مرور روزنامه‌های دوشنبه هفتم اردیبهشت

وضعیت سوال از رئیس‌جمهور/ ضرورت کوچ پنجاه میلیون ایرانی به دلیل بی‌آبی/ جفت پوچ وزیر کشور/ اعتقاد کیهان به فروپاشی تفاهم لوزان

عقب‌نشینی روز گذشته وزیر کشور در مجلس شورای اسلامی با گوشه و کنایه‌های روزنامه‌های اصولگرا و بهت هواداران دولت همراه شده است. وضعیت مذاکرات هسته‌ای، یک گزارش تند درباره وضعیت خطرناک خشکسالی در کشور، حوادث منطقه و برنامه برخی نمایندگان مجلس برای سوال از رئیس‌جمهور دیگر مطالب مهم روزنامه‌های دوشنبه تهران هستند.

کد خبر: ۴۹۵۱۹۳

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۰۰

عقب‌نشینی روز گذشته وزیر کشور در مجلس شورای اسلامی با گوشه و کنایه‌های روزنامه‌های اصولگرا و بهت هواداران دولت همراه شده است. وضعیت مذاکرات هسته‌ای، یک گزارش تند درباره وضعیت خطرناک خشکسالی در کشور، حوادث منطقه، انتخابات مجلس دهم و برنامه برخی نمایندگان مجلس برای سوال از رئیس‌جمهور دیگر مطالب مهم روزنامه‌های دوشنبه تهران هستند.

در ادامه می‌توانید روایت تابناک از مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های دوشنبه هفتم اردیبهشت را مرور کنید.

برای روزنامه جمهوری اسلامی، همچنان تحولات منطقه موضوع اصلی است. این روزنامه سخنان رهبر انقلاب در باره اهمیت سلامت نیروی انتظامی همراه با تصویری در این باره را در صفحه اول خود آورده و اشاره‌ای هم به عقب‌نشینی وزیر کشور از اظهارات سابق خود دارد. جمهوری اسلامی مدعی شده که هزاران سرباز سعودی از مناطق مرزی با یمن فرار کرده‌اند. سرمقاله این روزنامه هم با عنوان «یهودی‌سازی قدس با بیت‌المال مسلمین» نوشته شده است که در ابتدای آن آمده: رژیم صهیونیستی در یهودی سازی قدس شریف، تنها نیست بلکه علاوه بر قدرت‌های سلطه‌گر غربی، رژیم‌های مرتجع عرب هم که قاعدتاً باید حامی آرمان فلسطین باشند، در زمره حامیان این توطئه قرار دارند. تازه‌ترین گزارش‌های خبری از اوضاع آشفته منطقه‌ای حاکی است رژیم امارات نیز در یهودی‌سازی قدس شریف دست دارد و حامی مالی بخشی از این خنجر زهرآگینی است که از پشت، درحال وارد شدن به ملت فلسطین و آرمان‌های اسلامی می‌باشد.

وطن امروز که در صفحه اول خود گزارش مفصلی در باره «نقش ایالات متحده در کشتار مردم یمن» درج کرده و با برداشت خاص خود از سخنان دو روز پیش رئیس سازمان انرژی اتمی مطلبی با عنوان «اعترافات صالحی» نوشته، تیتر و تصویر صفحه اول خود را به حضور روز گذشته وزیر کشور در مجلس اختصاص داده است. این روزنامه در بخشی از این مطلب با عنوان «جفت پوچ» آورده: سرانجام و با گذشت 2 ماه از این ماجرا، وزیر کشور در مجلس حضور یافت اما نه‌تنها سندی برای ادعای نقل شده از سوی خود و رسانه‌های حامی دولت نداشت بلکه با یک عذرخواهی و یک خداحافظی مجلس را ترک کرد!! این سرانجام یک ادعای جنجالی بود که حتی برخی حامیان دولت مدعی بودند آن را یکی از محورهای فعالیت‌های انتخاباتی خود برای تغییر ترکیب مجلس آینده قرار خواهند داد. ادعای جریان اصلاح‌طلب این‌بار نیز در بازی کثیف با ادعای پول‌های کثیف حکم موش زاییدن کوه بود

جوان نیز که تصویر صفحه اول خود را به جلسه دیروز اختصاص داده، برای توصیف این جلسه از تیتر «پول‌های کثیف وزیر کشور باد هوا بود» استفاده کرده است. دیگر مطالب مهم این روزنامه، گزارشی در باره مقایسه آمار واردات از چین در دوره روحانی و احمدی‌نژاد و نیز مخالفت برخی سناتورهای افغانستان با پیمان امنیتی با امریکا است.

