بامداد فردا آسمان شهاب باران می شود

کد خبر: ۷۲۳۶۹

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۸۸ - ۲۳:۰۴

بارش شهابی اسدی با حدود 150 تا 300 شهاب ،‌ آسمان را در بامداد روز چهارشنبه 27 آبان منور می کند.

به گزارش شبكه خبر، مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران در گفت و گو با ایرنا، گفت: بارش اسدی شهابی یکی از بارش های معروف سالیانه است که معمولا در اواخر آبان ماه رخ می دهد.

مهندس "مسعود عتیقی" با اشاره به اینکه ساعت های 1:13 و 1:20 دقیقه بامداد چهارشنبه 27 آبان، دو زمان اوج برای این بارش است، افزود: حدود 150 تا 300 شهاب به عنوان zhr (میزان بارش ساعتی سمت الارسی) برای این بارش پیش بینی شده است.

عتیقی افزود: نام بارش های شهابی به نام صورت فلکی که بارش در آن قرار دارد، مشهور می شود که در این بارش صورت فلکی "اسد" به عنوان کانون بارش شناخته می شود.

وی تاکید کرد: صورت فلکی اسد ساعت 1 بامداد چهارشنبه بطور کامل از افق شرق طلوع می کند و با توجه به اینکه وضعیت ماه نو وجود دارد، در مکان های دور از شهر و آلودگی نوری می توان شهاب های زیبایی از این بارش را مشاهده کرد.

وی گفت: ذرات مشاهده شده در این بارش، ذرات به جا مانده از دنباله دار "تمپل پاتل 55p" است.

مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران، با اشاره به اینکه دنباله دار تمپل پاتل 55p ، اسفند 1376 خورشیدی به کمترین فاصله با زمین رسیده بود، گفت: معمولا دو، سه سال قبل از عبور دنباله دار از حضیض خورشیدی ، متوقع بارش های شهابی خوبی هستیم که طی سال های قبل از 1380 ، بارش های شهابی بی نظیری را از بارش اسدی شاهد بودیم.

عتیقی گفت: برخورد مکرر جو زمین با این ذرات به مرور از تعداد شهاب های بارش کاسته است بطوری که در آبان 1387 در هنگام اوج بارش شهابی اسدی حدود 100 شهاب را مشاهده کردیم.

وی تاکید کرد: امسال پیش بینی می شود که زمین از میان دو توده بسیار قوی از ذرات به جا مانده از این دنباله دار که با شماره های 1466 و 1533 شناخته می شود، عبور نماید.

عتیقی با اشاره به اینکه بارش های شهابی ، ذرات میلیمتری و میکرومتری کوچک است که در هنگام عبور دنباله دارها از دم آنها در فضا باقی می ماند، گفت: وجود جو در اطراف زمین باعث می شود که در هنگام برخورد این ذرات در فاصله 80 تا 150 کیلومتری از سطح زمین شاهد نورانی شدن این ذرات در اصطکاک با زمین باشیم.

مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران گفت: رصد بارش های شهابی به ابزار خاصی نیاز ندارند و صرفا با چشم سالم می توان آن ها را در اطراف صورت فلکی که به عنوان کانون بارش شناخته می شود، مشاهده کرد.