دیپلمات دربازکن آمریکا:

مذاکرات با ایران شکست نخورده است

آمریکایی‌ها نفر سوم وزارت خارجه خود را برای مذاکره با ایران فرستاده‌اند. وی در وزارت خارجه آمریکا به بن‌بست شکنی و باز کردن درهای بسته روابط آمریکا با دیگر کشور‌ها مشهور است. به همین دلیل، به وی لقب دربازکن داده‌اند. وی آنقدر نفوذ هم دارد که برای دستگیری دشمنان آمریکا جایزه تعیین کند. حال خانم درباز کن بر این باور است مذاکرات با ایران شکست نخورده است.

کد خبر: ۲۶۶۳۷۴

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۹:۴۸

این روز‌ها تهدیدات رژیم صهیونیستی درباره حمله احتمالی به ایران، آنچنان جو کلی بین‌المللی را تحت تأثیر قرار داده که کمتر کسی اشاره می‌کند، ایران همواره برای گفت‌و‌گو با جامعه جهانی پیرامون مسائل موجود اعلام آمادگی کرده است. در این میان، مشخص نیست که غرب واقعاً تا چه میزان به پیشبرد مسیر دیپلماسی با ایران پایبند است.

به گزارش «تابناک»، «وندی شرمن»، معاون وزارت خارجه آمریکا که نمایندگی آمریکا در مذاکرات هسته‌ای گروه ۱+۵ با ایران را نیز بر عهده دارد، گفته است که این مذاکرات در مرحله دشواری است. با این حال، وی اظهار داشته که این به معنای شکست و توقف مذاکرات نیست.

شرمن که روز گذشته در سفری دیپلماتیک به مسکو رفته بود، در مصاحبه با خبرگزاری روسی «اینترفاکس» گفته: «من اعتقاد ندارم که مذاکرات شکست خورده؛ اما در مرحله دشواری است».

وی همچنین مدعی شده، کشورهای عضو ۱+۵ گام‌های اعتمادساز اساسی را در قبال ایران برداشته‌اند و اکنون ایران باید به میز مذاکره برگشته و جدیت بیشتری از خود در این زمینه نشان دهد.

این سخنان در حالی از سوی شرمن مطرح می‌شود که در آخرین دور از مذاکرات مستقیم برگزار شده میان ایران و کشورهای ۱+۵، این طرف ایرانی بود که با یک بسته پیشنهادی مشخص و منسجم، پای میز مذاکره حاضر شد و علاقه خود را به گرفتن نتیجه‌ای مشخص نشان داد.

با این حال، طرف مقابل با پافشاری بر خواسته‌های پیشین خود (تعطیلی تأسیسات فردو، تعلیق غنی‌سازی بالای ۲۰ درصد و خارج کردن اورانیوم‌های با غنای بالا از کشور) حتی حاضر نشد درباره ماهیت پیشنهادهای ایران به بحث و مذاکره بپردازد.

این بار نیز شرمن ضمن تکرار موضع پیشین این گروه، خواسته‌های ایران، مبنی بر برداشته شدن تحریم‌های در ازای همکاری‌های متقابل و دیگر موارد مطرح از سوی ایران را غیرمنطقی دانسته و مدعی شده در صورت تن ندادن ایران به خواسته‌های غرب، تحریم‌های بیشتری در انتظار کشور خواهد بود.

به این ترتیب، آن گونه که مشخص است، طرف غربی همچنان نمی‌خواهد از خواسته‌های غیرمشروع و غیرعقلانی خود در رابطه با برنامه هسته‌ای ایران دست بردارد و رسیدن به «توافق» را به معنای موافقت ایران با همه خواسته‌های خود تعبیر می‌کند.

همین عامل باعث شکل‌گیری این گمانه‌زنی شده که گویا غرب اصولاً قصد رسیدن به توافق را ندارد و تنها درصدد است با تطویل مذاکرات و همزمان، افزایش فشار‌ها بر ایران، زمینه را برای تحقق خواسته‌های خود فراهم آورد.

وندی شرمن کیست؟

سایت ایرانی خبرآنلاین در معرفی شرمن می‌نویسد:

«نیمه آذر نود، تأسیس سفارت مجازی آمریکا برای خدمات‌دهی به ایرانیان، بهانه‌ای بود که چهره دیپلمات کهنه‌کار آمریکایی در امور ایران آفتابی شود. «وندی شرمن» ۱۵ آذر ۹۰ هنگام افتتاح و آغاز به کار این سفارتخانه مجازی گفت: «ما می‌خواهیم مستقیم با مردم ایران ارتباط برقرار کنیم. ما می‌خواهیم همه مردم ایران به ویژه جمعیت بزرگ جوانان در ایران بدانند که ایالات متحده به مردم ایران و تمدن آن‌ها عمیقا احترام می‌گذارد».

وندی شرمن که به عنوان سومین مقام ارشد در وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا شناخته می‌شود، گرداننده مراسم رونمایی سایت سفارت مجازی آمریکا بود. وی همچنین، معاون سیاسی وزارت خارجه آمریکا در مأموریتی جدید، نمایندگی این کشور را در مذاکرات هسته‌ای با ایران بر عهده دارد. او سفرهای متعددی برای توجیه سیاست‌های ضد ایرانی آمریکا و همراه کردن کشورهای حوزه خلیج‌فارس در تحریم‌های ضد ایرانی داشته است. وندی شرمن زمانی که به هندوستان سفر کرده بود، با خبری داغ به بالاترین اخبار جهان راه یافت.

او برای دستگیری «حافظ سعید» ـ که وی را بنیانگذار گروه موسوم به «لشکر طیبه» پاکستان معرفی کرده ـ مبلغ ده میلیون دلار به عنوان جایزه دستگیری او تعیین کرد. شرمن به دلیل فعالیت‌هایی که منجر به توافق هسته‌ای آمریکا به کره شمالی در سال ۱۹۹۷ در زمان ریاست جمهوری کلینتون شد، به «دربازکن» در وزارت امور خارجه آمریکا معروف است.

وی معاون سیاسی وزیر امور خارجه آمریکا در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون، رئیس مذاکرات هسته‌ای با کره شمالی بود. وی همچنین به همراه مادلین آلبرایت، وزیر خارجه وقت آمریکا، ریاست مذاکره کننده هسته‌ای آمریکا را بر عهده داشت که منجر به توافق هسته‌ای کره شمالی و آمریکا شد. این توافق‌نامه تا چندین سال بر جا بود و دو طرف به مفاد آن تعهداتی داشتند.