توئیت وزیر افاقه نکرد، هزینه مدرسه پیش ساخته را یک خیر مدرسه ساز داد!

اینکه وزارتخانه عریض و طویلی چون آموزش و پرورش برای حل مشکل کوچکی مثل احداث یک مدرسه پیش ساخته در یک روستا، محتاج کمک های مالی خیران مدرسه ساز است، درد بزرگی است که به خوبی نشان می دهد، نظام آموزشی کشور به سمت ناکجاآباد در حرکت است؛ نظامی که نه تنها متولیان ارشدش از مشکلات ریز و درشت آن به خوبی اطلاع ندارند، بلکه در تأمین نیازهای حداقلی مثل یک کانکس مدرسه ای هم مشکل مالی دارد.

کد خبر: ۷۳۶۲۹۲

تاریخ: ۱۵ مهر ۱۳۹۶ - ۱۷:۳۴

نبود فضای آموزشی برای 21 دانش آموز روستای سرگج از توابع شهرستان کهگیلویه، آن هم چند روز پس از بازگشایی مدارس و شروع کلاس های درس، به سرعت افکار عمومی را متوجه خود و مسئولان ارشد آموزش و پرورش از جمله شخص وزیر را مجبور به واکنش کرد؛ واکنش هایی که البته دردی از این دانش آموزان درمان نکرد و گویا قرار است مشکل آنها از طریق دیگری حل شود.

به گزارش «تابناک»؛ دانش آموزان روستای سرگج دیشموک در استان کهگیلویه و بویراحمد که تا همین سال گذشته در یک مدرسه کاهگلی و استیجاری مشغول به تحصیل بودند، در سال جاری و بر اساس آنچه فرسودگی و تخریب مدرسه قبلی عنوان شد، تنها فضای آموزشی خود را نیز از دست دادند و بناچار سال تحصیلی جدید را در فضای آزاد آغاز کردند.

انتشار خبر مربوط به مشکلات آموزشی این دانش آموزان تنها پس از چند روز از بازگشایی مدارس، کافی بود تا موج گسترده ای در فضای مجازی با محوریت مشکلات آنها ایجاد شود و در پی همین موج برخی مقامات ارشد آموزش و پرورش از جمله شخص وزیر به این مسأله واکنش نشان دادند و از تلاش های خود برای حل مشکل سخن گفتند.

سید محمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش که گویا تا پیش از رسانه ای شدن این مشکل خود و سایر همکارانش از عمق فاجعه اطلاعی نداشتند، در صفحه مجازی خود مطلبی نوشت که امیدها را برای حل مشکل این دانش آموزان روستایی زنده کرد.

بطحایی در صفحه توئیتر خود نوشت: از صبر و شکیبایی مردم روستای سرگچ دیشموک تشکر می کنم. مقرر شد با انتقال تجهیزات، کلاس درس جدیدی احداث شود و دانش آموزان از محل فعلی جابجا شوند. هر چند این روستا به علت آبگیری سد بالیات، سال آینده تخلیه می شود.

با توئیت شخص وزیر و موجی که در میان افکار عمومی در این باره شکل گرفت، این امید ایجاد شد که در سال تحصیلی جاری، اقدامی اساسی برای حل مشکل دانش آموزانی که در یکی از سردترین نقاط استان کهگیلویه و بویراحمد مجبور هستند، سال تحصیلی جاری را بدون فضای و امکانات آموزشی بگذرانند، حل شود.

تصوری که از توئیت شخص وزیر و پیگیری های صورت گرفته به وجود آمد این بود که در اسرع وقت اقدامی اساسی برای ساخت یک مدرسه برای این دانش آموزان آغاز شود و تا ساخت مدرسه، آنها در مکانی قابل قبول مستقر شوند. با این حال بررسی های بیشتر حکایت از این دارد که به دلیل آبگیری سد بالیات در مجاورت روستا، نبود مسیرهای ارتباطی مناسب و لزوم جابجایی اهالی، امکان احداث مدرسه در این روستا وجود ندارد.

احداث یک مدرسه پیش ساخته از طریق انتقال تجهیزات لازم به روستا نیز که در وعده وزیر آموزش و پرورش برای حل مشکل دانش آموزان روستای سرگچ به آن اشاره شد، آنچنان که در خبرهای جدید به آن اشاره شده است، نه از سوی وزارتخانه بلکه از سوی یک خیر مدرسه ساز تهیه و احداث خواهد شد.

در رابطه با جزئیات فرایند حل مشکل فضای آموزشی در روستای سرگچ، هادی زارع پور، مدیرکل آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد گفت: با پیگیری انجام شده و تلاش نماینده مردم کهگیلویه، چرام، لنده و بهمئی در مجلس شورای اسلامی، هزینه این فضای آموزشی پیش ساخته توسط یکی از خیرین مدرسه ساز تقبل شد.

وی با تأکید بر اینکه هم اکنون استان کهگیلویه و بویراحمد به 50 مدرسه پیس ساخته نیاز دارد، افزود: سال گذشته، کلاس درس در یکی از ساختمان های استیجاری تشکیل شد که امسال به علت استفاده مالک، امکان تشکیل کلاس در آن وجود ندارد.

بر اساس آنچه آمد، هنوز مشکل فضای آموزشی دانش آموزان روستای سرگچ حل نشده و آنها برای بر طرف شدن این مشکل نه چشم انتظار وزیر بلکه باید منتظر عنایت خیر مدرسه سازی باشند که البته با پیگیری های نماینده مجلس شورای اسلامی این هزینه را متقبل شده است.

جدا از مسأله بالا، ادعای مدیرکل آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد، مبنی بر نیاز این استان به 50 کانکس مدرسه ای دیگر آن هم با چنین شرایطی که حمایت های شخص وزیر هم نمی تواند به تأمین بودجه برای ساخت یک کانکس مدرسه ای منجر شود، داستان غم انگیز دیگری است که شاید با کمک خیران مدرسه ساز بتوان برای آن چاره ای اندیشید.

گفتنی است، روستای سرگچ از دورافتاده ترین مناطق دیشموک شهرستان کهگیلویه است که در ۳۰ کیلومتری این شهر و ۹۰ کیلومتری شهر دهدشت قرار دارد. .در این دیار روستاهایی همچون "رودریش"، "آجم"، "پای پره" و "سرتنگ لیراب" به واسطه فقدان راه مناسب، پس از اولین بارش پاییزی تا اردیبهشت آینده، شش ماه ارتباطشان با دنیای اطراف قطع می شود و در این مدت نه تنها دانش آموزان و کلاس درسشان بلکه همه سکنه این روستاها بلاتکلیف می شوند.