دیگر مطلب مهم جوان اشاره به نظر وزیر اقتصاد در باره نرخ مناسب سود بانکی است که در بخشی از این مطلب آمده: در حالي كه كارشناسان و مديران بانك‌ها بر نرخ سود سپرده حدود 20 درصد يعني رقمي نزديك به پنج درصد بيشتر از تورم تأكيد داشتند و در نهايت هم بانك‌ها با كاهش دو درصدي نرخ سود سالانه بر نرخ 20 درصد به توافق رسيدند، وزير اقتصاد كه در مدت اخير هيچ گاه نرخي را به عنوان ملاك خود براي تعيين نرخ سود بانكي عنوان نكرده و تنها بر لزوم اين تغيير و كاهش تدريجي آن تأكيد داشت، اعلام كرده كه بايد نرخ سود سپرده به 18 درصد و نرخ بهره براي وام‌گيرندگان نيز به 20 درصد برسد.

نظرات طيب‌نيا در حالي مطرح مي‌شود كه نرخ سود 18 درصد مدنظر وي حدود كمتر از سه درصد با نرخ 5/15 درصدي تورم و چهار درصد با نرخ سود 22 درصد فعلي فاصله دارد. همچنين ايده‌آل وزير براي كاهش نرخ سود تسهيلات به 20 درصد در حالي مطرح شده كه در حال حاضر نرخ‌هاي سود دريافتي بانك‌ها گاهاً از 30 درصد هم عبور مي‌كند، بنابراين اگر متوسط نرخ فعلي سود تسهيلات را نيز حدود 26 درصد در نظر بگيريم براي تحقق آرزوي وزير بايد نزديك به شش تا هفت درصد سود كاهش يابد تا نرخ 20 درصد در نظام بانكي اجرايي شود؛ نرخ‌هايي كه با شرايط موجود فاصله قابل توجهي تا تحقق خواهند داشت. اين در حالي است كه شخص وزير نيز اذعان كرده كه با وجود اعتقاد به اجراي سود سپرده 18 درصد و تسهيلات 20 درصد در نظام بانكي اعتقادي به اقدامات يكباره و شوك‌آور در بازار پول ندارد و بايد اين كاهش تدريجي اتفاق افتد.

شهروند تیتر اول خود را به سخنان جهانگیری در باره اجرایی شدن 90 درصدی طرح تحول نظام سلامت و یادداشتی به قلم مصطفی عابدی را به حمایت از سخنان اخیر رئیس‌جمهور در باره وظایف پلیس اختصاص داده است. محمود اشرفی در یادداشت قابل توجهی با عنوان «پنهان کردن فقرا یا ثروتمندان» به روش‌های برخورد با شکاف طبقاتی در صحنه اجتماع پرداخته است. شهروند گزارشی نیز درباره روند شکل‌گیری خیریه‌های جدید در تاریخ معاصر ایران دارد ولی مهم‌ترین مطلب شهروند را می‌توان سخنان عیسی کلانتری مشاور آب رئیس‌جمهور دانست که گفته میلیون‌ها ایرانی به خاطر مشکل آب مجبور خواهند شد، کوچ کنند.

