ژن غول آسايي کشف شد

کد خبر: ۱۴۱۱۵۶

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۸۹ - ۱۹:۲۶

گروهي از دانشمندان انگليسي با بررسي DNA اسکلت يک انسان غول پيکر ايرلندي موفق شدند يک جهش ژنتيکي را کشف کنند که با غول آسايي ارتباط دارد.

به گزارش مهر، غولها تنها در لابه لاي کتابهاي افسانه اي وجود ندارند بلکه دانشمندان مدرسه پزشکي و دندانپزشکي لندن با انجام تحقيقاتي بر روي پديده "غول آسايي" يا "ژيگانتيسم" در ايرلند شمالي دريافتند که غولها نه تنها وجود دارند بلکه از يک بيماري ژنتيکي رنج مي برند.

نتايج اين تحقيقات نشان داد افرادي که از غول آسايي رنج مي برند داراي يک جهش ژنتيکي هستند که به سبب آن از کودکي يک تومور خوش خيم در هيپوفيز مغز آنها رشد مي کند. اين تومور کوچک که در پايه مغز توسعه مي يابد موجب مي شود که هورمون رشد بيش از حد طبيعي توليد شود.

درصورتي که تومور در سن بزرگسالي توسعه يابد منجر به رشد غيرعادي پيشاني، آرواره، دستها و پاها مي شود که در اين صورت به اين بيماري "آکرومگالي" گفته مي شود.

اين محققان با مشاهده اسکلت يک فرد غول آسا به نام "چارلز بارين" به دنبال ريشه هاي ژنتيکي و ارثي اين بيماري گشتند.

"چارلز بارين" که همچنين با اسامي "غول ايرلند" و "چارلز او برايان" نيز شناخته مي شود در قرن هجدم مي زيسته است وي با 2 متر و 54 سانتيمتر قد يک نمونه واقعي از پديده غول آسايي در زمان خود بوده است.

وي در سن 21 سالگي به لندن آمد و به دليل متفاوت بودنش شهرت بسياري کسب کرد و سرانجام يک سال پس از ستاره بودن مرد.

براساس گزارش اينديپندنت، اين دانشمندان با مطالعه بر روي DNA اين اسکلت کشف کردند که يک جهش ژنتيکي در "غول ايرلند" وجود داشته که مشابه جهشي است که در چهار خانواده ديگر اهل ايرلند شمالي داراي افراد مبتلا به ژيگانتيسم نيز ديده شده و احتمالا از هزار و 500 سال قبل شکل گرفته است.

اين محققان در اين خصوص اظهار داشتند: "اين مقايسه ها بسيار دشوار بود. ما اطلاعات کمي درباره جغرافياي ايرلند شمالي داشتيم اما بعد از اينکه اين جهش ژنتيکي در اولين خانواده ديده شد به غول ايرلند فکر کرديم و مطالعات خود را آغاز کرديم. سپس خانواده هاي ديگر را مورد بررسي قرار داديم زماني که به خانواده چهارم رسيديم قادر بوديم بلافاصله به بيمار مبتلا به غول آسايي بگوييم که خانواده اش ريشه ايرلند شمالي دارند."

تاکنون دانشمندان مي دانستند که در اثر توليد بيش از حد هورمون رشد در دوران قبل از بلوغ، ژيگانتيسم و در اثر ترشح زياد آن در دوران پس از بلوغ آکرومگالي ايجاد مي شود اما تاکنون جهش ژنتيکي مرتبط با اين پديده و ريشه هاي ارثي آن شناسايي نشده بود.