با این‌لشکر واقعا می‌شود سر ترامپ و نتانیاهو را به ایران آورد/آیت‌الله خامنه‌ای پیروز شد

خیلی از رسانه‌های دنیا در گزارش‌های چند روز گذشته و به ویژه امروزشان از کین‌خواهی ایرانیان گفتند. راست هم گفتند چون مردم ایران واقعا شبیه هیچ مردم دیگری نیستند! مرام شان شیعه است و پرچم‌های قرمز «یا لثارات‌الحسین» و «یا لثارات الخامنه‌ای» شان امروز کل مسیر خیابان دماوند تا میدان آزادی را پر کرده بود. خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارش‌های امروزش نوشت: «در جریان مراسم تشییع، گزارش‌ها حاکی از افزایش تهدیدها از سوی برخی عزاداران برای انتقام‌گیری از مرگ خامنه‌ای است. معترضان و نوشته‌های حمل‌شده توسط آن‌ها بار دیگر خواستار کشتن دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، شده‌اند.»

کد خبر: ۱۳۸۳۲۷۵

تاریخ: ۱۵ تير ۱۴۰۵ - ۱۶:۳۲

به گزارش خبرنگار تابناک، زنگ می‌زند و می‌پرسد «خبر داری پیکر آقا کجای مسیر تشییع است؟ به میدان انقلاب رسیده؟» می‌گویم «گفته‌اند از امام حسین (ع) تا انقلاب و از آن‌جا تا آزادی تشییع می‌شود. بعد هم که بزرگراه شهید لشکری» قطع می‌کنیم و چند دقیقه بعد وقتی از یکی از خادمان و دست‌اندرکاران برنامه تشییع می‌شنوم که پیکر الان در پایگاه مقداد است، تماس می‌گیرم و خبر می‌دهم «جلوتر از انقلاب به سمت آزادی حرکت کرده‌اند!»

ناراحت می‌شود و با حالت عصبی بد و بیراه می‌گوید؛ «یعنی چه؟ ما از اول خیابان دماوند آمده‌ایم که با پیکر به سمت امام حسین (ع) حرکت کنیم! چرا این‌طوری می‌کنند؟» می‌گویم «حالا صبر داشته باش! معلوم می‌شود!» حق دارد عصبانی شود. بیش از ۲ میلیون‌نفر در شرق تهران، تشییع دلخواهشان را از دست دادند. ساعت ۷ صبح هم در چهارراه نواب، شنیدم کودکی از پدرش پرسید «بابا، کِی می‌آن؟» و پدرش جواب داد: «بابا! آقا ساعت ۱۰ یا ۱۱ می‌رسه این‌جا!» انگار درباره «آقا»یی صحبت می‌کند که شهید نشده و هنوز با ماست! و خب، مگر غیر از این است؟

ظاهرا قال‌مان گذاشته‌اند. سریع سوار موتور می‌شوم و از چهارراه نواب، فرعی‌ها را بالا و پایین می‌کنم و سر از تقاطع اتوبان یادگار امام (ره) و آزادی در می‌آورم. گوشه‌ای پارک می‌کنم و با جمعیتی که دارد مثل سیل جاری می‌شود همراه می‌شوم. بله، روبروی پایگاه بسیج مقداد، خودروی حامل پیکرها را بین جمعیتی می‌بینم که اجازه حرکت به خودرو نمی‌دهند. در محاصره افتاده و سرعتش خیلی کند است!

جلوتر می‌روم و جلوتر! تا جایی که به فاصله یک‌متری خودرو می‌رسم. البته که کار ساده‌ای نیست! مردان، بانوان حاضر در این‌محوطه را تشویق می‌کنند به‌خاطر فشار شدید جمعیت از خودرو دور شوند. بانوان اما عرق‌ریزان، اصرار دارند نزدیک‌تر شوند و وقتی می‌بینند حریف فشار جمعیت مردان نیستند، رضایت می‌دهند کنار بکشند و به حاشیه بروند. بعضی‌هایشان هم می‌مانند و می‌خواهند وداع کنند چون آخرین روز آقا در تهران است. در فاصله چندمتری خودروی حامل پیکر سیدالشهدای انقلاب، صداهای مختلفی می‌شنوی؛ «آقا خیلی نوکرتم!»، «آقا حالا که شهید شدی دعا کن منم شهید شم!»‌، «خیلی دوستت دارم آقا!»‌، «حلالم کن!»، «انتقامتو می‌گیریم!» و ...

