مطهری: برخی مخالفان توافق حسن نیت دارند و از سر اعتقاد حرف می‌زنند

علی مطهری می‌گوید بخشی از مخالفان مذاکره از روی اعتقاد با توافق ایران و آمریکا مخالفت می‌کنند، اما بخشی دیگر ممکن است تحت تأثیر رقابت‌های سیاسی و نگرانی از ثبت یک دستاورد به نام جناح رقیب باشند.

کد خبر: ۱۳۸۰۰۸۲

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۸:۴۰

به گزارش تابناک؛ در هفته‌های اخیر همزمان با پیشرفت گفت‌و‌گو‌های ایران و آمریکا و امضای تفاهم‌نامه، موج تازه‌ای از مخالفت‌ها از سوی برخی چهره‌های نزدیک به جبهه پایداری شکل گرفته است؛ مخالفت‌هایی که از زمان آتش‌بس آغاز شد و با جدی‌تر شدن مذاکرات، ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد.

اما در کنار این اختلاف‌نظر‌های سیاسی، پرسش مهم دیگری نیز مطرح شده است؛ اینکه چرا بخشی از مخالفان، پس از روشن شدن حمایت و همراهی ارکان اصلی نظام با روند مذاکرات، همچنان بر شدت انتقادات خود افزوده‌اند؟ آیا این مخالفت‌ها صرفاً ریشه در یک باور و تحلیل سیاسی دارد یا بخشی از آن به رقابت‌های جناحی و نگرانی از ثبت یک دستاورد سیاسی به نام رقیب بازمی‌گردد؟

علی مطهری، نایب رئیس پیشین مجلس در گفت‌و‌گو با خبرآنلاین معتقد است بخشی از مخالفان از روی اعتقاد و حسن نیت با مذاکرات مخالفت می‌کنند، اما بخشی دیگر ممکن است تحت تأثیر رقابت‌های سیاسی قرار داشته باشند. او در عین حال تأکید می‌کند که وقتی مشخص می‌شود روند مذاکرات و تفاهم احتمالی در چارچوب تصمیمات کلان نظام و تحت نظر رهبری دنبال می‌شود، ادامه برخی تندروی‌ها و حملات سیاسی قابل توجیه نخواهد بود.

مطهری همچنین پیش‌بینی می‌کند که در صورت دستیابی به توافق، بسیاری از چهره‌های تندرو ناچار خواهند شد از مواضع افراطی خود فاصله بگیرند و با واقعیت‌های جدید سیاسی کشور تطبیق پیدا کنند.

مشروح گفت‌وگوی خبرآنلاین با علی مطهری را در ادامه بخوانید؛

****

* برخی نماینده‌ها یا نزدیکان جبهه پایداری تاکنون با مذاکره مخالفت صریحی داشته‌اند. از همان زمان آتش بس این مخالفت را نشان داده‌اند و هرچه مذاکرات جدی‌تر شد، به همان نسبت مخالفت‌های بیشتری از سوی آنها دیده‌ایم. تحلیل شما چیست؟ آیا حیات آنها به مخالفت با مذاکره و دیپلماسی گره خورده است یا تحلیل دیگری دارید؟

مخالفت اینها ناشی از اعتقادی است که دارند. اینها فکر می‌کنند که اصولاً مذاکره با آمریکا کار بیهوده‌ای است و هیچ فایده‌ای برای کشور ندارد. ممکن است گاهی هم به سخنان رهبر شهید استناد کنند که در شرایط خاصی جمله‌ای در رد مذاکره گفته باشند و همان را دلیلی بگیرند که ما اصلاً نباید مذاکره کنیم.

به هر حال، عده‌ای از آنها حسن نیت دارند و واقعاً عقیده‌شان همین است. اما عده‌ای هم هستند که بر اساس رقابت‌های سیاسی عمل می‌کنند و از اینکه یک تفاهم خوب توسط جناح رقیبشان حاصل شود، احساس نگرانی می‌کنند. ما باید خوش‌بین باشیم و فرض اول را در نظر بگیریم که اینها از روی اعتقاد چنین حرف‌هایی می‌زنند. اما افراط در این کار و ادامه دادن این مخالفت‌ها، مقداری از خوش‌بینی انسان کم می‌کند.

