انتخابات پارلمانی در رژیم صهیونیستی فردا برگزار می‌شود

جایگاه ایران در انتخابات رژیم صهیونیستی چیست؟

انتخابات پارلمانی در رژیم صهیونیستی، در حالی فردا برگزار می‌شود که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر کنونی این رژیم، اولویت خود را در صورت انتخاب دوباره، تقابل با موضوع هسته‌ای ایران عنوان کرده است؛ اما موضوع ایران و به طور کلی مسأله سیاست خارجی تاکنون چه جایگاهی در مبارزات انتخاباتی این رژیم داشته است؟

کد خبر: ۲۹۸۹۲۸

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۱ - ۲۱:۱۴

به گزارش «تابناک»، از مدت‌ها پیش انتظار می‌رفت در انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی ـ که روز سه‌شنبه برگزار خواهد شد ـ‌ موضوع برنامه هسته‌ای ایران، جایگاه مهمی را از آن خود کند، زیرا شماری از تحلیلگران، این انتخابات را به مانند رفراندومی برای سیاست‌های نتانیاهو در قبال ایران قلمداد می‌کردند.

اما به نوشته واشنگتن پست، در عمل، موضوع ایران در این انتخابات به حاشیه رانده شد؛ البته به جز موضوع ایران، مسأله مهم دیگر، یعنی مذاکرات صلح با فلسطینی‌ها نیز آن گونه که انتظار می‌رفت، در مبارزات انتخاباتی بازتاب نیافته است.

این روزنامه اشاره می‌کند که پس از ماه‌ها تهدید از سوی نتانیاهو مبنی بر احتمال انجام حمله نظامی پیشگیرانه علیه برنامه هسته‌ای ایران و ادعاهای وی درباره تلاش ایران برای دستیابی به سلاح هسته‌ای، این موضوع تنها نقشی اندک در مبارزات انتخاباتی داشته است.

بر پایه نتایج یک نظرسنجی در سرزمین‌های اشغالی ـ که به تازگی انجام گرفته‌ ـ تنها ۱۰ درصد اسرائیلی‌ها، موضوع ایران را مهم‌ترین عامل تعیین کننده در هنگام رأی دادنشان معرفی کرده‌اند.

در حقیقت، بیشتریی شمار پاسخ دهندگان با نسبت ۴۷ درصد، موضوعات اجتماعی و اقتصادی را مهمترین دغدغه خود معرفی کرده‌اند. ۱۸ درصد از پاسخ دهندگان به این نظرسنجی، موضوع مذاکرات با فلسطینی‌ها و ۱۲ درصد نیز موضوع انجام خدمت سربازی یهودیان افراطی را مهم‌ترین موضوع موردنظر خود دانسته‌اند.

البته نتانیاهو تلاش داشته تمرکز مبارزات انتخاباتی خود را بر موضوع دفاع و سیاست خارجی قرار دهد. تبلیغات تلویزیونی، وی را سیاستمداری معرفی می‌کنند که موضوع اسرائیل را به مسأله‌ای تبدیل کرده و تلاش دارد اسرائیل را از تهدیدات خارجی در امان نگه دارد.

در یکی از این تبلیغات، نتانیاهو در مقابل نقشه‌ای از خاورمیانه می‌ایستد و با معرفی تهدیدات موجود علیه رژیم اسرائیل، وعده می‌دهد در صورت انتخاب دوباره، سرزمین‌های اشغالی را با سیستم‌های دفاع موشکی بپوشاند، دور این سرزمین‌ها را حصار مرزی بکشد و از هسته‌ای شدن ایران جلوگیری کند!

در یک کلیپ تبلیغاتی دیگر، تصویر معروف نتانیاهو در سازمان ملل نشان داده می‌شود که با ماژیکی در دست، در حال ترسیم خط قرمز هسته‌ای برای ایران است؛ اما جدا از این موارد، نتانیاهو مسأله ایران را به موضوع محوری مبارزات خود تبدیل نکرده است. در عوض، آنچه در مرکز توجه وی بوده، معطوف شدن بخشی از آرای محافظه‌کاران به رقیب راست‌گرای خود، «نفتالی بنت» است که حزب ملی‌گرا و مذهبی وی با نام «حزب خانه یهودی»، از اقبال عمومی برخوردار بوده است.

در این رابطه، آنچه نتانیاهو بیان می‌کند، این است که تنها یک حزب حاکم قوی می‌تواند توانایی حاکمیت کارآمد را به وی بدهد و به این ترتیب، از رأی دهندگان می‌خواهد آرای خود را پراکنده نکنند.

«گابریل ویمن»، استاد ارتباطات در دانشگاه «حیفا» در این رابطه می‌گوید: «نتانیاهو در کنترل دستور کار خود ناکام مانده و اقدامات وی به جای اینکه ابتکاری باشد، انفعالی بوده است».

در رابطه با موضوع ایران نیز «گادی ولفسفلد»، استاد ارتباطات سیاسی در مرکز میان رشته‌ای «هرتزلیا» می‌گوید: مخالفت‌های چشمگیر مردمی با حمله به ایران بدون حمایت آمریکا، در تصمیم نتانیاهو برای عدم تمرکز بر این موضوع در مبارزات انتخاباتی‌اش کارآمد بوده است.

وی می‌‌افزاید: «اکثریت اسرائیلی‌ها مایل به جنگ با ایران نیستند و به نظر می‌رسد وی (نتانیاهو) به این نتیجه رسیده که استفاده بیش از اندازه از کارت ایران، موجب دور شدن برخی رأی دهندگان خواهد شد».

همچنین به تازگی «یووال دیسیکین»، رئیس اسبق سرویس اطلاعات داخلی رژیم اسرائیل در مصاحبه‌ای، نتانیاهو را به ویژه در مسئله ایران به شدت مورد انتقاد قرار داد و وی را متهم کرد که ملاحظات شخصی خود را بر دیگر موارد مقدم داشته و به طور خطرناکی بدون تأیید کابینه، در حال حرکت به سوی یک تقابل نظامی است.

اما افزون بر موضوع ایران، ملاحظاتی مشابه سبب شده موضوع مذاکره با فلسطینی‌ها و فرایند صلح با آن‌ها نیز جایگاهی در مبارزات انتخاباتی رژیم اسرائیل و به ویژه حزب نتانیاهو نداشته باشد.
در مجموع، بر خلاف آنچه مقامات اسرائیلی مدت‌هاست در عرصه عمومی مطرح می‌کنند، آنچه دغدغه اصلی آن‌هاست و در تلاش‌هایشان برای کسب کرسی‌های پارلمان این رژیم نیز بازتاب یافته، نه موضوع هسته‌ای ایران، بلکه ملاحظات داخلی و به ویژه مشکلات اقتصادی و اجتماعی موجود در این رژیم است.