مرور روزنامه‌های ۲۳ آذر

مردم بدون سلاح با چهار نفر قمه به دست چه می‌توانند بکنند؟

سخنان امیدوارکننده سران دو قوه قضائیه و مجریه در بسیاری از روزنامه‌های کشور آمده است. اگر تنش‌های سیاسی کمتر شود، گاه آن خواهد رسید که به موش‌های پایتخت، امنیت عمومی مردم، سن بازنشستگی و بهتر شدن وضعیت اقتصاد کشور هم پرداخت.

کد خبر: ۲۹۱۱۵۸

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۳۹۱ - ۱۲:۱۱

روزنامه‌ها سخنان دیروز محمود احمدی‌نژاد، مبنی بر دخالت نکردن دولت در انتخابات آتی را نقل کرده‌اند، ولی گویا هنوز کسی چندان میلی به تحلیل این سخنان ندارد. در حالی که رئیس جمهور در این سخنان از انجام تغییرات برای افزایش کارایی دولت خبر داده، روزنامه اعتماد به نقل از قدرت‌الله علیخانی از احتمال تغییر دو وزیر دیگر دولت یعنی خانم دستجردی و وزیر کشور خبر داده است. وی رحیمی معاون اول کنونی را، گزینه جانشینی نجار در وزارت کشور دانسته است. در میان اخبار ریز و درشت کشور، خبر احتمال افزایش سن بازنشستگی، شاید در روزهای آتی پررنگ‌تر دیده شود.

احمدی‌مقدم: با سربازان معتاد چه کنیم؟

سخنان فرمانده نیروی انتظامی در روزنامه آرمان درباره وضعیت جسمانی نیروهای انتظامی در نوع خود جالب است. وی گفته: «برای استخدام ویژگی‌های خاصی در نظر گرفته شد. میانگین قد مأموران از ۱۶۵ سانتی‌متر به ۱۷۰ سانتی‌متر ارتقا یافته و متوسط وزن مأموران نیز مثبت و منفی سه کیلوگرم از وزن ایده‌آلشان که متناسب با قدشان است در نظر گرفته شد.... اگر مأموران چاق نتوانند وزن خود را اصلاح کنند، در ترفیع آنان مشکل ایجاد می‌شود و بر اساس دستورالعمل ستاد کل نیروهای مسلح نیز اگر مأموری پس از هشت سال نتواند ترفیع بگیرد، پس از بررسی در کمیسیون از خدمت‌‌ رها می‌شود. به گفته احمدی‌مقدم پس از اجرای این برنامه، نیروهای رزمی پنج کیلوگرم از وزن خود را کم کرده‌اند».

اما در این میان، سخنان سردار درباره اعتیاد در نیروهای مسلح نیز جالب است. وی گفته «اعتیاد در نیروهای مسلح مشاهده می‌شود که طبق مقررات باید با آنان برخورد و آنان را اخراج کرد؛ اما در سربازان وظیفه به تونلی بدل شده است که اگر بگوییم معتادان به سربازی نیایند همه مردم معتاد می‌شوند که این مشکلات و آسیب‌هایی است که باید برطرف شود».

ایران خود را برای تحولات سوریه آماده می‌کند؟

روزنامه‌های امروز با توجه به حساسیت روزافزون مسائل سوریه، مطالب تحلیلی درباره آینده این کشور نوشته‌اند. بسیاری از آن‌ها خبر داده‌اند که باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا در گفت‌وگویی اختصاصی با شبکه خبری‌ ای.بی.سی اعلام کرده که دولتش ائتلاف متشکل از مخالفان دولت دمشق را که به تازگی تشکیل شده، به رسمیت می‌شناسد.

وی گفته: از آنجا که ائتلاف مخالفان سوریه به اندازه کافی فراگیر بوده و نمایندگی تعداد قابل توجهی از جمعیت سوری‌ها را عهده‌دار است، تصمیم‌ گرفته‌ایم این ائتلاف را به عنوان نماینده مشروع ملت سوریه در رویارویی با حکومت بشار اسد به رسمیت بشناسیم. رئیس‌جمهوری آمریکا در ادامه این تصمیم را «گامی بزرگ» دانسته و گفته: این به رسمیت شناختن، مسئولیت‌هایی را در پی دارد که از آن جمله حصول اطمینان از این مسائل است که آن‌ها (ائتلاف مخالفان) خود را به خوبی سامان‌دهی کرده، نماینده تمامی جناح‌ها و احزاب بوده و خود را به نوعی فرآیند انتقال سیاسی متعهد بدانند که در آن به حقوق زنان و اقلیت‌ها احترام گذاشته شود». روزنامه از ابراز شگفتی روس‌ها از اقدام آمریکا نیز خبر داده‌اند.

