چگونه تولید هفت فیلم در یک هفته کلید خورد؟

آغاز سیل فیلمسازی همزمان با بلند شدن بوی نفت!

در فاصله کمتر از 90 روز تا سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، ماراتن تولید از سر گرفته شده و طبیعتاً فیلم‌هایی که با این سرعت تولید شود، نباید انتظار داشت بهترین کیفیت را داشته باشد. در چنین شرایطی، کارگردان ترجیح می‌دهد از تکرار بسیار از برداشت‌ها پرهیز کند و به حداقل‌ها رضایت دهد تا جلسات فیلمبرداری به پایان برسد و تدوین و مراحل پس از تولید پیگری شود و در واقع حساسیت نسبت به تولید کیفی کاهش چشمگیری می‌یابد.

کد خبر: ۷۴۳۹۷۷

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۶ - ۱۸:۲۱

آغاز روند پیش تولید و تولید هفت فیلم سینمایی در طول این هفته، این پرسش را پیش آورده که به یک باره چند تحولی رخ داده و همگان به دنبال تولید هستند و چگونه این حجم سرمایه‌گذاری به یک باره وارد سینمای ایران شده است؟ آیا بار دیگر با بلند شدن بوی نفت مجموعه‌ای از فیلم‌های بی‌کیفیت در فاصله کمتر از سه ماه تا جشنواره بین‌المللی فجر تولید خواهد شد؟

به گزارش «تابناک»؛ روند تولید در سینمای ایران به شدت به منابع عمومی وابسته است و به همین دلیل از اواخر تابستان تا اوایل زمستان که بودجه‌ریزی عمومی به اوج خود می‌رسد و دستگاه‌ها در حال هزینه اعتبارات جاری هستند، تولید فیلم سینمایی شتاب می‌گیرد؛ اتفاقی که در سه ماه اخیر شاهدش بودیم و اکنون در فاصله سه ماه تا جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شدت گرفته است.

در طول این هفته مراحل پیش تولید و تولید دست کم هفت فیلم سینمایی کلید خورد؛ اتفاقی که نشان می‌دهد بودجه‌های عمومی وارد حساب دستگاه‌ها شده و از فیلمسازان سناریو خواسته‌اند و قرار شده در راستای هزینه این بودجه‌ها، به سرعت فیلم‌های سینمایی ساخته شود! این اتفاق در سه دهه اخیر همواره تکرار شده و داستان تازه‌ای نیست اما رکورد هفت فیلم در هفت فیلم شگفت انگیز است.

«تابناک» پیش از این در گزارشی به طیف‌های متعددی که در حوزه اکران اشتغال دارند، پرداخته بود و اکنون فصل فیلمسازی گروه‌های اول و سوم است. این دو گروه مشتمل بر فیلمسازان کاملاً متکی به بودجه‌های عمومی و بخش خصوصی غیرواقعی است که منابع مالی‌اش تلفیقی از بودجه عمومی، فاندهای خارجی و سرمایه گذاران اندک تهیه کننده یا فیلمساز است. اغلب فیلم‌هایی که در فصل کلید می‌خورند، خارج از این دو گروه خارج نیستند.

اکنون در فاصله کمتر از 90 روز تا سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، ماراتن تولید از سر گرفته شده و طبیعتاً فیلم‌هایی که با این سرعت تولید شود، نباید انتظار داشت بهترین کیفیت را داشته باشد. در چنین شرایطی، کارگردان ترجیح می‌دهد از تکرار بسیار از برداشت‌ها پرهیز کند و به حداقل‌ها رضایت دهد تا جلسات فیلمبرداری به پایان برسد و تدوین و مراحل پس از تولید پیگری شود و در واقع حساسیت نسبت به تولید کیفی کاهش چشمگیری می‌یابد.

برخی از این فیلم‌ها در نهایت به سختی به سانس‌های اکران در جشنواره فجر می‌رسند و این گونه چرخه بیمار اقتصاد نفتی سینمای ایران برای سال‌های بعد نیز تکرار می‌شود. نتیجه این سبک فیلمسازی، نمایش فیلمی از کارگردان پیشکسوت سینمای ایران در جشنواره است که در یکی از سکانس‌هایش، باران شدید (مصنوعی) کادر دوربین را فراگرفته بود اما در عمق میدان زمین خشک بود!

در هفته‌های آینده، شمار دیگری از فیلم‌های سینمایی کلید می‌خورد و پروژه‌های 40 روزه خود را برای حضور در مهم ترین رویداد فرهنگی ایران و اکران عمومی آماده می‌کنند. در واقع به واسطه وابستگی سینمای ایران به منابع عمومی، در فاصله کمتر از 90 روز تا جشنواره بین المللی فیلم فجر، هنوز لیست آثار متقاضی حضور در جشنواره که برای نمایش و رقابت در این رویداد رقابت می‌کنند، نامشخص است.