وعده شهرداری برای رفع مشکلی که از سر و کول شهر بالا می‌رود؛

شش ماه دیگر تهران موش‌های میلیونی‌اش را نخواهد داشت؟!

اگر روزگاری موش‌ها در طول شب خیابان‌ها را به قرق خود در‌می‌آوردند، حالا دیگر اینقدر شمارشان زیاد و جسارتشان افزون شده که شاید ‌روزانه نیز‌ هنگام قدم زدن در خیابان‌های پایتخت با دیدن موشی که چند قدم با شما فاصله ندارد، شگفت‌زده شده یا حتی بترسید؛ اینجاست که دیگر ناقل بودن موش‌ها به اولویت‌های پایین‌تر سقوط کرده و مسائلی چون وجهه شهر اولویت بالاتری پیدا می‌کند.

کد خبر: ۳۸۶۲۲۶

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۲ - ۲۳:۳۱

آخرین باری که برای زدودن موش از تهران تلاش شد، اواخر بهمن ماه سال گذشته بود که عده‌ای تفنگ به دست شبانه در خیابان‌های شهر راه افتاده بودند و موش می‌کشتند و البته چندان توفیقی هم نداشتند تا نتیجه این شود که نهاد مبارزه با این آفت شهرنشینی تغییر کند!

به گزارش «تابناک»، اگر روزگاری موش‌ها در طول شب خیابان‌ها را به قرق خود در‌می‌آوردند و در جوی آب جست‌و‌خیز می‌کردند، حالا دیگر اینقدر تعدادشان زیاد و جسارتشان افزون شده که
شاید در ‌روز نیز‌ هنگام قدم زدن در خیابان‌های پایتخت با دیدن موشی که چند قدم با شما فاصله ندارد، شگفت‌زده شده یا حتی بترسید.

اکنون دیگر این حقیقت علمی که موش‌ها ناقل ده‌ها بیماری هستند، نیست که اولویت مبارزه با این جوندگان را تعیین می‌کند، بلکه وجهه شهر و ترس از اینکه موش‌ها تا چند سال دیگر از سر و کول مردم بالا بروند است که نخستین ضرورت مبارزه با این آفت زندگی شهرنشینی مدرن را تعیین می‌کند.

موش‌های تهران چند میلیون هستند؟

اینکه آمار دقیقی از شمار موش‌های پایتخت نباشد، با توجه به گستردگی شهر به نظر موضوعی پذیرفته است؛ اما تفاوت آمار ارائه شده به اندازه‌ای است که به نوعی می‌طلبد نخست برآورد‌ درستی از ‌شمار این جانواران داشته باشیم و پس از آن برای نابودی‌شان برنامه‌ریزی کرده و دست به کار شویم.

چندی پیش از اسماعیل کهرم، مشاور رئیس سازمان محیط ‌زیست، سخنانی در این باره ‌گفت که واکنش‌های گوناگونی به دنبال داشت. وی شمار این جوندگان را سی میلیون قطعه ذکر کرد تا بسیاری را شگفت‌زده کند.

خوب که به آمار مشاورِ معاون رئیس جمهور دقیق می‌شویم، درخواهیم یافت که این آمار عجیب و به باور منتقدان، اغراق شده، ریشه در آماری دارد که چند سال پیش شهرداری تهران ارائه کرده و بر پایه سرشماری محدودی که انجام شده بود، شمار موش‌ها را سه برابر مردم تهران برآورد کرده بودند.

بنابراین، می‌توان به سادگی ‌جمعیت ده میلیونی تهران را ضربدر سه کرد و تخمین زد که آمار موش‌های ساکن در پایتخت، نزدیک سی میلیون باشد.

از آمار دکتر کهرم عجیب‌تر، آماری است که چندی پیش دبیر علمی کنفرانس ملی مدیریت بحران اعلام کرد‌. پرویز پیران در این باره گفت: در سال‌های گذشته، بیش از ۲۰ میلیون موش از هفت نوع و‌ نژاد در تهران زندگی می‌کردند که هم‌اکنون ‌تصاعدی این تعداد به ۶۰ میلیون موش رسیده است.

البته مسئولان شهرداری این آمار را اغراق شده می‌دانند و بر این باور‌ند که تهران یا بین دو تا سه میلیون موش دارد و یا حدود پنج تا هفت میلیون؛ آماری که هیچ کدام توسط نهاد متولی مقابله با این پدیده نامطلوب همراه با زندگی امروز شهرنشینی تهیه و اعلام نشده و چه بسا مورد تأیید ایشان نباشد.

وعده شش ماهه مسئول جدید برای رفع معضل موش های میلیونی

آنچه از آمار ارائه شده درباره موش‌های پایتخت می‌توان دریافت، میلیونی بودن شمار این جوندگان است که کار مقابله با آن‌ها را دشوار می‌کند؛ هرچند رضا قدیمی معتقد است که تعدادشان کنترل شده است و فعالیت‌های آتی شهرداری برای رفع مشکل صورت می‌گیرد، نه مهار جمعیت موش‌ها.

