گناه بی‌ادبی و بی‌حیایی جوانان به گردن ماست

پاک ترین افراد در جامعه جوان ها هستند که باید از آنها پاسداری و صیانت شود. گناه بی ادبی ها و بی حیایی ها به گردن ماست که بستر مناسب برای رشد جوان مهیا نکردیم و از او پاسداری نکردیم.

کد خبر: ۴۱۷۴۱۳

تاریخ: ۲۷ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۵۳

حشمت الله قنبری گفت: «پاک ترین افراد در جامعه جوان ها هستند که باید از آنها پاسداری و صیانت شود. گناه بی ادبی ها و بی حیایی ها به گردن ماست که بستر مناسب برای رشد جوان مهیا نکردیم و از او پاسداری نکردیم.»

به گزارش مهر، همزمان با نوزدهمین شب ماه مبارک رمضان و در ایام عزاداری مولای متقیان ویژه برنامه «کوی محبت» با حضور «حشمت الله قنبری» کارشناس مذهبی از شبکه دو سیما پخش شد. محوریت این برنامه امید به بخشیده شدن از سوی خداوند در شب های قدر بود. خلاصه سخنان این کارشناس را در ادامه می خوانید.

*در قدم اول راه اصلاح انسان از خطاها و اشتباهات، صداقت است. قلب صادق به کوی هدایت راه می یابد به همین دلیل است که در معارف دینی در مقابل رجاء خوف وجود دارد. خوف از خداوند انسان را محاسبه گر می کند. بعد از هر خوفی حتما آسایش و آرامش است. ما برای رسیدن به سعادت باید حرکت کنیم اما باید به درستی مطلوب را بشناسیم و برای رسیدن به این مطلوب برای هر فرد دغدغه درست می کند. برای رسیدن به اصلاح باید از صندلی نخوت جدا شد و آرام آرام خود را به کمال رساند.

*جوان های امروز بسیار استثنایی هستند و باید به آنان احترام بگذاریم اما نباید وعده بیهوده به آنها بدهیم و عزیزان را با وعده بیهوده اغفال کنیم باید جوانان را به موقعیت ممتازشان توجه داد. عنایت و توجه خداوند به جوانان بسیار ممتاز است. در سایه معارف دین باید جوان را هدایت کرد. جوانان پاک و زلال هستند اما ما ناهنجاری ها را نمایان نکردیم و بستر مناسب برای رشد و تعالی جوانان فراهم نیاوردیم.

*مبارزه با منکرات باید با جدیت در جامعه دنبال شود. بی حیایی و بی عفتی محصول توجه نداشتن به مبارزه با منکر است. تا زمانی که با منکر به صورت همه جانبه برخورد نکنیم و این رفتار اسلامی به عادت تبدیل نشود جوان ما دچار تردید می شود. برخی از بی حیایی ها ممکن است اثربخشی آن در جامعه گسترش یابد. از این نوع بی حیایی می توان به بی حیایی اقتصادی یا سیاسی اشاره کرد.

* وقتی فردی دسترسی به منابع مالی دارد و امین مردم در نظام دینی است نباید اختلاس کند وقتی اختلاس صورت می گیرد اثر ویرانگری بی حیایی اقتصادی را به همراه دارد. بی حیایی اقتصادی زمینه را برای جسارت و گستاخی فراهم می کند. بی حیایی سیاسی پایه گذاری بی حیایی اخلاقی در جامعه را ایجاد می کند و اثر سوء تربیتی در جامعه خواهد داشت.

* جوان ها دارای قلوب پویا و جوان هستند. نشاط جوان بسیار مهم و اثرگذار است. جوان صداقتش با خودش بیشتر از افراد مسن است. جوان زلال است و قابلیت گرفتن نعمات الهی را دارد ما باید موانع را از سر راه او برداریم. جوان به دلیل زلالی است قابل ستایش است. پاک ترین افراد در جامعه جوان ها هستند که باید از آنها پاسداری و صیانت شود. اگر به درستی با منکر مقابله شود بستر تربیتی ایجاد می شود. گناه بی ادبی ها و بی حیایی ها به گردن ماست که بستر مناسب برای رشد جوان مهیا نکردیم و از او پاسداری نکردیم. این خوف خوف مقدسی است این شب ها سراسر فیض وامید است.

* در این شب ها تهران بسیار زیباست. انسان وقتی نگاه می کند انگار در بهشت است . جوانان بسیاری از خوف الهی در حال گریه کردن هستند به گونه ای اشک می ریزند که گویی از عرفای بزرگ الهی هستند. گریه به انسان ارتفاع می دهد و عزت می بخشد. زمانی گریه از یاس است که ما دورنمایی از افق و امیدنداشته باشیم اما این شب ها سراس فیض و امید است.

* خداوند رحمان است ما هم نعمت عام داریم و هم نعمت خاص. خداوند نعمتش را به صورت باران رحمت الهی به همه افراد نازل می کند افراد براساس ظرفیت خود از رحمت خداوند بهره مند می شود از سوی دیگر برخی از نعمات خداوند خاص است که به افرادی داده می شود که دغدغه داشته باشند و در مسیر هدایت قرار بگیرد.

* به عقیده من تبلیغات مسموم در زمان پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) به مراتب اثربخش تر و عمیق تر بود به گونه ای تبلیغ کردند که لعن بر امیرالمومنین را جزء عبادات مردم قرارداده بودند. اما جوانان ما در همین دهه اخیر چقدر مورد آماج تبلیغات مختلف قرار گرفتند اما همین جوان ها حماسه آفریدند و مکر شیاطین و فتنه گران را برملا کردند. در جهان غرب از ابتدا افراد مستعد را دست چین کرده و به تربیت آنها می پردازند و برای بقیه افراد امکان رسیدن به شکم و نفسانیات را فراهم می کنند و افراد را رها می کنند که چه فجایعی به وجود می آید. در کشور ما جوانان مطالبات نوعا درستی دارند جوانان ما ظرفیت بالایی دارند اما متناسب با ظرفیت شان ما برنامه های فرهنگی و تبلیغی فراهم نکردیم.

* خداوند انسان را آزاد آفریده اما آزادی بدون هدایت و نقشه راه با طبع انسان سازگار نیست اگر آزادی به صورت مطلق باشد هر فرد خود را صاحب منافع می داند و آزادی اش با فرد دیگر تلاقی کند پس آزادی نیاز به مهار دارد. بشر می گوید قانون و ضابطه و جامعه انسان را امر به محدودیت می کند و می شود آزاده. آزادگی جای آزادی را در منطق و دین می گیرد. شما باید این آزادی با سخاوت و منزلت خود هماهنگ کند.