جزئیات تازه‏ای‏ از به رسمیت شناختن اسرائیل در میدان ورزش؛

به شعور ملت ایران توهین نکنید

باید پرسید به چه دلیل ناظر ایرانی که از سوی فدراسیون جهانی انتخاب شده و همواره در سالن مسابقات حضور داشته، گزارش این اتفاقات را پس از باگشت به ایران به فدراسیون جودو و سازمان تربیت‏بدنی نداده است و چرا این داور خود در این مدت گزارشی از قضاوتش برای فدراسیون و کمیته ملی المپیک ارائه نکرده و در صورت ارائه گزارشات مربوطه، چگونه گزارشی ارائه شده که تعداد قضاوت‏ها و ملیت ورزشکاران که بر روی سایت رسمی بازیهای المپیک پکن به سادگی قابل دسترسی است، در آن ذکر نشده است؟!

کد خبر: ۳۴۱۹۵

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۸۷ - ۲۲:۲۱

قضاوت داور ایرانی برای نماینده رژیم غاصب اسرائیل در المپیک پکن در حالی باانتشار فیلم مربوط به آن پس از ماه‏ها مسکوت ماندن افشاء شد که برخی اشخاصی حقیقی و حقوقی تمایلی به علنی شدن این حقیقت نداشتند و همین مسئله نیز سوءظن را نسبت به این جریان بیش از پیش کرد تا پس از بررسی‏های تکمیلی جزئیات تازه‏ای‏ از این اتفاق مشخص شود و دیوار حاشای برخی اشخاص کوتاه‏تر از حد تصور شود.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، المپیک نه تنها بزرگ‏ترین عرصه جهان برای سنجش سطح ورزش و کیفیت مدال‏آوری کشورها است، بلکه یکی از بزرگ‏ترین فرصت‏ها برای نمایش ارزش‏ها، فرهنگ و تفکرات ملل محسوب می‏شود. فضایی که نه تنها منجر به درخشش کاروان نسبتاً وسیع ایران نشد و تا روزهای پایانی مردم کشورمان را در حسرت فرو برد، بلکه میدانی برای زیرپا گذاشتن ارزش‏های انقلاب همزمان با پایان سومین دهه انقلاب بود.

در روزهايي كه مسئولان ورزش كشور در پی کاهش عوارض نتايج ضعيف كاروان ورزشي ايران در المپيك بودند تا ارکان اصلی این دستگاه دستخوش تغییر و تحولات نشود، خبر اهداي مدال به ورزشكاران رژيم صهيونيستي در جريان رقابت‌هاي پارالمپيك توسط مسعود اشرفي دبيركل كميته ملي پارالمپيك موجي از انتقاد را در رسانه‌ها آغاز کرد که به جامعه جانبازان کشور تسری یافت و حتي مجلس شوراي اسلامي نیز در آستانه ورود قرار گرفت اما سكوت فدراسيون جانبازان و معلولان، كميته ملي المپيك و حتي سازمان تربيت بدني پایدار ماند تا در آستانه تحصن جمعي از ايثارگران مسعود اشرفي از سمتش استعفا دهد كه البته این آشوب در افکار عمومی و تحیر همگان از این اتفاق نبود، شاید شرایط به گونه‏ای دیگر رقم می‏خورد و کار به امضاء حکم استعفاء که باید جایش را به عزل می‏داد، نمی رسید.

در این میان، چنین پرسشی که مطرح شد: "چه کسی از این موضوع پرده برداشت؟!" کاملاً واضح بود که یک رسانه می‏تواند در این زمینه نقش‏آفرین باشد و با خرید عکس‏ها از عکاسی که در پارالمپیک و المپیک حضور داشته، به این افشاگری دست بزند و یک موج خبری ایجاد کند و شاید اگر این عکاس از دفتر برخی اشخاص سردرمی‏آورد و یا پیشنهادی اغواکننده را دریافت می‏کرد، این عکس‏ها هیچ‏گاه به دفتر هیچ نشریه‏ای ارسال نمی‏شد و هیچ‏گاه این اقدام جناب دبیرکل لو نمی‏رفت!

در حالی که تصور می‏شد ماجرا به نقطه پایانی‏اش رسیده اما گذر زمان کوتاهی نشان داد هنوز باید منتظر اتفاقات تازه‏ای بود، چرا که این تنها عکس‏هایی نبود که در آن می‏شد ایرانی‏ها و اسرائیلی‏ها را با پس زمینه هفت حلقه المپیک دید. آن عکاس که صحنه‏های دیگری را نیز در المپیک شکار کرده بود و می‏دانست این تصاویر چه قدرتی می‏تواند داشته باشد، این بار مسیرش را به سمت دفتر شخصی دیگر کج کرد و آنها را با مبلغی اندک به صورت انحصاری فروخت تا این بار همه چیز به خیر و خوشی تمام شود اما انتشار فیلم این بازیها بر روی یکی از سایت‏ها باعث شد، تمامی هزینه‏ها بی‏حاصل بماند و این پشت پرده المپیک پکن علنی شود.

