گزارشی اختصاصی «تابناک» از سلیمانیه عراق -1

سفر غیرمنتظره طالبانی برای حل بحران کردستان عراق

مسئول اداره اطلاعات کردستان جنوبی در گفت وگویی با خبرنگار «تابناک» اظهار داشت: ما با این نوع تئوری های توهم گرا و توطئه نگر، مخالفیم. ما با ایران یکی هستیم. ایران موطن ماست، همنژاد و همخون و برادریم. اسائه ادب افراطیون به سفارت ایران را محکوم می کنیم، ولی امری بیرون از عهده ما بوده و نمی بایست صورت می گرفت. ناآرامی در کردستان به ضرر منافع هر دوی ماست.

کد خبر: ۱۴۹۴۵۲

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۳۸۹ - ۰۲:۲۸

چند روزی است که کردستان عراق، روزهای ناآرامی را می گذراند و به همین دلیل، جلال طالبانی رئیس جمهور عراق در سفری غیرمنتظره به اقلیم کردستان، به دنبال حل بحران پدید آمده است.

به گزارش حبرنگار «تابناک» از کردستان عراق، نوشیروان مصطفی امین، جانشین سابق جلال طالبانی در حزب اتحادیه میهنی کردستان عراق و رهبر حزب تغییر ـ گوران ـ نقدهای صریحی از عملکرد رئیس اقلیم کردستان عراق داشت که بازتاب و واکنش های گوناگونی را در پی داشت.

نوشیروان مصطفی در سال های 1996 -1995 با انتشار کتاب هایی درباره تاریخ کردستان عراق، رخدادهای گوناگونی را بررسی کرد و حتی بر این باور بود، تا هنگامی که بارزانی را به آن سوی رود زاب فراری ندهند، کردستان رنگ آسایش و آرامش نخواهد دید، ولی بعدها از 1997 به بعد، که قراردادی بین دو حزب اتحادیه میهنی و دمکرات کردستان عراق بسته شد، نوشیروان از شدت نقدهایش کاست و راهی لندن شد و در سال های 2001 به بعد بنا به دعوت جلال طالبانی به کردستان بازگشت و در دوران حمله آمریکا به عراق، وی جزو مجلس حکومت انتقالی عراق بود.

وی سپس نقدهای صریحی به همکار و همراه سالیانش، جلال طالبانی، داشت که بنا به امتیازاتی که جلال طالبانی به مسعود بارزانی داده، از جمله اختیار کلید وزارت کابینه به اعضای سیاسی حزب بارزانی، توافق بارزانی را برای ریاست جمهوری اش به دست آورده است و بعد نقدهایش در درون حزب دامنه دار شد و به فساد اداری و مالی داخل اتحادیه میهنی کردستان پرداخت و بیشتر اعضای عالی رتبه به فساد را متهم کرد که این مهم سبب شد، دیگر اعضا، تلاش خود را برای حذف نوشیروان به کار بندند و سرانجام جلال طالبانی به او چهارده میلیون دلار حمایت مالی کرد تا فعالیت فرهنگی اش را ادامه دهد و به دنبال آن، نوشیروان از فعالیت سیاسی کناره گیرد.

روزها گذشت و سرانجام نوشیروان، در بالای یکی از تپه های مهم شهر سلیمانیه، مرکز فرهنگی اش را سامان داد. روزنامه مهم «روژنامه» را منتشر، شرکت فرهنگی «واژه» را فعال کرد و سپس حزب گوران ـ تغییر ـ را پدید آورد.

سخنرانی های آتشین او، موجب جلب افکار عمومی مردم کردستان و نقدهای تند نوشیروان سبب شد، منتقدان او را به مهره آمریکا و حتی انگلیسی بودن متهم کنند.

این اقدامات نوشیروان تا به جایی پیش رفت که وی اعلام کرد، بارزانی صلاحیت و مشروعیت رهبری کردستان ندارد؛ هرچند این اظهارات وی جدی گرفته نشد و در انتخابات پارلمان کردستان، کرسی فراتر از بارزانی به دست نیاورد.

نوشیروان همچنان نقدهایش را ادامه داد و به مردمان کردستان عراق نوید داد که آینده ای بهتر و فراتر از انحصار دو حزب دارد و دمکراسی فراتر از انحصار است. سخنانش را نسل جوان کرد، دوست داشت و آنچنان استقبالی شد که او را نفس تازه در فضای بسته نامیدند و منتقدان بر این باورند که او می توانست بر کرسی ریاست مجلس تکیه بزند، ولی در آخرین روزها، استعفا داد و به مجلس نرفت.

وی در روزنامه نیویورک تایمز اعلام داشت که به بارزانی گفته، باید فضای انتقاد باز شود تا روند برقراری و تشکیل حکومت را باور کنند و اگر هیأت کابینه بر وفق مراد نبود، با اردنگی بیرون شود!... این سخن بر خلاف دمکراسی خواهی بود و گزگ دست مخالفان داد.