در بخشی از این مطلب آمده: تنها دو کشور در جهان وجود دارد که با بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آب‌های سطحی در معرض بحران جدی قرار گرفته‌اند و آن دو کشور ایران و مصر است. این در شرایطی است که میزان بهره‌برداری از آب‌های سطحی در مصر به ٤٦‌درصد و در ایران با اختلاف فاحش به ٩٧‌درصد رسیده است. برای این‌که عمق فاجعه را بهتر متوجه شوید عملکرد برخی از کشورهای جهان را در بهره‌برداری از آب‌های سطحی سرزمین‌شان مرور می‌کنیم: ژاپن ١٩درصد، آمریکا ٢١درصد، چین ٢٩درصد، هند ٣٣‌درصد و در کشوری مانند اسپانیا که از لحاظ اقلیم و ویژگی‌های جغرافیایی به ایران شباهت دارد تنها ٢٥درصد. این موضوع به آن معنی است که حتی در صورت بارش ایده‌آل و نفوذ آب به زیر زمین، جایی برای ذخیره آن وجود ندارد، در نتیجه آب در سطح خاک جاری شده و تبخیر می‌شود. این موضوع شورتر شدن خاک و از دست رفتن حاصلخیزی آن را به دنبال داشته است. درحال حاضر وضع آبی برخی از شهرهای ایران به سطحی رسیده است که آن شهرها از نظر تعاریف علمی و استانداردهای جهانی به «شهر مرده» تعبیر می‌شوند. به‌عنوان مثال درحال حاضر شاهرود و نیشابور از نظر هیدرولوژی شهر مرده به حساب می‌آیند و بخش عمده‌ای از شهرستان رفسنجان نیز شهر مرده تلقی می‌شود.

کیهان که سخنان رهبر انقلاب در جمع فرماندهان ناجا و عذرخواهی دیروز وزیر کشور را به تیتر اول و دوم خود تبدیل کرده، یادداشت روز خود را به مذاکرات هسته‌ای اختصاص داده است. محمد ایمانی در بخشی از این مطلب با عنوان «توافق لوزان چرا فرو ریخت؟» نوشته: این منطق، منطق غریبی است که دوستان خوش‌بین به بستن با کدخدا و اوبامای مودب، وقتی پای اعتراض به فکت‌شیت آمریکایی‌ها به میان می‌آید، می‌گویند آمریکا دشمن است چرا به حرف او اعتماد می‌کنید؟! انگار آمریکا طرف مذاکره و توافق نیست و سوم شخص بی‌ارتباط به این مذاکرات می‌باشد؟ آیا می‌توان پذیرفت آمریکا خلاف تصورات تیم ما از مذاکرات و تفاهم حرف بزند و ما امیدوار باشیم به یک توافق خوب می‌رسیم و او اجرا می‌کند؟! آیا در چنین وضعیت نقیض‌گویی حق نداریم بگوییم بیانیه لوزان مرده متولد شد و به همین دلیل رهبر معظم انقلاب حق داشتند ضمن تحقیر- نشان دادن حقارت آمریکا- با بی‌اعتنایی از این مرده عبور کنند؟!

کیهان گزارشی هم با عنوان «عملیات فریب افراطیون مدعی اصلاحات برای انتخابات مجلس دهم» دارد که در ابتدای آن، آمده: شواهد موجود از پروژه‌ فریبی حکایت می‌کند که مدیران پشت صحنه جبهه مدعی اصلاحات برای حضور در انتخابات مجلس دهم طراحی کرده و مقدمات آن را از زبان وابستگان دست‌چندم خود کلید زده‌اند. در این پروژه با تلویحی نزدیک به تصریح بر فقدان پایگاه مردمی اصلاح‌طلبان تاکید شده و راه خروج از این بن‌بست را در بهره‌گیری از شخصیت یا شخصیت‌هایی دیده‌اند که سابقه برجسته‌ای از اصولگرایی دارند ولی طی سال‌های اخیر به دلایلی از جبهه اصولگرایان فاصله گرفته‌اند، بی‌آن که ابراز ارادت و علاقه‌ای به مدعیان اصلاحات داشته باشند. در این عملیات فریب نام و تابلوی من درآوردی «اصولگرایان معتدل»! را برای شخصیت یا شخصیت‌های مورد اشاره جعل کرده‌اند و تلاش می‌کنند با این شناسنامه جعلی، ضمن احترام- ظاهری- به سابقه شخصیت یا شخصیت‌های مورد نظر، زمینه بهره‌گیری از آنان را فراهم آورند.

