HC25؛ وقتی یک فراری تصمیم می‌گیرد کت ایتالیایی‌اش را دربیاورد و تبدیل به اثر هنری دیوانه‌وار شود

بعضی ماشین‌ها برای این ساخته می‌شوند که سریع باشند. بعضی برای این‌که زیبا باشند. اما گاهی پروژه‌ای متولد می‌شود که انگار هدفش فقط این است که ثابت کند هنوز در صنعت خودرو آدم‌هایی وجود دارند که عقل اقتصادی را کنار گذاشته‌اند و فقط با احساس طراحی می‌کنند. HC۲۵ دقیقاً یکی از همان ماشین‌هاست؛ یک فراری F۸ Spider که حالا زیر پوستی کاملاً متفاوت پنهان شده و تبدیل شده به چیزی میان مجسمه متحرک

کد خبر: ۱۳۷۳۶۲۸

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۵:۳۸

به گزاش تابناک ؛ سوپراسپرت سفارشی و کابوس حسابدار‌های شرکت فراری. چون واقعاً فقط انسان‌ها می‌توانند یک خودرو چند میلیون دلاری را باز کنند، بدنه‌اش را دور بیندازند و دوباره از اول طراحی‌اش کنند، فقط برای اینکه «خاص‌تر» شود؛ و عجیب‌تر اینکه نتیجه آن‌قدر خیره‌کننده از آب درآمده که نمی‌توانی حتی مسخره‌اش کنی.

HC۲۵ پروژه‌ای است که توسط شرکت بریتانیایی Hedley Studios ساخته شده؛ پروژه‌ای که در اصل یک Ferrari F۸ Spider را گرفته و تقریباً کل هویت ظاهری آن را بازنویسی کرده است. اما برخلاف بسیاری از پروژه‌های ری‌بادی که بیشتر شبیه تیونینگ‌های اغراق‌آمیز اینستاگرامی‌اند، اینجا با چیزی روبه‌رو هستیم که واقعاً شخصیت دارد.

HC۲۵ فقط یک «بدنه جدید» نیست، بلکه تلاشی برای بازگرداندن حس خودرو‌های مسابقه‌ای کلاسیک به یک سوپراسپرت مدرن است؛ و دقیقاً همین نکته مهم است. چون F۸ Spider خودش یکی از بهترین محصولات مدرن فراری محسوب می‌شود؛ ماشینی با موتور V۸ توئین‌توربوی ۳.۹ لیتری که حدود ۷۱۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و آن‌قدر سریع است که مغز انسان گاهی از پردازش شتابش جا می‌ماند.

اما مشکل اینجاست که سوپراسپرت‌های مدرن بیش از حد کامل شده‌اند. بیش از حد دقیق، بیش از حد مهندسی‌شده و گاهی بیش از حد شبیه بازی‌های ویدیویی. برای همین بعضی طراحان و کلکسیونر‌ها حالا دنبال بازگرداندن احساسات قدیمی‌اند؛ همان حس خودرو‌هایی که هنوز کمی ترسناک بودند، کمی غیرمنطقی و کمی شاعرانه.

HC۲۵ دقیقاً روی همین مرز حرکت می‌کند.

اولین چیزی که در طراحی خودرو تو را میخکوب می‌کند، فرم بدنه است. خودرو کاملاً بازطراحی شده و حالا بیشتر شبیه مفهومی مدرن از خودرو‌های مسابقه‌ای دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی است. دماغه کشیده، گلگیر‌های عضلانی، خطوط نرم و آن تناسبات کلاسیک باعث شده HC۲۵ بیشتر شبیه یک اثر هنری ایتالیایی به نظر برسد تا محصولی که بر پایه یک F۸ ساخته شده است؛ و شاید جذاب‌ترین بخش داستان این باشد که هنوز DNA فراری را حفظ کرده.

این اتفاق کار ساده‌ای نیست. چون بسیاری از پروژه‌های سفارشی وقتی بیش از حد تغییر می‌کنند، هویت اصلی ماشین را می‌کشند. اما HC۲۵ هنوز آن حس فراری بودن را دارد. هنوز همان خشونت خوابیده زیر طراحی دیده می‌شود؛ همان حسی که انگار ماشین هر لحظه آماده حمله است.

بدنه خودرو کاملاً از فیبرکربن ساخته شده و همین باعث شده وزن آن کنترل شود. طراحی سقف باز هم حفظ شده و وقتی سقف جمع می‌شود، کل خودرو شبیه قایق مسابقه‌ای فوق‌لوکس ایتالیایی می‌شود که اشتباهی وارد خیابان شده است؛ و بعد می‌رسیم به موتور.

خوشبختانه سازندگان آن‌قدر عقل داشته‌اند که به قلب فراری دست نزنند. چون بعضی چیز‌ها نیاز به اصلاح ندارند. موتور ۳.۹ لیتری V۸ توئین‌توربو هنوز همان هیولای معروف فراری است؛ موتوری که یکی از بهترین پیشرانه‌های هشت سیلندر تاریخ مدرن محسوب می‌شود. پاسخ گاز تهاجمی، کشش بی‌رحمانه و آن صدای خاص فراری هنوز اینجاست، حتی اگر قوانین آلایندگی و توربوشارژر‌ها کمی از خشونت خام موتور‌های تنفس طبیعی قدیمی را گرفته باشند.

