هنوز هستند والدینی که کودکانشان را زنده به گور می‌کنند!

اگر دست از کتمان آمار برداشته و «هشدار ساوه» را جدی بگیریم، آنگاه ‌می‌توان امید داشت روش‌هایی برای تعیین این دست مادران سنگدل در پیش گرفته شده و با ‌حمایت از ایشان، تلاشی جمعی برای کاستن از درد نوزادان معصومی که باید با درد متولد شوند، در دستور کار قرار گیرد.

کد خبر: ۳۹۲۷۹۸

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۹۳ - ۲۰:۰۸

وقتی می‌شنویم در شهر ساوه با جمعیت حدود دویست و شصت هزار (بنا بر اساس سرشماری سال ۹۰)، سیزده نوزاد در سال گذشته با اعتیاد متولد شدند، اگر با ریاضیات بخواهیم نوزادان معتادی را که در کشور متولد می‌شوند، حساب کنیم، به عدد چند هزار خواهیم رسید که بسیار دردناک است و لابلای آمارهایی که هرگز اعلام نمی‌شوند، گم می‌شود!

به گزارش «تابناک»، هر چه درباره اعتیاد و معضلاتی که همراه آن در جامعه پدید می‌آید، بشنویم و از شمار روز‌افزون جرایمی که به این قشر نسبت داده می‌شود، نگران شویم، باز هیچ کدام تا این اندازه دردناک نخواهد بود که می‌شنویم در سال ۹۲ تنها در شهرستان ساوه، ۱۳ نوزاد معتاد متولد‌ و در بیمارستان بستری شده‌اند.

رقیه خرم، مدیر گروه بهداشت خانواده معاونت بهداشتی دانشکده علوم پزشکی ساوه با اعلام این خبر به ایسنا گفت: متأسفانه شیوع اعتیاد در میان گروه‌های ‌جمعیتی علاوه بر ایجاد مشکلات اجتماعی و فرهنگی، باعث بروز بسیاری از بیماری‌ها از جمله بیماری‌های واگیردار خواهد شد و سلامت جامعه را تحت تأثیر قرار خواهد داد که از جمله آن‌ها، روند رو به رشد مصرف مواد مخدر است.

وی افزود: بر پایه آمار موجود، در سال ۱۳۹۲، 21  مادر باردار معتاد به بیمارستان‌های شهرستان مراجعه و از این تعداد، ۱۶ مادر زایمان کرده‌اند که یکی از جنین‌ها مرده متولد شده و از ۱۵ نوزاد زنده متولد شده‌، ۱۳ نوزاد به علت عوارض مصرف مواد مخدر در بخش نوزادان بستری شده‌اند‌.

خرم در ادامه گفت: از این تعداد، سرپرستی پنج نوزاد به دلیل ‌صلاحیت نداشتن پدر و مادر برای ‌نگهداری از آن‌ها گرفته و به سازمان بهزیستی واگذار شده است، در حالی که متأسفانه یکی از نوزادان HIV مثبت داشته است.

این مسئول با بیان اینکه اعتیاد یک بیماری پیش‌رونده مزمن است، افزود: بسیاری از زنان توسط مردانی که بیشتر از اعضای خانواده‌شان (همسر، برادر یا پدر) هستند، به مصرف مواد مخدر روی آورده و معتاد شده‌اند. البته اعتیاد زنان، ‌پنهانی است و به اندازه مردان آشکار نیست. زنان مصرف‌کننده مواد مخدر با توجه به احساس شرم و گناه، به رغم وجود مشکلات عدیده جسمی و نیاز به دریافت خدمات بهداشتی و درمانی به هیچ مرکزی ‌نمی‌روند و در صورت مراجعه نیز موضوع اعتیاد خود را مطرح نمی‌کنند.

خرّم در ادامه پنهانی بودن اعتیاد زنان را عامل مکتوم ماندن آمار واقعی شیوع این پدیده شوم در این قشر شد و گفت: به همین دلیل آمار موجود، برآیندی از سطح آسیب است، نه آمار واقعی. این آمار تنها هشداری است برای همه مسئولان و تصمیم‌گیرندگان، تا مداخلات و راهکارهای مناسبی برای حل این مشکل برنامه‌ریزی کنند.

همان گونه که از آمار ارائه شده توسط این مسئول می‌توان دریافت، مصرف مواد مخدر توسط مادر باردار، موجب بروز اعتیاد در جنین شده و از یک سو شانس زنده ماندن جنین را کاهش می‌دهد و از سوی دیگر، در صورت زنده ماندن جنین، پای نوزادی را به این جهان باز می‌کند که از‌‌ همان آغاز راه، با مشکلات زیادی همراه است؛ مشکلاتی که در رشد جنین هم خود را نشان داده و اگر به مشکلات اسکتی، قلبی، عروقی و مغزی وی منجر نشده باشد، دست کم نوزادی با وزن کم و سر کوچک و البته معتاد نصیب پدر و مادر و جامعه خواهد کرد.

گویی آگاهانه یا ناآگاهانه تلاشی از طرف والدین، به ویژه مادر برای زنده به گور کردن نوزاد شده باشد که درصدی بالایی به موفقیت می‌‌انجامد و جان جنین را می‌گیرد و اگر اینچنین نشود هم، شانس تولد نوزادی سالم را به کمترین میزان خود می‌رساند.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که کمتر در بررسی اثرات شوم اعتیاد، تولد نوزادان معتاد مورد بحث و بررسی قرار گرفته و تقریبا هیچ کار پیش‌گیرانه‌ای به این منظور تدارک دیده نشده است تا آمار رو به افزایش مادران معتاد، نوید تولد روز‌افزون نوزادان معتاد را داده و این ضرورت را یادآور شود که باید کارهایی در این زمینه انجام ‌داد.

شاید اگر آمارهای شومی از این دست آشکار و اعلام شود، امثال نمایندگان مجلس، مسئولان وزارت بهداشت، سازمان بهزیستی و... دست به کار شده و در کنار اطلاع رسانی درباره عاقبت بارداری مادران معتاد، ‌روشهایی برای تعیین این دست مادران سنگدل و مورد حمایت قرار دادنشان در دستور کار قرار گرفته و تلاش‌ جمعی برای کاستن از درد نوزادان معصومی که باید با درد متولد شوند، در دستور کار قرار گیرد؛ به شرطی که «هشدار ساوه» شنیده شده و دست از پنهان کردن آمار و ارقام برداشته شود!