به هوش آمد و گفت: می ایستم تا تیربارانم کنید، ولی...

گروهی از مركز براي سركوب مردم بندر گناوه به شهر وارد شده بودند. پس از تيراندازي هاي بسیار براي ايجاد ترس و وحشت تعدادي از جوانان شهر را دستگير كردند. يكي از آنان ناصر بود كه از آغاز ورود به ژاندارمري، زير آماجي از مشت و لگد و ضربات بي رحمانه نيروهاي اعزامي رژيم شاه قرار گرفت...

کد خبر: ۱۴۷۰۰۳

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۵:۵۱

سرویس دفاع مقدس ـ شاید برخی از نسل سومی ها، از یک سو به دلیل اقتضای سنی و از دیگر سو، به دلیل عدم شرح و بسط جامع و مانع تحولات روزهای منجر به پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در ایران، شناخت کافی نسبت به آنچه در آن روزها بر مردم گذشت، نداشته باشند.

«تابناک» همچون برخی رسانه های دیگر، در حد و اندازه خود، یکی از رسالت هایش را کمک به شناخت هر چه بهتر از این رخدادها و البته آنچه در دفاع مقدس ملت ایران روی داد، می داند. مطلب کوتاه زیر، مشتی است نمونه خروار از رشادت ها و اعتقاد راسخ مردم درباره آنچه امروز به یادگار برای ما مانده و طبیعتا وظیفه سنگین تداوم و تعالی آن بر دوش ما نسل سومی هاست:

«گروهی از مركز براي سركوب مردم بندر گناوه به شهر وارد شده بود. پس از تيراندازي هاي بسیار، براي ايجاد ترس و وحشت، شماري از جوانان شهر را دستگير كردند. يكي از آنان ناصر رسولي بود كه از آغاز ورود به ژاندارمري، زير آماجي از مشت و لگد و ضربات بي رحمانه نيروهاي اعزامي رژيم شاه قرار گرفت.

ناصر چند بار بيهوش شد، ولي به محض به هوش آمدن باز به جان او مي افتادند و از او مي خواستند به امام خميني لعن و نفرين كند تا او را آزاد كنند، ولي او با اشاره به ميله پرچمي كه در میان ميدان صبحگاه ژاندارمري قرار داشت، مي گفت: در كنار آن ميله مي ايستم تا تيربارانم كنيد، ولي حاضر نيستم كلامي غير از آنچه در عقيده دارم بگويم.

آن روزهاي سخت گذشتند، ولي ناصر رسولي تا روز شهادتش در هفتم دي ماه 1364 در هور العظيم بر پيمان خود با رهبرش امام خميني ماند.»

گفتنی است، ناصر در آذر ماه سال 1325 در روستاي «مال‌خليفه‌اي» از توابع شهرستان گناوه، چشم به جهان گشوده و در 7هفت سالگي پدرش را از دست داد و در سايه تلاش بي‌وقفه مادر براي تأمين معاش خانواده بزرگ شد. آموختن علم را تا کلاس نهم در گناوه ادامه داد و سپس به دانشسراي مقدماتي بوشهر رفت و پس از گذراندن دوره سربازي، شغل آموزگاري را برگزید.

ناصر اوايل انقلاب نيز مدرک کارداني خود را در شيراز با نمرات عالي گرفت. سال 1352 عده‌اي از روحانيون به گناوه تبعيد شدند و ناصر در ارتباط با آنان با انقلاب و آرمان‌هاي امام (ره) آشنا شد. پخش اعلاميه و حضور در تظاهرات، از جمله کارهای او بود. وي يک‌ بار نيز دستگير و زنداني شد و مورد شکنجه قرار گرفت.

او در سال 1351 ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد. زماني ‌که جنگ تحميلي آغاز شد، دل از همه تعلقات بريد و قدم به عرصه ايثار نهاد.

رسولي در سال‌هاي خدمت در آموزش و پرورش، معاونت مدرسه راهنمايي دانش و مسئوليت دايره‌ آموزش اداره آموزش و پرورش را پذيرفت.

سرانجام اين رادمرد جبهه‌هاي جنگ در تاريخ 7/10/1364 در هورالعظيم به آرزوي ديرينه‌اش دست يافت و در سن 39 سالگي، شهيد راه حق شد؛ مزار پاکش در گلستان شهداي گناوه قرار دارد.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد...