مجازات توهین به مقامات مملکتی چیست؟

نه روحانی «بنی صدر» است و نه مخالفانش «مستضعف فکری»!

هرچند رئیس جمهور هم در چهار سال اول دولت تدبیر و امید، خشونت کلامی زیادی از خود نشان داد و گاه با عصبانیت، انتقادات و حملات تندی علیه منتقدان انجام داد، الفاظی نظیر « هوچی باز، مستضعف فکری، کم سواد، بزدل، تازه انقلابی شده، عقب مانده و ...» اما در پیش گرفتن رفتار تلافی جویانه آن هم در روزی که باید نمادی از وحدت آحاد ملت ایران در دفاع از ملت مظلوم فسطین باشد، قطعا نمی تواند حرکت و اقدامی درست و اصولی باشد.

کد خبر: ۷۰۶۴۸۱

تاریخ: ۰۳ تير ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۸

روز گذشته در حالی که مردم روزه‌دار تهران فارغ از گروه‌بندی‌های سیاسی برای حمایت از مردم مظلوم فلسطین و حفظ آرمان قدس شریف به خیابان‌ها آمده بودند تا به توصیه بنیانگذار فقید انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به حمایت از مسلمانان مظلوم فلسطین بپردازند و علیه رژیم صهیونیستی شعار بدهند، برخی این صحنه را به عرصه ای برای تخلیه هیجانات و بروز برداشت های سطحی خود از شرایط روز کشور تبدیل کردند.

به گزارش «تابناک»؛ در راهپیمایی روز گذشته و در حالی که رئیس جمهور همچون سایر مردم و مسئولان به خیابان آمده بود تا در روز قدس بار دیگر بر مظلومیت مردم فلسطین تأکید کند، عده ای در اقدامی زشت و خلاف شئونات این روز بزرگ، شعارهایی علیه «حجت الاسلام حسن روحانی» سر دادند؛ شعارهایی از قبیل «مرگ بر منافق»، «مرگ بر آخوند آمریکائی» و «بنی صدر – روحانی، پیوندتان مبارک».

توهین به رئیس جمهور بر خلاف وحدت و آرمان روز قدس بود

این اقدام توهین کنندگان به رئیس جمهور، یک حرکت انحرافی و بر خلاف وحدت جامعه بود که قطعا هیچ یک از جریانات سیاسی، سیاسیون و مردم را نه تنها خوشحال نکرد، بلکه دل این افراد را آزرده ساخت، چون عده ای بر خلاف حرکت و نظر مردم در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به جای توجه به مسأله فلسطین و روز قدس به دنبال انجام یک اقدام خلاف وحدت ملی و نیل به آنچه در دل داشتند، بودند.

قطعا این افراد را نه می توان در جرگه جریانات سیاسی منتقد رئیس جمهور و نه در قامت حزب اللهی ها دید، چون قطعا زمان نشناسی آنها، هزینه سازی شان و برداشت های نادرست از عالم سیاست به هیچ عنوان نمی تواند این افراد را در جایگاه منتقدان سیاسی رئیس جمهور و جریان حزب اللهی جای بدهد. در حقیقت این افراد را می تواند در زمره زمان نشناس ترین افرادی دانست که با برداشت های سطحی، باعث انحراف روز قدس و آرمان فلسطین شده اند.

شاید برخی فعالان سیاسی و یا طرفداران گروه های سیاسی منتقد رئیس جمهور به برخی اقدامات و سخنان «حسن روحانی» در ایام انتخابات و قبل از آن به ویژه در مقابل منتقدانش، گلایه داشته باشند و حتی همین افرادی که روز گذشته به او توهین کرده اند، این مسأله را در ادامه توهین رئیس جمهور به منتقدانش در 4 سال اول دولت تدبیر و امید و به رویکرد او در مبارزات انتخاباتی اخیر مرتبط بدانند، اما قطعا جای این انتقادها در روز قدس نیست.

انتقاد به روحانی ادامه رفتارهای انتخاباتی اخیر

هرچند برخی اعتقاد دارند خشونت کلامی روحانی و توهین به منتقدان و همچنین پاشیدن نمک بر زخم شکست خوردگان در انتخابات اخیر می تواند یکی از محرک های توهین به رئیس جمهور در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان و در جریان راهیپمایی عظیم ملت در روز جهانی قدس باشد.

اگر هم این را بپذیریم که انتقادها به رئیس جمهور در ادامه رفتار او در 4 ساله اول دولتش و همچنین رفتارهای او در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری دوازدهم است، پذیرفته نیست که الفاظی مانند «مرگ بر منافق»، «مرگ بر آخوند آمریکایی» و «بنی صدر – روحانی، پیوندتان مبارک» علیه رئیس جمهور مستقر و منتخب مردم برای دوره دوازدهم ریاست جمهوری به کار برده شود.

اوج بی بصیرتی و سطحی بودن برداشت های توهین کنندگان راهپیمایی روز قدس به رئیس جمهور را می توان در شعار «بنی صدر – روحانی، پیوندتان مبارک» جست. شاید این افراد تلاش دارند تا چنین برداشت نادرستی را به حساب تبيين اخير مقام معظم رهبري بنويسند؛ مسأله ای که به هیچ عنوان نمی تواند مصداقی به موضوع «آتش به اختیار» یا دیگر فرمایش های اخیر ایشان در راستای جلوگیری از ایجاد دو قطبی در جامعه تحلیل شود.

