بازخواني سوگند رياست‌جمهوري

جناب آقاي روحاني مي‌فرمايند: "به عنوان رئيس‌جمهوري از شرايط پهناي باند راضي نيستم." در حالي‌كه نخبگان كشور در شوراي عالي فضاي مجازي دغدغه حفظ دين و اخلاق جامعه اسلامي ما را دارند، در حالي كه حتي در كشورهاي ديگر كه دغدغه‌هاي اخلاقي ندارند، از پيچيدگي فضاي مجازي مطلع هستند و دغدغه‌هاي امنيتي و حفظ اسرار ملي دارند،

کد خبر: ۴۰۶۹۶۶

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۹:۱۳

محمدكاظم انبارلويي در سرمقاله رسالت نوشت:

رئيس‌جمهور براساس اصل يكصدوبيست‌ويكم قانون اساسي در مجلس شوراي اسلامي در مقابل نمايندگان ملت با حضور رئيس قوه قضائيه و اعضاي شوراي نگهبان حضور مي‌يابد و سوگند ياد مي‌كند و سوگندنامه را امضا مي‌نمايد. رئيس‌جمهور سوگند ياد مي‌كند: "پاسدار مذهب رسمي كشور باشد و خود را وقف خدمت به مردم و اعتلاي كشور و ترويج دين و اخلاق نمايد." بدون شك پاسداري از مذهب رسمي كشور و ترويج دين و اخلاق از وظايف كليدي رئيس‌جمهور و دولت تحت امر اوست. اين سوگند نسبت رئيس‌جمهور را با مذهب رسمي، ترويج دين و اخلاق دقيقا مشخص كرده است. طبيعي است رئيس‌جمهور بايد از هر فرصتي براي پاسداري از مذهب رسمي و ترويج دين و اخلاق بهره‌گيري كند.

رئيس‌جمهور پس از مقام رهبري عالي‌ترين مقام رسمي كشور است و اين مرتبت به او موقعيتي در جمهوري اسلامي مي‌دهد تا بتواند وظيفه پاسداري از مذهب رسمي و ترويج دين و اخلاق را در مقام رياست قوه مجريه عملياتي كند.

با اين مقدمه مي‌رويم به بازخواني مواضع رئيس‌جمهور در دو سه هفته  اخير؛ رئيس‌جمهور محترم درجشنواره ارتباطات مي گويد؛
- دوران رساندن پيام از بلندگوها و منبرهاي يك‌طرفه و سنتي به سر آمده است. كم‌كم به نقطه‌اي مي‌رسيم كه جايي براي استبداد پيام نباشد.(1)
رئيس‌جمهور محترم در همايش بيمه سلامت همگاني مي‌گويد: "بگذاريم مردم خودشان راه بهشت را انتخاب كنند. نمي‌توان با زور شلاق مردم را به بهشت برد!"(2)

جناب آقاي روحاني رئيس‌جمهور محترم در مراسم هفته جهاني محيط‌زيست مي‌گويد:
- عده‌اي بيكار و متوهم مدام غصه آخرت مردم را مي‌خورند در حالي‌كه نه مي‌دانند دين چيست و نه آخرت.

- دين را نبايد دست دولت داد، دولت ديني خوب است، اما در مورد دين دولتي بحث كنيم. دين بايد دست علما، حوزه‌ها، مراجع و صاحب‌نظران و فرهيختگان و دلسوزان باشد. آنها بيايند دين را تبليغ كنند.(3)

مخاطب رئيس‌جمهور در اين بيانات كيست؟ در شرايطي كه صدها كانال ماهواره‌اي دشمن دين و دنياي مردم ما را هدف قرار داده است، در شرايطي كه در فضاي مجازي دشمن با سايت‌هاي ضداخلاقي و مستهجن كه سر در آخور هاليوود و امپراتوري رسانه‌اي صهيونيست‌ها دارد اخلاق و فضيلت‌هاي ديني را مورد هجوم قرار مي‌دهد، نوك حمله رئيس‌جمهور در عمل به ترويج دين و اخلاق بنا به سوگند رياست‌جمهوري به كدامين سو است؟

اساسا منبر يك رسانه يك‌طرفه نيست. فرستنده پيام و گيرنده پيام در يك ارتباط چهره به چهره در برابر هم هستند. راز و رمز توفيق در رسانه منبر همين است. در جشنواره ارتباطات سخن از استبداد پيام آوردن و ربط آن به رسانه منبر آن هم از سوي رئيس‌جمهور كه خود روحاني است، چه معني مي‌دهد؟!

رئيس‌جمهور مي‌گويد: تبليغ دين بر عهده علما، صاحب‌نظران و فرهيختگان و دلسوزان است. سئوال اين است كه مگر جناب رئيس‌جمهور خود جزء علما نيست؟ او خود را صاحب‌نظر در دين و فرهيخته و دلسوز نمي‌داند؟ مگر با انتخاب مردم او با تبليغ دين به عنوان يك عالم ديني در كسوت فرهيختگي خداحافظي كرده است؟!

