از این سخنان بوی امیدواری به مشام می‌رسد؛

زنگنه راهی رفت که بسیاری از گام گذاشتن در آن ترس دارند

بر پایه برآورد‌ها، به ازای هر مسافر که به مسافران متروی تهران افزوده شود، مقداری در سوخت صرفه‌جویی می‌شود و بنا بر قراری که با شهرداری گذاشتیم، پول حاصل از این صرفه‌جویی برای خرید واگن‌های مترو به شهرداری پرداخت می‌شود؛ یعنی اگر به ازای هر مسافر نیم لیتر صرفه‌جویی در بنزین داشته باشیم، در سال رقمی حدود چند صد میلیون لیتر می‌شود و...

کد خبر: ۳۸۲۶۲۸

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۰۲:۴۸

اینکه مدیری به محصول یک مجموعه دیگر ‌انتقاد کند، شاید گاهی شجاعانه به نظر برسد، ولی قطعا منصفانه نیست؛ اما اگر آن مدیر ابتدا ضعف محصول تولید شده در زیرمجموعه خود را گفته باشد، ماجرا فرق خواهد کرد.

به گزارش «تابناک»، وزیر نفت که روز گذشته در چهل‌و‌هشتمین نشست علنی شورای اسلامی شهر تهران حضور یافته بود، درباره آلودگی هوای تهران و راهکارهای مقابله با آن سخنانی گفت که در نوع خود مثال‌زدنی خواهند بود.

بیژن نامدار زنگنه‌ با اشاره به اینکه ‌ادامه آلودگی هوای شهرهای بزرگ‌ به ویژه تهران پذیرفته نیست و باید رفع شود، از اجرای طرحی به این منظور در وزارت نفت خبر داد و گفت: یک بحث درباره رفع آلودگی هوا، حمل‌ونقل و اصلاح ناوگان حمل‌ونقل عمومی است و بحث دیگر در حوزه سوخت است. یکی از زمینه‌های آلودگی، کیفیت سوخت است و البته تنها کیفیت سوخت مطرح نیست، بلکه کیفیت خودروهای تولیدی نیز مناسب نیست و منجر به آلودگی می‌شود.

وی که پیشتر بار‌ها در پاسخ به خبرنگارانی که درباره بهره‌گیری از بنزین تولید شده در پتروشیمی‌ها با صراحت این موضوع را تأیید کرده و آن را ناشی از نیاز کشور به این سوخت پر مصرف خوانده بود، افزود: بنا به گزارش شرکت پالایشگاه و پخش، این بنزین قطعا آلاینده و بیرون از استاندارد است و در دولت نیز توافق شده، در سال ۹۳ هیچ بنزین دریافتی از پتروشیمی نداشته باشیم و بنزین مورد نیاز را از جاهای دیگر مانند واردات تأمین کنیم، مگر اینکه شرایط خیلی حاد باشد. البته در تهران و کرج بنزین پاک و نفت‌وگاز بدون گوگرد توزیع می‌کنیم.

وزیر نفت در ادامه با اشاره به نشست خود با قالیباف، شهردار تهران و تبادل‌نظر با وی درباره طرح‌های پیشنهادی کاهش آلودگی هوای شهر تهران، به نوعی عزم جدی خود برای کمک به حل این موضوع را نشان داد و در ادامه با درخواست از اعضای شورای شهر تهران برای یاری‌رسانی در این زمینه، پیشنهاد‌هایی داد که ‌اگر قرار بود از ‌ مجاری قانونی ارائه و پیگیری شود، سال‌ها به طول می‌انجامید.

اظهارات و پیشنهاد‌های زنگنه که نتیجه رایزنی او و مجموعه تحت امرش با دیگر دولتمردان، شهردار تهران ـ که چندی پیش برای بر عهده گرفتن مسئولیت کنترل آلودگی هوای تهران اعلام آمادگی کرده بود‌ ـ اعضای شورای شهر پایتخت و احتمالا صاحب‌نظران و کار‌شناسان متعددی، در سه محور سوخت، حمل‌ونقل، و ناوگان حمل‌ونقل عمومی بود، بدین شرح است:

سوخت

در سال ۹۳ هیچ بنزین دریافتی از پتروشیمی نخواهیم داشت و بنزین مورد نیاز را از جاهای دیگر مانند واردات تأمین می‌کنیم.

در سال آینده در تهران دیگر چیزی به نام اکتان 7 توزیع نخواهد شد.

بنزینی که در حال حاضر در شهر تهران ارائه می‌شود، یورو4 است و به استثنای یک مورد کوچک در ترکیبات آن؛ اما نفت‌وگاز ارائه شده دقیقا بنا بر‌  استانداردهای موجود است.

حمل‌ونقل

از دولت درخواست کردیم که خودروهای گازوئیلی، به ویژه برای تهران ارائه شود.

باید از تردد خودروهای سبک در سطح شهر تهران کاسته شود و حمل‌ونقل عمومی در این شهر توسعه پیدا کند.

باید سبد سوخت کنونی خودروها در شهر تهران را تغییر دهیم و CNG و LPG برای خودروها ارائه شود؛ اما پیش از این، نیازمند ساخت جایگاه‌های ارائه این دو سوخت در تهران هستیم که باید در این زمینه شهرداری تهران کمک کند.