وقتی تفاهم‌نامه تصمیم کل نظام و زیر نظر رهبری است ادامه مخالفت‌ها مسموع وقاع نمی‌شود

چند روز اول می‌شد گفت، چون تازه موضوع مطرح شده، مخالفت‌هایی هم صورت گرفته است؛ اما وقتی روشن می‌شود که این تفاهم‌نامه در واقع تصمیم کل نظام است و تحت نظر رهبری انجام می‌شود، دیگر ادامه این مخالفت‌ها چندان مسموع واقع نمی‌شود؛ مخصوصاً از سوی کسانی که بسیار بر تبعیت از ولی فقیه تأکید دارند؛ بنابراین باید میان اظهار نظر و انتقاد عالمانه با تخریب، تهمت‌زدن و امثال آن تفاوت قائل شد. در این چند روز، در برخی تجمعات، گاهی به بعضی از مقامات کشور توهین شد که کار خوبی نیست.

البته این مخالفت‌ها ممکن است آثار مثبتی هم داشته باشد. بازخورد بیرونی آن این است که طرف مقابل می‌فهمد در ایران گروه‌ها و افرادی هستند که خواهان امتیازات بیشترند و خواهان ادامه جنگ هستند، بنابراین بهتر است همین تفاهم‌نامه را زودتر امضا کنند. این می‌تواند به نوعی اهرم فشاری بر دشمن هم باشد. همان‌طور که در خود آمریکا نیز گروه‌هایی هستند که با این تفاهم‌نامه مخالف‌اند و می‌خواهند به نوعی آن را به هم بزنند.

به هر حال، ما باید این مسائل را به حساب آزادی بیان، اظهار نظر و پیگیری منافع ملی بگذاریم. نباید بدبین باشیم و بگوییم اینها حتماً به خاطر منافع شخصی یا گروهی خودشان چنین کار‌هایی می‌کنند. باید وحدت و انسجام خود را حفظ کنیم تا دشمن طمع امتیازگیری از ما را نداشته باشد.

با همین تفاهم‌نامه و امتیازاتی که از آمریکایی‌ها می‌گیریم بهتر می‌توانیم در آینده با آمریکا و اسرائیل مبارزه کنیم

* اشاره کردید که بخشی از این مخالفت‌ها ناشی از جدال‌های سیاسی است. ما در دولت سیزدهم هم شاهد بودیم که مذاکرات ایران و آمریکا برای احیای برجام مطرح بود، اما مخالفت‌ها به این شدت نبود. فکر می‌کنید اگر یک دولت همسو همین روند را آغاز می‌کرد، باز هم شاهد چنین مخالفت‌هایی بودیم؟

البته این دو مورد قابل مقایسه نیستند، زیرا شرایط امروز با شرایط دوره دولت سیزدهم متفاوت است. امروز رسماً رهبر ما را شهید کرده‌اند، بسیاری از فرماندهان ارشد نظامی ما را شهید کرده‌اند و شخصیتی مانند آقای دکتر لاریجانی را شهید کرده‌اند. مخالفان می‌گویند نمی‌شود ما به این راحتی با چنین طرفی تفاهم کنیم و دست دوستی به سوی آنها دراز کنیم. به هر حال، آنها هم برای خودشان منطقی دارند.

اما حرف ما این است که اتفاقاً با همین تفاهم‌نامه و امتیازاتی که در آن می‌گیریم، اقتصاد کشور را تقویت می‌کنیم و کشور را در مسیر توسعه، پیشرفت و رفاه بیشتر مردم قرار می‌دهیم. همین موضوع عامل قدرت ما خواهد شد تا در آینده بهتر بتوانیم با رژیم صهیونیستی و خود آمریکا مبارزه کنیم. می‌خواهم بگویم شرایط متفاوت است و آن دوره حساسیت امروز را نداشت. البته الان به خاطر ندارم که در آن زمان این افراد مخالفت می‌کردند یا نه، اما طبیعتاً متناسب با شرایط می‌توانند رفتار متفاوتی داشته باشند.

آینده سیاسی تندرو‌ها چه خواهد شد؟

* فکر می‌کنید اگر این تفاهم و در پی آن توافق شکل بگیرد، آینده سیاسی تندرو‌ها چگونه خواهد بود؟ با توجه به مخالفت‌هایی که تا امروز کرده‌اند، چه جایگاهی در حاکمیت خواهند داشت؟

فکر می‌کنم بسیاری از این افراد از تندروی دست خواهند کشید و بعید است بخواهند همچنان این مسیر را ادامه دهند. بالاخره حرفشان این است که ما تابع ولی فقیه هستیم و من بعید می‌دانم این تندروی‌ها بخواهد به مدت طولانی ادامه پیدا کند.