در واقع آنچه مقام معظم رهبري به آن اشاره داشته اند، استفاده از تجربيات تاريخي براي تقويت منطق هشدار بوده است. موضوع پيشگيري از دو‌قطبي‌سازي و اصرار بر وحدت ملي سيره 28ساله مقام معظم رهبري بوده و ایشان همواره بر این مشی پایدار و محکم ایستاده اند. عدم دو‌قطبي‌سازي جامعه به اندازه ای برای رهبر معظم انقلاب با اهمیت بوده که ایشان در همین انتخابات اخیر با منع رئیس دولت های نهم و دهم از حضور در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم این را به روشنی مورد تأکید قرار داده و تبیین کردند. لذا به کف خیابان کشاندن این مسائل بدترین نوع برداشت از سخنان رهبر معظم انقلاب است.

قیاس روحانی ـ بنی صدر قیاسی مع الفارق

از سویی تلاش این افراد برای شبیه سازی وضعیت فعلی رئیس جمهور با بنی صدر در سال 60 از طریق سر دادن شعار «بنی صدر – روحانی، پیوندتان مبارک» بدترین نوع برداشت و قیاسی مع الفارق است، چون رئیس جمهور یک ماه قبل حدود 24 میلیون رأی مردم را برای دوره دوازدهم کسب کرده و حتی زمان تنفیذ حکم رهبری برای دوره جدید نیز اکنون اعلام شده است (12 مرداد ماه 1396).

از طرفی بنی صدر در سال 1360 علاوه بر از دست دادن پایگاه مردمی اش اقداماتی را در ابتدای جنگ بر خلاف مصالح ممکلت و ملت انجام داده و بر همین اساس مخالفان زیادی در مجلس وقت برای خود دست و پا کرده بود، به نحوی که مشکلات زیادی در مخالف مجلس با وی و همچنین اظهارات او در جمع های مختلف که بر خلاف مصالحت و وحدت ملت بود، ایجاد شد، به همین دلیل او با ایجاد یک اجماع ملی از ریاست جمهوری عزل شد؛ مسأله ای که به نظر نمی رسد در مورد روحانی صادق باشد.

آنچه به تازگی رهبر معظم انقلاب مورد اشاره قرار دادند، در واقع جلوگیری از دو قطبی هایی است که بارزترین نمونه های آن در ابتدای دهه 60 و در زمان ریاست جمهوری بنی صدر ایجاد شد. لذا اینکه عده ای بخواهند چنین شبیه سازی را در شرایط فعلی ایجاد کنند و آن را در روز قدس که نماد وحدت ملت در دفاع از آرمان فلسطین است، مطرح کنند، حتما یک بحث انحرافی و بر خلاف وحدت آحاد جامعه است. آن هم در شرایطی که ما به خاطر اعمال تحریم های جدید آمریکا علت جمهوری اسلامی باید بیش از هر زمان دیگری متحد باشیم و اقتدارمان را با توسل به مسأله ای نظیر شلیک موشک به مقر داعش در دیرالزور نشان دهیم که لازمه اش پرهیز از انحراف و توجه به مسال وحدت است.

مجازات توهین به رئیس‌جمهور چیست؟!

از طرف دیگر، توهین به رئیس جمهور را می‌توان توهین به حیثیت یک ملت تلقی کرد. مگر غیر از این است که رئیس جمهور به عنوان شخصیت دوم نظام جمهوری اسلامی منتخب ملت و ناشی از سلیقه سیاسی و انتخاب جمع کثیری از ملت است؟ باید به این مهم تن داد و در مقابل اتهام زنی های بی اساس و توهین پراکنی ها که متأسفانه گویا امری مرسوم شده است، ایستاد. قانونگذار نیز از آن جهت این امر را مورد توجه قرار داده که فحاشی و توهین به افراد را در ماده 608 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات از فحاشی به سران سه قوه در ماده 609 قانون تعزیرات جدا دانسته و کیفر سخت تری برای آن در نظر گرفته است.

ماده 608 ـ توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک ‌چنانچه موجب حد قذف نباشد به مجازات شلاق تا (74) ضربه و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود.

ماده 609 ـ هرکس با توجه به سمت‌، یکی از رؤسای سه قوه یا معاونان رییس جمهور یا وزرا یا یکی از نمایندگان مجلس شورای ‌اسلامی یا نمایندگان مجلس خبرگان یا اعضای شورای نگهبان یاقضات یا اعضای دیوان محاسبات یا کارکنان وزارتخانه‌ها و مؤسسات و شرکت‌های دولتی و شهرداری‌ها در حال انجام وظیفه یا به‌سبب آن توهین نماید به سه تا شش ماه حبس و یا تا (74) ضربه ‌شلاق و یا پنجاه ‌هزار تا یک ‌میلیون‌ ریال جزای نقدی محکوم می‌شود.

همچنین قانونگذار در قانون جرم سیاسی به این مهم توجه داشته و در بند 1 ماده 2 این قانون گفته است: توهین، ایراد افترا و نشر اکاذیب نسبت به رؤسای سه قوه،‌ رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام،‌ معاونان رئیس جمهور، وزرا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری و اعضای شورای نگهبان جرم سیاسی محسوب می‌شود.