در مقابل روزنامه آرمان در مطلبی با عنوان «شاه بیت انتخاباتی شیخ نور» به مرور مواضع اخیر ناطق نوری در باره انتخابات پیش رو پرداخته است. سوال از رئیس‌جمهور دیگر موضوع مهم در روزنامه آرمان است. حسین راغفر و علی محمد حاضری در یادداشت‌هایی با عنوان «یک بام و دو هوای سوال از رئیس‌جمهور» و «حق سوال! بسیار هم عالی، اما ... » به تصمیم مجلسی‌ها انتقاد کرده‌اند.

ابتکار هم دو مطلب اصلی خود را به مسائل مجلس اختصاص داده است. مهدی روزبهانی در بخشی از سرمقاله ابتکار با عنوان «باخت وزیر در بازی پول کثیف» نوشته: از طرفی این سوال مطرح می‌شود که اگر وزیر کشور قصد نداشت اسنادی در این رابطــــه ارائه کند چرا از آن سخن به میان آورد که امروز مجبور شود رسانه ها را متهم به فریبکاری کند؟ جدای از این اگر فرض کنیم که پول کثیف در عرصه سیاست نیست باید گفت پس چگونه فسادهای چند صد میلیاردی که وزیر کشور دیروز در صحن علنی به آن ها اشاره کرد شکل گرفته است؟ مگر ممکن است که امثال بابک زنجانی بتوانند بدون بده بستان سیاسی سوءاستفاده مالی داشته باشند؟ رحمانی فضلی در گفتار دیروز خود هم آینده را در نظر نگرفت چرا که اگر فردا روزی اسناد این فساد مطرح شود قطعا سکوت وزیر کشور در قبال آن خود یک اتهام بزرگ خواهد بود.

ابتکار در شروع مطلب دیگری با عنوان «سوال بازی» در باره «تهدید دلواپسان به سوال از رئیس‌جمهور در باره فکت شیت ایرانی» نوشته: پایداری ها دست بردار مذاکرات هسته ای نیستند. این بار هم با همین بهانه درصدد اعمال فشار به رئیس جمهور هستند. در حالی که دیپلمات ها نگارش متن توافق نهایی را آغاز کرده اند دلواپسان اعلام کرده اند که می‌خواهند برای طرح سوال از رئیس جمهور امضا جمع آوری کنند.

روزنامه خراسان نیز تصویر صفحه اول و سرمقاله خود با عنوان «پول هاي کثيف، ليست هاي جيبي و مبارزه واقعي با فساد» را به ماجرای رحمانی فضلی اختصاص داده و با مقایسه رویکرد وی با رئیس‌جمهور سابق نوشته: آيا وزير کشور روش درستي را انتخاب کرده است؟ آيا اگر رئيس جمهور سابق واقعا ليست داشت و آن را بدون آن که مدام در بوق و کرنا مي کرد به دستگاه قضايي مي سپرد تا قوه قضاييه همان طور که سال گذشته به اتهامات معاون اول دولت دهم قاطعانه رسيدگي کرد، افراد آن ليست را نيز پاي ميز عدالت مي کشاند، براي مردم اميدواري بيشتري به ارمغان مي آورد يا حالا که احتمالا همچنان ليست را در جيبش نگه داشته؟! يا مثلا اگر در موضوعي مانند آن چه «بورسيه هاي غيرقانوني» توصيف شد، نهاد مسئول گزارشش را مستند به دستگاه قضايي مي سپرد تا رسيدگي کند نتيجه بهتري داشت يا حالا که 11 ماه از طرح موضوع گذشته و به 3 هزار نفر اتهام سوء استفاده از بورسيه زده شده و معلوم نيست واقعا چند نفر تخلف کرده اند؟! در همين موضوع پول هاي کثيف، اين که از «احتمال ورود پول هاي کثيف به سياست» توسط يک مقام رسمي امنيتي و سياسي حرف به ميان آيد و در نتيجه همه آن هايي که در مجلس نشسته اند يا در آينده وارد مجلس و شوراهاي شهر و روستا و ... مي شوند را متهم کند بهتر است يا اگر سرنخ ها و خط و ربط ها به قانون سپرده مي شد تا قاطعانه با آن ها برخورد شده و مردم هم در جريان آن قرار گيرند؟

