تکرار انفجارهایی که بخشی از زندگی مرزنشینان است؛

کشاورزانی که با باقی مانده‌های جنگ درو می‌شوند!

چند دهه پس از پایان جنگ تحمیلی و در حالی که نه نشانی از صدام و بعثیان در عراق دیده می‌شود و نه نسل جدید در کشورمان، اطلاع چندانی از دوران دفاع مقدس دارند، گاه انفجارهایی در مناطق مرزی کشور رخ می‌دهد که ریشه در همان دوران دارد؛ اما کسی برای جبران آثار شوم آن پا پیش نمی‌گذارد.

کد خبر: ۶۸۳۵۰۹

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۳۹۶ - ۲۰:۵۵

هر چه جنگ و مسائل همراه با آن برای بسیاری‌مان به خاطره‌ای دور تبدیل شده، هستند افرادی که در میدان جنگ زندگی می‌کنند و به مانند سال های دور، هر آن احتمال جان باختنشان می‌رود!

به گزارش «تابناک»، چند دهه پس از پایان جنگ تحمیلی و در حالی که نه نشانی از صدام و بعثیان در عراق دیده می‌شود و نه نسل جدید در کشورمان اطلاع چندانی از دوران دفاع مقدس دارند، گاه انفجارهایی در مناطق مرزی کشور رخ می‌دهد که ریشه در همان دوران دارد؛ انفجارهایی که عاملشان یکی از گونه‌های پرشمار جنگ افزار است که از قواعد آتش بس یا پایان جنگ یا حتی صلح تبعیت نمی‌کنند.

صحبت درباره مین‌هایی است که از دوران جنگ تحمیلی بر جای مانده‌‌اند و گاه جان هموطنانمان را می‌گیرند و گاه موجب نقص عضو ایشان می‌شوند. جنگی نابرابر که هنوز ادامه دارد و قربانیانش، مرزنشینانی هستند که در دوران جنگ نیز بیش از دیگران آسیب دیده‌اند.

اتفاقی شوم که متأسفانه مدام در حال تکرار است و نمی‌توان پایانی برایش متصور شد. آنقدر که حتی در مناطق به ظاهر پاکسازی شده از وجود مین نیز شاهد انفجار این جنگ افزار بی رحم هستیم. اتفاقی که یکی از نمونه های اخیرش، پانزدهم فرودین ماه در منطقه اورامانات در غرب کشورمان رخ داد و بر اثر آن، کشاورزی پایش را از دست داد.

رویدادی که در مزرعه مرد 46 ساله در حومه «نوسود» رخ داد، حال آنکه پنج سال پیش جشن پاکسازی این منطقه از وجود مین برگزار شد. مثل دیگر انفجارهایی که در این منطقه و مناطق مشابه رخ می‌دهد و گاه جان هموطنانمان را می‌رباید و گاه رنجی مدام برای ایشان و خانواده هایشان به یادگار می‌گذارد؛ رنجی که اگر گریبان خردسالان را بگیرد، تحملش دشوارتر هم به نظر می‌رسد.

البته این انفجار تنها اتفاق شوم رقم خورده به واسطه مین‌های باقی مانده از جنگ تحمیلی در سال 96 نیست و متأسفانه روز گذشته نیز رویدادی مشابه در شوش رخ داد؛ رویدادی که این بار هم قربانی آن، یکی از کشاورزان بود و در کمال تأسف، منجر به جان باختن این فرد شد.

کشاورزی هفده ساله که در منطقه «چنانه» مشغول کار روی زمین کشاورزی بود که بر اثر انفجار مین دچار جراحاتی شد و انتقال وی به بیمارستان نیز نتوانست به نجات جانش منجر شود و در نهایت برای همیشه چشم از جهان فروبست؛ رویدادی دردناک که گذشت زمان طولانی از پایان جنگ تحمیلی نتوانسته مانع از وقوعش شده یا از تکرارش در آینده جلوگیری کند.

ماجرا زمانی دردناک تر می‌شود که بدانیم جان باختگان یا افراد آسیب دیده در این دست حوادث، مشمول هیچ بند و ماده قانونی نمی‌شوند و هیچ امتیازی برای ایشان در نظر گرفته نشده تا بلکه اندکی از دردهای ایشان و خانواده شان کاسته شده یا دست کم نگرانی از فقدان این افراد یا از کارافتادگی شان، معیشت خانواده این افراد را تهدید نکند.

وضعیتی عجیب که زندگی بسیاری از خانواده های ساکن شهرها و مناطق مرزی را دستخوش بلایای دیگری بعد از انفجار مین کرده و به رغم تکرار فراوان این حوادث در کشورمان، به تدبیری خاص برای حمایت از ایشان منجر نشده است؛ انگار نه انگار که اگر مینی منفجر می‌شود، قطعا قصوری در حمایت از مرزنشینان صورت گرفته و به قدر جبران این قصور هم که شده، باید کاری کرد!