در کنفرانس «انقلاب‌های عربی، دخالت‌های غرب؛ چشم انداز آینده» در ژنو بررسی شد؛

رفتار متناقض غرب یک پاسخ ساده دارد + تصاویر

طارق رمضان افزود: مردم کشورهای اسلامی با اسلام زندگی می‌کنند؛ چرا نباید قوانین اسلامی حاکم باشد؟ چرا غرب در برابر حکومت‌های پادشاهی نفتی سکوت می‌کند، ولی دمکراسی اسلامی را خطر جدی می‌داند؟ دمکراسی غربی مشکلات و بحران‌های خود را دارد؛ نمونه آن وضعیت هم اکنون ایتالیاست. به نظر من، اسلام زمان و مکان ندارد و تاکنون هم کارآیی خود را نگه داشته است.

کد خبر: ۱۶۲۳۴۲

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۲۰:۵۰

کنفرانس «انقلاب‌های عربی، دخالت های غرب؛ چشم انداز آینده» در تاریخ اول می ‌2011 با میزبانی موسسه بین‌المللی صلح، عدالت و حقوق بشر در شهر «ژنو» در مرکز نمایشگاه‌های بین‌المللی ژنو برگزار شد.

به گزارش «تابناک»، سخنرانان اصلی این کنفرانس ـ که بیش از صد نفر از فعالان اروپایی و گروه‌های مردمی کشورهای عربی در آن شرکت داشتند ـ دکتر طارق رمضان و دکتر محمد المفتاح بودند.

دکتر طارق رمضان

بنا بر این گزارش، طارق رمضان، نوه «حسن البنا»، بنیانگذار اخوان المسلمین، استاد دانشگاه و اسلام شناس سوئیسی است. وی در مباحثه‌ها و مناظرات مربوط به اسلام در غرب و جهان نقشی فعال دارد. او در آثارش بر قابلیت و اهمیت تطبیق فرهنگ اسلامی با ارزش‌های مدرن تأکید و مشارکت مسلمانان را در جوامع دمکراتیک تشویق می‌کند.

هفته‌نامه «تایم» وی را در سال ۲۰۰۴ جزو یکصد تأثیرگذارترین شخصیت‌های جهانی شناخته بود.

همچنین دکتر محمد المفتاح، از جمله نویسندگان و فعالان تونسی است که سابقه مبارزه و زندان طولانی در زمان رژیم بن علی را نیز دارد.

دکتر طارق رمضان، با اشاره به تلاش غرب برای کنترل انقلاب‌های عربی درباره روابط رژیم صهیونیستی با مصر پس از مبارک گفت: نتانیاهو و غرب از مصر «مبارک» حمایت می‌کردند. مصر نیز به نوعی شریک بزرگ رژیم صهیونیستی بود که وضعیت غزه، یکی از نمونه‌های آن است، ولی به نظر من، هم‌اکنون روابط مصر با رژیم صهیونیستی به نوعی در قالب روابط همه کشورهای عربی آزاد شده با آن رژیم تعریف می‌شود.

وی افزود: در واقع، رژیم صهیونیستی بزرگترین شریک خود را از دست داده و اکنون به شدت از دمکراسی و آزادی کشورهای عربی ترسان است.

دکتر محمد المفتاح

رمضان ادامه داد: اما بگذارید از بحرین صحبت کنیم، چرا آمریکا از سقوط بشار اسد حمایت می‌کند، ولی درباره بحرین سکوت کرده و می‌گوید اختلاف داخلی شیعه و سنی است؟ غرب باید به این پرسش پاسخ دهد که دمکراسی و آزادی از نظر غرب چیست؟ باید پاسخ دهد چرا از حکومت فاسد مبارک حمایت می‌کرد؛ حکومتی که 70 درصد از قراردادهای بزرگ آن متعلق به پسر مبارک بود؟!

وی گفت: این یک پاسخ ساده دارد؛ منافع اقتصادی و امنیت رژیم صهیونیستی. منافع نفتی و اقتصادی غرب در این است که به ظاهر از لیبی حمایت کرده و لشکرکشی کند، ولی وقتی موضوع به بحرین می‌رسد، منافع نفتی آنها در گرو سکوت در برابر این رخدادهاست.

طارق رمضان در ادامه در پاسخ به این ادعا که اسلام در برابر مردم‌سالاری قرار دارد، گفت: چرا غرب دمکراسی را برای خود خلاصه کرده است؟ مسلمانان می‌خواهند حکومت دمکرات بنا بر عقاید خود بنا نهند. غرب فریاد می‌کشد؛ اما باید به آن پاسخ داد: این حکومت خودشان است، چگونه می شود که تأثیر مسحیت را در قوانین خود نادیده می‌گیرید؟!

وی افزود: مردم کشورهای اسلامی با اسلام زندگی می‌کنند؛ چرا نباید قوانین اسلامی حاکم باشد؟ چرا غرب در برابر حکومت‌های پادشاهی نفتی سکوت می‌کند، ولی دمکراسی اسلامی را خطر جدی می‌داند؟ دمکراسی غربی مشکلات و بحران‌های خود را دارد؛ نمونه آن وضعیت هم اکنون ایتالیاست. به نظر من، اسلام زمان و مکان ندارد و تا کنون هم کارایی خود را داشته است.

همچنین دکتر مفتاح به بر شماری دلایل انقلاب و دگرگونی سیاسی تونس پرداخته و به دلایلی از جمله وجود محدودیت‌های مذهبی و سیاسی، وجود یک طبقه خاص نزدیک به بن علی و فساد اقتصادی خاندان او اشاره نمود.

وی همچنین با تأکید بر این موضوع که بن علی، یک حکومت پلیسی مورد حمایت آمریکا و غرب بوده، افزود: پیش از انقلاب، بسیاری از کشورهای غربی برای حمایت از شرکت‌ها و منافع اقتصادی شان از دیکتاتوری بن علی حمایت می‌کردند که حمایت مستقیم سارکوزی از بن علی از آن جمله است. کشور‌های غربی می‌گفتند که تونس یک کشور مدرن با سیستم سیاسی و اقتصادی مدرن است، در حالی که در دوران بن علی، سی هزار نفر به دلایل سیاسی در زندان‌ها بودند.

مفتاح ادامه داد: نمونه دیگر، شرکت‌های آمریکایی هستند که بسیاری از سیاستمداران آمریکایی در آن شریکند که هم سلاح به دیکتاتورها می‌فروختند و هم از آنها حمایت می‌کردند.

وی در پایان گفت: همین کشورهای غربی هم اکنون تبلیغ می‌کنند و دنیا را از روی کار آمدن اسلامگرایان می‌ترسانند، در حالی که پیشتر از حکومت‌های به شدت فاسد حمایت می‌کردند و حال هم اگر اسلامگرایان روی کار بیایند، مطمئنا تحریم‌های سنگینی علیه‌شان اعمال خواهند کرد؛ مانند آنچه با حماس کردند.