بعضی از بانوان هم اشک می‌ریزند. بعضی دیگرشان، مردانه شعار می‌دهند و دنبال تقاص خون آقا از ترامپ و نتانیاهو هستند. «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسراییل» دیگر قدیمی شده! همه یا نوای «حیدر حیدر» سر می‌دهند یا با فریادهای مردانه و حالت منتقم‌های مُصِر می‌گویند «مذاکره نمی‌خوایم، سر ترامپو می‌خوایم!» تعدادی‌شان هم پلاکاردهای دست‌نوشته یا چاپی به دست دارند: «یا لثارات الخامنه‌ای!»

شعار «مذاکره نمی‌خوایم، سر ترامپو می‌خوایم» را امروز برای اولین‌بار شنیدم؛ ساعت ۷ صبح در چهارراه نواب؛ آن هم از یک‌پیرزن شهرستانی که گوشه خیابان نشسته بود و فریاد می‌زد و چند زن دیگر هم همراهش این‌شعار را تکرار می‌کردند. عابرانی هم که از کنارش عبور می‌کردند، با شنیدن شعارش، اول «ماشالله!» می‌گفتند و بعد تکرار می‌کردند. تا ظهر، این‌شعار بین همه ایرانی‌ها فراگیر شد!

موکب‌داران به‌شدت مشغول کارند! شربت و لقمه نان به دست مردم می‌دهند و بطری‌های آب‌معدنی است که دست به دست می‌شوند و عطش زائران را جواب می‌دهند. چرا می‌گوییم زائر؟ خب به تشییع پسر شهید فاطمه (س) آمده‌اند! مثل همان‌هایی که هرسال اربعین از نجف و کاظمین و سامرا یا بصره، پیاده به سمت کربلا می‌روند تا پسر فاطمه‌ (س) را ببینند و عهد بندند؛ همان‌پسر فاطمه که آقای شهید ایران هم پسر اوست.

طی این یکی‌دو روز با خیلی‌ها این‌حرف را زده‌ام که «تهران، شبیه اربعین شده!» همه‌جا پر از موکب‌ است و این از اثر خون پاک پسران فاطمه (س) است که به ناحق ریخته می‌شود و اثر جهانی دارد؛ یکی تهران را به هم ریخته و یکی هم در ایام اربعین، عراق را به هم ریزد! قرار هم هست هر دو خون در یک‌مسیر بیافتند و باعث ظهور پسر دیگر فاطمه (س) شوند. هر طور حساب کنید، خون حسینی‌ها باعث این‌همه خیر و برکت و نذری و مهربانی شده است! از شهرستان‌های مختلف هم موکب احداث کرده‌اند و انگار اربعین است.

اما وسط همه مهربانی‌ها، وقتی چشم‌ها به تابوت رهبر شهید می‌افتد که اعضای خانواده‌اش در تابوت‌های دیگر، او را در بر گرفته‌اند و پیشاپیش‌اش هم تابوت زهرا کوچولوی محمدی گلپایگانی را گذاشته‌اند، ابروها در هم گره می‌خورد و صدای لعن و نفرین ترامپ و نتانیاهو بالا می‌رود! حالا دین و اعتقاد و آخرت که هیچ! می‌دانیم صهیونیست‌ها به آخرت و خدا اعتقادی ندارد و تا بتواند در دنیای خود جنایت می‌کند؛ اما کارما و انرژی نهفته در طبیعت چه؟ این‌ها را که خودشان می‌گویند! واقعا اگر آن‌دو موجود وحشی [حیوان هم نگوییم که به حیوانات بی‌گناه خدا ظلم نشود] این‌همه لعن و نفرت را دنبال نام خود حس کنند، چه ترس و وحشتی به جانشان خواهد افتاد! این‌همه انرژی منفی؟ به‌ویژه که همه این‌ابروهای گره‌خورده و همه چشم‌های خیس از اشک، فریاد درخواست قتل‌شان را فریاد می‌کشند و می‌گویند «مذاکره نمی‌خوایم، سر ترامپو می‌خوایم!» برای کشتن‌شان هم جایزه ۱۰۰ میلیونی تعیین کرده‌اند.

وقتی خودروی حامل پیکرها از روبروی دانشگاه صنعتی شریف عبور کرد، وسط روضه‌خوانی و مرثیه‌، ناگهان یکی از وسط جمعیت فریاد کشید «تفاهم نمی‌خواییم! سر ترامپو می‌خواییم!» و جمعیت با گام بالای صدا، چنان این‌شعار را فریاد زد که فضای حماسی و غرورانگیزی برای ما ایرانی‌ها، و فضای رعب‌انگیزی برای قاتلان پسر فاطمه (س) به وجود آمد.