مطلب مهم در روزنامه اطلاعات یادداشتی با عنوان «امنيت يا امنيتي كردن جامعه!؟» به قلم ابوالقاسم قاسم‌زاده در باره سخنان اخیر رئیس‌جمهور است که در پایان آن، امده: پرسش اين است كه منشاء اصلي و عمده امنيتي كردن جامعه در كجاست؟ پاسخ رئيس‌جمهور اين است كه اشاعه منكرها در جامعه موجب امنيتي كردن جامعه مي‌گردد. روحاني مي‌گويد: «منكرهاي امروز جامعه، فقر، اعتياد، ريا و فساد است.» مسير امنيتي كردن جامعه، خارج كردن آن از حاكميت ضوابط و استقرار «روابط» در سلسله مراتب قدرت حاكم است. قانون در استقرار روابط بر ضوابط فراموش مي‌گردد و جامعه به ناامني عادت مي‌كند. شايد از مشكلات بزرگ نيروهاي انتظامي ما يكي هم همين باشد كه امروز جامعه به ناامني عادت پيدا كرده است. جايگاه و مسئوليت نيروهاي انتظامي در چنين رفتار عمومي بسيار حساس و خطير مي‌گردد. رئيس‌جمهور در سخنراني خود، گوشه‌هايي از اين حساسيت‌ها را شمارش كرد و هنوز نياز است تا با بهره‌گيري از كارشناسان اجتماعي و صاحب‌نظران هشدارهاي رئيس‌جمهور نقد و بررسي گردد.

شرق تیتر اول خود را به «عقب‌نشینی علنی» وزیر کشور و سرمقاله خود با عنوان «قانون‌مداری پلیس» به قلم صادق زیباکلام را به سخنرانی اخیر رئیس‌جمهور اختصاص داده است. همزمان با درج پاسخ وکلای مهدی هاشمی به مسائل انتشاریافته اخیر در باره پرونده مهدی هاشمی، یکی از نمایندگان مجلس، یادداشتی با عنوان «رسانه فسادستیز می‌خواهیم» برای روزنامه شرق نوشته است.

مازیار خسروی دبیرگروه سیاست این روزنامه نیز در بخشی از مطلبی با عنوان «آقای وزیر! ما هم عذرخواهی می‌کنیم» نوشته: «بنده همه اسناد و مدارکی که نشان‌دهنده ورود این پول‌ها از قاچاق موادمخدر، قاچاق کالا و بقیه روزنه‌ها در حوزه اقتصادی است را آماده کرده‌ام تا در مجلس به نمایندگان با برخی مصداق‌ها ارائه دهم.» این را هم رحمانی‌فضلی گفت و خبرگزاری رسمی دولت روی خروجی خود قرار داد. یکم اردیبهشت ٩٤ بود. «شما از من انتظار دارید همان جنگ روانی رسانه‌های داخلی و خارجی را دنبال کنم و در تور و دامی که آنها پهن کرده‌اند، حرکت کنم... اگر از صحبت‌های من به‌دلیل انعکاس بد نشریات و روزنامه‌ها سوءاستفاده شده است، من از طرف آنها عذرخواهی می‌کنم.» این آخری را هم رحمانی‌فضلی گفت. همین دیروز در صحن علنی مجلس. «آقای وزیر! ما نیز یک عذرخواهی بدهکاریم. نشانی‌ گیرنده‌اش بماند برای بعد.» این را دیگر یک روزنامه‌نگار می‌گوید.