اگر مردم خود راه بهشت را انتخاب مي‌كردند، اساسا فلسفه ارسال رسل و نزول وحي و آوردن پيامبران به عنوان شريعت الهي چيست؟

كدام پيامبر را سراغ داريم كه مردم را به زور شلاق به بهشت دعوت كرده است. كدام عالم ديني را در طول حيات دين سراغ داريد كه با زور شلاق دين را تبليغ كرده است. چرا متلك‌هاي جريان روشنفكري عليه عالمان دين بايد از تريبون‌هاي دولتي بيرون آيد؟!

آيا مراجع عاليقدر، علما و نخبگان ديني در دانشگاه و حوزه كه غصه دين و آخرت مردم را مي‌خورند و دغدغه ترويج و تبليغ دين دارند واقعا بيكار هستند؟!
آنها نمي‌دانند دين چيست؟ آخرت كدام است؟ اگر اينها ندانند دين چيست و آخرت كدام است، پس چه كساني مي‌دانند؟

رئيس‌جمهور محترم خود اذعان دارند كه تبليغ دين را بايد دست علما و مراجع و فرهيختگان داد. خب اگر اينها بيايند تبليغ دين كنند، بايد گفت يك عده بيكار هستند؟ اگر آنها از روي دغدغه دينداري و دغدغه آخرت مردم به ترويج دين بپردازند،گفته شود آنها نه مي‌دانند دين چيست و نه آخرت؟! اينجا سخن از امپرياليسم خبري جهان و جريان مسلط رسانه‌اي صهيونيسم كه در برابر دين ايستاده‌اند، نيست. اينجا سرانگشت اشاره رئيس‌جمهور به حوزه و دانشگاه است.

آيا اين‌گونه سخن گفتن با فرهيختگان حوزه و دانشگاه اعتدال است؟ اين اعتدال فاصله دولت و حوزه و دينداران را زياد  و در مهلكه افراط و تفريط هدايت مي‌كند. بايد ديد وقتي رئيس‌جمهور سخن مي‌گويد شب قبل از آن، مشاوران رسانه‌اي و طراحان پيام رئيس‌جمهور، سخنان وي را در مسير سوگند و اداي وظايف رياست‌جمهوري هدايت مي‌كنند يا در مسير جريان روشنفكري كه از هر فرصت براي ضربه زدن به حوزه و دين و دينداران سود مي‌جويند؟

جناب آقاي روحاني مي‌فرمايند: "به عنوان رئيس‌جمهوري از شرايط پهناي باند راضي نيستم."(4) در حالي‌كه نخبگان كشور در شوراي عالي فضاي مجازي دغدغه حفظ دين و اخلاق جامعه اسلامي ما را دارند، در حالي كه حتي در كشورهاي ديگر كه دغدغه‌هاي اخلاقي ندارند، از پيچيدگي فضاي مجازي مطلع هستند و دغدغه‌هاي امنيتي و حفظ اسرار ملي دارند، رئيس‌جمهور بدون دغدغه موضوع افزايش پهناي باند را در جشنواره ملي ارتباطات و فناوري اعلام مي‌كند. آيا اين موضع در راستاي سوگند وي در پاسداري از مذهب رسمي و ترويج دين و اخلاق و پاسداري از استقلال و مرزهاي سياسي و فرهنگي كشور است؟!

اگر پاسخ، مثبت است، رئيس‌جمهور از مسئولان ذي‌ربط سوال كنند كه در اين گشايش پهناي باند در فضاي مجازي چه چيزي بين ما و دنيا مبادله شده است؟

علما و مراجع به وظيفه خود در ترويج دين اهتمام دارند. اما آيا عمل رئيس‌جمهور به سوگند خود و تعهد دولت در ترويج دين، نامش دولتي كردن دين است؟!
دولت با عمل به اين وظيفه به مشروعيت خود كمك و پايگاه‌هاي خود را در ميان دينداران تقويت مي‌كند.

دولت نبايد به بهانه اينكه متهم به ترويج دين دولتي مي‌شود، وظايف و سوگند خود را در قانون اساسي در قبال ترويج دين و اخلاق تعطيل كند.

نگارنده از آقاي روحاني كه خود از علما و بزرگان دين و فرهيختگان است، فروتنانه مي‌خواهد با دينداران و اهالي حوزه مهربان‌تر سخن بگويد. اين رويكرد به ترويج دين و اخلاق و پاسداري مذهب رسمي در كشور كمك مي‌كند.

----------------------------------
پي‌نوشت‌ها:
1- روزنامه آرمان 28 ارديبهشت 93
2- كيهان يك‌شنبه 4خرداد 93
3- پايگاه اطلاع‌رساني رياست‌جمهوري 10خرداد 93
4 - روزنامه ايران 28ارديبهشت 93