هم‌اکنون جایگاه‌های عرضه بنزین نیز در شهر تهران مناسب نیستند و استانداردهای لازم را ندارند؛ باید تعداد جایگاه‌های عرضه بنزین در شهر تهران افزایش پیدا کند، ولی با توجه به اینکه در بعضی از مناطق قیمت زمین بسیار زیاد است و برای جایگاه داران به صرفه نیست، باید از جایگاه‌های تک تلمبه‌ای به عنوان راهکار این موضوع استفاده کنیم.

وانت‌های نیسان که هر کدام منبع آلایندگی هستند، حداقل از تهران بیرون بروند و وانت‌های جدید وارد شود. ما نیز کمک می‌کنیم‌ با این طرح هم آلایندگی را کم ‌کنیم و هم مصرف انرژی کاهش پیدا کند تا هم منابع کشور هدر نرود و هم با آلایندگی خود را نابود نکنیم.

حمل‌ونقل عمومی

مدیریت شهری هر تعدادی که امکان تأمین و خرید ماشین یا واگن‌های مترو را دارد، ظرفیت حمل و نقل خود را بالا ببرد و ما با یک قرارداد متقابل این هزینه را از طرف وزارت نفت تأمین و بازپرداخت می‌کنیم.

به ازای هر مسافر که به مسافران متروی تهران افزوده شود، بنا بر برآوردها مقداری در سوخت صرفه‌جویی می‌شود و بر پایه قراری که با شهرداری گذاشتیم، پول حاصل از این صرفه‌جویی برای خرید واگن‌های مترو به شهرداری پرداخت می‌شود.

در لایحه بودجه سال آتی، دولت در این زمینه به مجلس طرحی را ارائه کرد که خوشبختانه مجلس نیز علاوه بر پذیرش آن، کمک‌های دیگری به آن افزود. در حال حاضر یک امکان بزرگ برای توسعه و نوسازی حمل‌ونقل عمومی کشور در سال 1393 به وجود آمده، به گونه‌ای که می‌توانیم تمام تاکسی‌های شهر تهران را تعویض و نوسازی کنیم.

با توسعه ناوگان مترو، می‌توانیم در زمینه مصرف سوخت صرفه‌جویی کرده و درآمد آن را برای توسعه و نوسازی به‌ کار گیریم.

باید ورود موتورسیکلت‌های برقی و اتوبوس‌های هیبریدی را پیگیری کنیم، زیرا ‌موتورسیکلت‌ها، امروز از مهمترین آلاینده‌سازهای شهر تهران هستند.

آمادگی لازم را برای بازپرداخت بدهی‌ها در خصوص توسعه ناوگان مترو داریم.

در مرحله نخست، باید وانت‌های قدیمی حداقل از شهر تهران خارج شوند و وانت‌های جدید با استانداردهای لازم جایگزین آنها شوند تا ‌هم در مصرف بنزین صرفه‌جویی کنیم و هم در خصوص کاهش آلودگی هوا اقدامات مؤثری را انجام داده باشیم.

البته نه اینکه ایرادی متوجه سخنان وزیر کارکشته نفت نباشد که هست؛ آنجایی که تأکیدی دوچندان بر حل معضل آلودگی کلانشهر فوق پر جمعیت تهران و پیرو آن، کرج بزرگ دارد و اشاره‌ای به مشکلات دامنگیر امثال اصفهان، مشهد و چند کلانشهر دیگر کشور ندارد که چه بسا با صداقتی که از زنگنه دیده‌ایم، آن هم دلیلی نداشته باشد، جز اینکه وزیر از محدودیت‌ها آگاه است و برای برنامه خود اولویت‌بندی قائل شده و اولویت‌های بعدی را صرفا بر زبان نیاورده است.

جدای این ایراد، بقیه ماجرا سراسر حسن است و آکنده از امیدواری؛ امیدواری به این جهت که وزیر نفت در کنار امورات سختی که عهده‌دار است و باید لحظه‌ای از آن‌ها غافل نشود، دیگر امور حیاتی را نیز از یاد نبرده و حتی به قدر لحظه‌ای به عملکرد گذشتگان خود ایراد نگرفته است، چه بسا به این دلیل که بهتر از هر کسی می‌داند گرویدن مسئولان سابق به استفاده از بنزین تولید شده در پتروشیمی‌ها، تنها راه ممکن و یا بهترین راه ممکن در میان‌ راه‌های مطرح بوده است.

زنگنه گام‌ در راهی نهاده که بسیاری از رفتن در آن می‌‌ترسند؛ قبول مسئولیتی علاوه بر آنچه مسئولیت ذاتی سمت اوست؛ یعنی می‌توانست به مانند بسیاری از افرادی که همه می‌شناسیم، کنار ایستاده و منتظر بایستد سازمان استاندارد یا محیط زیست و یا حتی مجلس برای سوق دادن وزارت تحت امر وی به کوچک‌ترین هدف از اهداف نامبرده، سال‌ها تلاش کرده و مصوبه، قانون، ریش‌سفیدی و... را به کار گیرد، ولی ترجیح داد به معنای واقعی کلمه مسئولانه کار کند.

اینجاست که می‌توان به روزهای روشن در آینده امیدوار بود و به بهانه این امیدواری‌، از دیگر مسئولان خواست‌ با همه قوا به میدان آمده و کاری کنند که عزم جزم شده مسئولان ‌‌برای شکستن شاخ غول آلودگی هوا به ثمر بنشیند.