آتلانتیک: پایان بازی ترامپ، تسلیم آمریکاست

مجله معتبر آمریکایی با اشاره به مخمصه‌ای که دونالد ترامپ به دلیل جنگ‌افروزی علیه ایران به وجود آورده نوشت رئیس جمهور آمریکا در بحران تنش‌آفرینی‌اش علیه ایران عملا به دنبال خروجی آبرومندانه‌ای است که شکست راهبردی واشنگتن را پنهان کند.

کد خبر: ۱۳۷۴۵۷۸

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۷:۴۱

مجله آمریکایی آتلانتیک در تحلیلی به قلم رابرت کیگان، نظریه‌پرداز برجسته نومحافظه‌کار ارزیابی می‌کند  پایان بازی جنگ متجاوزانه رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران چیزی جز «تسلیم» خود او نیست و هم‌اکنون نیز نشانه‌ها حاکی از آن هستند که ترامپ تلاش دارد بدون آنکه افکار عمومی آمریکا متوجه ابعاد واقعی شکستش شوند، از این بحران خودساخته خارج شود.

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، کیگان نوشت: «پایان بازی ترامپ در جنگ با ایران اکنون درحال آشکار شدن است. بنا بر گزارش‌ها، ترامپ روز گذشته در تماس تلفنی با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، توضیح داده که ایالات متحده در حال مذاکره درباره یک "تفاهم‌نامه" با ایران است؛ سندی که "رسماً به جنگ پایان دهد و یک دوره ۳۰ روزه مذاکره" بر سر برنامه هسته‌ای ایران و بازگشایی تنگه هرمز را آغاز کند. هدف و پیامد چنین توافقی روشن است: ایالات متحده در حال عقب‌نشینی از بحران است.»

او با اشاره به احتمال انجام حملات تجاوزکارانه مجدد محدود از سوی ترامپ برای حفظ ظاهر تاکید می‌کند: «حتی اگر ترامپ در روزهای آینده دست به حمله‌ای محدود بزند تا چهره‌ای سرسخت از خود نشان دهد و خواست حامیان جنگ را برآورده کند، این صرفا اقدامی نمایشی خواهد بود. پایان بازی برای او در این مسیر به معنی همان  "تسلیم" است.»

در ادامه این تحلیل با مرور روند تحولات آمده است: «جنگ با ایران تا کنون برای ترامپ شگفتی‌های زیادی در پی داشته است؛ از جمله در ۱۸ مارس که اسرائیل به میدان گازی پارس حمله کرد و ایران با حمله به یکی از مهم‌ترین تاسیسات تولید گاز طبیعی قطر تلافی کرد. ترامپ پس از آن حمله خواستار توقف حملات آمریکا و اسرائیل به زیرساخت‌های انرژی ایران شد و جنگ عملا متوقف گردید. تهدیدهای مکرر او برای ازسرگیری حملات نیز از آن زمان تاکنون توخالی از آب درآمده است.»

کیگان سپس به محاسبات برتر رهبران ایران در رویارویی اشاره می‌کند و می‌نویسد: «رهبران تهران در ۲ ماه گذشته به درستی محاسبه کرده بودند که ترامپ حمله دیگری را آغاز نخواهد کرد، و به همین دلیل به رغم خسارات ناشی از ۳۷ روز حملات بی‌امان، هیچ امتیازی نداده‌اند. برعکس، شروط آنها برای یک توافق ازجنس شروط فاتحان است: درخواست غرامت جنگی، عدم محدودیت در غنی‌سازی اورانیوم، به رسمیت شناختن کنترل ایران بر تنگه و پایان تحریم‌ها.»

این تحلیلگر ارشد موسسه بروکینگز در ادامه مطلبش تصریح می‌کند: «اینکه ترامپ در پاسخ به این ایستادگی، اکنون خواهان ۳۰ روز آتش‌بس و مذاکره دیگر شده است، اعترافی تلویحی به شکست به شمار می‌رود. اگر او در چند روز آینده حمله‌ای نمایشی انجام دهد، ایرانی‌ها آن را به درستی خواهند فهمید. هیچ‌کس باور ندارد که او یک ماه دیگر جنگی تمام‌عیار را از سر گیرد. تازه پس از ۳۰ روز فرصت برای ترمیم، تسلیح مجدد و پرکردن خزانه با عوارض عبور کشتی‌ها، ایران به حریفی بسیار قدرتمندتر تبدیل خواهد شد.»

در بخش دیگری از این تحلیل با اشاره به گزارش موسسه مطالعات جنگ آمده است: «طی ۳۰ روز آینده، نظام اجرایی جدید تنگه هرمز تحت کنترل ایران ممکن است کاملا مستقر شده باشد. ایران در دوره آتش‌بس، کنترل خود بر تنگه را "عادی‌سازی" کرده و کشورهای واردکننده نفت را به امضای توافق‌نامه‌های ترانزیتی با تهران واداشته است و از کشتی‌های کشورهای فاقد این توافق‌ها عوارض دریافت می‌کند. به گفته مقام‌های ایران، نظام جدید در تنگه به شرکای راهبردی ایران همچون روسیه و چین اولویت می‌دهد و به کشورهای دوست ایران، مانند هند و پاکستان، اجازه می‌دهد توافق‌نامه‌های ترانزیتی خود را منعقد کنند. کشتی‌های مرتبط با کشورهایی که ایران آنها را دشمن تلقی ‌کند نیز کلا از دسترسی به تنگه محروم خواهند شد.»

