استراتژی انتخاباتی «حسن روحانی»؛ ادامه تناقضات یا سکوت معنادار؟!

متناقض‌گویی نزدیکان رئیس جمهوری درباره کاندیداتوری مجدد روحانی در حالی است که در همه ادوار ریاست جمهوری گذشته ـ از دولت پنجم تا به امروز ـ رؤسای جمهوری کشورمان برای دو مرحله بر صندلی ریاست جمهور تکیه زده و برنامه هایشان را پیش برده اند.

کد خبر: ۶۷۳۵۳۵

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۸:۰۵

زمان زیادی تا برگزاری انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری نمانده و برنامه و چارچوب احزاب اصولگرا و اصلاح طلب برای ورود به این کارزار تقریبا مشخص و نهایی شده است. آن گونه که تحلیلگران می گویند، رقابت اصلی این ماراتن سیاسی میان «حسن روحانی» و گزینه نهایی اصولگرایان خواهد بود.

به گزارش «تابناک»؛ اصولگرایان در قالب جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی - به عنوان فراگیرترین تشکل کنونی سیاسی شان - همچنان با تکرویی های پایداری ها از یک سو و جنجال آفرینی های نیروی های طرفداران «محمود احمدی نژاد» از سوی دیگر دست و پنجه نرم می کنند. هرچند خوب می دانند تنها رمز موفقیت‌شان در برابر «حسن روحانی»، به دست آوردن اجماع حداکثری بر سر کاندیدایی نوظهور و البته توانمند خواهد بود.

در آن سوی میدان، اما اصلاح طلبان و اعتدالگرایان در پی ائتلافشان در انتخابات خرداد 92، حمایت از کاندیداتوری «حسن روحانی» را سر می دهند و در پی یافتن تاکتیک هایی برای قطعی کردن پیروزی روحانی در انتخابات بهار 96 هستند. آنها برنامه های انتخاباتی شان را چیده اند و در مراحل اولیه دایر کردن ستادهای انتخاباتی هستند. البته گویا هنوز درباره معرفی کاندیدا و یا کاندیداهای ثانی چالشی جدی بین اصلاح طلبان، اعتدالیون و دولتی ها وجود دارد!

همچنان که حزب اعتدال و توسعه ـ که بیشترین شمار دولتمردان را در کابینه روحانی به نام خود ثبت کرده ـ یک گام از احزاب همسویش جلوتر است و حتی «علی جنتی»، وزیر سابق ارشاد را به ریاست ستاد انتخاباتی خود برگزیده است. چندی پیش نیز در اخبار غیر رسمی مطرح شد که «محمد شریعتمداری»، معاون اجرایی روحانی، مأمور تشکیل و ساماندهی ستادهای انتخاباتی رئیس جمهور شده است.

مواضع ضد و نقیض نزدیکان روحانی

با همه این اوصاف، انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری، اما یک تفاوت مشخص با دیگر انتخابات گذشته ادوار ریاست جمهوری دارد و آن عدم صراحت و تناقض‌گویی دولتمردان و حتی شخص رئیس جمهور در رسانه ای شدن خبر کاندیداتوری مجدد «حسن روحانی» در انتخابات پیش روست.

مثلا بیستم بهمن ماه بود که «حسن قاضی‌زاده هاشمی» وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در بیست و پنجمین اجلاس رؤسای دانشگاه ها و دانشکده‌های علوم‌پزشکی با اعلام تصمیم روحانی برای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری دوره دوازدهم گفت: خوشحالم از اینکه دکتر روحانی تصمیم گرفته‌اند در انتخابات آتی شرکت ‌کنند و امیدوارم مورد اعتماد مجدد مردم قرار گیرند و با رأی بالاتر از ٢٤ خرداد ٩٢ بار دیگر رئیس‌جمهور کشورمان شوند.

نزدیک به دو هفته پس از این سخنان قاضی زاده اما «محمدعلی نجفی» در حاشیه جلسه هیأت دولت در جمع خبرنگاران در پاسخ به اینکه آیا رئیس جمهور تصمیم قطعی خود را برای حضور در انتخابات 96 گرفته است، گفت: ما امیدواریم و تقاضا هم داریم که آقای روحانی وارد انتخابات شود، چون دولت اقدامات و زیرساخت هایی را ایجاد کرده که برای به نتیجه رسیدن آن چهار سال زمان نیاز است؛ بنابراین لازم است دولت دوم آقای روحانی هم تشکیل شود.

پیش از نجفی نیز نوبخت سخنگوی دولت در پاسخ به اینکه آیا آقای روحانی تصمیم قطعی برای حضور در انتخابات 96 گرفته‌اند و نماینده حزب اعتدال و توسعه ایشان خواهند بود، گفت: هر زمان قطعی شد، پاسخ می‌دهیم. رئیس‌جمهور تأکید بر حل مشکلات دارند تا این‌گونه مسائل. اتفاقا اخیرا دیداری با رهبر انقلاب داشتیم و ایشان تأکید کردند که دولت به امور جاری کشور و مشکلات بپردازد.

