خودتان را جای حجاج و چشم انتظارانشان در وطن بگذارید؛

کاش مسئولان وزارت ارتباطات و اپراتورها تدبیری کنند!

چیزی شبیه وضعیت تعلیقی که در زمان جنگ، بعد از هر عملیات رخ می‌داد و همه را چشم انتظار می‌گذاشتT بلکه خبری بگیرند و شاد شوند یا در غم فراغ بسوزند. این روزها عجیب شبیه همان وضعیت شده و خدا می‌داند در این بی خبری ها، چه رنج دوچندانی به زائران و خانواده هایشان تحمیل می‌شود؛ اما آیا نمی‌توان به این رنج پایان داد؟

کد خبر: ۵۳۴۳۲۴

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۴ - ۰۰:۵۵

آیا اوضاع عربستان عادی است؟ اگر پاسختان مثبت است، از خواندن ادامه مطلب صرف نظر کنیدT ولی اگر با آنهایی که حوادث روزهای اخیر را رصد کرده و به خوبی می‌دانند که اوضاع این کشور عادی نیست، هم عقیده‌اید، چه راهکاری پیشنهاد می‌دهید تا بحران رخ داده در آن کشور که میزبان انبوه حجاج است، بیشتر عذابمان ندهد؟

به گزارش «تابناک»، «از زمانی که خبر را شنیدم تا الان، هنوز احساس می‌کنم تپش قلبم معمولی نشده و به ریتم عادی برنگشته. با اینکه هم دیروز با همسرم حرف زدم و هم امروز بعد از اینکه از رمی جمرات برگشت»؛ این بخشی از واگویه های زنی است که با فرزندش در منزل نشسته و کانال های تلویزیونی را بالا و پایین می‌کند تا همه بخش های خبری را ببین،د بلکه چیز جدیدی شنیده و دلش آرام بگیرد.

البته او تنها نیست بلکه ساعات اخیر برای بسیاری از ایرانیان همراه با اضطراب هایی از این دست بوده است، زیرا مرگبارترین حادثه حج رخ داده و اوضاع در عربستان اینقدر نابسامان است که هزاران تن جان باخته‌ و مجروح شده‌اند و شمار زیادی مفقود هستند و هنوز خطر رفع هم نشده!

این را می‌شود از اخباری فهمید که درباره آتش سوزی چادر محل اقامت برخی زائران منتشر می‌شود که بعد از رویداد فاجعه بار عید قربان در منا رخ داده و یا از توالی حوادث تلخ در ایام حج امسال آن را نتیجه گرفت که پیش از شروع حج با سقوط جرثقیل در مسجد الحرام آغاز شد و بعد با حوادث ریز و درشت ادامه یافت تا دست آخر به فاجعه منا برسد و ادامه بیابد.

همه این آمار و ارقام در کنار اتفاق شومی که چندی پیش رخ داد و موجب شد که مسئولان کشورمان تصمیم به قطع اعزام زائران حج عمره به عربستان بگیرند، موجب شده که نگرانی ها نسبت به اتفاقات اخیر بیشتر شود، به ویژه اینکه در یکی دو روز اخیر اخباری منتشر شد که حکایت از رفتار بد سعودی ها با زائران و ضعف مفرط ایشان در مدیریت اوضاع حج دارد تا نگرانی ها نسبت به سرنوشت حاجیان به اوج برسد.

بدین ترتیب جای تعجب ندارد که بشنویم جز خانواده های عزادار ایرانی که عزیزانشان در حادثه سقوط جرثقیل در مسجد الحرام یا رویداد مرگبار صحرای منا از دست داده‌ و به سوگ نشسته‌اند، یا آنهایی که عزیزانشان در سرزمین وحی مجروح شده یا به تألمات روحی گرفتار آمده‌اند، دیگر هم وطنانمان بسیار از بابت اتفاقات رخ داده در عربستان نگران اند و برای بازگشت حجاج لحظه شماری می‌کنند.

