) هم تحت تاثیر «قیصر» بودند، گفت: من در این باره با وجه رسانه‌ای سینما کار ندارم و فکر میکنم تنزل دادن آن به سینما از ارزش و‌ کارکرد آن می‌کاهد.

وی در مورد تبلیغ خودسری در این فیلم گفت: من اصلا به این فکر نکردم که قهرمانی برای عده ای درست کنم تا رفتاری خارج عرف از خود نشان دهد. اما واقعیت این است که ما در سیستم کشورمان مشکل داریم. وقتی یک برف ساده میبارد خیابانها بسته میشود و فرودگاههایمان تعطیل میشود. ما قصد داشتیم احساس مسئولیت جامعه را تا به بحران جدی مواجه نشدیم بیدار کنیم.

رضوی تهیه کننده فیلم درباره سکانس آخر فیلم که مرد ایرانی با چاقو سراغ یک مرد سرشناس عرب می‌رود تا او را مجازات کند و اینکه آیا« این بخش پایانی بیانیه و رگ غیرتِ دار و دسته خود شماست»؟ گفت: این فرد خودسر نبود و براساس قاعده اصولی خود جلو رفت. من سازنده فیلم نیستم و فقط تهیه کننده فیلم هستم اما شاید بیانیه من هم باشد.

رضوی در مورد انتقادات علیه فیلم که به عقیده برخی دیپلماسی ایران را زیر سوال میبرد، گفت: عزت، امنیت و غیرت در کنار هم معنی میدهند. سالها این معزل وجود داشته و به خاطر همین نگاه حظفی جرفی در موردش زده نشده است. ولی وقتی فیلمی با این تم که غیرت را نشان میدهد نباید با این نگاه با آن رفتار کرد. نیروی اطلاعاتی در این فیلم همه سعیش را کرد که اتفاق خارج از عرفی نیفتد ولی وقتی دید جان هموطنش به خطر میافتد، نجات جان او را به قواعد دیپلماسی ترجیح میدهد.

وی با تکذیب سیاه نمایی در این فیلم گفت: من هیچ وقت غیرت ملی را سیاه نمایی نمیدانم و اگر آقای قالیباف رئیس جمهور میشد من پنج روزه پروانه ساخت میگرفتم نه اینکه 40 روز پشت در پروانه گرفتن بمانم.

این تهیه کننده با اشاره به اینکه چهار کشور را برای فیلمبرداری انتخاب کرده بودند، گفت: ما مجوز ساخت در یکی از این کشورها داشتیم ولی وقتی به آنجا رفتیم بعد از چند روز مجوزمان باطل شد و مجبور شدیم برگردیم. البته بعد از مدتی به همان کشور برگشتیم و فیلم را کار کردیم.

وی با بیان اینکه همه میدانند سیستم بدون نقص نیست، این فیلم را تلنگری به مسئولین دانست که تا اتفاقات تلخ به فاجعه تبدیل نشده است، جلو بعضی چیزها را بگیرند. هنوز مردم در مورد فرودگاه جده بغض دارند و کسی نیست به آنها پاسخ درستی دهد.

رضوی درباره سوال مرتبط با موضوع حمله به سفارت عربستان گفت: از ساخت فیلم واقعه حمله به سفارت عربستان استقبال میکنم به شرطی که همه چیز همانگونه که اتفاق افتاده باشد نمایش داده شود.

فرخ نژاد در پاسخ یک خبرنگار که این فیلم را فیلمی با نگاه تروریستی دانسته بود گفت: اگر می خواستند از روی فیلم حکم دهند جان وین باید تا به حال 15 بار به خاطر قتلهایی که در فیلمهایش انجام داده اعدام میشد. هیچ کشوری به خاطر یک فیلم کشور دیگر را مجازات نمیکند.

حجازی فر با بیان اینکه فیلم سیاه نمایی علیه دولت نیست، در مورد رفتار کشورهای خلیج فارس با ایرانیان گفت: ما در کشور قطر که بودیم وقتی میفهمیدند ما ایرانی هستیم حتی پولمان را چنج نمیکردند. این بازیگر همچنین با انتقاد از اینکه امسال هنرمندان نمیتوانند در کنار اهالی رسانه ها به تماشای فیلم بنشینند و لذت ببرند.

امینی نیز در مورد روند نوشته شدن فیلم نامه لاتاری گفت: این فیلم بارها بازنویسی شد و اینطور نیست که فقط یک نفر بخواهد روی فیلم کار کند. این فیلم یک کار تیمی است. این نویسنده در مورد انتقادات برخی اهالی رسانه در مورد طولانی شدن معرفی رابطه دختر و پسر جوان گفت: ما نیاز داشتیم تا مخاطب فرصت پی بردن به چگونگی ارتباط را داشته باشد. امینی همچنین هرگونه ارتباط پرونده ای مشخص با این فیلم را تکذیب کرد.