در حالی که خبر‌ها از نشست بین‌المللی در مغرب از سوی گروه موسوم به دوستان سوریه حکایت دارد، روزنامه جوان با توجه به اختلافات درونی مخالفین دولت سوریه نوشته است که «یکی از عوامل شکست سه فاز قبلی لیبیایی کردن سوریه، وجود شکاف و اختلاف گسترده بین مخالفان بوده است و اگر چه اکنون در پرتو شکل‌گیری ائتلاف‌های سیاسی و نظامی جدید تا حدودی تلاش شده بر این شکاف‌ها غلبه شود اما کاملاً نتوانسته است آن را از بین ببرد به‌گونه‌ای که نشست مغرب نیز از سوی چهره‌های سر‌شناسی چون ریاض حجاب نخست وزیر فراری به اردن ـ که از وی به عنوان نخست وزیر دولت انتقالی یاد می‌شد ـ تحریم شده است».

روزنامه ابتکار نیز در سرمقاله خود با نام «ایران خود را برای تحولات سوریه آماده می‌کند؟» نوشته است: «از مجموعه تحولات ماه‌های گذشته، می‌توان این گونه استنباط کرد که نیروهای معارض وضعیت بهتری هم در نبردهای زمینی و هم در عرصه بین‌المللی کسب کرده‌اند. این مسأله منجر به این شده که امکان سازش و مصالحه سیاسی میان دولت سوریه و مخالفینش از میان برود. به عبارت دیگر، با کشته شدن بیش از چهل هزار نفر و حجم درگیری‌های موجود، امید‌ها برای یافتن راه‌حلی سیاسی از بین رفته است... برگزاری نشست موافقین و مخالفین بشار اسد در تهران، نمونه‌ای از این رویکرد می‌تواند تلقی شود. هرچند به طور ملموس و عینی دیده نمی‌شود که این اجلاس موفقیتی به دست آورده باشد ولی در مجموع به نظر می‌رسد که با توجه به تداوم بحران در سوریه، روز به روز ایران بیشتر خود را آماده می‌کند که در سیاست خود در مورد سوریه تجدید نظر کند و با مخالفین حکومت سوریه وارد گفت‌و‌گو شود»

موش‌ها مردم پایتخت را نخورند!

موضوع موش‌های جدید پایتخت و ناتوانی در مهار آن‌ها، مورد توجه چند روزنامه و از جمله ابتکار و ملت ما قرار گرفته است. روزنامه ابتکار نوشته است، برخی کار‌شناسان بر تیم باورند، موش‌هایی که به تازگی وارد پایتخت شده‌اند، مهاجم هستند و امکان زنده‌خواری آنها هست

مهرداد حلوایی، دبیر کمیته دفع آفات شهری و صنعتی شهرداری تهران درباره تهدیدهایی که افزایش جمعیت موش دارد، می‌گوید: انفجار موش‌ها از زیرزمین به روی زمین با وقوع زلزله تهدیدی جدیدی برای شهر است. اگر زلزله‌ای جدی در تهران به وقوع بپیوندد، موش‌ها در زیرزمین، زیرآور ماندگان را تا رسیدن نیروهای امدادی می‌خورند و به آنان آسیب جدی وارد می‌کنند.

وی درباره اینکه چرا سم‌های استفاده شده برای نابودی موش‌ها بر آن‌ها تأثیری ندارد می‌گوید: موش‌ها زندگی اجتماعی پیچیده‌ای دارند. وقتی با غذای جدیدی روبه‌رو می‌شوند اول پیشمرگ‌ها می‌خورند و اگر اتفاقی برای آن‌ها نیفتاد، بقیه موش‌ها هم اقدام به خوردن آن غذا می‌کنند. درباره سم هم همین اتفاق می‌افتد. اگر چند موش بمیرند، دیگر این غذا مورد استفاده موش‌ها قرار نمی‌گیرد.

شهرام امیر شریفی، رئیس انجمن دیده‌بان حقوق حیوانات با اشاره به روش‌های گوناگون برای از بین بردن موش‌ها در سطح شهر می‌گوید: گام نخست، کنترل زباله‌هاست، چرا که این موضوع اثبات شده و کم هزینه‌ترین روش است. به گونه‌ای که ۸۰ درصد از جمعیت موش‌ها را می‌توان با کنترل زباله‌ها حذف کرد.

نکته دوم، آشنا کردن مردم است و کار فرهنگی هزینه عملیاتی ندارد و این توجیه شهرداری که موش‌ها طاعون و وبا می‌آورند، مدتهاست که دیگر اثربخش نیست. زیرا در سال‌های اخیر می‌بینیم که کسی از گزش موش، دچار بیماری طاعون نشده است.

سومین گام بزرگ عقیم سازی جانوران است که البته این موضوع برای موش‌ها قابلیت اجرا ندارد، چرا که جمعیت آن‌ها تصاعدی بالا می‌رود.

