از نقش ناجا در «پروژه بوستان ولایت» تا سخنان عجیب مسئولان؛

سخنان صریح رهبر انقلاب درباره بوستان ولایت فراموش شده است؟

اگر دو نهاد درباره زمین که قرار است بزرگ‌ترین بوستان خاورمیانه در آن ساخته شود، به توافق نرسیدند، سهم شورای شهر چه خواهد بود؟ ایستادن و نظاره‌گر توقف این طرح بزرگ و ملی شدن یا پیگیری مداوم ماجرا، از همه نهادهای ذی صلاح و حتی رهبر انقلاب برای حل مشکل؟ در سه سال و نیم اخیر کدام اتفاق رقم خورده؛ نظاره یا پیگیری؟

کد خبر: ۴۳۷۰۱۵

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۵

پروژه‌ای که رهبر انقلاب خود کلنگ آن را به زمین زده و با تأکید بر جزئیات طراحی صورت گرفته برایش، به مسئولان درباره اجرایش رهنمود داده و حتی هشدارهایی پیرامونش بیان کرده، پس از سه سال به آنچنان وضع نامطلوبی رسیده که می‌توان به حالش تأسف خورد!

به گزارش «تابناک»، در چهارمین سال بر زمین خوردن کلنگ ساخت بزرگ‌ترین بوستان خاورمیانه در محل پادگان سابق قلعه مرغی تهران، رونمایی از مصوبه تغییر غیر قانونی پهنه بندی بیش از ۱۳۰ هکتار از زمین پروژه برای اسکان بیش از ۵۰ هزار تن در آن، اگر نگوییم نشان از تخلفات متعدد و دامنه‌داری داشت، دست کم حکم شوکی باورنکردنی داشت که ما را بر آن داشت درباره آن افشاگری کنیم.

البته این افشاگری به رغم آنکه با ورود سریع مسئولان بالادستی و ابطال مجوزهای صادره همراه شد (ابتدا اینجا سری بزنید و بعد واکنش را اینجا بخوانید) اما در کمال ناباوری با سکوت کر‌کننده همه مسئولان مرتبط و شهرداری، به عنوان مجری این پروژه همراه شد تا بتوان نتیجه گرفت که شدت تخلفات رخ داده پیرامون این پروژه و مستندات موجود از این تخلفات آنقدر وسیع و متقن بود که ‌کسی نتوانسته هیچ توجیه و سنگ قلاب کردنی برای زیر سؤال بردن افشاگری و سرپوش نهادن بر کم کاری‌های صورت گرفته بیابد.

بدین ترتیب، گویا روال اجرای پروژه پس از گذشت سه و سال نیم از آغاز کار، با ورود شورای عالی شهرسازی و معماری و ابطال مصوبات به آنچه در طرح اولیه بوستان ولایت دیده شده بود، بازخواهد گشت؛ اما سخنان اخیر مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران نشان می‌دهد ‌اینچنین نیست!

وی در نشست خبری که در محل یک خبرگزاری برگزار شد، درباره روند اجرای پروژه بوستان ولایت، مشکلات پیش روی آن بر زبان راند که بعضا عجیب به نظر می‌رسد؛

«چمران درباره تعیین تکلیف بوستان ولایت گفت: بوستان ولایت متعلق به ناجا، ارتش و سازمان هواپیمایی کشوری بوده که ناجا هنوز سهم خود را از این پارک واگذار نکرده است. هواپیما‌ها نیز قابلیت جابجایی ندارد.

وی ادامه داد: ما در شورا حتی بودجه تعیین کردیم که سهم ناجا خریداری شود، اما شهرداری و نیروی انتظامی به توافق نرسیدند و سهم یک‌سومی ناجا از پارک‌‌ همان طور باقی مانده است؛ بنابراین، اجازه ساخت و ساز در این پارک را نداریم.

رئیس شورای عالی استان‌ها افزود: در نتیجه نباید بگوییم شهرداری این سهم را به فروش رسانده یا انتقال داده، بلکه وضعیت سابق همچنان در آنجا حاکم است. البته سازمان هواپیمایی کشوری هم با اینکه سهم خود را فروخته، اما هنوز نسبت به این واگذاری اعتراض دارد.

رئیس شورای شهر تهران درباره طرح موضعی بوستان ولایت، گفت: اینکه در این پارک چه اتفاقی بیفتد و چه چیزی ساخته شود، هنوز معلوم نیست و طرحی برای آن تهیه نشده، ‌ بلکه مشاور در حال کار و مطالعه است. اما چیزی که مسلم است، اینکه کاربری غالب این بوستان، فضای سبز خواهد بود. البته خدمات نیز در آن مورد نیاز است، زیرا ساختن جنگلی که هیچ چیزی در آن نباشد، مشکلات امنیتی ایجاد می‌کند؛ بنابراین، کاربری بوستان ولایت باید طبق طرح تفصیلی باشد».