در مراسم حزبی مسعود بارزانی، او را سیاست جلال طالبانی و دنباله اتحادیه میهنی کردستان نامید و جلال طالبانی برای رهایی از نقد و نگرانی مسعود بارزانی، در مراسم پلنیوم حزبی، مسئولیت فاجعه حلبچه را بر دوش نوشیروان نهاد و سپس گفت، به وی چندین میلیون دلار کمک کرده است تا دیگر به سیاست کردستان، کاری نداشته باشند و او را خائن به کرد و کردستان و عامل ناآرامی کردستان نامید!

این سخنان تند شاید اندکی بارزانی ها را آرام کرد، اما هرگز شک و تردید آنان را نزدود و هر از گاهی نقدهایی از نوشیروان منتشر می شد و بر رابطه بارزانی و طالبانی، سایه می افکند... و وقایع مصر و تونس و کشورهای عربی بهانه ای شد که نوشیروان دوباره پشت تریبون برود و این بار نوک پیکان را به سوی حکومت اقلیم نشانه برود و آنها را این بار به فریب افکار عمومی و تاراج اموال عمومی و تبارگماری و فروش منابع زمینی کردستان و .... متهم کرد و سخنانش چندان آتشین بود که برخی از افراد حزب طالبانی، واکنش سریع نشان دادند.

به دنبال اظهارات اخیر نوشیروان، تظاهراتی در سلیمانیه شکل گرفت و نسل جوان و مخالفان حکومت اقلیم به شعارهایی اعتراض آمیز دست زدند.

این تظاهرات و شعارهای مردم کردستان عراق، امنیت کردستان را با چالش جدی روبه رو کرد که به دنبال بروز این مشکلات امنیتی منجر به حمله به مرکز این حزب در سلیمانیه شد که شماری کشته و زخمی بر جای گذاشت که این حمله باعث افزایش انتقادات نسبت به دولت اقلیم شد که نچیروان بارزانی، آن را دفاع نامید و تقاضای استفاده از نیروی نظامی را بنا به درخواست برهم صالح دانست!

در این میان منتقدان و کارشناسان، سخنان و اظهارات متفاوتی را مطرح کردند. یکی از مسئولان آن را فتنه نامید و تحریک شده از سوی ایران به بهانه حضور پژاک در کردستان عراق نامید و اعلام کرد، با این تحریک ها می خواهند اقلیم را متزلزل کنند... و یکی دیگر از مسئولان ان را سیاست تخریب گرانه ترکیه نامیدند و گروهی هم انگشت اتهام ها به سوریه و یا حتی آمریکا دراز کردند... .

به دنبال بروز مسائل مهم در اقلیم کردستان، مسئولان امنیتی و نظامی دو حزب روز گذشته تشکیل جلسه دادند و مسئول اداره اطلاعات کردستان جنوبی در گفت وگویی با خبرنگار «تابناک» اظهار داشت: ما با این نوع تئوری های توهم گرا و توطئه نگر، مخالفیم. ما با ایران یکی هستیم. ایران موطن ماست، همنژاد و همخون و برادریم. اسائه ادب افراطیون به سفارت ایران را محکوم می کنیم، ولی امری بیرون از عهده ما بوده و نمی بایست صورت می گرفت. ناآرامی در کردستان به ضرر منافع هر دوی ماست و نباید مرزهای ما با ایران با عصیان و ناآرامی روبه رو باشد و باید هر ناآرامی را کنترل کنیم... هر گونه تغییر سیاسی در ساختار حکومت اقلیم از راه قانون و اصلاح امور است نه با چنین تحریکاتی.

یکی دیگر از مسئولان حزبی هم در مصاحبه با خبرنگار «تابناک» گفت: نوشیروان، خودش بیانیه داده است که مخالف هر تندی و فتنه گری است و می خواهد با رهبری اقلیم همکاری کند که امنیت اقلیم کردستان با مخاطره روبه رو نشود.

بنا بر گزارش خبرنگار «تابناک» از کردستان عراق، روز گذشته، همچنین یک مجموعه راهپیمایی های اعتراض آمیز در شهرهای سلیمانیه رخ داد و جلال طالبانی هم برای حل بحران سیاسی چند ساعت پیش وارد سلیمانیه شده است.

یکی از منتقدان سیاسی حکومت اقلیم به خبرنگار «تابناک» اظهار داشته است: رعایت امنیت و دستاوردهای حکومت اقلیم کردستان با ارزشتر از شخص و حزب است و نمی شود با بهره از زور بر کرسی ریاست نشست؛ بنابراین، باید رضایت افکار عمومی را جلب کرد و معترضان را آرام ساخت و با آنها گفت وگو کرد. این منتقد اظهار امیدواری کرد که به زودی این بحران رفع شود.

ادامه دارد...