جمشید مشایخی: به روحاني حسادت مي‌كنند

جمشيد مشايخي كه متولد ۶آذر۱۳۱۳ در تهران است، درجشن تولد ۸۲سالگي‌اش در برنامه حالا خورشيد حاضر شد.

کد خبر: ۶۴۳۹۵۰

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۳۹۵ - ۰۷:۵۳

«جمشید مشايخي» بازیگر پیشکسوت در آستانه نهمين دهه عمرش از آرزوها و دستاوردهايش مي‌گويد و بزرگ‌ترين دغدغه‌اش را «صلح جهاني» بيان مي‌كند.

به گزارش آرمان، به ندرت بازيگران و هنرمندان پيشكسوت درباره افراد سياسي سخني مي‌گويند، زيرا حاضر نيستند محبوبيت خود را خرج افرادي كنند كه با گذشت زمان وعده‌هاي خود را به فراموشي مي‌سپارند. اما جمشيد مشايخي يك بار درباره محمود احمدي‌نژاد در سال‌هاي پيش در روز تولدش سخن گفت كه شخصيت‌هايي كه بناست مسئوليتي در قبال اين مردم و مملكت داشته باشند بايد از شخصيتي برخوردار باشند با چنين ويژگي‌هايي: عارف، عاشق، عابد و...، بايد دانش آن مسئوليتي كه به آنها محول شده را هم داشته باشند. عاشق ملت ايران و ايران باشند و براي پيشرفت اين سرزمين بكوشند. با اينها واضح است كه اين هشت‌سال چطور گذشته.

وي ادامه داد: چند روز پيش كه تصاوير دكتر «ظريف» را در نشست با گروه ۱+ ۵ مي‌ديدم، لبخندهاي از ته‌دلشان نشان مي‌داد كه عاشق مردمند و باسواد و وطن‌پرستند و من لذت بردم از اينكه حالا بعد از هشت‌سال افرادي چون او، به مردم خدمت مي‌كنند.

جمشيد مشايخي كه متولد ۶آذر۱۳۱۳ در تهران است، درجشن تولد ۸۲سالگي‌اش در برنامه حالا خورشيد حاضر شد. اين بازيگر در بخشي از صحبت‌هايش به تعريف از حسن روحاني رئيس‌جمهور كشورمان پرداخت. جمشيد مشايخي گفت رئيس‌جمهوري داريم كه خيلي‌ها به او حسادت مي‌كنند و اجازه نمي‌دهند كه او به شكلي خوب كار خود را ادامه دهد. در ادامه اين برنامه جمشيد مشايخي به انتقاد از وضعيت موجود در سينما پرداخت. اين بازيگر كهنه كار عرصه سينما گفت: دلم مي‌سوزد كه بسياري از بازيگران سينما و تلويزيون بيكار هستند اما چهره‌هايي مشغول كار هستند كه هيچ تجربه‌اي ندارند. اين بازيگران تازه كار يا پول داده‌اند يا خوشگلندکه در فيلم‌ها حضور دارند.

اميدوارم به مرحله خاك‌شدن برسم

او درباره تعريف و تمجيد اصحاب هنر از خود مي‌گويد: بارها گفته‌ام كه من هيچم. آنچه از بزرگان ادب اين سرزمين مثل جناب سعدي كه مي‌فرمايد «خاك شو پيش از آنكه خاك شوي» ياد گرفته‌ام، اين است كه اميدوارم به مرحله خاك‌شدن برسم. استاد جمشيد مشايخي ازعشق به مردم سرزمينش مي‌گويد كه «من ميليون‌ها نوه و فرزند در ايران دارم، و آرزويم اين است كه اين جوان‌ها به آرزوي‌شان برسند. البته آرزوهاي والاي انساني‌شان و نه آرزوهاي پست. آرزوهايي كه پيشرفت ايران عزيزمان را در پي دارد البته سال‌هاست كه دغدغه من چنين است و اين فقط مختص اين روزها نيست. من خودم را شاگرد جوانان اين سرزمين مي‌دانم و به اين شاگردي افتخار مي‌كنم.»