در نامه‌ای سرگشاده مطرح شد:

آقای رئیس جمهور، با این طرح می‌توان چهار نشان را هدف قرار داد

ایران از نظر مصرف سوخت چه سوخت وسائل نقلیه اعم از عمومی و خصوصی و چه مصرف خانگی اگر در جهان مقام اول را نداشته باشد در ردیف‌های بالای جدول پرمصرف جهانی می‌باشد و متاسفانه به حمایت از تولید اتومبیل‌های پرمصرف داخلی و آلوده کننده هوا که کلان شهرها را به تعطیلی کشانده ادامه می‌دهیم، در حالی‌که نمی دانم این حمایت چه معنا و مفهومی دارد و لابد از ما بهتران حتما می دانند.

کد خبر: ۶۵۶۱۲۵

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۱

با این طرح هم می توان شغل آفرید، هم می توان مانع از اتلاف سرمایه ملی شد، هم در کاهش آلودگی هوا گامی موثر برداشت و هم به خزانه دولت کمک کرد؛ طرحی ساده که یکی از اساتید دانشگاه در نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور ارائه داده و امید دارد در این روزها که بررسی لایحه برنامه ششم توسعه در مجلس شورای اسلامی جریان دارد، مورد توجه قرار گیرد.

به گزارش «تابناک»، نعمت احمدی، استاد دانشگاه و وکیل دادگستری در ابتدا به چرایی ارائه این نامه به صورت «سرگشاده» پرداخته و در ادامه به تشریح طرحی می پردازد که امیدوار است مورد توجه قانون گذاران و دولت مردان قرار گرفته و دستمایه ایجاد تحولی در کشورمان شود. تحولی که در سایه آن بتوان به برخی مشکلات موجود فائق آمد و آمار مصرف بسیار زیاد انرژی در کشورمان را کاهش داد.

متن این نامه بدین شرح است:

«به نام خداوند جان و خرد »
جناب آقای دکتر حسن روحانی ریاست محترم جمهوری ایران

با اهدا سلام؛

این نوشته نه مربوط به حقوق‌های نجومی است، نه املاک نجومی، نه از هزینه انتخابات می پرسم و نه از وجوهاتی که باید به حساب دولت باشند و به هر علت به حساب شخصی تبدیل شدند و خلاف اصل ۵۳ قانون اساسی عمل شد. لابد با توجه به جایگاه شرعی مسئولین و دقت در حلال و حرام شرعأ عمل مباح بوده است.

نوشته حاضر از آن بابت برایم مهم است و به صورت نامه سرگشاده تنظیم شد در حالیکه این امکان مقدور بود که به پاس همزمانی سال های تحصیل با شما در دانشکده حقوق دانشگاه تهران وقت و فرصتی ولو چند دقیقه ای به این حقیر اختصاص دهید و نامه را تحویل شخص شما بدهم. خواستم عمومی بشود تا دیگران هم در جریان قرار گیرند که فی‌الواقع می شود با طرحی ساده از فردی غیرمتخصص مانند من، هم شغل ایجاد کرد، هم مانع هدر رفتن سرمایه شد و هم از آلوده شدن بیشتر هوا جلوگیری کرد و هم به خزانه دولت کمک کرد.

این خواسته را تحت عنوان نامه سرگشاده به اجبار از طریق فضای مجازی خدمت‌تان عرضه می‌دارم به دو علت:

۱- تاثیر رسانه جدید مجازی و عمق نفوذ آن

۲- فرصتی که با تصویب برنامه توسعه ششم و عدم طرح موضوع از دست می رود

پاییز امسال شدیدترین سرما را در طول دهه‌های گذشته تحمل کردیم و زمستان زودرس مصرف مواد سوختی را افزایش داد، به نحوی که در دهه نخست دی ماه مواجهه با افت گاز در مناطقی از کشور شده‌ایم و اختلاف ایران با ترکمنستان در مورد گاز وارداتی و قطع آن به وسیله طرف ترکمنستانی هم آسیب‌پذیری کشور در مقابل گاز مصرفی وارداتی را نشان داد، ایران از نظر مصرف سوخت چه سوخت وسائل نقلیه اعم از عمومی و خصوصی و چه مصرف خانگی اگر در جهان مقام اول را نداشته باشد در ردیف‌های بالای جدول پرمصرف جهانی می‌باشد و متاسفانه به حمایت از تولید اتومبیل‌های پرمصرف داخلی و آلوده کننده هوا که کلان شهرها را به تعطیلی کشانده ادامه می‌دهیم، در حالی‌که نمی دانم این حمایت چه معنا و مفهومی دارد و لابد از ما بهتران حتما بهتر می دانند که تولید وسیله نقلیه غیراستاندارد و حمایت از تولید آن علی‌رغم مقرون به صرفه بودن استفاده از اتومبیل خارجی یا الزام شرکت های تولید کننده داخلی به رعایت استانداردهای بین المللی چرا کماکان در کشور تولید می شود.