روزنامه ملت ما در گفت‌وگو با اسماعیل کهرم نیز موش‌ها را مورد توجه قرار داده است. وی تجدیدنظر در نحوه زندگی مردم را مهم‌ترین راهکار در کاهش موش‌ها می‌داند و می‌افزاید: با این نوع نحوه زندگی، بنگاه موش پروری در تهران راه‌اندازی شده است. محیط‌های تاریک و گرمی که در جوی‌های کنار خیابان است، امن‌ترین مکان برای پرورش موش‌ها به حساب می‌آید. این استاد حوزه محیط زیست می‌گوید: از سوی دیگر، زباله‌های شهر تهران لقمه‌ای آماده برای پرورش موش‌ها هستند. او می‌گوید: زمانی که شهردار منطقه یک شهرداری تهران می‌گوید، یک سوم زباله‌های منطقه را از جوی‌ها جمع‌آوری می‌کنیم باید انتظار افزایش موش را هم داشته باشیم.

این در حالی است که معاون خدمات شهری شهرداری تهران، در حالی که بار‌ها طی سخنان خود بر این نکته تأکید می‌کند که نمی‌خواهد افزایش جمعیت موش‌های شهر تهران را توجیه کند، به طرح‌های متعددی که در سال‌های اخیر توسط شهرداری‌های مناطق برای مهار معضل موش‌های شهر تهران انجام شده است، اشاره کرده و ‌‌نهایت تیر خلاصی را این ‌گونه می‌زند که اساسا مهار جمعیت موش‌ها در شهر‌ها کاری غیرممکن است! حسین کلخورانی در عین حال تأکید می‌کند که شهرداری هنوز تسلیم موش‌ها نشده و آن‌ها را به حال خودشان‌‌ رها نکرده است.

مردم باید به برخی چیز‌ها مسلح شوند

بیشتر روزنامه‌های امروز، سخنان رئیس قوه قضائیه را مورد اشاره قرار داده‌اند. در این سخنان که روزنامه جوان، آن را فرمان حمله به اشرار نامیده است، آیت‌الله گفته است: «حسب موازین شرعی و قانونی مصوب، تفاوتی میان بکارگیری سلاح سرد یا گرم وجود ندارد و در حکم محاربه و مجازات آن نیز اعدام است.... البته مجازات‌های بدیل دیگری نیز در این زمینه وجود دارد اما دستگاه قضایی با توجه به ضرورت بالا بردن هزینه اعمال شرورانه و برخورد قاطع، مجازات اعدام را انتخاب کرده است و بار دیگر اعلام می‌کنیم که قوه قضاییه در برخورد با اشرار هیچ گونه سستی به خرج نخواهد داد و نیروی انتظامی هم به عنوان ضابط قضایی قطعا با شرارت اخیر و شرارت‌های مشابه به صورت قاطع و سریع برخورد می‌کند».

این در حالی است که بهمن کشاورز در روزنامه اعتماد با توجه به خبر زورگیری اخیر گفته است: «باید دید پلیس چه تجهیزات و چه نفرات و امکاناتی دارد و بعد به داوری پرداخت. اما بدیهی است این مساله مطرح است که تامین امنیت شهروندان بر عهده دولت و حکومت است و در این مورد هیچ عذری پذیرفته نیست. به عبارت دیگر، ممکن است سطوح میانی و پایینی مدیریت به عذر محدودیت امکانات متضرر شوند، اما این عذر از سطوح بالایی مدیریت به هیچ وجه پذیرفته نیست.

از نظر تحلیلی افرادی که مرتکب این گونه جرایم می‌شوند از لحظه‌ای که به منظور ارتکاب جرم یا فرار به ارعاب و اخافه مردم می‌پردازند، محارب محسوب می‌شوند و حکم محاربه در مورد آن‌ها قابل اعمال است و این گونه کارها را نمی‌توان ایراد ضرب و جرح عادی یا سرقت مقرون به آزار عادی تلقی کرد.

مدت‌هاست این بحث که باید حمل سلاح سرد نیز ممنوع شود، مطرح بوده و این مطلب بالاخره به تعریف دوباره اسلحه سرد منتهی و باعث شد، انواع «شوکر» و «افشانه» و سلاح‌های بادی شبیه سلاح‌های اصلی به فهرست سلاح‌های سرد اضافه و برای حمل و نگهداری آن‌ها مجازات تعیین شود. روشن است، خلافکاران ابزار و اسلحه مورد نیاز خود را به هر ترتیب که باشد تهیه می‌کنند و اجرای این قانون صرفا مردم عادی را که در معرض هجوم و خطر خلافکاران هستند، خلع سلاح می‌کند؛ بنابراین، این مطلب که مردم ناظر این واقعه بوده اما کاری نکرده‌اند قابل درک است. مردم بدون سلاح با چهار نفر موتورسوار قمه به دست چه می‌توانند بکنند؟

بنابراین به نظر می‌رسد تا زمانی که نیروی انتظامی به اندازه کافی تجهیز و به تمام شهر مسلط نشده است، باید ترتیبی داده شود تا مردم عادی با احراز صلاحیت بتوانند به ابزارهایی نظیر «شوکر»، «افشانه فلفل» و سلاح‌های کمری گازی که با گاز CO۲ فعال می‌شوند مسلح شوند تا هم قادر به دفاع از خود باشند و هم در این گونه موارد بی‌اعتنا و منفعل نمانند، زیرا استفاده از چاقو، قمه و امثال این‌ها در توان مردم عادی نیست»