راستی اسم دانشگاه صنعتی شریف آمد! عجب موکب بزرگی داشت این‌دانشگاه و چه تعداد زیادی موکب دور و اطرافش مشغول خدمت‌رسانی به زائران سیدالشهدای انقلاب ایران بودند! همان‌دانشگاهی که چندماه پیش عوامل ترامپ و نتانیاهو، در آن پرچم ایران را آتش زدند و به رهبر شهید توهین کردند؛ همان‌هایی که توهین کردند ولی رهبر حلال‌شان کرده بود! این هم از اثرات خون پسران فاطمه (س) است؛ همان‌مکانی را که در آن به آن‌ها توهین شده، تبدیل به پایگاهی برای مریدانشان می‌کند که صدای بلند نوحه‌های مختلف ازجمله «باید برخاست» از آن بلند است!

وسط همه شلوغی‌ها یاد دوست عصبانی‌ام می‌افتم! در گروه دوستانه‌مان حسابی گرد و خاک کرده و دست‌اندرکاران تشییع را به باد انتقاد گرفته که چرا مردم خیابان دماوند تا انقلاب را نادیده گرفتند؟ بعضی‌ از دوستان گروه مخالفش هستند. می‌گوید «من با این‌سردار حسن‌زاده حرف دارم!» می‌نویسم: «بچه‌ها من بعدا برایش توضیح می‌دهم. باید باشی و جمعیت این‌جا را ببینی! ولی داداش من! بدان اگر می‌خواستند پیکر آقا و خانواده‌اش را از اول خیابان دماوند تا میدان آزادی با جمعیت تشییع کنند، حداقل دو روز طول می‌کشید! بنده‌های خدا مدیریت بحران کرده‌اند!»

نزدیک‌های ساعت ۱۴ هم که خبری از سردار حسن‌زاده منتشر می‌شود، آرام‌تر می‌شویم و برگزارکنندگان مراسم را درک می‌کنیم: «تلاشمان این بود خودروی حامل پیکر شهدا را در خیابان انقلاب در مسیر تشییع قرار دهیم اما به‌دلیل ازدحام زیاد نتوانستیم خودرو را برسانیم و به‌همین‌دلیل از مردمی که در شرق تهران آماده بودند عذرخواهی کردیم!»

قابل درک است! بحث، بحث خون پسر فاطمه (س) است. شوخی نیست! این‌خون، همان‌خونی است که هر سال محرم و صفر این‌همه برایش گریه می‌کنیم و حدود ۲۵ میلیون انسان را از سراسر دنیا به کربلا می‌کشاند. حالا پسر همان حسینِ اربعین‌هایمان، باعث شده این‌جمعیت میلیونی سرازیر تهران شوند و بعد هم قم و بعد هم زیارت عتبات و بعد هم که مشهدِ امام رضا (ع)! شهرداری تهران هم اعلام کرده از ساعت ۵:۳۰ صبح شنبه تا ساعت ۶ صبح امروز دوشنبه ۱۵ تیر، حدود ۱۱ میلیون سفر با متروی تهران ثبت شده و از زمان آغاز فعالیت ناوگان اتوبوسرانی کشور هم تا ساعت ۶ صبح امروز بیش از ۶ میلیون سفر با اتوبوس‌ها به ثبت رسیده است.

راستی به نظرتان ترامپ و نتانیاهو و دستگاه‌های رسانه‌ای‌شان مثل اینترنشنال و چه و چه، معنای خیر و برکت ماه محرم و شهادت را می‌فهمند؟ پاسخ منفی است. یک‌مصداقش هم این‌که از چندروز پیش از برگزاری مراسم وداع و تشییع در تهران، توپخانه‌شان را برای پمپاژ مفهوم حکومتی‌بودن مراسم و همان‌بحث‌های قدیمی کیک و ساندیس چاق کرده‌اند. مهم نیست. بگذارید هر دروغی که می‌خواهند به خورد مخاطبان مسخ‌شده‌شان بدهند و دلشان خوش باشد. چون مخاطبان این‌رسانه‌ها که دل به پذیرش دروغ داده‌اند، محرومانی هستند که معنای محبت و معرفت را نچشیده‌اند و نخواهند چشید. بگذارید سایبری‌های یهود در آلبانی و تل‌آویو در مذمت نذری پست منتشر کنند و ندانند نذری‌های ایرانی‌های شیعه و حتی غیر شیعه و ارمنی، چه دل‌هایی را شفا داده‌اند. اما بد نیست یک‌سوال ما را هم بی‌جواب نگذارند! اگر پیشوایان‌شان [احتمالا ترامپ و نتانیاهو و ربع پهلوی] از دنیا بروند، می‌توانند چنین‌تشییع جنازه‌ای خلق کنند؟ خیلی که هنر کنند و مثل چند وقت پیش، بلیط مجانی بگیرند و طرفدارانشان را از سراسر اروپا و جهان جمع کنند، احتمالا موفق شوند مراسم اخته و شرم آور مونیخ و نمونه‌های مشابه‌اش را تکرار کنند! به‌قول شاعر «آنان که منکرند، بگو روبرو کنند!»

