مجروح شدن دو محیط‌بان و پایان تلخِ یک کار تخصصی؛

کشتن یک گونه در حال انقراض در حضور رئیس اداره محیط زیست!

«آمار دقیقی از این نوع پلنگ ریزجثه که از اهداف اصلی شکارچیان غیر مجاز است، در دست نیست، ولی می‌توان این جانور را در زمره گونه‌های در حال انقراض دانست». به نظر شما، این جمله را چه کسی گفته؟ آیا ممکن است گوینده این سخن به هنگام رویارویی با این حیوان در حال انقراض، آن را بکشد؟!

کد خبر: ۲۸۱۷۹۲

تاریخ: ۰۸ آبان ۱۳۹۱ - ۱۸:۵۱

شاید باور نکردن این خبر منطقی‌تر به نظر برسد، چراکه مگر می‌شود، رئیس اداره محیط زیست یک شهرستان برای بررسی خبر حمله یک پلنگ به مأموریت برود و حاصل این کار، دو مجروح و یک پلنگ کشته شده باشد؟! پس فرق من و شمایی که نه محیط‌بانی می‌دانیم و نه به اهمیت نگه داشتن گونه‌های رو به انقراض آگاهی کامل داریم، با این متخصصان در چیست؟!

به گزارش «تابناک»، ساعاتی پیش، اخباری منبی بر حمله گربه‏‌سانی وحشی به یک شهروند دماوندی مخابره می‌شود تا اداره حفاظت محیط زیست این شهرستان و محیط‌‌‏بانان کوه سفید برای بررسی موضوع، راهی محل رخداد شده و گربه‌سان ذکر شده را «پلنگ» تشخیص دهند.

ماجرا هنگامی عجیب می‌شود که به گزارش فارس، در حین بررسی، پلنگ عصبانی(!) به عباس میرزاکریمی، رئیس اداره حفاظت محیط زیست دماوند و یکی دیگر از محیط‏بانان حمله‌ور شده و آنها را زخمی می‌کند و در این کش و قوس و درگیری، محیط‏‌بانان پلنگ را می‌کشند!

تا اینجای کار با ماجرایی عجیب روبه‌رو هستیم؛ در یک سو، جانور کمیابی است که به رغم اینکه از سوی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست (به اختصار «آی‌یوسی‌ان» IUCN) در فهرست گونه‌های «در مرز تهدید به انقراض» قرار گرفته، اما پیشتر عباس میرزا کریمی (رئیس اداره محیط زیست دماوند که در ماجرای امروز مجروح شده) در گفت‌وگو با یک خبرگزاری، با تأکید بر تهدید نسل این گونه جانوری بر اثر هجوم شکارچیان غیر مجاز، آن را در زمره گونه‌های در حال انقراض دانسته است.

از سوی دیگر، با اعلام خبر حادثه، نیروهایی به منطقه فرستاده شده‌اند که وظیفه اصلی‌شان ـ بنا به تعریف ـ «حفاظت و کنترل عرصه‌های طبیعی و حیات وحش کشور» بوده و طبیعتا در این راستا آموزش دیده و مهارت‌آموزی کرده‌اند؛ حال آنکه رئیس ایشان هم در این مأموریت در کنارشان بوده و به دنبال آن، به همراه داشتن تجهیزات کامل و رعایت همه اصول ایمنی، بیش از پیش اهمیت می‌یافته است.

بدین ترتیب متخصصانی برای بررسی ماجرا در صحنه حضور یافته بودند که باید اطلاعات کاملی درباره یکی از مهمترین گونه‌های زیستی منطقه زیرمجموعه خود داشته و به تجهیزاتی مانند تیرهای بیهوشی مجهز بوده و با آگاهی از میزان خطری که در کمینشان نشسته، آنقدر حرفه‌ای کار کنند که نه به خودشان گزندی رسد و نه در ‌‌نهایت، تنها از حیوان رو به انقراض جسدی باقی بماند؛ اما به ظاهر هیچ گونه توفیقی در این زمینه‌ها به دست نیامده و چه بسا محیط‌بانان، شایستگی توبیخ و تنبیه را نداشته باشند!

گروه متخصصين گربه‌سانان که مجموعه‌ای از ده‌ها کارشناس و متخصص از سرتاسر دنيا در آن عضويت دارند، در شماره بهار نشريه خود (با نام Cat News) يکی از تصاوير گرفته شده از پلنگ ايرانی در منطقه حفاظت بافق يزد را به عنوان تصوير روی جلد استفاده نمود. پلنگ ایرانی با نام علمی (Panthera pardus saxicolor) از بزرگترین زیرگونه‌های پلنگ است که بومی غرب آسیا بوده و عمدتا در ایران، افغانستان و ترکمنستان بوده و شمار اندکی از آن در ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، روسیه و ترکیه به چشم می‌خورد. این پلنگ در زبان انگلیسی با نام (Persian Leopard) ‌خوانده می‌شود.

به عبارت بهتر، ظاهرا محیط‌بانانی که برای بررسی حمله یک گربه‌سان به شهروند دماوندی به منطقه فرستاده شده بودند، با دانستن اینکه در محدوده کوه سفید، تنها یک گونه گربه‌‌سان وحشی زیست می‌کند و با آگاهی از این موضوع که پلنگ جانوری انسان گریز بوده و تنها در صورتی حمله خواهد کرد که مجروح شده و یا احساس خطر کرده و راه گریز را باز نبیند، آنچنان دست خالی به دامان حیات وحش رفته بودند که نه تنها دو تن از ایشان راهی بیمارستان شده‌اند، بلکه سرانجام برای این جانور گرانبها هم اتفاقی بهتر از آنچه در مواجهه با شکارچیان رخ می‌دهد، رخ نداده است.

اینجاست که باید از رئیس اداره محیط زیست این شهرستان و حتی مسئولان بالادستی وی پرسید که اصولا فایده رفتن وی به محل حادثه چه بوده است؟!

گفتنی است، نزدیک دو هفته پیش (۲۴ مهر ماه)، تصاویری از کشته شدن یک پلنگ ایرانی در ارتفاعات منطقه پشت‌کوه ممسنی فارس با شلیک پنج گلوله یک مرد روستایی در دنیای مجازی منتشر شد که حکایت از قطعه قطعه شدن حیوان کشته شده با تبر داشته و ظاهرا فرجام ماجرا، چیزی بهتر از به آتش کشیده شدن این قطعات نبوده است؛ تصاویری تلخ از لاشه غرق به خون حیوانی نادر که ظاهرا شکارچی می‌خواسته دم آن را برای یادگاری از تنش جدا کرده و باقی بدن را به آتشی بسپارد که دودش شاید چشم محیط زیست کشور را تا ابد بسوزاند!