محمدرضا زائری در یادداشتی نوشت:

انقلاب مسير است نه مقصد!

چنان كه در سبك زندگي ديني، تمركز مصداقي و محدود بر مظاهر بيروني حجاب بدون توجه دقيق نسبت به مفهوم گسترده و عميق حيا و عفاف -كه لازمه حفظ كيان خانواده و حريم روابط اجتماعي است- مي تواند راه را بر خطاهاي گوناگون راهبردي بگشايد.

کد خبر: ۶۶۳۵۱۷

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۴

به گزارش تابناک حجت الاسلام والمسلمین محمدرضا زائری در یادداشتی در روزنامه خراسان نوشت: انقلاب و جمهوري اسلامي مقصد قيام و تحول امت مسلمان ايران نبوده است كه اگر خطا و نقصي در آن يافتند از راه خود برگردند و اگر ناكامي و مشكلي در آن ديدند از حركت خود پشيمان شوند.

وقوع انقلاب و شكل گرفتن نظام جمهوري اسلامي مسيري بود كه گذشتن از آن با هزينه سنگين خون شهيدان و مجاهدت هاي مردم خداجوي ايران ميسّر شد و اكنون در ميانه بلكه هنوز در آغاز آن راه هستيم.

انقلاب مقصد نيست و اولويت و مبناي ما نبوده است، بلكه وسيله اي است براي تحقق اهداف و غايات بزرگتري چون حق طلبي و عدالت جويي.

وظيفه الهي امر به معروف و نهي از منكر، رسالت پيامبرانه جهاد و ظلم ستيزي، هدف متعالي عدالت طلبي و گسترش قسط و آرمانهايي كلان و بزرگ از اين دست اقتضا مي كرد كه انقلاب اسلامي رخ دهد. يعني انقلاب به خودي خود هدف نبود و چنان چه به هر وسيله ديگري اين اهداف محقق مي شد ممكن بود انقلاب اسلامي واقع نشود.

اگر از اين نكته عميق معرفتي غفلت كنيم و به اين مبناي اصيل اعتقادي و فكري بي توجه باشيم ممكن است دچار لغزش ها و ريزش هاي فراوان شويم (چنان كه شده ايم).

تمركز بر يك مصداق به جاي اصل مفهوم مي تواند زمينه ساز انحراف بشود و ما را دچار خطاهاي علمي و عملي فراوان سازد.

مثلا اگر در ايام عزاي بانوي بانوان دو جهان، اگر تنها به عزاداري و اشك ريختن بيانديشيم و اين وظيفه مواسات را در چارچوبي بزرگتر از يك سپهر معرفتي گسترده درك نكنيم، ناخواسته قدري از حقيقت دور افتاده ايم.

چرا كه در حقيقت، اصل مفهوم و مبناي اساسي براي همه شعائر مذهبي، ولايت است - كه سه ركن معرفت و محبت و اطاعت دارد-

حال اگر بدون فهم اين اساس، تنها بر عزاداري و گريه تمركز كنيم - گرچه اين عزاداري و گريستن مظهر و مصداق اتم محبت و ولايت است - اما اين تمركز بي قاعده بر يك مصداق مي تواند زمينه ساز انحراف باشد.

نخستين بهره و حاصل اين توجه و مراقبت فكري و معرفتي براي درك نسبت منطقي ميان مفهوم كلان و مصداق هاي جزئي، آن است كه مشكلات و ايرادهاي طبيعي روزمره و عادي - هر چند تلخ و هر اندازه بزرگ- ما را نسبت به اصل مسير دچار ترديد نمي كند و در عين حال تفسير معقول و صحيح از وضعيت را ممكن مي سازد، در همان حال كه اصل مقصود و هدف را به ما يادآور مي گردد.

اين حقيقت در مورد انقلاب اسلامي هم در شعارهاي مردمي مانند "راه قدس از كربلا مي گذرد" يا "تا انقلاب مهدي از نهضت خميني" و ... و هم در سخنان صريح امام راحل و رهبر انقلاب به وضوح ديده مي شود.