چه کسانی آمریکا را وارد جنگ‌های اسرائیل می‌کنند؟

موضوعی که اغلب هنگام صحبت درباره علت حضور آمریکا در جنگ‌های رژیم صهیونیستی در منطقه نادیده گرفته می‌شود، وجود لابی مسیحیت صهیونیست در ایالات متحده است.

کد خبر: ۱۳۷۳۱۳۲

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۵۲

توضیحات مختلفی در حوزه‌های ژئوپلیتیکی، اقتصادی درباره حمایت آمریکا از جنگ‌های اسرائیل در فلسطین، لبنان، سوریه، عراق، یمن و ایران وجود دارد. با تمام نقاط قوت خود، این دیدگاه‌ها همیشه یک احتمال ساده‌تر را نادیده می‌گیرند که ممکن است چیزی درباره صهیونیسم آمریکایی وجود داشته باشد.

به گزارش تابناک به نقل از ایرنا؛ «اوانجلیست‌ها» قدرتمندترین حوزه سیاسی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند و برخلاف کاتولیک‌ها با هم رای می‌دهند

حدود پنجاه سال است که سیاستمداران آمریکایی با این واقعیت سیاسی دست و پنجه نرم می‌کنند که بین یک پنجم تا یک سوم رای دهندگان آمریکایی، به عنوان یک بلوک تقریباً واحد، براساس سیاست آمریکا در قبال اسرائیل به نامزدها رأی می‌دهند. «اوانجلیست‌ها» که دغدغه دیگر آنها سقط جنین است، قدرتمندترین حوزه سیاسی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند. برخلاف کاتولیک‌ها، آنها با هم رای می‌دهند.

اوانجلیست‌ها در سال ۱۹۸۰ برای انتخاب «رونالد ریگان» ظاهر شدند و تا امروز و دوره ترامپ، در انتخاب هر رئیس جمهور جمهوری‌خواهی تعیین‌کننده بوده‌اند. اوانجلیست‌ها از طریق مجموعه‌ای از فدراسیون‌های کلیسا، سالانه صدها میلیون دلار برای اسرائیل کمک مالی جمع آوری می‌کنند؛ بزرگترین آنها امروز «مسیحیان متحد برای اسرائیل» است که توسط «جان هاگ» کهنه‌کار تلویزیونی تأسیس شد و ادعا می‌کند ده میلیون عضو دارد.

کلیساها و مؤسسات اوانجلیستی برای نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) کمک مالی جمع آوری میکنند، حامی شهرک‌های غیرقانونی هستند، برنامه های مهاجرت یهودیان به اسرائیل را تسهیل و مدیریت می‌کنند.

اسرائیل رهبران اوانجلیست و جمعیت آنها را طی سفرهای رایگان به سرزمین های اشغالی دعوت می کند

اسرائیل به نوبه خود رهبران اوانجلیست و جمعیت آنها را طی سفرهای رایگان به سرزمین اشغالی دعوت و امکان دسترسی به مقامات ارشد اسرائیلی را برای آنها فراهم می‌کند. نتانیاهو در سال ۲۰۲۳، به گروهی چهارصد نفره از رهبران اوانجلیست گفت که بهترین دوستان دولت یهود هستند و بدون آنها، دولت اسرائیل وجود نخواهد داشت.

در سال ۲۰۱۶، «مایک هاکبی» کشیش اوانجلیست که اکنون سفیر آمریکا در اسرائیل است، گفتگویش را با ترامپ درباره دو اصل غیرقابل مذاکره جنبش انجیلی بازگو کرد؛ مخالفت مطلق با سقط جنین و حمایت مطلق از اسرائیل. هاکبی می‌گوید: «نامزد ریاست‌جمهوری مسئله تقدس زندگی را درک می‌کرد، اما وقتی گفتم اسرائیل برای معتقدان به مسیحیت انجیلی در آمریکا غیر قابل مذاکره است، فکر می‌کنم او واقعاً شگفت‌زده شد».

این محاسبات انتخاباتی به وضوح اهمیت دارد. در سال ۲۰۲۴، یک سوم آرای رئیس جمهور را اوانجلیست‌ها نمایندگی می‌کردند. اگرچه صهیونیست‌های مسیحی تنها از دهه ۱۹۷۰ شروع به مشارکت عمده در سیاست ایالات متحده کردند، اما این جنبش با اولین گروه مهاجران به آمریکا رسید. پیوریتن‌ها {پروتستان‌های مهاجر آمریکای شمالی} و کووِنانترها یا میثاق‌گرایان اسکاتلندی، مسیحیان صهیونیستی بودند که گریز از جزایر بریتانیا به طریق اقیانوس اطلس را از روی خروج بنی اسرائیل از مصر از طریق دریای سرخ، الگوبرداری کردند.

