الجزایر میان ایران و بحرین میانجی‌گری می‌کند

از زمان آغاز قیام مردم بحرین علیه رژیم آل خلیفه در این کشور، حمایت معنوی ایران از این قیام و ادعاهای مقامات بحرینی علیه ایران، روابط تهران و منامه را تیره کرده است. در این راستا، دولت بحرین از الجزایر درخواست میانجی گری با ایران را کرده و البته، باز هم تهران را از ادعاهای غیرواقعی خود بی نصیب نگذاشته است.

کد خبر: ۳۱۱۲۸۴

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۳۹۲ - ۰۵:۱۴

به گزارش «تابناک»، دولت الجزایر روز گذشته اعلام کرد در پی درخواست دولت منامه، با بر عهده گرفتن وظیفه انتقال پیام های سیاسی و دیپلماتیک میان ایران و بحرین و میانجی گری میان این دو کشور موافقت کرده است. به نوشته خبرگزاری کویت، این خبر در جریان کنفرانس خبری مشترک وزیر خارجه بحرین با همتای الجزایری خود اعلام شده است.

خبرگزاری کویت می نویسد «شیخ خالد بن احمد آل خلیفه»، وزیر خارجه بحرین در این کنفرانس گفته: «دیپلماسی الجزایر بهترین راه برای رساندن این پیام به به ایران است که در صورت عدم مداخله ایران در امور داخلی بحرین، کشور ما خوستار روابطی متوازن با تهران است».

وی ادامه داده: «ما از روابط نزدیک میان الجزیره و تهران آگاهیم. ما می گوییم اگر تلاشی برای متقاعد کردن ایران در این زمینه وجود داشته باشد که بحرین نیات خوبی نسبت به این کشور دارد و کشورهای همسایه در پی برقراری روابط مشخص بدون مداخله در امور داخلی خود هستند، در این صورت ما کاملاً مطمئنیم که دیپلماسی الجزایر بهترین راه برای رساندن این پیام دیپلماتیک خواهد بود».

وزیر خارجه الجزایر نیز ضمن اعلام موافقت کشورش با ایفای نقش مثبت در این زمینه، اظهار داشته الجزایر از میانی گیری و انتقال پیام میان ایران و بحرین و به طور کلی کشورهای عرب و مسلمان استقبال می کند.

اما در تحلیل این امر و اینکه چرا در پی مجموعه ای از ادعاها و موضع گیری ها علیه ایران – که همچنان ادامه دارد – رژیم آل خلیفه در پی یافتن میانجی در مقابل ایران برآمده و اینکه چرا الجزایر را برای این کار انتخاب کرده، باید به موضع الجزایر در قبال بحران سوریه اشاره کرد.

الجزایر، به همراه عراق و لبنان، از جمله کشورهایی است که با مواضع اتحادیه عرب در قبال سوریه مخالف است و بارها به طور مستقیم و غیرمستقیم بر ضرورت حل بحران سوریه بدون مداخله بین المللی و تنها توسط مردم این کشور تأکید کرده است. این موضع الجزایر در جریان کنفرانس اخیر سران کشورهای اسلامی نیز نمود یافت.

بر این اساس، به نظر می رسد دولت بحرین قصد دارد با استفاده از موقعیت و به وسیله ما به ازا سازی خود در مقابل سوریه، این گونه وانمود کند که ناآرامی ها در سرزمینش، به واسطه تحریکات خارجی (از سوی ایران) شکل گرفته و الجزایر همان گونه که با مداخله خارجی در مورد سوریه مخالف است، باید به نحوی نقش خود در قطع مداخله ایران در بحرین را نیز ایفا کند.

با این حال، این قیاس مع الفارق در حالی از سوی دولتمردان آل خلیفه انجام می شود که ایران بارها اعلام کرده هیچ گونه مداخله ای در بحرین نمی کند و این امر از سوی ناظران بین المللی و حتی کشورهای غربی نیز مورد تأیید قرار گرفته است. در صریح ترین بیان، مقام معظم رهبری ضمن تأکید بر عدم مداخله ایران در بحرین، اشاره کردند که اگر چنین مداخله ای صورت گرفته بود، اوضاع در این کشور به شکل دیگری بود.

اما در موضوع سوریه، کشورهای عضو اتحادیه عرب اکنون به طور مستقیم اقدام به ارسال سلاح برای گروه های مخالف دولت می کنند و قدرت گیری گروه های افراطی وابسته به کشورهای عربی در سوریه تا حدی است که حتی نگرانی آمریکا را نیز برانگیخته است.

به هر حال، با توجه به مجموعه این شرایط و به ویژه با عنایت به ادبیات همچنان مدعی و اتهام زننده وزیر خارجه بحرین، میانجی گری الجزایر نه تنها وضعیت روابط این کشور با ایران را تغییر نخواهد داد بلکه از آن مهمتر، با توجه به ماهیت مردمی و غیروابسته قیام بحرین، کمکی به نجات آل خلیفه نیز نخواهد کرد.