معضل قانون مهاجرتی برای خانواده‌های آمریکایی

کد خبر: ۷۱۲۸۲۸

تاریخ: ۲۵ تير ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۰

تا وقتی موضوع محدودیت باشد جای نگرانی نیست. اما اگر در پاییز دادگاه عالی حکم دهد که نسخه اصلی ممنوعیت‌ها قانونی است، دیگر نگران خواهم شد.

به گزارش دیپلماسی ایرانی، نسخه اصلاح شده ای از فرمان پرزیدنت ترامپ مبنی بر ممنوعیت سفر به ایالات متحده به بروز هراس های تازه ای در میان جامعه پر جمعیت ایرانیان در لس آنجلس منجر شده است.

آمنه میرزا قاضی، مدیر اجرایی شعبه لس آنجلس اتحادیه ملی وکلا می گوید وکلای مهاجرت در خصوص قانون ممنوعیت سفر، حتی نسخه اصلاح شده آن «به شدت نگران» هستند.

قاضی می گوید: «هنوز سردرگمی های بسیاری در خصوص اینکه قانون مذکور چه اثری بر افراد و اعضای خانواده شان می گذارد وجود دارد. اعضای جامعه ایرانیان بی اندازه دلواپس هستند. پروسه اخذ ویزا همین حالا با ریزه کاری های بسیار همراه است و سال هاست به همین منوال بوده است. اینکه بگوییم کسی نمی تواند وارد آمریکا شود چون متعلق به کشوری مشخص است، می دانیم معنایش چیست. موضوع بر سر بیرون نگه داشتن مسلمانان تا حد ممکن است.»

پس از آنکه دادگاه عالی ایالات متحده بخش هایی از قانون رد شده توسط دادگاه ها را تایید کرد، دولت ترامپ شاخصه های جدیدی برای درخواست ویزا از ۶ کشور مسلمان وضع کرد، از جمله روابط تجاری یا فامیلی نزدیک با ایالات متحده.

دولت ترامپ گفته است زمانی که مشغول بازبینی و اصلاح روش های ارزیابی افرادی است که از ایران، سومالی، سودان، سوریه، لیبی و یمن وارد خاک آمریکا می شود، نیاز دارد که سفر این افراد را ممنوع کند. استدلال ترامپ این است که این کشور ها با تروریسم ارتباط دارند و این ممنوعیت بیش از پیش ایالات متحده را در مقابل حملات تروریستی مصون می دارد.

دستورالعملی که برای سفارت ها و کنسولگری ها در سراسر جهان فرستاده شده تاکید می کند که پدر بزرگ، مادر بزرگ، خاله و عمه و دایی و عمو، برادر و خواهر زاده، پسر خاله و دختر دایی، زن برادر و شوهر خواهر، نامزد و دیگر افراد قابل تعمیم به خانواده، «عضو نزدیک خانواده» به حساب نمی آیند. این قوانین به مدت ۹۰ روز برای شهروندان این شش کشور و ۱۲۰ روز برای پناهندگان از هر کشوری اعمال خواهد شد. ویزاهایی که تاکنون صادر شده باطل نخواهد شد.

قاضی می گوید حقوقدان های اتحادیه ملی وکلا و دیگر سازمان ها، از جمله شورای روابط اسلامی آمریکایی ها و اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا بر رفتار مقامات اداره مهاجرت نظارت خواهند کرد تا مشخص شود آیا آن ها در اعمال قانون زیاده روی می کنند و اینکه مشخص شود آیا اثرات محلی پیش بینی نشده ای در کار خواهد بود؟

او می گوید از آنجا که حقوقدان ها اجازه ندارند بر پشت پرده اجرای این قانون نظارت کنند آن ها در فرودگاه منتظر خانواده های افراد می مانند تا اگر شخصی به مدتی طولانی تحت بازجویی قرار گرفته به آن ها اطلاع دهند.

قاضی می گوید قانون ممنوعیت می تواند بر روی کارآموزان وی که خانواده شان ایرانی هستند تاثیر بگذارد. به گفته وی «مادربزرگ یکی از کارآموزانش می خواسته به ایران برود تا خانواده اش را ببیند. پس از ممنوعیت علیه مسلمانان، آن ها نگران این بودند که اوضاع به سرعت تغییر کند، پس تصمیم گرفت که صبر کند و منتظر بماند.»

ژنا امیرانی، کارآموز قاضی می گوید مادربزرگش اخیرا فوت کرده است، مادرش در مواجه با اضطراب از دست دادن کسی که عاشقش بود اوقات دشواری گذارند. خاله امیرانی قرار بود از ایران به آنجا سفر کند تا به اوضاع سامان دهد. ژنا، ۱۸ ساله می گوید: «من خیلی بی تاب بودم و نفهمیدم که (طبق قانون جدید) برای اعضای خانواده استثنا وجود دارد.» او می گوید خاله اش گرین کارت ندارد، بنابراین گمان می کرد قانون ممنوعیت برنامه های وی را مغشوش خواهد کرد. «من خیلی نگران و آشفته بودم و با والدینم تماس گرفتم.»

پس از مطالعه قانون ممنوعیت، وی فهمید این قانون برای روابط خانوادگی همچون خاله و عمو استثنا قائل است. امیرانی می گوید: «تا وقتی موضوع محدودیت باشد جای نگرانی نیست. اما اگر در پاییز دادگاه عالی حکم دهد که نسخه اصلی ممنوعیت ها قانونی است، دیگر نگران خواهم شد.»

محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران در توئیتر خود در انتقاد از این فرمان اجرایی نوشت: «ممنوعیت متعصبانه علیه مسلمان ها ایالات متحده را امن تر نخواهد کرد. در عوض این سیاست ها افراط گرایی را قدرتمند تر می کند. ایالات متحده می بایست به نبرد واقعی علیه افراطیون بپردازد.»

جمال عبدی، مدیر سیاسی شورای ملی ایرانی آمریکایی ها می گوید حتی یک نسخه محدود شده تر از قانون ممنوعیت سفر می تواند افرادی که می خواهند عزیزانشان در ایران را ببینند را از خانواده هایشان جدا می کند چرا که آن ها نمی توانند به جمهوری اسلامی سفر کنند.

عبدی می گوید: «بسیاری از ما، نسل اول یا دوم جامعه ایرانیان هستیم. بسیاری از اقوام ما هنوز در ایران زندگی می کنند. در حال حاضر خیلی از ما نمی توانیم به ایران سفر کنیم. می بینیم که حکومت ها افرادی که این بین گیر کرده اند را مجازات می کنند و معنایش این است که خانواده ها از هم گسسته اند.»