راستش همین‌قدر هم که درباره وحوش جریان زن، زندگی آزادی و عمله‌های یهود نوشتیم، زیاد است. بگذارید به اصل مطلب بپردازیم؛ به مراسم تشییع پیکری که به گواه رسانه‌های ایتالیایی، چینی، روسی و ... تبدیل به حماسه باشکوهی شد که متحیرشان کرده است. اما بیایید از زاویه دید خودمان به این‌حماسه باشکوه و عجیب و غریب نگاه کنیم؛ حماسه‌ای که توسط مردمی شریف و مبارز خلق شده است! مردمی که کوتاه نمی‌آیند؛ حتی با وجود همه فشارها و بازی‌های روحی‌روانی رسانه‌های دشمن، فشارهای اقتصادی دشمن و فشارهای نظامی و کشت و کشتارهایش.

البته که مسئولان هم از همین مردم مبعوث‌شده کف خیابان هستند و بناست مطالبات آن‌ها را طلب کنند اما حضور امروز مردم و شعارهای ممتد انتقام‌جویانه‌شان، حجت را بر مسئولان تمام کرد. طبق چیزی که مردم ایران امروز در راهپیمایی اربعینی تشییع رهبر شهید انقلاب بارها فریاد زدند؛ «ترامپ، نتانیاهو و همه عاملان شهادت رهبر انقلاب، خانواده‌اش و شهدای ایران باید کشته شوند!» این، از مطالبه مردم!

در یکی از گپ و گفت‌های اخیرم با دوستی از هنرمندان، وقتی بی‌تابی‌ام را برای انتقام دید، گفت «عجله نکن! تاریخ را نگاه کن! ایران تک به تک سراغ خلبان‌های بعثی رفته که در بمباران شهرهای ایران دست داشته‌اند و به‌طریقی دخل‌شان را آورده است! شک نکن کشتن آن‌‌دو حرامی هم در دستور کار است!»

خیلی از رسانه‌های دنیا در گزارش‌های چند روز گذشته و به ویژه امروزشان از کین‌خواهی ایرانیان گفتند. راست هم گفتند چون مردم ایران واقعا شبیه هیچ مردم دیگری نیستند! مرام شان شیعه است و پرچم‌های قرمز «یا لثارات‌الحسین» و «یا لثارات الخامنه‌ای»شان امروز کل مسیر خیابان دماوند تا میدان آزادی را پر کرده بود. اگر مردم دیگری بودند احتمالا می‌گفتند خب وقتی جهان یک‌زورگو دارد و همه هم مقابلش سر خم می‌کنند، عقل معاش می‌گوید تو هم که از او ناراحتی و یار و یاوری نداری، باید سر خم کنی! اما خب، کسانی که قائل به این‌گونه تفکر به‌ظاهر عاقلانه هستند، ایرانی نیستند. خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارش‌ امروزش نوشت: «در جریان مراسم تشییع، گزارش‌ها حاکی از افزایش تهدیدها از سوی برخی عزاداران برای انتقام‌گیری از مرگ خامنه‌ای است. معترضان و نوشته‌های حمل‌شده توسط آن‌ها بار دیگر خواستار کشتن دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، و بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل، شده‌اند؛ شعارهایی که در مسیر این کاروان روز دوشنبه دیده شده است.»