ساعد سهلی با اشاره به آرامش پشت صحنه این عامل را عنصر موثر برای بازی روان بازیگران دانست.

عزتی نیز در این نشست با بیان اینکه بازی در این فیلم برایش افتخار آمیز بوده است گفت: من به کیفیت نقش فکر میکنم نه کمیت آن. وقتی آقای مهدویان از من خواستند که در فیلم بازی کنم به سمت آن پرواز کردم.

فرخ نژاد نیز با اشاره به اینکه بعد از فیلم ایستاده در غبار، آرزویش بازی در فیلم مهدویان بوده است گفت تجربه همکاری با این گروه فوق العاده بود و همه گروه چیزی فراتر از وظیفه انجام میدادند. شعار نمیدهم ولی همه لحظه ها در این فبلم برایم درس بود.

معرفی نامزدهای فیلم فجر 24 ساعت قبل از اختتامیه

هیأت داوران متشکل از فرشته طائرپور، حسن خجسته، بهرام بدخشانی، رسول صدرعاملی، کمال تبریزی، محمدرضا فروتن و خسرو دهقان بازبینی آثار را از تاریخ 12/11/1396 همزمان با نمایش آثار در سینماهای مردمی آغاز کرد. داوری آثار جشنواره امسال احتمالاً تا 19 بهمن ادامه خواهد یافت و هیات داوران جشنواره حداقل 24 ساعت قبل از مراسم پایانی نامزدهای دریافت جوایز را معرفی خواهد کرد.

پیش بینی خوشبینانه فروش فیلم‌های سینمایی در اکران عمومی

بخش فرهنگی «تابناک» تا پایان جشنواره، با توجه به کیفیت و مخاطب پسند بودن آثار، فروش فیلم‌های سینمایی در اکران عمومی را با خوشبینانه‌ترین ارزیابی ممکن پیش بینی می‌کند. این پیش بینی فروش فیلم‌های به نمایش درآمده در سه روز جشنواره است:

جمع بندی روز سوم جشنواره: سوار بر موج احساسات

در سومین روز جشنواره با آثاری مواجه بودیم که بیشتری سواری را از احساسات تماشاگران می‌گرفتند و بیش از آنکه متکی بر تکنیک باشند، دست با دامان حوادثی بودند که همگان از آنها اطلاع داشتند. «چهار راه استانبول» آن گونه که تصور می‌شد تمرکز کاملی بر حادثه پلاسکو نداشت اما تا آنجا که ممکن بود از ظرفیت این حادثه توسط کیایی استفاده شده بود؛ کارگردانی که اشک برخی تماشاگرانِ حرفه‌ای در کاخ جشنواره را نیز درآورد و این یعنی او می‌تواند اصل سرمایه و سودش را پس از رونمایی از این اثرِ تجاری از گیشه بازگرداند.

فیلم «لاتاری» به مراتب عقب‌تر از دو فیلم پیشین محمدحسین مهدویان بود. دوربین روی دست در اکثر سکانس‌ها کارکرد نداشت، چرا که دوربین روی دست فلسفه خاص خود را دارد و برای به تصویر کشیدنِ موقعیت‌های ملتهب، فضای آشفته و... بهره برداری می‌شود اما استفاده افراطی از آن را در این فیلم می‌بینیم. هرچه دوربین روی دست در فیلم‌های پیشین به مستند نشان دادنِ فیلم های مهدویان کمک می‌کرد، در «لاتاری» کارکردی ندارد. متاسفانه در برخی پلان‌ها دوربین از کاراکتر جا می‌ماند که بدیهی‌ترین اصول فیلمبرداری است و این پلان‌ها اصلاح نشده است.

اگر قرار باشد فیلم را جدی گرفت، می‌توان نقدهای فراوانی به آن وارد کرد اما اگر پذیرفت این هم یک داستان است و سینماگر حق دارد هر داستانی -ولو تخیلی- را به تصویر بکشد، به سادگی و با یک لبخند می‌توان از کنار این فیلم نیز عبور کرد. با این حال نباید این واقعیت را از قلم انداخت که این فیلم به لحاظ روایی و تکنیکی یک عقبگرد جدی در کارنامه مهدویان و در زمینه جذب مخاطبِ عام یک پرش بلند بود.

«لاتاری» در عین حال روی موج نژادپرستی سوار شده و با توجه به دشمنی ایرانی‌ها و برخی اعراب، تلاش کرده به خوبی از این ظرفیت برای خلق یک اثر پرهیاهو یا به قولی یک بیانیه بدونِ منطق روایی بهره برداری کند و شواهد نشان می‌دهد در این زمینه موفق عمل کرده است. اگر همین نسخه فیلم مهدویان اکران عمومی شود، احتمالاً پرفروش‌ترین فیلم او در میان آثاری خواهد بود که به کارگردانی‌اش ساخته شده است. «لاتاری» را می‌توان کپی «قیصر» با جزئیاتی از دهه کنونی تلقی کرد.