سوگ حماسی رهبر شهید/

نگاه رهبری به رسالت شعر متمایز بود/حسرتی که بر دل شاعر ماند

زهرا آراسته‌نیا شاعر می‌گوید آن‌چه رهبر انقلاب را در میان اهل شعر متمایز می‌کرد، تنها دانش ادبی و تسلط بر فنون شعر نبود، بلکه نوع نگاه ایشان به رسالت شعر بود.

کد خبر: ۱۳۸۲۹۷۱

تاریخ: ۱۳ تير ۱۴۰۵ - ۲۰:۰۲

به گزارش خبرنگار تابناک، زهرا آراسته‌نیا شاعر اهل دزفول در حاشیه مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب در مصلی امام خمینی (ره) در گفتگو با خبرنگار تابناک گفت: بزرگ‌ترین حسرت زندگی ادبی‌ام این است که هیچ‌وقت توفیق حضور در دیدار شاعران با رهبر شهید انقلاب را پیدا نکردم؛ حسرتی که بعد از شهادت ایشان چند برابر شد.

آراسته‌نیا که یکی از شاعران شرکت‌کننده در محفل ادبی «آخرین دیدار» در مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب در مصلی تهران است، می‌گوید هر سال با اشتیاق اخبار دیدار شاعران با رهبر انقلاب را دنبال می‌کرد و امیدوار بود روزی نوبت او هم برسد؛ اما این آرزو هیچ‌گاه محقق نشد.

این‌شاعر در ادامه گفت: وقتی خبر را شنیدم، انگار تمام توان از بدنم رفت. اولین چیزی که به ذهنم آمد این بود که دیگر آن آرزوی دیرینه هرگز محقق نمی‌شود. آن‌چه رهبر انقلاب را در میان اهل شعر متمایز می‌کرد، تنها دانش ادبی و تسلط بر فنون شعر نبود، بلکه نوع نگاه ایشان به رسالت شعر بود.

وی افزود: خلاف بسیاری از استادان ادبیات که بیش از هر چیز بر فرم و ساختار تأکید دارند، رهبر انقلاب در کنار توجه دقیق به ظرافت‌های ادبی، برای مفهوم شعر اهمیت ویژه‌ای قائل بودند. اگر شعری از نظر فنی بسیار قوی بود اما پیام روشنی از ایستادگی، عدالت‌خواهی یا مقاومت نداشت، آن اندازه مورد توجه قرار نمی‌گرفت.

این شاعر دزفولی گفت: برخی شاعران تعریف می‌کردند استادانشان به آن‌ها توصیه کرده بودند شعر دیگری بخوانند، چون شعر انتخابی‌شان از نظر ادبی ساده‌تر است. اما آن‌ها همان شعر را برای آقا خوانده بودند و اتفاقاً مورد توجه و تأیید قرار گرفته بود؛ چون توانسته بود مفهوم مقاومت و دغدغه‌های جهان اسلام را صادقانه منتقل کند. این نشان می‌داد که برای ایشان، معنا و پیام شعر جایگاه بسیار مهمی داشت.

آراسته‌نیا گفت: اگر روزی فرصت شعرخوانی در محضر رهبر انقلاب را پیدا می‌کردم، بی‌تردید شعری درباره ایستادگی و مقاومت می‌خواندم؛ همان مفاهیمی که به باور او، بیش از هر چیز مورد توجه ایشان بود. این‌مساله بدون دیدار حضوری با ایشان بر من تاثیر گذاشت و مسیر شعری‌ام را تغییر داد. هر سال که دیدار شاعران برگزار می‌شد و دعوت نمی‌شدم، با خودم می‌گفتم مهم این است که در همان مسیری شعر بگویم که آقا به آن باور داشتند. شاید در بسیاری از جشنواره‌ها حضور نداشته باشیم یا از بعضی فرصت‌ها بگذریم، اما تلاش می‌کنیم شعرمان حامل پیام ایستادگی، ظلم‌ستیزی و مقاومت باشد؛ چون نمی‌خواهیم حرفی که ایشان بر آن تأکید داشتند، بر زمین بماند. ما به مرام آقا شعر می‌گوییم.