سایر دارایی‌ها در صندوق‌ها و سبدهای سرمایه گذاری به چه معناست؟

کد خبر: ۷۲۹۳۵۹

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۳:۵۵

سایر دارایی ها و کالاها یک کلاس مختلف از دارایی ها هستند که بر مواد خام استفاده‌شده برای تولید محصولات نهایی تمرکز دارند. کالاها معمولاً به شش بخش تقسیم می‌شوند: انرژی (مثل گاز طبیعی و نفت خام)، حبوبات (مثل ذرت و گندم)، فلزات صنعتی (مثل آلومینیوم و مس)، فلزات گران‌بها (مثل طلا و نقره)، احشام و چهارپایان (مثل گاو و شتر) و کالاهای نرم (مثل آب پرتقال و پنبه). سرمایه گذاران می‌توانند اغلب این کالاها را از طریق بورس کالا خریداری کنند.

در بورس کالای ایران کالاها و اوراق بهادار مبتنی بر کالا در پنج دسته مختلف جای می‌گیرند:

1- کالاهای صنعتی و معدنی مثل طلا و سایر فلزات و گروه‌های صنعتی

2- محصولات پتروشیمی و فرآورده‌های نفتی مثل مواد روغنی و شیمیایی

3- محصولات کشاورزی مثل ذرت و شکر و پسته

4- بازار مشتقه که کالاهایی نظیر سکه بهار آزادی و برخی اوراق نظیر اوراق سلف در این بازار به فروش می‌رسد.

5- کالاهای بازار فرعی شامل کالاهای کشاورزی مثل شیر یا کالاهای شیمیایی مثل روغن

قیمت کالاها اساساً به وسیله مکانیزم عرضه و تقاضا کنترل می‌شود، ولی همچنین تحت تأثیر عوامل غیرقابل‌پیش‌بینی متعددی نیز قرار دارند، آب‌وهوا، ناآرامی‌ها، بیماری و آفت محصولات فقط چند مورد از این عوامل هستند. به همین علت، کالاهایی که در کلاس سایر دارایی ها قرار می‌گیرند از ریسک بالایی برخوردار هستند و مستعد نوسان پذیری بالایی خواهند بود. به عبارتی سرمایه گذاری در این نوع دارایی ها به دانش زیادی نیاز دارد و به آسانی و بدون آمادگی نمی‌توان وارد بورس کالا شد.

اما سرمایه گذاری در سایر دارایی ها و کالاها چه اهمیتی دارد؟

سرمایه گذاری در سایر دارایی ها و کالاها می‌تواند منبع متنوع سازی در پرتفوی سرمایه گذاری تشکیل شده از انواع دارایی های سنتی نظیر سهام شرکت ها و اوراق مشارکت فراهم کند، زیرا کالاها همبستگی کمی با این نوع دارایی های سنتی دارند. کالاها همچنین می‌توانند ابزاری برای سرمایه گذاران تهاجمی (سرمایه گذاران با ریسک پذیری زیاد) فراهم کنند.

چرا سرمایه گذاری در سایر دارایی ها و کالاها می‌تواند برای شما مفید باشد؟

کالاها راه دیگری برای متنوع سازی یک پرتفوی سرمایه گذاری به نمایش می‌گذارند ولی چون از ریسک بالاتری برخوردارند (نوسان پذیری قیمت بالا)، سرمایه گذاران باید به دقت در نظر بگیرند که چه میزان ریسک برای کالاهایی که برای پذیرفتن آن آماده هستند، در نظر می‌گیرند که معمولاً بیش از ۵ تا ۱۰ درصد هیچ پرتفویی نیست.

منبع:  مدیرمالی