یک‌جمله بین آدم‌های معتقد و مومن هست که می‌گوید «خدا را شکر دشمنان ما را از احمق‌ها آفرید!» جمله دیگری هم هست که بین همه آدم‌ها رواج دارد و مذهبی و غیر مذهبی نمی‌شناسد و می‌گوید «تاریخ در یک‌چرخه تکرار می‌شود!» بیایید بین این دو گزاره، ارتباط برقرار کنیم و بگوییم تاریخ همیشه توسط طاغوت و استعمارگرانی که خود را عقل کل می‌پندارند، تکرار می‌شود و البته آن‌ها هم هیچ‌وقت عبرت نمی‌گیرند! روزگاری به صدام حسین گفتند «سید محمدباقر صدر و خواهرش بنت‌الهدی صدر را که در چنگ‌ات اسیرند، بکش!» او هم گفته بود «نه! من از این دو نفر، حسین و زینب نمی‌سازم و قصه عاشورا را تکرار نمی‌کنم!» البته که بعدا همان‌خطا را مرتکب شد و دوباره حسین و یزید را در تاریخ تکثیر کرد اما دشمنان باهوش‌تر از صدام که از قضا اهل قبیله یهود بین‌الملل هستند و همیشه سعی می‌کنند چهره‌های دینی مبارز - یعنی دشمنان آزادی‌خواه خود - تبدیل به چهره‌های مقدس و امامزاده نشوند، با کشتن و به شهادت رساندن‌ گروه اولیا همیشه همین‌اشتباه را تکرار و آن‌شخصیت‌ها را به مثابه حسین‌های دیگر تاریخ، تکثیر می‌کنند. سفارت ایران در ارمنستان هم در پست چندروز پیش خود که پاسخ یاوه‌گویی‌های جدید ترامپ بود، همین‌مساله را یادآور شد: «آدم‌ها را می‌شود کشت، اما آرمان‌ها را نه. شما آیت‌الله خامنه‌ای را ترور کردید، اما در واقع، شیشه عطری را شکستید که رایحه آن همه جا پخش شد. شما این‌چیزها را نمی‌فهمید چون نه تمدن دارید، نه تاریخ و نه شرف.»

آلون میزراحی پژوهشگر یهودی هم چند روز پیش پستی در فضای مجازی منتشر کرد که بهره‌برداری راه و روش «پیروزی خون بر شمشیرِ» امام حسین (ع) توسط رهبر انقلاب را گوشزد می‌کرد: «آیت‌الله خامنه‌ای می‌دانست چه اتفاقی خواهد افتاد، فوتش چگونه رقم خواهد خورد و چه معنایی برای ایران خواهد داشت. آیت‌الله خامنه‌ای در حالی که در دفترش نشسته بود و منتظر بمب‌ها بود، می‌دانست که اتفاقی می‌افتد. آنها طبق نقشه او بازی کردند و او برنده شد.»

امروز که در مراسم تشییع، حق‌خوانی و خون‌خواهی میلیونی مردم را دیدیم، مسجل شد مسئولان جمهوری اسلامی ایران، در هر صورت راهی جز قصاص قاتلان رهبر شهید انقلاب ندارند. نوع فریاد کشیدن و شعار دادن مردم هم به خوبی نشان داد جدی‌اند؛ شعار نمی‌دهند و اگر از همان‌خیابان‌های مسیر تشییع، اسلحه دست‌شان بدهی، کار یهود بین‌الملل و عواملش چون ترامپ را [که نوکر دست به سینه گانگسترهای یهودی است] تمام می‌کنند. یادش به خیر! وقتی پس از شهادت حاج‌قاسم سلیمانی، بحث انتقام خونش بین‌المللی شد، مایک پومپئو وزیر امور خارجه دولت اول ترامپ که یکی از متهمان شهادت سردار است، با آن‌ غبغب و هیکل گوشت‌آلود عظیم، دچار چنان ترس و اضطرابی شد که تبدیل به مرد لاغر امروزی شده است.

در لحظاتی از مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب بود که حتی خبرنگاران خارجی هم به این‌جمع‌بندی رسیدند که اگر اراده‌اش باشد، می‌شود مختار بود و شمر و حرمله‌های امروزی را کشت! و به قول ایرانی‌ها «کار نشد ندارد!» و باز هم به قول ایرانی‌ها، «خواستن توانستن است!» به شرطی که واقعا بخواهیم!

اگر با خیزش و قیامی که امروز شاهد بودیم، کشتن ترامپ و نتانیاهو را کامل‌تر کردن پازل پیروزی ایران بر طاغوت بین‌الملل و ظهور منجی بدانیم، این‌حرکت دیر و زود دارد؛ سوخت و سوز ندارد!

صادق وفایی