با رسیدن آنها، بسیاری از این استعمارگران به عنوان یهودیان شریعت‌گرا (Judaizers) توسط پادشاهان و کلیسا مورد تمسخر قرار می‌گرفتند، زیرا تأکید می‌کردند که خدا هنوز برنامه‌ای برای یهودیان دارد؛ دیدگاهی که به قدری بدعت‌آمیز و «هترودوکسی» {نامتعارف و خلاف جریان اصلی} بود که به ارتداد پهلو می‌زد.

دانشگاه های هاروارد و یِیل، همه دانشجویان را ملزم به یادگیری زبان عبری می کردند

دانشگاه هایی که آنها تأسیس کردند، هاروارد و یِیل، همه دانشجویان را ملزم به یادگیری زبان عبری می کردند. سِیلِم (Salem)، یکی از اولین سکونتگاه‌های مهاجران، از کلمه عبری شَلِم به معنای «صلح» گرفته شده و به شهری باستانی در کتاب مقدس اشاره دارد که معمولا با اورشلیم یکی دانسته می‌شود.

پروتستان‌های رادیکال‌تر مانند پیوریتن‌ها وعده‌های کتاب مقدس به یهودیان را تعهدات محقق نشده به یهودیان مدرن می‌دانستند. این تعهدات به ویژه شامل بازگشت یهودیان به سرزمین‌شان و بازسازی «معبد سوم» بود. جنبش صهیونیستی یهودی در اواخر قرن نوزدهم ابتدائا توسط مسیحیان صهیونیست شکل گرفت که تعدادشان بسیار بیشتر بود و قرن‌ها برای بازگشت یهودیان به سرزمین کتاب مقدس تلاش می‌کردند.

«ویلیام بلکستون»، نویسنده انجیلی اثرگذاری که خود را «فرزند کوچک خدا» می‌نامید، رهبری یک دادخواست جمعی را به «بنجامین هریسون» رئیس جمهور وقت، برای تحویل فلسطین به یهودیان برعهده داشت. درخواست بلک استون در سال ۱۸۹۱ برای انتقال یهودیان به فلسطین که به «یادبود بلکستون» مشهور شد، چندین سال قبل‌تر از ظهور جنبش صهیونیستی یهودیان انجام گرفت.

در سال ۱۹۵۶، در هفتاد و پنجمین سالگرد یادبود بلکستون، اسرائیل جنگلی را در رشته‌کوه «جبال الخلیل» به نام این مبلغ مسیحی صهیونیستی وقف کرد. ویلیام هچلر، یک روحانی انگلیکان و حامی مشوق تئودور هرتسل بنیانگذار صهیونیسم یهودی مدرن، یکی دیگر از چهره های مهم در تاریخ صهیونیسم مسیحی است.

هچلر، هرتسل را ترغیب کرد تا فلسطین را به عنوان هدف سیاسی جنبش، بر گزینه‌های دیگر در آفریقا و آسیا که توسط امپراتوری بریتانیا ارائه می‌شد، ترجیح دهد. مسیحیان قرن نوزدهم به قدری در روزهای اولیه صهیونیسم حضور داشتند که بسیاری از محققان و خاخام‌ها حتی صهیونیسم را یک پدیده مسیحی توصیف کرده‌اند.

صهیونیسم یک ایدئولوژی مسیحی است که ریشه‌های عمیقی در جوامع کاتولیک و پروتستان دارد

«گیل هاچبرگ»، استاد مطالعات خاورمیانه در کلمبیا، اخیرا در مقاله‌ای استدلال کرده است که اکثریت صهیونیست‌ها در سراسر جهان مسیحی هستند. در واقع همیشه همینطور بوده است. صهیونیسم یک ایدئولوژی مسیحی است که ریشه‌های عمیقی در جوامع کاتولیک و پروتستان دارد.

آخرالزمان مسیحی که یهودیان کتاب مقدس را با یهودیان معاصر اروپایی یکی می‌داند و از بازگشت فیزیکی آنها به فلسطین حمایت می‌کرد، حداقل به اوایل قرن هفدهم و دوره جاکوبین (پادشاهی جیمز اول) بازمی‌گردد.

امروزه صهیونیست های مسیحی آمریکا اشکال مختلفی دارند. برخی مانند «تد کروز» سناتور آمریکایی، بر اساس خوانش‌هایی از تورات، دیدگاهی معامله‌گرایانه درباره رابطه خود با سرزمین مقدس دارند؛ "اگر ما از اسرائیل حمایت کنیم، خدا از آمریکا حمایت خواهد کرد. " برخی دیگر «انجیل سعادت» {الهیات رفاه} را در نظر می‌گیرند که اقتصاد انجیل را، از صدقه دادن به فقرا برای بدست آوردن «گنجینه‌های آسمانی»، به صدقه دادن به اسرائیل برای گنجینه‌های روی زمین، تغییر می‌دهد.