آن گونه که از سخنان رئیس شورا بر‌می‌آید، «به توافق نرسیدن ناجا و شهرداری»، «اعتراض هواپیمایی کشوری به توافق صورت گرفته»، «ممکن نبودن جابجایی هواپیما‌ها»، «در دست مطالعه بودن طراحی پروژه پس از گذشت سه و سال نیم از کلنگ زنی» و «مشکلات امنیتی در تبدیل بوستان به پارک جنگلی» مشکلاتی است که مانع تبدیل سیصد هکتار زمین باقی مانده از پادگان سابق قلعه مرغی به بزرگ‌ترین بوستان خاورمیانه، ایجاد ریه تنفسی برای پایتخت آلوده و البته محرومیت زدایی از جنوب بزرگ‌ترین کلانشهر کشور می‌شود.

این در حالی است که ظاهرا رئیس شورای شهر تهران فراموش کرده به این مشکلات بعضا ناخواسته، مشکلاتی که برخی خودخواسته و آگاهانه رقم زده‌اند را اضافه کرده و اشاره‌ای ولو کوچک به تغییر کاربری ۱۳۰ هکتار زمین بوستان برای ساخت و ساز نموده و نقدی ولو خفیف به عملکرد مصوب کنندگان این تغییر کاربری غیر قانونی وارد کند.

جدای این نکات مهم که چمران از قلم انداخت، دیگر مشکلات مطرح ‌در کلام این مسئول نیز می‌تواند محل اشکال باشد؛ آنجا که از تصویب بودجه برای خرید سهم ناجا سخن گفته، ولی ‌نداشتن تفاهم این نهاد با شهرداری را شرح نداده و اشاره نکرده که اگر این دو نهاد نتوانند با هم به توافق برسند، سهم شورای شهر در ماجرا چیست؟ آیا باید ایستاد و بیننده‌ توقف این طرح بزرگ و ملی بود یا ‌با پیگیری مداوم ماجرا، از همه نهادهای ذی صلاح و حتی رهبر انقلاب برای حل مشکل یاری گرفت؟

آیا می‌توان گفت هواپیمایی کشوری از توافقش ناراضی است و این مشکل مانع اجرای پروژه بوستان شده؟ جابجا کردن هواپیما‌ها یا دایر کردن موزه پروازی اینقدر دشوار است که سه سال و نیم پروژه را معطل خود کند؟ طراحی اولیه پروژه که به رویت و تأیید ضمنی رهبر انقلاب رسیده اینقدر ایراد دارد که هنوز مشاور اسیر رفع اشکال یا بازطراحی آن است؟ راستی سخن گفتن رئیس شورای شهر از دشواری تأمین امنیت یک پارک جنگلی در شهر تهران از کجا نشأت گرفته و ‌تأیید شده کدام نهاد امنیتی یا انتظامی است؟

همه این موارد را هم که ندید بگیریم، آیا می‌توان سخنان صریح رهبر انقلاب پس از کلنگ زدن پروژه در جمع مسئولان کشوری و شهری، از جمله آقای چمران را ندید گرفت؟ آیا غیر از این است که رهبری در جمع مسئولان در روز افتتاح پروژه از نگرانی خود برای هشتاد هکتاری که خارج از طرح ۲۲۰ هکتاری بوستان مانده بود سخن گفت؟ (فیلم سخنرانی رهبر انقلاب درباره بوستان ولایت را اینجا ببینید) آیا ۲۲۰ هکتاری که آن روز سخن از اجرایش بود، به پایان رسیده؟ آیا نگرانی برای هشتاد هکتار باقی مانده به فاصله چهل و چند ماه زمان گذشته از کلنگ زنی، برطرف شده است؟

کافی است این ابهامات فراوان را در ذهن مرور کنیم و بعد این جمله از مهندس چمران را گفته «اینکه در این پارک چه اتفاقی بیفتد و چه چیزی ساخته شود، هنوز معلوم نیست و طرحی برای آن تهیه نشده» را بشنویم تا دریابیم ‌سرنوشت بوستان ولایت به غایت نگران کننده‌تر از آن است که با لغو مصوبه عجیب و غریب ساخت و ساز در آن بتوانیم آرام گرفته و گلایه از مسئولان برای فراموش کردن وظایفشان را پایان دهیم!