حدیث مکرر داوطلبانی که امید می‌بندند، آزمون می‌دهند و بلاتکلیف می‌شوند؛

چرا آزمون‌های استخدامی در نیمه راه معلق شده و سرگردانی می‌آفرینند؟

در سال‌های اخیر، تعویق اعلام نتایج آزمون‌های استخدامی نهاد‌ها و ارگان‌ها‌ به قدری اتفاق افتاده که به نوعی تبدیل به بدعت شده است؛ گویی برخی به آزمون استخدامی به چشم رفع مسئولیت، ژست مدیریتی و یا حتی تبلیغات می‌نگرند، چراکه اگر غیر از این بود، اعلام نشدن نتایج آزمون‌های متعدد در نقاط گوناگون کشور، نمی‌توانست‌ توجیهی داشته باشد.

کد خبر: ۳۸۱۸۲۳

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۶

در روزگاری که دور‌ترین نقاط کشور به یاری اینترنت به یکدیگر پیوند خورده و پایگاه‌های اطلاع‌رسانی قدرت یافته‌اند، دیگر کمتر کسی به یاد می‌آورد، زمانی نه چندان دور را که فروش کپی بریده‌های روزنامه که آگهی‌های استخدامی در آن درج شده بود، برای خود شغلی به حساب می‌آمد. حالا استخدام‌ها سال به سال، سراسری و کلان‌تر شده و به دنبال آن، معضلات بزرگ‌تری پیرامون آن شکل گرفته که کسی به فکر چاره آن نیست.

به گزارش «تابناک»، در سال‌های اخیر، تعویق اعلام نتایج آزمون‌های استخدامی نهاد‌ها و ارگان‌ها‌ به قدری اتفاق افتاده که به نوعی تبدیل به بدعت شده است؛ گویی برخی به آزمون استخدامی به چشم رفع مسئولیت، ژست مدیریتی و یا حتی تبلیغات می‌نگرند، چراکه اگر غیر از این بود، اعلام نشدن نتایج آزمون‌های متعدد در نقاط گوناگون کشور، نمی‌توانست‌ توجیهی داشته باشد.

یک روز خبر می‌رسد که اعلام نتایج آزمون استخدامی فلان شرکت، یک سال است ‌طول کشیده‌ و روز دیگر می‌شنویم‌ بهمان نهاد، بار دیگر اعلام نتایج را به تعویق انداخته ‌و چرخه معیوب ‌همین شکل اینقدر تکرار می‌شود‌ که سرانجام به اینجا برسیم که ببینیم چند ده هزار ‌جویای کاری داریم که علاوه بر رنج بیکاری‌، بلاتکلیف‌اند.

یکی از مخاطبان «تابناک» در رشت که داوطلب استخدام در بانک کشاورزی بوده و در آزمون این بانک حضور یافته، در این باره می‌گوید: ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ در آزمونی که بین چند هزار داوطلب استخدام در بانک کشاورزی برگزار شد، شرکت کردم. پس از تقریبا پنج ماه، نتایج اولیه آزمون اعلام شد و بنده هم جزو دو هزار نفر پذیرفته شده مرحله نخست بودم، ولی پس از نه ماه، هنوز کاری انجام نگرفته و روند استخدام قطع شده و پاسخ خاصی به ما نمی‌دهند.

مخاطب دیگری که در بلاتکلیفی عذاب‌آور مشابهی است، می‌گوید: بنده داوطلب آزمون استخدامی شرکت نفت هستم که پس از انجام مصاحبه در مهرماه، چشم‌انتظار اعلام نتایج ‌مانده‌ام. تا کنون سه بار اعلام نتایج نهایی آزمون به تعویق افتاده است؛ یک بار اواخر آذر، بار دیگر اواخر دی و سرانجام نیمه اول بهمن ماه، موعد اعلام نتیجه این آزمون اعلام شد؛ اما شگفت آن که اسفندماه رسیده، ولی سامانه آزمون همچنان موعد اعلام نتایج را نیمه  نخست بهمن درج کرده تا چهار هزار نفری که در بلاتکلیفی مانده‌اند (و بیش از هزار تن از ایشان مربوط به استان خوزستان هستند)، ناامیدانه حتی ندانند که آیا همه چیز لغو شده یا خیر؟

یکی دیگر از مخاطبان از زنجان مشکل خود را برای «تابناک» اینچنین شرح می‌دهد: من یکی از سی هزار نفری هستم که در تیرماه امسال در آزمون استخدامی اداره راه و شهرسازی در ۲۵ استان شرکت کرده‌ام و پس از امتحان کتبی و ‌مصاحبه علمی و عملی، نفر بر‌تر پذیرفته شدم، ولی در حالی که باید به گزینش معرفی شده و ادامه روند استخدامی‌ام صورت گیرد، روند استخدامی متوقف شده است!

مشکل اینجاست که در آغاز کار دولت جدید، بخشنامه‌ای صادر شد که بررسی و ادامه فرایند جذب کلیه پذیرفته‌شدگان آزمون‌های استخدامی را تعلیق کرد، در حالی که آن مصوبه برای طرح‌های مهر‌آفرین بود و آزمونی که من در آن شرکت کرده‌ و پذیرفته شده‌ام، در این طرح قرار نمی‌گیرد، زیرا بنا بر مفاد قانون برنامه پنجم توسعه، قانون مدیریت خدمات کشوری و دستورالعمل مرتبط از محل مجوز شماره ۴۵۵۰/۱۱۰/دم مورخ ۲۱ /۱۲/ ۱۳۹۰ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور صورت گرفته است.

جالب‌تر اینکه این آزمون دارای هر سه شرط «پایدار بودن بودجه»، رعایت ضوابط قانونی و برگزاری آزمون» و «انتشار اطلاعیه به صورت عموم» بوده و بنابراین، اصولی و درست انجام شده و توقف آن به نوعی تخلف است، ولی کسی پاسخگوی ما نیست.

اگر به این موارد، بلاتکلیفی هزاران نفر دیگری که در آزمون‌های خرد و کلان دیگر حضور یافته و بعضا دست از نتیجه‌گیری شسته‌اند، بیفزاییم، درخواهیم یافت که چگونه می‌توان به سیل متقاضیان کاری که واجد شرایط استخدام در نهادی هستند، امید داد، ایشان را به آزمون فراخواند و احتمالا امید بسیاری‌شان به خروج از بحران بیکاری را تقویت کرد و در پایان میان زمین و آسمان معلقشان کرد و هیچ به روی خود نیاورد!

شگفت اینکه هیچ نهاد و ناظری پیگیر چرایی شیوع این پدیده شوم نیست تا از یک سو شائبه صوری بودن این آزمون‌ها تقویت شود و از سوی دیگر، بساط بی‌اعتمادی به آزمون و کلی‌تر، عملکرد مسئولان و نهادهایی که این آزمون‌ها را برگزار می‌کنند، روز به روز گسترده‌تر شده و امید به ورود مسئولانه ناظران به ماجرا را به مانند شنیدن پاسخ برخی آزمون‌های برگزار شده، کمرنگ و کمرنگ و کمرنگ‌تر کند.