رحمانی فضلی بخش مهمی از مطالب جدی و طنز روزنامه قانون را هم به خود اختصاص داده است. گزارشی با عنوان «آب پاکی روی پول‌های کثیف» و یادداشتی از ناصر ایمانی با عنوان « وزير كشور مسئوليت ادعايش را بپذيرد» مطالب جدی صفحه اول قانون در این باره هستند. در شروع ویژه‌نامه طنز بی‌قانونی هم، «وزیر کشور در مجلس: اظهاراتم را اشتباه منعکس کرده‌اند؛ پول ها از تمیزی برق می زنند» تیتر اول است و آیدین سیار سریع نیز در شروع گزارش طنز خود از سخنان دیروز وزیر کشور نوشته:

رحمانی فضلی (وزیر کشور): نمایندگان محترم! آقایان! دوستان! دلواپسان! نام آوران! امروز آمریکای شمالی، اروپا و بخشی از آفریقا غرق در فساد، پول کثیف و تباهی است و به قول آقای احمدی نژاد آمریکا مثل ماشینی است که با سرعت به ته دره سقوط می‌کند. بنده نگران حوزه اقتصاد و سیاست این کشورها هستم و اتفاقا در سازمان ملل هم این بحث را مطرح کردیم و با استقبال بیش از صد و بیست صندلی همراه شد. متاسفانه برخی رسانه‌ها از حرف‌های من سوءاستفاده کردند. بنده برای شام مهمان داشتم و یکی از دوستان را دعوت کرده بودم. دوست ما از آنجایی که مامور پمپ بنزین است و دائم توی دستش پول نگه می‌دارد همیشه در معرض بیماری است. قبل از شام به او گفتم: برو دستت رو بشور. پول کثیفه! من نمی‌دانم این رسانه‌ها کجا کمین کرده بودند که این جمله را شنیدند و کار به اینجاها کشید.

نمایندگان: یعنی شما اسفند ماه سال گذشته راجع به معضل پول کثیف صحبت نکردید؟

رحمانی فضلی (با تعجب): کی؟ من؟

نمایندگان : بله

رحمانی فضلی: من اسفند ماه سال گذشته صدایم گرفته بود اصلا نمی‌توانستم صحبت کنم.

نمایندگان: یعنی شما هیچ وقت نگفتید که با ورود و حضور این پول‌ها (پول کثیف) در حوزه سیاست رو به رو هستیم؟

رحمانی فضلی: سیاست چی هست اصلا؟

در مورد روزنامه اعتماد نکته مهم این است که محمدرضا عارف به عنوان یکی از مهم‌ترین مهره‌های اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس دهم، برای دومین روز پیاپی به صفحه اول اعتماد امده است. اعتماد در شروع گزارشی با عنوان «عارف در دانشگاه اميركبير:حذف رقيب را به صندوق راي بسپاريد» نوشته: دانشجويان اميركبير جبران مافات مي كنند. هر چقدر كه اسلاف آنان در هشت سال رياست احمدي نژاد راه ورود اصلاح طلبان را بسته مي ديدند آنها جاده را هموار كرده اند. دانشجوياني كه در كوران اصلاحات پا به دنيا گذاشته اند و حالادر عصر اعتدال سياسي مي شوند. بسياري از دانشجوهايي كه ديروز سالن دانشگاه را پر كرده بودند از شور و شعار كوي دانشگاه را از همان كليپي كه در سالن پخش شد مي شناختند. روزنامه هاي بهار اصلاحات را از تصوير لوگوي آنها مي شناسند و خاطره شان از عصر اصلاحات، مردي است كه دوران رياستش، آنها در دهه اول زندگي شان بودند. با اين حال خواسته آنها مثل تمام دوران فعاليت هاي دانشجويي يكي است. مي خواهند در دانشگاه حرف شان را بزنند و آزادانه همه چيز را نقد كنند. آنها جز اينكه خاطره شان از اصلاحات محدود به تصاويري كمرنگ است هيچ تفاوت ديگري با دانشجويان ٧٦ و ٨٤ ندارند و اين تفاوت باعث نشده حرف و مطالبه شان تغيير كند. پس طي كمتر از ١٠ روز سومين چهره برجسته جريان اصلاحات را هم به سالن آمفي تئاتر مركزي پلي تكنيك مي آورند.

