هاآرتص: هدف نتانیاهو، تغییر نظام در ایران است

مقامات اسرائیلی در توجیه تلاش‌های خود برای اعمال فشار‌ها بر ایران، همواره موضوع هسته‌ای ایران را بهانه قرار داده‌اند. از سوی دیگر، این حقیقت بار‌ها مورد اشاره مقامات ایرانی قرار گرفته که این موضوع صرفاً بهانه‌ای برای پیگیری اهداف سیاسی غرب و رژیم صهیونیستی است. گزارش جدیدی که هاآرتص منتشر کرده، این امر را به روشنی نشان می‌دهد.

کد خبر: ۲۶۳۶۱۵

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۴:۴۷

مقامات اسرائیلی در توجیه تلاش‌های خود برای اعمال فشار‌ها بر ایران، همواره موضوع هسته‌ای ایران را بهانه قرار داده‌اند. از سوی دیگر، این حقیقت بار‌ها مورد اشاره مقامات ایرانی قرار گرفته که این موضوع صرفاً بهانه‌ای برای پیگیری اهداف سیاسی غرب و رژیم صهیونیستی است. گزارش جدیدی که هاآرتص منتشر کرده، این امر را به روشنی نشان می‌دهد..

به گزارش «تابناک»، روزنامه اسرائیلی «هاآرتص»، امروز مطلبی را درباره پشت پرده دیدار بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی و میت رامنی، کاندیدای جمهوری خواه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا منتشر کرده که نشان می‌دهد هدف اصلی رژیم صهیونیستی، نه متوقف کردن برنامه هسته‌ای، بلکه تغییر نظام در ایران است.

این روزنامه به نقل از یکی از مقامات عالی‌رتبه حاضر در این دیدار می‌نویسد، نتانیاهو به رامنی گفته حمله نظامی آمریکا یا اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران، می‌تواند به سقوط نظام در این کشور منجر شود؛ درست‌‌ همان گونه که تهاجم نظامی به اوگاندا در سال ۱۹۷۶، تغییر نظام حکومتی در این کشور را به دنبال داشت.

هاآرتص می‌نویسد، این اظهارات هنگامی از سوی نتانیاهو مطرح شد که رامنی گفت به نظر وی حمله اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران، باعث متحد شدن ایرانیان خواهد شد و در ‌‌نهایت تقویت نظام ایران را به دنبال خواهد داشت.

در این هنگام، نتانیاهو ضمن اشاره به تجربه حمله نظامی آمریکا به اوگاندا اظهار داشته این حمله نقطه عطفی در تلاش‌ها برای سرنگونی «عیدی امین»، حاکم این کشور بوده، زیرا با نشان دادن نقطه ضعف‌های دولت وی، مخالفان را در تلاش‌های خود علیه او مصمم‌تر کرده است.

به این ترتیب، آن گونه که مشخص است و بار‌ها نیز مورد اشاره مقامات کشورمان در جایگاه‌های گوناگون قرار گرفته، هدف نهایی رژیم صهیونیستی و همچنین آمریکا، نه محدود یا حتی متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران، بلکه تعقیب سیاست‌های دیرینه خود برای تغییر نظام در ایران است.

بنابراین، نتانیاهو رامنی نه بر سر اصل موضوع، یعنی ضرورت تغییر نظام، بلکه بر سر ابزارهای رسیدن به آن، یعنی استفاده کردن یا نکردن از گزینه نظامی با یکدیگر اختلاف نظر دارند.

اما نکته جالبتر، مغالطه نتانیاهو در مقایسه ایران با کشوری همچون اوگانداست. در شرایطی که گزارش‌های مستمر رسانه‌ها و نیز مؤسسات تحقیقاتی غربی از پیشرفت‌های قابل توجه ایران در عرصه نظامی حکایت دارند، چنین مقایسه‌ای تنها می‌تواند ناشی از ساده‌انگاری و بی‌توجهی به واقعیات موجود تلقی شود.