واکاوی دلایل تخفیف های چند میلیونی خودروهای چینی

واردات خودروی بی کیفیت چینی توسط دلالان و با سودهای کلان در هشت سال گذشته، تن رنجور مردم را رنجورتر کرده است. واردکنندگان خودروهای چینی چنان سودی از مردم دریافت می کردند که تنها در یک فقره، یکی از این برندها حدود سی میلیون از قیمت یکی از خودروهایش را کاهش داد. فکر کنید واردات خودروی چینی چه بازار پرسودی بوده و هست! واردکنندگان خودروی چینی چه کسانی هستند؟ چرا کسی به فکر محدود کردن آنان نیست؟

کد خبر: ۵۳۲۷۵۴

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۲:۳۶

نگاهی به بازار خودرو در این روزهای رکود به خوبی نشان می دهد که این تنها خودروسازان داخلی و تولیدات ساخت داخل نیست که به شدت از شرایط پیش آمده و حاکم بر بازار متضرر شده اند، بلکه ضرر و زیان اساسی نیز متوجه مونتاژ کاران و واردکنندگان خودروهای چینی نیز شده است. در این میان اگر تولید کنندگان داخلی تمایلی به کاهش قیمت ها ندارند اما این موضوع در مورد خودروهای چینی کاملا برعکس است و تخفیف های چند میلیونی این خودروها بازگو کننده برخی مسائل و موارد قابل توجه است، حاکی از آن است که در دوران آشوب اقتصادی در هشت سال گذشته، واردکنندگان خودروهای بی کیفیت داخلی چه سود کلانی از مردم دریافت کرده اند که کاهش سی میلیونی در مورد یک مدل خودرو، برای آنان به راحتی اتفاق می افتد؟!

به گزارش «تابناک» بازار خودرو برای چینی ها بعد از توافق هسته ای و البته در آستانه آن یکباره تغییر کرد. در حالی که طی سال های گذشته انحصار حاکم بر بازار خودروی ایران منجر به آن شده بود تا واردات بی رویه خودروی بی کیفیت چینی در ایران رونق بگیرد، خبرهای توافق هسته ای یکباره بهشت بازار ایران را برای این خودروها، به دوزخی دهشتناک تبدیل کرده است.

نکته جالب ماجرا اینجاست که تولید کنندگان داخلی نیز در این میان به سرعت متوجه این استقبال شدند و در جایی که خود توان ایجاد تنوع و کیفیت متفاوت در خودروهای خود را نداشتند، چه گزینه ای بهتر از این که خود اقدام به واردات و مونتاژ خودروهای چینی در بازار ایران کنند؟ همین امر منجر به عقد قراردادهایی با خودروسازان چینی از سوی ایران خودرو و سایپا شد تا در نهایت تنوع واردات و مونتاژ خودروهای چینی در بازار ایران روز به روز بیشتر شود و به یکباره بازار ایران تحت سیطره چینی ها درآید؛ خودرو هایی که کیفیت لازم را نداشتند و با قیمت های کلان، مصرف کننده لاجرم باید به سمت خرید آان می رفت.

اما توافق هسته ای و اخبار آن به یکباره همه چیز را تغییر داد. حضور هیأت های تجاری از کشورهای غول اقتصادی در اروپا نظیر آلمان و ایتالیا و فرانسه و انتشار اخباری مبنی بر تمایل آنها برای سرمایه گذاری در بازار و صنعت خودرو ایران کافی بود تا بازار تولیدات داخل و به ویژه مونتاژ و واردات خودروهای چینی یکباره با رکودی بی سابقه مواجه شوند؛ رکودی که حرکت های خودجوش مردمی نیز به آن دامن زد.

اما در این میان اگر خودروسازان داخلی بر مدار قبلی خود مبنی بر افزایش قیمت بدون کیفیت اصرار ورزیدند، خودروسازان چینی که اکنون به شدت موقعیت خود را در خطر می دیدند، راه دیگری را انتخاب کردند؛ تخفیف های چند میلیونی و ایجاد شرایط ویژه فروش برای مشتریان خودرو.

چینی ها هشیار از این موضوع که با ورود خودروسازان اروپایی دیگر کمتر کسی به خودروهای آنها اقبال نشان خواهد داد، اکنون سعی بر آن دارند تا به هر طریق ممکن، بازار خوب چند سال اخیر خود در ایران را پابرجا نگه دارند و در این راه هیچ ابایی از فروش زیر قیمت حتی تا 20 میلیون تومان هم ندارند.

