کاش کمی بیشتر پای قوانین و مقررات بایستیم؛

رایزنی با عراقی‌ها برای صدور اجازه عبور زائران با کارت ملی؟!

فرمانده انتظامی منطقه هیچ اظهارنظری درباره سخنان رئیس پایانه مرزی مهران نداشته و البته مسئول این پایانه مرزی هم سخنان خود را تکذیب نکرده تا بشود نتیجه گرفت که رایزنی با مقامات عراقی احتمالا ریشه در واقعیت دارد و به نوعی تکرار اتفاقی است که در سال های گذشته در چنین روزهایی دیدیم.

کد خبر: ۵۵۰۶۶۲

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۳۹۴ - ۲۱:۰۵

با نزدیک شدن به روز اربعین (آذر 94)، مشخص می‌شود، تأکید مشدد مسئولان مبنی بر اینکه اجازه عبور غیرقانونی به زائران از مرزهای کشور را نمی‌دهند، چندان هم اعتبار نداشته است!

به گزارش «تابناک»، به فاصله چند روز تا شکل گیری بزرگترین گردهمایی مسلمانان جهان و در حالی که بسیاری از هموطنان مشتاقمان راهی شهرهای غربی کشور شده‌اند تا خود را به انبوه شیعیان در راه‌پیمایی اربعین حسینی برسانند، امروز خبری منتشر شد که حکایت از «یک بام و دو هوا»ی مسئولان ایرانی در فراهم آوردن شرایط حضور ایرانیان در عتبات در این ایام دارد.

آن گونه که محمدی، رئیس پایانه مرزی مهران به باشگاه خبرنگاران جوان گفته، مقامات کشورمان در حال رایزنی با مقامات عراقی هستند تا عبور زائران با کارت ملی هم ممکن شود؛ شرایطی که سال های گذشته هم شاهد آن بودیم، اما امسال مسئولان از تغییر آن می‌گفتند و تأکید داشتند به هیچ وجه تکرار نخواهد شد.

این مقام مسئول با تأکید بر اینکه تا کنون بیش از 6 هزار و 500 زائر از مرز مهران عبور کرده‌اند، در حالی از رایزنی با مقامات کشور عراق برای عدول از قوانین تردد سخن گفت که شنیده ها حکایت از آن دارد که جمعی از هموطنانمان بدون داشتن گذرنامه و گذراندن مراحل قانونی خروج از کشور، راهی مرزهای غربی کشورمان، از جمله مرز مهران شده‌اند.

در ادامه این گزارش با دور از ذهن نخواندن امکان تردد زائران اربعین با کارت ملی، تأکید دارد که عوامل انتظامی و مرزبانان از تردد زائرانی که گذرنامه و روادید ندارند، جلوگیری می شود؛ رویکردی شبیه به نعل و به پاشنه زدن که از یک سو زائران فاقد این مدارک را به برداشته شدن محدودیت های قانونی امیدوار می‌کند و از سوی دیگر تأکید دارد که تا به این لحظه چنین اتفاقی رخ نداده است.

البته زمان زیادی طول نکشید تا این خبر تکذیب شود و خبرگزاری‌ها به نقل از فرمانده انتظامی مهران، عبور و مرور از مرز این شهرستان به کشور همسایه با تکیه به شناسنامه و کارت ملی را فاقد صحت ذکر کرده و بنویسند: «تردد زوار بدون ‌گذرنامه ‌و ویزا از مرز مهران ممنوع است».

در ادامه این خبر به نقل از سردار علی دولتی آمده: «تردد زوار در حال حاضر فقط با ارائه گذرنامه و روادید انجام می‌شود. اخبار اعلامی در فضای مجازی به هیچ وجه صحت ندارد و مردم به این شایعات توجه نکنند و بدانند عبور از مرز بدون گذرنامه به هیچ وجه امکان‌پذیر نخواهد بود؛ مأموران نیروی انتظامی ایران و عراق در این خصوص به ‌شد‌ت مراقب هستند تا زائری بدون گذرنامه از مرز عبور نکند».

این هشدارها در ادامه به بیان این نکته که «تعدادی از افراد که قصد داشتند بدون گذرنامه از مرز عبور کنند، دستگیر شدند.» هم گره می‌خورد تا تأکیدی مشدد بر مواضع قبلی مسئولان انتظامی در این باره باشد که همگی متفق القول از ضرورت همراه داشتن گذرنامه و دریافت روادید برای انجام این سفر زیارتی سخن می‌گفتند و حتی اصرار داشتتند به این منظور تدارک خاصی هم دیده‌اند.

از جمله این آمادگی ها، صدور گذرنامه در کمترین زمان ممکن و تقویت امکانات و توسعه خدمات در پایانه های مرزی بود که مسئولان با تکیه بر آنها، اصرار داشتند امسال قرار نیست به هیچ عنوان از قوانین و مقررات عدول کنند اما به فاصله دو سه روز تا اربعین، مشخص می‌شود این گونه هم نبوده است.

این را می‌شود از تکذیبیه منتشره به نقل از فرمانده انتظامی مهران نیز فهمید که در آن گفته شده، «در حال حاضر تردد با گذرنامه و روادید» ممکن است و تضمین نمی‌دهد در ساعات و روزهای آتی هم این وضع پابرجا بماند. اینجاست که می‌توان پرسید آیا در صورت کوتاه آمدن از قوانین مصوب و صدور اجازاه تردد با کارت ملی، سال های بعد کسی تمایل خواهد داشت فرایندهای دست و پاگیر اداری برای خروج از مرز را طی کند؟

اکنون کافی است به این مهم دقت کنیم که فرمانده انتظامی منطقه هیچ اظهارنظری درباره سخنان رئیس پایانه مرزی مهران نداشته و البته مسئول این پایانه مرزی هم سخنان خود را تکذیب نکرده تا نتیجه بگیریم که رایزنی با مقامات عراقی برای خروج زائران با کارت ملی و شناسنامه، احتمالا ریشه در واقعیت دارد و به نوعی تکرار اتفاقی است که در سال های گذشته در چنین روزهایی شاهد آن بوده‌ایم.

با این حساب، آیا نمی‌توان گفت صدور مجوز عبور زائران با مدارک غیر رسمی و غیرقانونی، تقویت کننده شائبه برخورد دوگانه با مردم است؟ آنقدر دوگانه که برخی را دستگیر و برخی دیگر را که دیرتر آمده‌اند، با احترام بدرقه کند؟ آیا چنین رویکردی منصفانه و عادلانه است؟