کشتار گونه‌های در خطر انقراض ادامه دارد

کد خبر: ۳۰۵۹۰۵

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۴:۵۷

مدیر دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران در فاصله کمتر از 3 هفته از کشتار شوکاهای آبستن در مازندران خبر از کشتار یک بز وحشی آبستن و کل جوان در پارک ملی بمو داد.

به گزارش مهر، کیوان هوشمند با بیان این مطلب افزود: در پی گزارش یکی از باغداران شهرستان زرقان در استان فارس محیط بانان پارک ملی بمو از شکارچیان متخلف لاشه یک راس کل وحشی جوان (حدودا دو ساله)، یک راس بز وحشی آبستن و دو بره که از شکم حیوان ماده خارج شده بودند ضبط کردند.

به گفته وی، کل و بز از گونه های حمایت شده و در معرض خطر انقراض به شمار می روند.

هوشمند اظهار داشت: پس از تعقیب و گریز محیط بانان شکارچیان دستگیر و پرونده آنها در دادگاه عمومی بخش زرقان تشکیل و به متهم ردیف اول به جرم مبادرت به شکار غیرمجاز در محدوده پارک ملی و متهم ردیف دوم به جرم معاونت در شکار غیرمجاز تفهیم اتهام و هر دو متهم روانه زندان مرودشت شدند.

وی افزود: طبق ماده ۱۳ قانون شکار و صید، مجازات شکار در محدوده پارک ملی از ۹۱ روز تا ۳ سال زندان و یا جزای نقدی از 18 تا 20  میلیون ریال است و در صورت تکرار جرم شامل هر دو مورد می شود البته این مجازات جنبه عمومی جرم است و متهمین بابت ضرر و زیان وارده به محیط زیست نیز می بایست متناسب با خسارتی که به طبیعت وارد کرده اند جریمه نقدی پرداخت کنند.

مدیر دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران تصریح کرد: در جریان این حادثه  دستگیری شکارچیان با اطلاع رسانی مردم صورت گرفت و اهالی زرقان خواستار برخورد شدید و اشد مجازات برای این متخلفین هستند.

به اعتقاد هوشمند،  روند رو به گسترش کشتار حیوانات جوان، ماده، آبستن و حتی گونه های کمیاب و در معرض انقراض نشان از نابودی تمام اصولی دارد که زمانی حتی شکارچیان غیرمجاز آنها را رعایت می کردند.

وی یاد آور شد: در فاصله کمتر از سه هفته از کشتار دو راس شوکای کمیاب و آبستن در مازندران کشتار یک راس کل جوان، یک راس بز آبستن و بره هایش در فارس، بیانگر ضرورت بازبینی هرچه سریعتر قوانین زیست محیطی درکشور است.

هوشمند تأکید کرد: با توجه به اعلام آمادگی نمایندگان مردم بویژه فراکسیون محیط زیست و توسعه پایدار مجلس شورای اسلامی در این زمینه، امیدواریم بازنگری در قوانین محیط زیست کشور در جهت تشدید مجازات شکار و صید غیرمجاز و بازدارندگی از تخریب و تجاوز به عرصه های طبیعی هر چه سریعتر صورت پذیرد.