محمدرضا مينوكده رئيس كميته داوران فدراسيون جودو ايران و داور درجه A جهانى به عنوان نماینده داوری جودو کشورمان با تایید مسئولین مربوط راهی بازیهای المپیک پکن شد، در حالی که سیاست ورزش ایران برابر اسرائیل برای یک ورزشکار باشگاهی نیز مشخص است، در بزرگ‏ ترین عرصه ورزش و در حالی که مسئولین ورزش ایران و همچنین نمایندگان سازمان تربیت‏بدنی و فدراسیون جودو در طول بازیهای المپیک در پکن حضور داشتند، در رفرشارژ وزن 60 کیلوگرم، قضاوت مبارزه جودوکای اسرائیلی با روسلان کیشها کف روس را برعهده گرفت که نماینده این رژیم اشغالگر در وقت اضافه با امتیاز کوکا و با رای داور ایران برنده شد.

فیلم  13 دقیقه و 13 ثانیه‏‏ای این دیدار نشان داد، چگونه داوری که می‏توانست از زیر بار قضاوت با هزار و یک راه شانه خالی کند، چگونه در عرصه‏ای که قهرمانان ایران و شانس‏های مدال‎آوری از مبارزه برابر صهیونیست‏ها انصارف داده‏اند، به قضاوت پرداخت و بدین سبب هیچ راه گریزی برای رد زر پا گذاشتن ارزش‏های انقلاب نبود.

همزمان با انتشار این خبر که شاید اگر رسانه‏ها به افشاگری در خصوص آن نمی‏پرداختند، هیچ گاه سرباز نمی‏کرد، داور ایرانی مدعی شد پنبه در گوش در زمین مسابقه رفته و قضاوت می‏کند که البته این توجیهات نامعقول کارآیی نداشت و او برکنار شد. در ادامه مسئولان سازمان تربیت‏بدنی و فدراسیون جودو عنوان کردند، در سالن مسابقات نبوده‏اند و اصولاً قضاوت داوران ایران را تماشا نمی‏کردند و متمرکز بر عملکرد جودوکاها بوده‏اند وحتی یکی از مسئولین عنوان کرد ایمان دارد این داور در جریان ملیت جودوکای اسرائیلی نبوده اما انتشار جزئیات تازه‏ای‏ از به رسمیت شناختن اسرائیل در میدان ورزش، اظهارات مسئولین امر را با چندین پرسش اساسی همراه ساخت.

متاسفانه حتی پس از انتشار خبر تابناک یا این موضوع به طور کامل بررسی نشد و یا توسط نهادهای مسئول به اطلاع عموم نرسید چرا که مشخص می ساخت، چه انگیزه‏ای در پس تلاش برخی اشخاص و جریان‏ها برای جلوگیری از انتشار خبر قضاوت داور ایرانی جودو بوده است.

آنچه مشخصاً تاکنون منتشر شد، فیلم یکی از قضاوت‏های محمدرضا مینوکده داور بین‏المللی جودو بود که مربوط به دومین قضاوت این داور برای نماینده این رژیم غاصب می‏شد. در واقع مینوکده دوبار به فاصله زمانی کمتر از 30 دقیقه برای این اسرائیلی در مرحله رپشارژ به قضاوت پرداخته اما متوجه این موضوع نشده که برای چه کسی با چه ملیتی به قضاوت می‏پردازد که در این صورت باید پرسید آیا او واقعاً جدال این دو جودکار را مشاهده می‏کرده است و یا چشمانش را در زمین مسابقه بسته بوده است؟!

آیا آرم و پرچم اسرائیل بر روی لباس این جودوکا و همچنین ISR، که به دلیل حساسیت‏های موجود نسبت به اسرائیل بر همگان مشخص شده مخفف نام اسرئیل است، برای او قابل مشاهده نبوده است که ایمان بیاوریم او نمی‏دانسته برای چه کسی قضاوت می‏کند؟!  آیا او در دیدار اول که به عنوان داور کنار برای یاکوتیل گال به قضاوت پرداخت، نتواسنت نهایتاً دریابد چه کسی را به عنوان برنده معرفی می‏کنند که در مبارزه بعدی این جودوکای صهیونیست نقش داور وسط را برعده گرفت؟!

اما آنچه موضوع را حساس‏تر می‏کند، برگزاری مسابقه جودوکای ایران در حد فاصل دو قضاوت این داور برای جودوکای صهیونیست بوده است.