این لحظه شماری زمانی دشوارتر می‌شود که می‌بینیم هنوز مناسک حج به اتمام نرسیده و در میان کوران این حوادث دردناک و تلخ، بازماندگان آن حوادث تلخ باید شعائر باقی مانده را به جا آورده و حجشان را به اتمام برسانند؛ یعنی تکرار مسیر رمی جمرات که ساعاتی پیشتر در آن هزاران تن به دیار باقی شتافتند و چه لحظات تألم بار و دردناکی را متحمل شدند.

حالا کافی است همه این مؤلفه ها را کنار هم جمع کرده و خودمان را جای آن دسته از هموطنانمان بگذاریم که عزیزی در این سفر دارند؛ خواهری، برادری، پدر و مادری، فرزندی یا حتی یکی از اقوام دور و نزدیک یا دوست و آشنایی درجه یک یا دو. البته دایره نگرانی فراتر از این حرف هاست، ولی اگر به همین حد و اندازه بسنده کنیم، هم درخواهیم یافت که چقدر پی جویی وضعیت ایشان در این یکی دو روز دشوار بوده و چه خون ها به دل آنها شده که عزیزی در این سفر دارند.

با این حساب تازه شاید بتوانیم درک کنیم که اعلان عمومی شماره تلفن مدیران کاروان ها یا انتشار فهرست جان باختگان و حتی مفقودین تا چه اندازه کمک بزرگی به حساب می‌آید و چه فکر و خیال هایی را رفع خواهد نمود و تکلیف ها را یکسر خواهد کرد. چیزی شبیه وضعیت تعلیقی که در زمان جنگ، بعد از هر عملیات رخ می‌داد و همه را چشم انتظار می‌گذاشت بلکه خبری بگیرند و شاد شوند یا در غم فراغ بسوزند.

این روزها عجیب شبیه همان وضعیت شده، چون بسیاری تلفن های همراهشان را از دست داده‌اند یا اگر اینچنین نشده باشد هم، اعتبار کافی برای برقرار تماس های مکرر و اعلان وضعیتشان ندارند و خدا می‌داند که در این بی خبری ها، چه رنج مشددی به زائران و خانواده هایشان تحمیل می‌شود؛ اما آیا نمی‌توان این رنج را خاتمه داد یا دست کم برای کاستنش اقدام کرد؟

پاسخ به این پرسش ساده است؛ اگر بخواهیم، شدنی است. کافی است وزارت ارتباطات کشورمان پیش قدم شود یا حتی اپراتورهای تلفن همراه کشورمان که مراوادت فراوانی با همتایان خارجی دارند، طرحی ویژه برای این روزها در نظر بگیرند که طی آن خدماتی ویژه به حجاج ایرانی مقیم عربستان تعلق گیرد. چیزی شبیه امکان تماس با نرخی بسیار ارزان تر از حد معمول یا حتی از آن فراتر، در اختیار نهادن بسته های اعتباری رایگان به زائرانی که اگر در حوادث اخیر آسیب جسمی هم ندیده باشند، هم خودشان و هم اقوامشان در وطن به شدت آسیب روحی متحمل شده‌اند.

نه اینکه این طرح ها خواهد توانست همه چیز را حل کرده و اوضاع غیرعادی حاکم بر حج امسال را به عادی تغییر دهد، ولی آیا غیر از این است که اکنون در زمان رقم خوردن بزرگترین حادثه حج، چه دولتمردانی که برای بررسی وضعیت حجاج جلسه فوق العاده می‌گذارند و تصمیمات فوق العاده می‌گیرند و چه اپراتورهایی که برای اعلام حمایت از ملی پوشان، ابراز علاقه به هنرمندان فقیدِ از دست رفته یا موضوعات ریز و درشت دیگر طرح های ویژه می‌گذارند، جوایز ویژه تر در نظر می‌گیرند و مدعی هستند همیشه و در همه جا همراه مردم هستند و... هیچ طرحی برای حمایت و همراهی با حجاج و خانواده های نگرانشان ندارند؟ آیا در این برهوت ایده های حمایتی، سزاوار نیست مایه اندک تسلایی شوند و تلاش داشته باشند شرایطی دشواری که عربستانی ها با بی تدبیری رقم زده‌اند، ایشان با تدابیری ساده برای هموطنانمان تسهیل نمایند؟!