شارون؛ زندگی نکبت‌بار یک‌آدم‌کش از صبرا و شتیلا تا بستن بمب روی الاغ!

یکی از افسران وقت اسرائیلی در خاطراتش از آن‌روزها گفته با پشتیبانی شارون، چه‌ اعمال وحشیانه‌ای انجام می‌داده است؛ عملیات‌هایی که صرفاً برای کشتن بودند: «کِی رسم بوده ما بمب روی الاغ بذاریم و بفرستیمش توی بازار بین مردم منفجر بشه؟»

کد خبر: ۱۳۷۸۸۷۸

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۳۱

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، چندی پیش مطلبی درباره روش تاریخی جفت و جور کردن بهانه توسط اسرائیلی‌ها برای کشتار و اقدامات وحشیانه منتشر کردیم که در پیوند «بهانه‌های اسرائیلی چگونه جفت و جور می‌شوند؟/اول دلیل را بساز بعد کشتار کن!» قابل دسترسی و مطالعه است. یکی از شخصیت‌های حاضر در آن‌مطلب آریل شارون، نظامی سابق و نخست‌وزیر اسرائیل بود که به‌عنوان قصاب صبرا و شتیلا شناخته می‌شود و کشتارهای مختلفی را در پرونده زندگی نکبت‌بار خود دارد. در نهایت هم چندسال پایانی عمر سراسر پلشتی خود را با چهره‌ای کریه‌شده روی تخت بیمارستان و در حالت کما گذراند.

شارون هم مانند دیگر نخست‌وزیران و رجال سیاسی دولت جعلی اسرائیل که مانند مردان سیاست کت و شلوار به تن داشته و دارند، روزگار با لباس نظامی مشغول کشت و کشتار بود و پس از خدماتش در این‌زمینه، به مقامات اجرایی رسید و کشتار مردم بی‌گناه را با بدون لباس رزم پی گرفت.

یکی از هزار گوشه‌ حیوانی و نکبت‌بار زندگی شارون مربوط به سال ۲۰۰۸ و جنایات اسرائیل در غزه است. در آن‌سال یک‌ وب‌سایت رسمی برای بزرگداشت شارون و دستاوردهای! زندگی او راه‌اندازی شد که به‌جای پنهان‌کردن نقش تاثیرگذار او در جنایات وقت او در غزه، فهرست جنایات را با افتخار منتشر کرد.

ازجمله موارد مندرج در فهرست افتخارات شارون، این بود که خودش در بازرسی فلسطینی‌ها شرکت می‌کند و به سربازان دستور می‌دهد تمام مردان را به‌طور کامل بازرسی بدنی کنند. گاهی اوقات هم برای انجام بازرسی بین اردوگاه‌های پناهندگان، مقررات عبور و مرور اعمال می‌کند. هدفش هم پیدا کردن و کشتن مبارزان فلسطینی است.

سربازانی که شارون مافوق‌شان بود دستور داشتند مبارزان را زنده دستگیر نکنند. شارون همراه با این‌دستور، به آن‌ها گفته بود با مردم محلی با خشونت رفتار کنند و برای بازرسی وارد خانه‌هایشان شوند. اگر هم صلاح می‌دانند مظنون را برهنه کنند و هر عربی را که اسلحه حمل می‌کند، به ضرب گلوله بکشند. اگر عربی از دستور ایست اطاعت نکرد او را با شلیک گلوله بکشند و در شلیک گلوله اسراف کنند.

دستورات دیگر شارون درباره درخت‌ها و گیاهان فلسطینی بود؛ این‌که ریشه‌کن‌کردن درختان در باغ‌های میوه فلسطینیان، باعث می‌شود راحت‌تر بتوان مبارزان را به دام انداخت. تخریب خانه‌ها و بیرون‌کردن صاحبانشان هم برای امن‌کردن جاده‌ها لازم است و باعث می‌شود خطر جانی برای سربازان اسرائیلی‌ کاهش پیدا کند!

موارد گفته‌شده تنها بخشی از افتخارات اسرائیلی‌ شارون بودند که سال ۲۰۰۸ روایت شدند. یکی دیگر از موارد کارنامه پر از وحشی‌گری شارون مربوط به  ۱۹۸۱ است؛ زمانی‌که  مناخیم بگین نخست‌وزیر وقت، او را به‌عنوان وزیر دفاع اسرائیل منصوب کرد. شارون که به‌خوبی بر عقب‌نشینی از شبه‌جزیره سینا نظارت و آن را مدیریت کرده بود، در آن‌مقطع به‌مرور یک‌نوع روحیه ستیزه‌جو، خطرپذیری و ماجراجویی را در نهاد دفاعی اسرائیل تزریق کرد. مناخیم بگین امیدوار بود با عملیات‌های بمب‌گذاری و اعمال تروریستی مختلف، عرفات را تحریک کند به اسرائیل حمله کند تا در پاسخش، شارون به لبنان لشکرکشی کند. اما عرفات اغفال نشد و موساد را متهم کرد پشت انفجارها و پشت جبهه آزادی لبنان از خارجی‌ها قرار دارد. یکی از افسران وقت اسرائیلی در خاطراتش از آن‌روزها گفته با پشتیبانی شارون، چه‌ اعمال وحشیانه‌ای انجام می‌داده است؛ عملیات‌هایی که صرفاً برای کشتن بودند: «کِی رسم بوده ما بمب روی الاغ بذاریم و بفرستیمش توی بازار بین مردم منفجر بشه؟»

آریئل ساموئل مردخای شرایبر که با نام آریل (آریک) شارون شناخته می‌شود، متولد ۱۹۲۸ بود و سال ۲۰۱۴ پس از ۹ سال زندگی در کما در ۸۵ سالگی مرد.