اسرار نهفته غدير در قربان؛ از وبلاگستان

کد خبر: ۷۵۶۰۱

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۸۸ - ۱۳:۵۴

محمد يزدي زاده در وبلاگ شخصي خود نوشت:

چه رابطه اسرارآميزي بين حادثه شگفت انگيز قربان و حادثه عظيم غدير وجود دارد؟ وجه تشابه به قربانگاه رفتن فرزند ابراهيم با قرباني شدن فرزند علي در كربلا در چه چيز است؟ شباهت واقعه تولد علي در خانه خدا با قرباني شدنش در خانه خدا چيست؟ چه رابطه‌اي بين امام شدن ابراهيم خليل الله با به امامت رسيدن علي ولي الله وجود دارد؟ خداوند متعال مي‌فرمايد:

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ﴿۱۲۴-بقره﴾

و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد [خدا به او] فرمود من تو را پيشواى مردم قرار دادم [ابراهيم] پرسيد از دودمانم [چطور] فرمود پيمان من به بيدادگران نمى‏رسد. ﴿۱۲۴-بقره﴾

و رسول گرامي اسلام(ص) در اجتماع عظيم غدير خم به فرمان الهي علي(ع) را به جانشيني خود و به امامت مسلمانان بر مي‌گزيند؛ و در جايي مي‌فرمايد:

......ولی اینها همه خدای را از من راضی نمیسازد مگر آنکه وظیفه خود را در مورد مأموریتی که از آیه شریفه ((یا أیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغ ما أنزِلَ إِلَیکَ ...)) یافتهام، به انجام برسانم......

و براي اعلام رسمي ولايت و امامت علي(ع) مي‌فرمايد:

....ای مردم! بدانید که خداوند، علی بن ابیطالب را ولیّ و صاحب اختیار شما معیّن فرموده و او را امام و پیشوای واجبالاطاعه قرار داده است و فرمانش را بر همه مهاجران و انصار و پیروان ایمانی ایشان و بر هر بیابانی و شهری و بر هر عجم و عربی و هر بنده و آزادهای و بر هر صغیر و کبیری و بر هر سیاه و سپیدی و بر هر خداشناس موّحدی، فرض و واجب فرموده و اوامر او را مطاع و بر همه کس نافذ و لازمالاجرا مقرر فرموده است. هر کس با علی (ع) به مخالفت برخیزد، ملعون است و هر کس که از او پیروی نماید، مشمول عنایت و رحمت حق خواهد بود.مؤمن کسی است که به علی (ع) ایمان آورد و او را تصدیق کند. مغفرت و رحمت خداوند شامل او و کسانی است که سخن او را بشنوند و نسبت به فرمان او مطیع و تسلیم باشند.....

و در رثاي علي(ع) چنين مي‌فرمايد:

...... ای مردم! دانشی نیست که خداوند به من تعلیم نکرده باشد، و من نیز هر چه که تعلیم گرفتهام به علی(ع)، این امام پرهیزگاران و پارسایان آموختهام و دیگر دانشی نیست مگر آنکه به علی(ع) تعلیم کردهام و اوست امام و راهنمای آشکار......

ای مردم! علی را برتر و والاتر از هر کس بدانید که خدایش از همه، والاتر و برتر دانسته است! و به ولایت او تمکین کنید که خدایش به ولایت بر شما منصوب فرموده است.

ای مردم! علی(ع)، امام و پیشوا از جانب حق تعالی است و خداوند توبه منکران ولایت او را هرگز نخواهد پذیرفت و هرگز آنان را مشمول عنایت و مغفرت خویش، قرار نخواهد داد و خداوند، بر خود حتم و لازم فرموده که با آن کسان که از فرمان علی(ع) سر بپیچند، چنین رفتار کند و پیوسته تا جهان، باقی و روزگار، در کار است، ایشان را در شکنجه و عذابی سخت و توان فرسا معذّب دارد.

ای مردم! علی(ع) همان کس است که خدا در کتاب مجید خود، به عنوان ((جنب الله)) از او یاد کرده و از زبان مبتلایان به دوزخ، فرموده است: ((یا حَسرَتا عَلی ما فرَّطتُ فی جَنبِ الله.))

هر کس را من مولا و سرپرست و صاحب اختیارم، علی(ع) مولا و سرپرست و صاحب اختیار اوست؛ این مرد، علی بن ابیطالب است، برادر و وصی من است، که فرمان دوستی و ولایت او از جانب حق متعال بر من نازل گردیده است.