در کنار مواضع دولتمردان درباره کاندیداتوری روحانی، به تازگی «حسین مرعشی» عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران در گفت وگویی از قول مساعد روحانی به آیت الله هاشمی رفسنجانی برای اعلام کاندیداتوری در انتخابات 96 خبر داد و گفت: هاشمي برنامه‌هاي انتخاباتي‌اش را با روحاني در ميان گذاشته بود و آنها (روحاني و هاشمي) براي چگونگي حضور در ميدان رقابت‌هاي بهار هماهنگ بودند و در آخرين صحبتي که با آقاي هاشمي داشتيم، به من گفتند که با آقاي روحاني صبحت کردند و ايشان قول داده که کانديداي رياست‌جمهوري آينده ايران شود.

به گفته مرعشی، آیت الله هاشمي اظهار داشته، توافق کلي بر اين است که در کنار آقاي روحاني، افراد ديگري نيز به عنوان کانديداي در سايه وارد عرصه شوند تا دست اين جبهه نيرومند مردمي در هيچ شرايطي بسته نباشد. تأکيد آقاي هاشمي اين بود که در انتخابات پيش‌ روی، در کنار آقاي روحاني، افراد ديگري هم باشند که به ايشان در مسائل تبليغاتي و دراختيارگرفتن فضاهاي رسمي کمک کنند. از سويي، بهتر است با يک برگ بازي را شروع نکنيم که خداي ناکرده به هر دليل پشيماني بياورد.

متناقض‌گویی نزدیکان رئیس جمهوری درباره کاندیداتوری مجدد روحانی در حالی است که در همه ادوار ریاست جمهوری گذشته ـ از دولت پنجم تا به امروز ـ رؤسای جمهوری کشورمان برای دو مرحله بر صندلی ریاست جمهور تکیه زده و برنامه هایشان را پیش برده اند. دو مرحله بودن ریاست جمهوری در ایران، یا بهتر بگوییم اعتماد مردم به رؤسای جمهور منتخب برای دو مرحله به اصل تکراری و البته مورد وثوق احزاب کشور در سیاست داخلی کشور بدل شده است.

با این حال و به رغم تحلیل ها و تأکیدهای صاحبنظران عرصه سیاست داخلی، اما حسن روحانی و دولتمردانش در پاستور، تا کنون از اعلام رسمی و قطعی حضور روحانی در انتخابات پیش روی خودداری کرده اند و شخص رئیس جمهور هم در پاسخ به چرایی این سکوت و عدم اعلام موضع روشنش برای حضور در رقابت سیاسی سال آینده، یا به لبخندی بسنده کرده یا با پاسخی دو پهلو بر پر رنگتر شدن شائبه های اخیرـ مثل احتمال رد صلاحیت روحانی توسط شورای نگهبان یا توصیه به کناره گیری روحانی از قدرت از سوی بزرگان نظام ـ افزوده است.

سکوت رئیس جمهور چه معنایی دارد؟

در این میان اما تعبیر و توصیف سکوت «حسن روحانی» در برابر شائبه هایی که درباره ورودش به کارزار انتخابات مطرح می شود، بااهمیت است. به زعم «صادق زیبا کلام »، استاد دانشگاه تهران درست است که آقای روحانی تا امروز در هیچ کجا رسمیا اعلام نکرده که قصد حضور در انتخابات را دارد یا خیر و صرفا به یک لبخند در پاسخ به این پرسش های بسنده کرده است، فراموش نکنید که ایشان یک سیاستمدار باهوش هستند و به خوبی می‌دانند، در اوضاع کنونی، اگر کاندیداتوری خود را رسما اعلام کنند، مورد حمله شدید مخالفان قرار خواهند گرفت و در زمان باقی مانده، این حملات روز به روز شدیدتر خواهند شد؛ بنابراین اصلا غیرمنطقی نیست که او تا زمان ثبت نام، این مسأله را رسما اعلام نکنند؛ پس خیال همه راحت باشد، تا همین لحظه که در آستانه اسفندماه قرار داریم، هیچ حرفی درباره عدم تمایل آقای روحانی برای حضور در انتخابات یا عدم تمایل اصلاح‌طلبان برای حمایت از ایشان، مطرح نشده و وجود ندارد.

البته برخی دیگر از صاحب‌نظران معتقدند، روحانی با ریزش آرا و محبوبیت روبه روست و همین مسأله، موجب تردید وی برای حضور در انتخابات شده است. آنها می گویند، روحانی به دلیل سختی‌ها و مشکلاتی که در مسیر انتخابات در برابرش وجود دارد، تمایلی به مبارزه ندارد، ترجیح می دهد سکوت کند و منتظر اتفاقات آینده باشد.