اما مصرف سوخت خانگی فکر نکنم حمایت از ما بهترانی داشته باشد که از این حمایت سود ببرند و تنها بر می گردد به سوء مدیریت که می توان با یک برنامه ریزی ساده و قابل اجرا در فرصتی کم هم مصرف سوخت را به حد استاندارد جهانی رساند و هم شغل ایجاد کرد و هم از بهینه سازی مصرف سوخت به خزانه دولت کمک کرد و آن تغییر - درب و پنجره‌های سنتی به درب و پنجره دوجداره - است که مانع از خروج گرما و سرما به گفته کارشناسان تا ۳۰ درصد می‌گردد و اگر مقاوم‌سازی دیوارها هم صورت گیرد مصرف به نصف خواهد رسید.

و اما علت نوشتن این نامه به ریاست محترم جمهور جناب آقای دکتر روحانی

برنامه توسعه ششم در مجلس در حال بررسی است و چشم‌انداز ۵ ساله توسعه کشور در حال تصویب است درخواستی از نمایندگان مجلس داشتم که تحت عنوان - پیشنهادی ساده به مجلس در برنامه توسعه ششم - که در شماره ۳۲۲۴ مورخ چهارشنبه ۱۵ دی ماه سال ۹۵ - در یک روزنامه چاپ شد. ده‌ها تلفن و نوشته از طرف خوانندگان و دلسوزان داشتم دریغ از نیم نگاهی از سوی نمایندگان مجلس که نوشته خطاب به آنان بود، لابد به علت شرکت در جلسات فشرده هر روزه صبح و عصر مجلس برای بررسی برنامه ششم توسعه، فرصت روزنامه خواندن ولو تورق آن را ندارد و الا مگر می شود مجلسی با ۲۹۰ نماینده و داشتن کمیسیون های تخصصی در حال بررسی برنامه ششم توسعه، به درخواست نویسنده ای بی طرف و دلسوز که مطلبش در صفحه اول روزنامه و خطاب به نمایندگان چاپ شد حتی یک تلفن نداشته باشد؟

روابط عمومی مجلس که درجه حساسیتش نسبت به بعض مسائل را دیده‌ایم هم کمترین واکنشی نشان ندهد، سرگرم بودن نمایندگان لابد به مسائل مهم تر از پیدا کردن راهکاری برای کاهش آلودگی هوا، ایجاد اشتغال و کاستن از مصرف سوخت که نیازی به کشور تازه مستقل شده ترکمنستان نداشته باشیم آن‌هم کشوری که برخلاف قرارداد منعقده که تحت هیچ شرایطی حتی عدم پرداخت وجه گاز در مدت قرارداد نمی تواند شیرگاز را قطع کند و با تاسف قطع کرده و تنها کاری که از مسئولین گاز ایران برآمده، توصیه به مصرف کنندگان که به خاطر دیگر هموطنان مصرف گاز خود را کنترل کنید می باشد.

و اما راهکار اینجانب ... بدوا به عرض می رسانم نه در و پنجره سازم و نه شرکت نصب در و پنجره دوجداره دارم، اما تجربه شخصی من که باعث شد مصرف گاز منزل - دفتر کار و کتابخانه شخصی ام به نصف کاهش پیدا کند وادارم ساخت که مطلب - سخنی با نمایندگان مجلس - را نوشته و چون توجهی از ناحیه نمایندگان به طرحم نشد و به زودی مجلسیان با این سرعتی که در تصویب مواد برنامه ششم توسعه به کار می برند، از تصویب نهایی می گذرد و ماده و تبصره ای به این مهم اختصاص نخواهد یافت مجبور شدم مزاحم شما بشوم و اما پیشنهاد:

می‌دانید که مصرف سوخت خانگی ایران کشوری با ۸۰ میلیون جمعیت به تنهایی برابر با چندین کشور پرجمعیت اروپایی است و ریشه مصرف علاوه بر آنکه به سیستم گرمایش ما که از استاندار اولیه برخوردار نیست و باید روزآمد شود، برمی گردد به نوع پنجره و درب های معمولی که بیشترین فرار انرژی را باعث می شوند با جایگزینی در و پنجره های فعلی با درب و پنجره دو جداره که سال‌هاست در کشورهای توسعه یافته و پیش رفته الزامی شده و درب و پنجره های فعلی ایران را در دیگر کشورها نمی توان یافت. تغییر در و پنجره‌های فعلی به در و پنجره دوجداره هیچ آسیبی به اصل بنا وارد نمی آورد و قابل نصب بر روی چارچوب‌های منصوب فعلی می‌باشد و اما طرح پیشنهادی نگارنده:

۱- نیازی به بودجه دولتی نیست و تأمین هزینه آن از منابع بانکی امکان پذیر است.

۲- با جدولی ساده می توان هزینه یک متر در و پنجره دوجداره و نصب آن را محاسبه و اعتبار آن را از منابع بانکی با بهره آن در نظر گرفت.

۳- مواد اولیه درب و پنجره عمدتا در ایران موجود و قابل تولید است شرکت‌هایی تاسیس و با ساخت مواد اولیه در و پنجره از آنان حمایت کرد.

۴- وجهی بابت تغییر در و پنجره به کسی پرداخت نمی‌شود. شرکت‌های طرف قرارداد که در هر استان و شهر تشکیل می شوند و کار تغییر پنجره ها را بر عهده می گیرند از طریق بانک های طرف قرارداد پرداخت می شود.

۵- مبلغ هزینه شده از منابع بانکی پرداخت و با تقسیط آن ظرف مدت و مهلت معین مثلا ۳ یا ۵ سال بر روی فیش مصرفی آب و گاز منازل از مصرف کننده اخذ می‌شود و فشاری بر خانواده‌ها وارد نخواهد شد.

۶- از آنجایی که مصرف سوخت حداقل تا ۳۰% کاهش خواهد یافت اقساط طوری تنظیم بشوند که خانواده ها مبلغی بیش از آنچه امروزه می‌پردازند، پرداخت نکنند و بعد از مدتی کاهش مصرف سوخت به کمک خانوار خواهد آمد.

۷- تعداد ساختمان های موجود در کشور نمی دانم چه تعداد می باشد. ظرف مدتی که این نوسازی صورت می گیرد، اشتغالی که به وجود می آورد به کمک دولت خواهد آمد که از منابع غیردولتی توانسته شغل ایجاد کند و شرکت‌های تولید کننده ابزار در و پنجره با تکیه برتولید رقابتی، بعد از خاتمه طرح می‌توانند در سطح منطقه هم وارد بازار منطقه‌ای شوند.

۸- دولت با کنترل سوخت منازل و کارگاه‌ها و اماکن دولتی بی نیاز از واردات گاز از دیگر کشورها، جایگاه خود را به عنوان کشورصادر کننده گاز در منطقه و بازار پرمصرف جهان تثبیت خواهد کرد.

۹- مابه التفاوت سوخت فعلی با بعد از اجرای طرح صرف مقاوم سازی دیوارها و تغییر ساخت و ساز خواهد شد.

۱۰- برای شروع کار پیشنهاد می شود در ۳ نقطه از کشور - سردسیر - معتدل - گرمسیر- شهرهایی به عنوان الگو انتخاب و با اجرای طرح میزان مصرف گاز و گازوئیل و نفت سفید فعلی محاسبه و بعد از اجرای طرح مابه التفاوت آن تعیین، تفاوت مصرف که رقم بالائی خواهد بود، می تواند انگیزه اجرای طرح در سرتاسر کشور باشد و از این تاریخ گواهی پایان کار یا مجوز ساخت و ساز به هیچ بنائی بدون نصب دروپنجره دوجداره و نیز مقاوم سازی دیوارها داده نشود.

با عذرخواهی از تطویل کلام

نعمت احمدی