براستي كه تمامي فرمايشات پيامبر گرامي اسلام(ص) در جهت اثبات الهي و آسماني بودن امر امامت و ولايت علي(ع) است و اينكه آنكس كه درخانه كعبه‌اي متولد مي‌شود كه بدست ابراهيم خليل الله - كه خود نيز به مقام امامت رسيده است- ساخته شده است، و اينكه اين مولود كعبه در ايام حجه الوداع به مقام والاي امامت منصوب مي‌شود؛ و بالاخره اينكه اين امام بزگوار در خانه خدا و درمحضر خدا قرباني مي‌شود؛ همگي پرده از راز نهفته درآميختگي فلسفه غدير و فلسفه قربان برمي دارند.

و اما راز نهفته حادثه غدير در حادثه قربان چيست؟ آن راز چيزي نيست جز عشق به الله و ولايت و امامت؛ يعني ابراهيم با عشق به الله و با گردن نهادن به ولايت الله، فرمان الهي را در به قربانگاه بردن اسماعيل اطاعت مي‌كند و به مقام والاي امامت مي‌رسد؛ و علي هم با عشق به الله و اطاعت بي چون چراي نبي الله ومردانگي‌ها و جانفشاني‌ها در راه به بلوغ رسيدن دين خدا، به مقام الهي امامت برگزيده مي‌شود.

بنابراين رابطه اسرارآميز و شگفت انگيز قربان و غدير در كلمه امامت و ولايت نهفته است؛ به بيان ديگر قربان و غدير لازم و ملزوم يكديگرند و قربان بدون غدير بي معناست و غدير بدون قربان مفهومي ندارد؛ و هردوي آنها بدون وجود امامت و ولايت بي معنايند. بقول شاعر معاصر علي رضا قزوه:

کاروان از هفت شهر عشق و عرفان بگذرد

راه بیت الله اگر از هند و ایران بگذرد

مهربانا یک دو جامی بیشتر از خود برآ

مست تر شو تا غدیر از عید قربان بگذرد

واما درك نهايت و عظمت رابطه عاشقانه و جانانه غدير و قربان زماني ميسر مي‌شود که مي‌بينيم، وقتي ابراهیم به امر خداوند فرزندش اسماعیل را به مسلخ می برد تا او را در راه دوست قربانی کند، تا اینجا همچون حسین فرزند علي مولود كعبه است؛ اما خداوند می خواهد که حسین ابن علي همچون علي، یگانه باشد و هیچکس مثل او نباشد و بنابراین به ابراهیم ندا مي‌دهد، نه!! تو فرزندت را قربانی نکن و همين قدر عشق و ولايت خود را به خالقت اثبات كردي. و درعوض این گوسفند را قربانی کن! چرا؟ چون قرار است حسین من فرزند علي امام منصوب من در کربلا فرزندانش را قربانی کند؛ و نهايت عشق و ولايت الهي و وفاداري را به نمايش بگذارد؛ آری حسین من در دوعالم یکی است و همتا ندارد؛ اوست که لیاقت دارد همه فرزندانش را در راه من قربانی کند و خودش هم قرباني شود؛ واگر حاجی در کنار خانه من گوسفند قربانی میکند، حسین علي باید فرزندانش را قربانی کند.

نتيجه اينكه؛ وفاداري به امامت و ولايت راز نهفته حادثه غدير در حادثه قربان است؛ و دوري و جدايي از ولايت همانا به مفهوم عدم درك درست از دو روز بزرگ قربان و غدير است؛ و عدم شناخت صحيح از حادثه شگفت انگيز غدير و قربان به مفهوم گمراهي و ضلالت است.

وكلام آخر؛ همانگونه كه قبلا هم در مطلبي در باب عيد قربان به بيانات رهبر انقلاب به عنوان ولي امر در بين بسيجيان اشاره كرده بودم، انتظار مي‌رفت كه همه مسئولين و سران كشور به تبعيت و اطاعت از ولي امرشان دست از قهر و بي مهري به يكديگر بردارند و در اين ايام الله اعياد قربان و غدير و دهه ولايت براي حفظ وحدت و انسجام ملي بكوشند و عشق و وفاداري خويش را نسبت به ولي امر و در يك كلام به ولايت و امامت، بيش از پيش به اثبات برسانند. چرا كه پيام اسرار آميز نهفته در قربان و غدير چيزي جز عشق به امامت و ولايت نيست؛ و اگر اينچنين بوديم، كشور و ملت از همه بدي‌ها و ك ژي‌ها و پلشتي‌ها و بد اخلاقي‌ها در امان خواهند بود.