کیگان همچنین فاش می‌کند: «گزارش‌ها حاکی از آن است که چندین کشور از جمله کره جنوبی، ترکیه و عراق در حال مذاکره برای انعقاد دست‌کم توافق‌نامه‌های موقت ترانزیتی هستند. اکنون که ترامپ روشن کرده قصدی برای جنگیدن به‌خاطر بازگشایی تنگه ندارد، هجوم کشورها برای کسب شرایط مطلوب از تهران آغاز خواهد شد. تمامی کشورهایی که به شدت به انرژی خلیج فارس وابسته‌اند، شتابان در پی قطعی کردن سهم خود خواهند بود تا جریان نفت، گاز و سایر کالاها را از سر گیرند و اقتصاد آسیب‌دیده خود را نجات دهند. کشورهایی که هم‌اکنون متحد ایالات متحده و دوست اسرائیل هستند نیز تحت فشار قرار خواهند گرفت تا از این اتحاد فاصله بگیرند و با ایران صلح کنند. تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران فروخواهد پاشید و با عادی شدن نقش محوری جدید ایران در اقتصاد جهانی، پول بیشتری به حساب‌های این کشور سرازیر خواهد شد.»

به باور نویسنده، ترامپ امیدوار است بی‌سروصدا از بحران خارج شود: «ترامپ بدون شک امیدوار است که بتواند بی‌آنکه آمریکایی‌ها متوجه وسعت این شکست شوند، مخفیانه از مهلکه بگریزد. بازارهای مالی اگر روشن شود که نفت در نهایت از طریق تنگه بازگشایی‌شده –ولو تحت نظام جدید تحت کنترل ایران– جریان خواهد یافت، ممکن است تثبیت شوند. یک شکست راهبردی بزرگ برای ایالات متحده لزوماً وال‌استریت را متأثر نمی‌کند. رئیس‌جمهور شاید همچنین امیدوار باشد که بتواند با راه‌اندازی یک عملیات نظامی دیگر، این‌بار علیه دولت کوبا، موضوع را عوض کند و رسانه‌ها نیز واقعاً شروع به نوشتن بیشتر درباره کوبا کرده‌اند تا فاجعه‌ای که در قبال ایران در حال رقم خوردن است.»

این تحلیل سپس به وضعیت تحقیرآمیز رژیم صهیونیستی می‌پردازد و به نقل از یک مقام آمریکایی می‌نویسد: «نتانیاهو اخیرا پس از تماس تلفنی با ترامپ خشم زیادی پیدا کرد – و دلیل خوبی هم داشت. جنگ ایران ممکن است به تنهایی ویرانگرترین ضربه به امنیت اسرائیل در تاریخ کوتاه آن محسوب شود. با روند کنونی، ایران از این مناقشه چندین برابر قوی‌تر و بانفوذتر از قبل از جنگ بیرون خواهد آمد. این کشور بر ده‌ها کشور از ثروتمندترین کشورهای جهان اهرم فشار خواهد داشت که همگی منافع حیاتی را در خشنود نگه‌داشتن ایران خواهند دید. این کشورها بعید است در هر مناقشه‌ای که اسرائیل با تهران یا نیروهای مورد حمایتش در لبنان و غزه داشته باشد، جانب اسرائیل را بگیرند، چرا که ایران ابزار تنبیه آنها را در اختیار خواهد داشت. اسرائیل منزوی‌تر از هر زمان دیگری در تاریخ خود ظاهر خواهد شد – بخصوص از جانب تنها حامی قابل اعتمادش، ایالات متحده. وقتی ترامپ برای اجرای سیاست‌هایش به اسرائیل پشت کند، جنبش حامیان او، "ماگا" (MAGA) نیز با خوشحالی از او پیروی خواهد کرد. اجماع ۲حزبی ضداسرائیلی در آمریکا تقویت و سخت‌تر خواهد شد.»

کیگان در پایان هشدار می‌دهد: «آیا اسرائیل نیز منفعلانه این سرنوشت را خواهد پذیرفت؟ این برگ پیش‌بینی‌نشده‌ای است که ممکن است رویاهای بازارهای مالی برای ثباتی تازه در خلیج فارس را برهم بزند. ایرانی قوی‌تر، ثروتمندتر و بانفوذتر به معنای جانی تازه برای حماس و حزب‌الله خواهد بود. این به معنای پایان توافق‌نامه‌های ابراهیم خواهد بود، چرا که کشورهای حاشیه خلیج فارس ناچار خواهند شد برای بقای اقتصاد خود با تهران صلح جداگانه‌ای منعقد کنند. ترامپ می‌گوید نتانیاهو “هرکاری که من بخواهم انجام خواهد داد.” اما آیا اسرائیل می‌تواند تماشاگر باشد، درحالی‌که ایران جای ایالات متحده را به عنوان داور قدرت در منطقه می‌گیرد؟ به احتمال زیاد، وضعیت عادی جدید در خلیج فارس بی‌ثباتی مزمن و اختلالات مکرر در کشتیرانی خواهد بود. این همان چیزی است که وقتی یک هژمون سلطه خود را وا می‌گذارد، رخ می‌دهد.»