افشای دوستی عمیق پاپ سابق و یک زن

انتشار نامه‌ای به یک فیلسوف زن آمریکایی-لهستانی، جنبه کمتر دیده شده‌ای از پاپ ژان پل دوم را افشا کرد.

کد خبر: ۵۶۸۱۹۲

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۴:۱۰

به گزارش ایسنا، به نقل از بی بی سی، گفته می‌شود دوستی پاپ سابق ژان پل دوم با آنا ترزا تیمنیکا، فیلسوف آمریکایی - لهستانی به سال 1973 و زمانی بر می‌گردد که ژان پل هنوز کاردینال "کارل جوزف ویتولا" بود. این دوستی با تماس تیمنیکا با ویتولا درباره یکی از کتب فلسفی کاردینال آغاز شده است. مدت کوتاهی پس از آغاز این ارتباط نامه نگاری بین دو طرف آغاز می‌شود؛ نامه‌هایی که لحن کاردینال در ابتدا بسیار رسمی است و رفته رفته با عمیق‌تر شدن دوستی صمیمانه‌تر می‌شود.

این نامه‌ها را تیمنیکا در سال 2008، شش سال پیش از مرگش به کتابخانه ملی لهستان فروخته است. از برخی از این نامه‌ها می‌توان برداشت کرد که فیلسوف آمریکایی ما احساساتی عمیق را نسبت به ژان پل تجربه می‌کرده است.

در یکی از این نامه‌ها به تاریخ سپتامبر 1976 پاپ در پاسخ به یکی از نگاره‌های تیمنیکا نوشته است: ترزای عزیز من، من هر سه نامه تو را دریافت کردم. تو درباره این نوشته‌ای که در حال فروپاشی هستی اما من جوابی برای این کلمات نمی‌یابم.

ویتولا در ادامه نامه‌اش وی را "هدیه‌ای از طرف خداوند" می‌نامد. طی این نامه‌ها همچنین افشا شده است که پاپ یکی از ارزشمندترین دارایی‌هایش را که یک مجسمه بوده به تیمنیکا هدیه کرده است.

ویتولا پس از رسیدن به مقام پاپ طی نامه‌ای برای دوست آمریکایی‌اش می‌نویسد: من پس از مراسم برایت نامه می‌نویسم که دوستی و همکاری ما باید ادامه داشته باشد. قول می‌دهم در این مرحله از سفر زندگی‌ام همه چیز را به خاطر بسپارم.

کاردینال ویتولا که پس از پاپی نام ژان پل دوم را برای خود برگزید، چندین دوست زن دیگر نیز داشته است؛ یکی از آنها واندا پولتاوسکای روانشناس است که دهه‌ها با پاپ نامه نگاری می‌کرد. اما نامه‌های وی به تیمنیکا به مراتب احساسی‌تر و گاهی در بردارنده درگیری با معنای رابطه آنها بوده است.

ژان پل دوم در سال 2005 و پس از 27 سال عنوان داری مقام پاپی درگذشت و پس از 9 سال در سال 2014 عنوان "مقدس" نیز به نام وی اضافه شد. واتیکان برای انتساب این عنوان مهم معمولا تمامی نامه‌های عمومی و علنی فرد را بررسی می‌کند اما هنوز مشخص نیست که آیا این نامه‌های ژان پل نیز در این فرآیند بررسی شده‌اند یا خیر. با این حال بسیاری از جمله کتابخانه ملی لهستان تاکید می‌کنند که این نامه‌ها تنها بیانگر یک "دوستی عمیق و منحصر به فرد" و نه چیز بیشتری هستند.