به عبارت ساده‏تر در حالی این داور هنجارشکن راس ساعت 14:24 روز 9 آگوست 2008 برای یاکوتیل گال اسرائیلی تحت عنوان JODGE (داور کنار)  پرداخت که راس ساعت 14:30 همان روز، مسعود حاجی‏آخوندزاده راس ساعت 14:30 دقیقه در تاتامی دیگر با حریف آرژانتینی به مبارزه می‏پردازد و در حالی که مبارزه حاجیخوندزاده در تاتامی جنبی دقایقی است که پایان یافته، این بار راس ساعت 14:48 به عنوان REFEREE(داور وسط) برای همان اسرائیلی دیدار دیگر را قضاوت می‏کند که همین مسئله نشان می‏دهد داور تا چه میزان از اسرائیلی بودن این ورزشکار بی‏اطلاع بوده است!

پرسشی که با مشخص شدن این جزئیات با جدیت باید طرح کرد و خواستار پاسخی‏ قانع‏کننده برای آن بود، این است که چگونه مسئولین امر مدعی هستند، قضاوت داور ایرانی را برای ورزشکار رژیم اسرائیل را مشاهده نکرده‏اند؟ آیا هیچ مسئولی برای مشاهده مسابقه حاجی‏آخوندزاده نیز راهی‏ سالن مسابقات نشده بود و یا به فاصله چند ثانیه مسابقه حاجی‏آخوندزاده وارد سالن مسابقات شده، به محض پایان مسابقه سالن را ترک کرده و در حین این دیدار نیز تمام حواسشان به مبارزه آخوندزاده بوده و حتی یک نگاهی به تاتامی کناری نکرده بودند که قضاوت داوری ایرانی را مشاهده کنند و آیا هیچ مسئولی نیز برای این امر راهی این رقابت‏ها نشده بود و در قبل از دیدار حاجی‏آخوندزاده در سالن مسابقات حضور نداشت؟!

در صورتی که بپذیریم هیچ مسئولی در زمان برگزاری دیدار حاجی‏آخوندزاده در سالن مسابقه نبوده است، آیا حاجی‏آخوندزاده از دقایقی پیش از مسابقه به همراه مربی و سرپرست برای چک کردن لباس و کمربند در سالن حضور پیدا نکرد و این روال که برای تمامی جودوکاها پیگیری می‏شود، برای جودکای 60 کیلوگرم ایران، انجام نشده است؟ قطعاً نمی تواند این روال طی نشده باشد و بر این اساس، عده‏ای با جودوکای ایران به سالن آمده‏اند که شاید آنها نیز چشمانشان بسته بوده و یا متوجه نشدند که کدام ایرانی برای جودوکای اسرائیل به قضاوت می‏پردازد!

در این صورت باید پرسید به چه دلیل ناظر ایرانی که از سوی فدراسیون جهانی انتخاب شده و همواره در سالن مسابقات حضور داشته، گزارش این اتفاقات را پس از باگشت به ایران به فدراسیون جودو و سازمان تربیت‏بدنی نداده است و چرا این داور خود در این مدت گزارشی از قضاوتش برای فدراسیون و کمیته ملی المپیک ارائه نکرده و در صورت ارائه گزارشات مربوطه، چگونه گزارشی ارائه شده که تعداد قضاوت‏ها و ملیت ورزشکاران که بر روی سایت رسمی بازیهای المپیک پکن به سادگی قابل دسترسی است، در آن ذکر نشده است؟!

آیا واقعاً نهادهای مسئول در حوزه ورزش از این موضوع اطلاع نداشته و یا پس از المپیک اطلاع نیافته‏اند که رسانه‏ها می‏بایست به افشای این موضعات بپردازند تا فشار افکار عمومی منجر به برخورد حذفی شود. آیا در صورتی که پاسخ به این پرسش مثبت باشد، نباید به حال سیستم ضعیف بخش‏های نظارتی ورزش در چنین میادین حساسی که امکان وقوع حوادث بدتری نیز وجود دارد، افسوس خورد و یا در صورت رد ضعف بخش‏های نظارتی، خطاب به برخی مسئولین متذکر شد که به شعور ملت ایران توهین نکنند؟!

امیدواریم مردم باور کنند و بپذیرند در زمان قضاوت این داور هیچ مسئول ایرانی در داخل سالن مسابقات نبوده و تنها تماشاچیان اسرائیلی در سالن حضور داشته و به تشویق جودوکای خودشان می‏پرداختند که در تاتامی جنبی‏ای که جودوکای ایران مسابقه می‏داد، با قضاوت داور ایرانی مبارزه می‏کرد!

حقیقتاً آیا بهتر نیست در این مواقع با مردم صادق بود تا اینچنین شرایطی با مشخص شدن جزئیاتی غیرقابل انکار از یک دیدار تلخ دیگر، بوجود نیاید و برخی مسئولین به واسطه عملکردشان زیر سوال نروند؟