«لانه موش‌های شهر را تخریب می‌کنیم و ظرف شش ماه مشکل موش در تهران حل خواهد شد و مردم به خوبی این موضوع را حس می‌کنند»؛ این وعده را مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهرداری تهران می‌دهد که نهاد زیر مجموعه‌اش به تازگی با تصمیم شورای شهر تهران، مسئول مبارزه با موش‌ها شده است.

قدیمی در ادامه با ضرورت به‌کارگیری روش‌های علمی در این مسیر، به همکاری با دانشگاه‌های معتبر کشور و حتی خارج از کشور اشاره کرده و روش کار را این گونه شرح می‌دهد: باید پناهگاه‌های موش‌ها گرفته شود؛ زمانی که پناهگاهی آن‌ها را تخریب کنیم، ‌مقطعی تهاجم آن‌ها بیشتر می‌شود، ولی پس از آنکه به روی زمین آمدند، با روش‌های شیمیایی و فیزیکی آن‌ها را از بین می‌بریم؛ افزون بر این تله‌های چسبی را در اختیار شهروندان می‌گذاریم تا در بحث مبارزه با این جانور‌ مضر به شهرداری کمک کنند.

وی می‌افزاید: 30 درصد مبارزه با این جانداران فیزیکی است و ۷۰ درصد بقیه موضوع غذا و آب است که باید از دسترس آنها خارج شود؛ برای نمونه، فست فود‌ها از جمله مراکزی هستند که موش‌ها تغذیه خود را در این اماکن انجام می‌دهند؛ برای این کار از روش‌های تلفیقی اصلاح گذرگاه‌ها، ارتقای آموزش شهروندی، برخوردهای فیزیکی و شیمیایی در سطح شهر تهران استفاده می‌کنیم و مهم‌ترین این کارها، بحث آموزش شهروندان است.

مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهرداری تهران در ادامه با اشاره به زاد و ولد این جانوران در روزهای پایانی سال اشاره کرده و می‌گوید: ۶۰۰ تن برای مبارزه با این جانداران به صورت اکیپ‌های ویژه فعال خواهند بود و علاوه بر آن، برنامه ویژه‌ای به این منظور تدارک دیده‌ایم که در یک ماه آینده آغاز خواهیم کرد؛ امیدواریم در آغاز سال جدید وضعیت بهتری ایجا‌د شود.

چون مقابله با موش کار ستادی نبود، این تصمیم گرفته شده است

رحمت‌الله حافظی، نماینده مردم تهران در شورای شهر که پیشتر نسبت به هزینه‌های صورت گرفته در شهرداری برای مقابله با موش‌ها و بازده اندک این اقدامات انتقادات شدیدی کرده و هزینه کشتن هر موش در روش به کار گرفته شده را ۱۲۰ هزار تومان اعلام کرده بود، در این باره به «تابناک» می‌گوید: برای نابودی موش‌ها دیگر روش‌های سنتی پاسخگو نیست و باید روش‌های جدیدی ‌به کار گرفت؛ بنابراین و با توجه به ماهیت ستاد محیط زیست شهرداری که «ستادی» است، کار مقابله با این جانوران به ساماندهی مشاغل سپرده شد که «عملیاتی» است و می‌تواند در حل مشکل راهگشا باشد.

رئیس کمیسیون محیط زیست شورای اسلامی شهر تهران درباره آمار موش‌های ساکن پایتخت گفت: آمارهایی که ارائه می‌شوند، هیچ کدام قابل اتکا نیستند و آمار رسمی در این باره نداریم. تنها نمونه‌گیری در برخی نقاط شهر شده و بنا بر آن، ‌می‌توان بر‌آوردی کرد که ‌شمار موش‌های تهران را می‌توان چند میلیون دانست که تاکنون هزینه‌ها‌ برای از بین بردن آن‌ها بی‌فایده بوده است.

وی می‌افزاید: آنچه امروز ما در فرآیند نابودی حیوانات موذی از جمله موش‌ها با آن روبه‌رو هستیم، همکاری نکردن مردم است، چراکه سم‌گذاری و تله‌گذاری با هزینه بسیار صورت می‌گیرد؛ اما شهروندان بدون توجه به این موارد، با ریختن مواد غذایی همچون کاهو و سبزیجات و میوه‌جات اثر این سم را از بین می‌برند.

بدین ترتیب درخواهیم یافت، ‌آنچه در مقابله با آمار روز‌افزون و نگران کننده موش‌ها مهم‌تر از هر چیزی است، نه جمعیت و آمار دقیق این جانوران، که لزوم مقابله کامل با آن‌ها از طرف مسئولان و یاری شهروندان با ایشان است؛ اتفاقی که بخشی از آن با قدرت آغاز شده و مدیر مربوطه با شهامت، وعده شش ماهه برای آن تعیین می‌کند؛ اما بخش دوم آن معلوم نیست چه هنگامی محقق خواهد شد؛ بخشی که اگر دیگر نهاد‌ها و رسانه ملی نقش خود را به خوبی ایفا کنند، چه بسا همراهی شهروندان را به همراه داشته و اثرگذاری کار را تشدید کند.