شتاب خودرو همچنان دیوانه‌کننده است. صفر تا صد در محدوده حدود ۲.۹ ثانیه و حداکثر سرعتی نزدیک به ۳۴۰ کیلومتر بر ساعت. اعدادی که دیگر آن‌قدر بزرگ شده‌اند که مغز انسان تقریباً ارتباط احساسی‌اش را با آنها از دست داده است. چون راستش را بخواهی، از یک جایی به بعد همه سوپراسپرت‌ها بیش از حد سریع‌اند. تفاوت واقعی دیگر در احساس است، نه فقط عدد؛ و HC۲۵ دقیقاً روی احساس سرمایه‌گذاری کرده.

داخل کابین هم داستان مشابهی جریان دارد. برخلاف بسیاری از پروژه‌های سفارشی که داخلشان تبدیل به نمایشگاه اغراق‌آمیز چرم و فیبرکربن می‌شود، اینجا نوعی تعادل دیده می‌شود. هنوز حس راننده‌محور فراری حفظ شده، اما جزئیات لوکس‌تر و هنری‌تر شده‌اند. انگار یک خیاط ایتالیایی کت مسابقه‌ای فراری را دوباره دوخته باشد.

این خودرو قرار نیست تولید انبوه شود. HC۲۵ یک پروژه تک‌نسخه‌ای است. یعنی اساساً برای همین ساخته شده که منحصر‌به‌فرد باشد؛ و در دنیای امروز، جایی که حتی خودرو‌های چند میلیون دلاری هم گاهی در خیابان تکراری می‌شوند، خاص بودن تبدیل به کالای واقعی لوکس شده است.

این همان جایی است که صنعت خودرو وارد قلمرو عجیب هنر می‌شود. چون HC۲۵ را نمی‌شود صرفاً با منطق خرید. هیچ‌کس به چنین ماشینی نیاز ندارد. مثل ساعت مکانیکی چندصد هزار دلاری یا قایق سفارشی دست‌ساز. اینها بیشتر درباره احساس‌اند تا منطق؛ و راستش را بخواهی، شاید همین غیرمنطقی بودنشان جذابشان می‌کند.

چون صنعت خودرو مدرن بیش از حد منطقی شده است. همه‌چیز درباره مصرف انرژی، الگوریتم، بهره‌وری و صفحه‌نمایش شده. حتی سوپراسپرت‌ها هم گاهی آن‌قدر دیجیتالی شده‌اند که انگار داری پلی‌استیشن می‌رانی نه ماشین واقعی.

اما HC۲۵ هنوز کمی دیوانگی دارد؛ و دیوانگی همیشه بخش مهمی از فراری بوده.

فراری هیچ‌وقت صرفاً شرکت خودروسازی منطقی نبوده است. این برند همیشه بیشتر شبیه کارخانه تولید احساس عمل کرده. برای همین حتی امروز که دنیا به سمت برقی شدن می‌رود، هنوز مردم برای صدای موتور فراری پول‌های گزاف می‌دهند. چون بعضی چیز‌ها را نمی‌شود فقط با اعداد توضیح داد.

HC۲۵ هم دقیقاً همین فلسفه را دارد. ماشینی که احتمالاً از بسیاری سوپراسپرت‌های مدرن کاربردی‌تر نیست، شاید حتی از بعضی‌هایشان کندتر هم باشد، اما چیزی دارد که بسیاری از خودرو‌های امروزی از دست داده‌اند؛ شخصیت.

وقتی به آن نگاه می‌کنی، حس می‌کنی کسی واقعاً برای طراحی‌اش وقت گذاشته. نه فقط برای عبور از تست‌های بازار و الگوریتم‌های فروش. خطوط بدنه هدف دارند. فرم‌ها داستان دارند؛ و کل ماشین انگار می‌خواهد چیزی بگوید.

شاید برای همین است که خودرو‌های خاص هنوز اهمیت دارند. چون یادآوری می‌کنند ماشین می‌تواند بیشتر از وسیله حمل‌ونقل باشد. می‌تواند هنر صنعتی باشد؛ و ایتالیا هنوز استاد همین بازی است.

فرانسوی‌ها ماشین را شبیه عطر می‌سازند، آلمانی‌ها شبیه ساعت مهندسی‌شده و آمریکایی‌ها شبیه عضله مکانیکی. اما ایتالیایی‌ها؟ ایتالیایی‌ها هنوز ماشین را شبیه احساس طراحی می‌کنند.

HC۲۵ هم دقیقاً محصول همین نگاه است. یک فراری که دوباره متولد شده تا کمی خاص‌تر، کمی شاعرانه‌تر و کمی دیوانه‌تر باشد؛ و شاید در دورانی که همه خودرو‌ها آرام‌آرام شبیه هم می‌شوند، همین دیوانگی ارزشمندترین چیز باقی‌مانده در صنعت خودرو باشد.