دیگر موضوع مهم مورد توجه اعتماد سوال از رئیس‌جمهور است که علاوه بر نظرخواهی از برخی فعالان سیاسی و نمایندگان مجلس با گزارشی با عنوان «جمع آوري امضا براي سوال از رييس جمهور؛ نمايندگان منتقد دولت كليد زدند» همراه شده که در ابتدای آن، امده: يك كاغذ دست به دست ميان ٢٩٠ نماينده مجلس مي چرخد تا اگر مي خواهند از رييس جمهور سوال بپرسند. حالادر ميدان بهارستان ديگر «سوال از رييس جمهور» يك تابو نيست. ديگر آوردن اسمش سخت نيست. تابويي كه در دولت سابق دوبار شكسته شد حالاديگر يك ابزار نظارتي دم دستي شده است تا پس از چند تهديد عملي شود. حسن روحاني در بيستمين ماه آمدنش به پاستور با يكي از ابزارهاي نظارتي مواجه شد كه شايد تصور عملياتي شدنش را نمي كرد. اگر وزرايش هفته اي چند بار به مجلس احضار مي شدند، تذكر مي گرفتند، مورد سوال واقع مي شدند و حتي استيضاح مي شدند اما بدون شك توقع سوال از رييس جمهور را نداشته است.

و در نهایت این که روزنامه دولتی ایران در ادامه مطالب مربوط به انتخابات خود، این بار در بخشی از یادداشتی با عنوان «پیامد‌های هنجار شکنی در مبارزه انتخاباتی» به قلم آفرین چیت‌ساز اول نوشته: اکنون بسیاری از خبرها از رونق گرفتن تحرک محافل دانشجویی حکایت دارد. جنبش دانشجویی هشت سال گذشته را در انفعال و رکود سپری کرد اما به گفته اغلب اساتید علوم سیاسی، انتخابات 24 خرداد و گفتمان اعتدال باردیگر نشاط و امید را به محیط‌های دانشجویی بازگرداند. گویی این واقعیت را بیش از همه رئیس دولت اعتدال دریافته است که طی این دو سال از هر فرصتی برای حضور در محفل دانشگاهیان و ترغیب نسل دانشجو به مشارکت در عرصه‌های تصمیم‌‌گیری بهره می‌گیرد.

با این حال محافل دانشجویی به عنوان «کانون جوشش تحرک سیاسی» هنوز با پاره‌ای آسیب‌ها و موانع دست و پنجه نرم می‌کند و این جریان برای نقش آفرینی در تحولات مهمی مثل انتخابات مجلس با سد مخالفت‌ها و واکنش منفی حلقه تندروها مواجه است. شواهد مختلف دلالت بر این دارد از زمان اقبال جریان دانشجویی به صدای اعتدال، دامنه این مخالفت و مزاحمت‌ها بیشتر شده است. جناح تندرو هنوز جریان دانشجویی را به چشم یک رقیب سیاسی می‌نگرد و مشارکت او در عرصه انتخابات را تهدیدی برای موقعیت خود ارزیابی می‌کند. عصبیت و نابردباری این جریان در قبال نشست‌ها و میتینگ‌های دانشجویی از همین نگرش ناشی می‌شود. طبق جدولی که وزارت علوم منتشر کرده، از ابتدای سال جدید و با رونق گرفتن نشاط سیاسی در دانشگاه ها، تندروها چند نشست را صرفاً به دلیل حضور چهره‌های اعتدالی یا اصلاح طلب لغو کرده‌اند. محافل تندرو در این عرصه از پاره‌ای روش‌ها و تاکتیک‌های غیر اخلاقی بهره گرفته‌اند.آنها ابتدا به محض اعلام خبر جلسه سخنرانی یک چهره حامی دولت و غیر اصولگرا به انتشار بیانیه‌ها و شبنامه‌های تهدید مبادرت می‌کنند. این بیانیه‌های آنها اغلب حالت یک کیفرخواست را دارد که با هدف تحریک مدیران و بزرگان سیاسی و دینی آن شهر و استان به لغو جلسه سخنرانی و میتینگ صادر می‌شود. اما واقعیت این است که تجربه انتخابات گذشته نشان داد نه تنها دوران تأثیرگذاری این روش‌های تحکم‌آمیز در فضای دانشگاه سپری شده بلکه هزینه و زیان آن بیش از مزایای آن است.