لطفا به ولاسکو «شهروندی افتخاری» بدهید

بعد از سی سال بی مهری مسئولان والیبال کشورش، خولیو که ترک دیار کرده بود ، نمی توانست دست رد به سینه مردمش بزند پس از فدراسیون و مردم ایران عذر خواست و قصد رفتن کرد.

کد خبر: ۳۷۷۵۷۲

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۲:۴۵

خولیو ولاسکو چند روز دیگر به ایران می آید تا روبروی دوربین های ایرانی بایستد و از مردم ایران عذر بخواهد و خداحافظی کند و چه خوب است اگر شما آقای رییس جمهور از طرف مردم عزیز ایران ، او را یک ایرانی بنماید و شهروندی افتخاری را هدیه اش کنید.

سایت «خبر آنلاین » در ادامه یادداشتی که به قلم « فرهاد عشوندی » منتشر کرده آورده است: عذرخواهی برای اینکه به پاس میهن دوستی اش نتوانسته برای اولین بار در زندگی حرفه ای اش قراردادی را تمام کند و آن را نیمه کاره رها می کند چون رئیس جمهور ، کریستینا کرچنر از سوی مردمش شخصا او را به کشور دعوت کرده است.

او اگر چه کارش را نیمه تمام گذاشت اما رویایی را برای ما ایرانیان رنگ حقیقت بخشید که پیشتر باورش نداشتیم.

والیبال ایران با او بال گشود و به جمع قدرت های جهانی پیوست.

مردی که روز ورود به ایران که درست همزمان با روز ورود سرمربی تیم ملی فوتبال یعنی کارلوس کروش بود ، با بلیت کلاس اکونومی به تهران آمد و خیلی خاکی توانست خود را در دل همه ورزش دوستان ایرانی جا کند ، حالا در روز رفتن می تواند سینه سپر کند و فارغ از همه نتایجی که بدست آورده بگوید به کمک همکارانش در تیم های مختلف لیگی ، 20 جوان با کلاس والیبال جهانی را به ورزش ایران هدیه کرده است.

رسم بردن بزرگان را به والیبال مان آموخته و پولی که گرفته را نه فقط شاگردانش که همه ما ایرانی ها باور داریم ، حلال بدست آورده و نوش جانش است.

او این بار برای خداحافظی می آید تا اگر برای استقبالش گاو و گوسفندی به پایش قربانی نکردیم ، اقلا برای او در روز بدرقه ، خوش بدرقه باشیم.

او می آید که طلب بخشش کند برای رفیق نیمه راه بودن و چه خوب است که ما به رسم ادب ، دستش را گرم بفشاریم و به پاس سه سال تلاش صادقانه در راه اعتلای ورزش کشور عزیزمان ، قدردانش باشیم.

او که این قدر در قلب مان جا باز کرده تا همه برای رفتنش غمی در دل احساس کنند ، خود را یکی از ما می داند و می خواهد مشاور والیبال مان باقی بماند .

چه خوب که او را یکی از خود بدانیم و برای این همه تلاش ، انگ «اجنبی » را از پیشانیش برداریم. ایرانی اش بخوانیم .

او که نشان داد مستشاری همه اش به جیب زدن پول و رفتن نیست. اینکه می توان پدر بود و پدرانه به پای فرزندان سوخت و زیر پرچم جنگید.

پس برای او و برای همه آن حس خوب بردها ، شادی ها و« مچکریم» ها ، چه خوب است اگر شما رئیس جمهور مردم عزیز ایران ، او را یک ایرانی بنماید و شهروندی افتخاری را هدیه اش کنید ...