شاهد این موضوع آگهی های فروش اقساطی و ویژه نقدی برای برخی تولید کنندگان و وارد کنندگان خودروی چینی است:

اما در حالی که در نگاه اول میت وان به خوبی تشخیص داد که یک چنین حرکت هایی در پی حفظ بازار است، پرسش اصلی اینجاست، چه عواملی سبب می شود این خودروها با تخفیف های چند میلیونی به مشتریان عرضه شود و چرا شرکت ها حاضر به یک چنین اقدامی هستند؟

دو سناریو برای تخفیف های چند میلیونی چینی ها

در این میان دو سناریو قابل توجه است؛ نخست اینکه این تخفیف های چند میلیونی یک نکته را به ذهن متبادر می کند و آن اینکه هنوز مونتاژ کنندگان و وارد کنندگان خودروهای چینی از قبل فروش های اینچنینی و با تخفیف های قابل توجه یک حاشیه سود معقول دارند. به عبارت دیگر حتی با وجود تخفیف هایی نزدیک به 20 میلیون تومان فروشندگان این خودروها سود لازم را از تجارت خود در این راه خواهند برد.

سوی دیگر این ماجرا آن است که پیش از این، خودروهای چینی با سودهای هنگفت به مشتریان فروخته می شده است؛ به عبارت دیگر، در جایی که مونتاژ کنندگان و واردکنندگان خودروی چینی حاضر هستند، خودروهای خود را با این تخفیف ها به دست مشتریان برسانند و هنوز هم سود مطمئن خود را داشته باشند، می توان به خوبی حدس زد که بهای اصلی خودروهای چینی از قبل واردات یا مونتاژ چقدر بوده و پیش از این، خودروهای چینی با چه شرایطی به دست مشتریان می رسیده است.

توجه به این نکته که اکنون اغلب این خودروها توسط تولید کنندگان داخلی یا با همکاری آنها مونتاژ و فروخته می شوند، داستان سودهای کلان و بی حساب و کتاب خودرو برای خودروسازان یا حتی وارد کنندگان را تکرار می کند که البته داستان جدیدی نیست و پرسش این است که با توجه به این موضوع، اکنون چه کسی قرار است به حساب پول های اضافی که در این مدت از مشتریان خودروهای چینی گرفته شده، رسیدگی کند؟

سناریوی دوم اما قابل قبول تر به نظر می رسد و در مجموع سابقه رفتارهای تجاری و استراتژی های اقتصادی چین نیز موید آن است. این سناریو یک محور اصلی دارد و آن سیاست دامپینگ از سوی وارد کنندگان یا تولید کنندگان خودروهای چینی است.

به عبارت دیگر، خودروسازان چینی یا واردکنندگان این خودروها اکنون با ایجاد شرایط خاص و استثنایی در فروش محصولات خود و با تخفیف های چندین میلیونی به دنبال ابقا و حفظ بازار خود با سیاست دامپینگ هستند. این نوع دامپینگ در اصطلاح اقتصادی به سیاست دامپینگ مخرب یا غارتگر معروف است.

در این سیاست یک کشور یا یک انحصارگر شروع به فروش موقتی محصولات خود به بهایی پایین تر از قیمت تمام شده و به قصد بیرون راندن سایر رقبا یا یک صنعت داخلی در کشور دیگر می کند. بعد از رسیدن به موفقیت و بیرون راندن رقبا از صحنه، به تدریج دوباره قیمت ها به سمت قیمت های واقعی و با سودهای متعارف حرکت می کند. پیش از این، چین از این سیاست در مورد کالاهایی نظیر پوشاک به شدت استفاده کرده است.

آنچه مشخص است، اینکه هر دو این سناریوها در مورد تخفیف های چند میلیونی خودروهای چینی قابل تصور است که البته سناریو دوم با توجه به شرایط روانی بازار مقبول تر به نظر می رسد؛ اما نکته اینجاست که اکنون خودروسازان داخلی که همکاری با چینی ها را سرلوحه خود قرار داده اند، در این سناریوها با چینی ها شریک هستند.

البته موفقیت این سیاست ها همگی بستگی به دو موضوع اساسی دارد: اولین و مهمترین موضوع نحوه رفتار و کنش مشتریان بازار خودرو است که می تواند تا حد زیادی موفقیت این سیاست ها را تعیین کند و دوم نگاه و رفتار مسئولان به این موضوع است که با سیاست ها و تصمیم گیری های خود می توانند با چینی ها و چینی فروش ها همراهی کنند یا آنها را به رفتار معقول و متناسب با نظام اقتصادی کشور مجبور کنند.